¶ Capitulū IIFo.CXLER
que poſtmodum nobis ſunt ꝓfutura. In generatione ſua ſunt. Origenes. nō ſapientiores dicit: ſprudentiores: nec ſimpliciter ⁊ abſolute dicit prudentiores: ſꝫ in generatōne ſua .i. in his que ſunt.Greg. in mora. vt gͦ in manu ſua quiſqͣꝫ pꝰ mortēquicqͣꝫ inueniat: an̄ morteꝫ diuitias ſuas .ſ. ꝑ el̓rnas in manibꝰ pauperuꝫ ponat. Un̄ ſubdit dn̄s.Et ego dico vobis: facite vob̓ amicos de mamona iniquitatis. Aug. Mamona hebraice vel ſiriace latine diuitie interpretant̉. Quidā hoc maleintelligentes. rapientes aliena ⁊ inde pauperiblargiendo el̓ynas. putant ſe hoc ſeruare p̄ceptuꝫ.Sed intellectus iſte corrigendꝰ eſt. De iuſtis em̄laboribus el̓yne dande ſunt: Nolite gͦ ait idē velle facere elemoſynas de fenore ⁊ vſuris. xiiij. qōev. Nam ſi totum tribuat qͥs .ſ. pauꝑibꝰ qd̓ abſtulit alijs additur potiꝰ pctm̄ qͣꝫ minuit̉. Ait idemAugꝰ. q. e. Forte. Remoto gͦ iſto falſo intellectu:vt .ſ. quis iniuſte accipiat vt pauperibus tribuatiſtud multipliciter pōt exponi ⁊ bn̄. dicunt̉ enimiſte diuitie tꝑales diuitie iniquitatis. vel qꝛ iniuſte ſunt acquiſite ita ꝙ ꝯpetat repetitio vel reſtitutio. ⁊ tunc de eis facimꝰ nobis amicos cum easreſtituimꝰ a quibꝰ accepimꝰ nō pauperibꝰ: vel etiam cum pauperibꝰ taliter acquiſita dant̉ cum ſcꝫneſciunt̉ vel nō reperiuntur: certo tn̄ mō ⁊ formadebitis: vt pꝫ in ſcd̓a parte. Uel etiā dicunt̉ diuitie iniquitatis. q̄ ex iniquis actibꝰ ⁊ ꝓhibitis acqͥrunt̉. vt ꝑ artem magicā. diuinatoriā ꝑ meretricium ludū ⁊ hmōi acquirunt̉. Et de iſtis facimuſnobis amicos pauꝑes quibꝰ danda ſunt talia itatamen ꝙ impoſterū euitent̉ talia oꝑa. Et de hocxiiij. q. v. Qui habetis. Uel diuitie dicunt̉ iniqͥtatis: qꝛ ⁊ ſi iuſte acquiſite ſunt. tn̄ cum multo labore ⁊ nimia ſollicitudine mentis q̄ nimia anxietas dicit̉ iniquītas ⁊ ſic exponit Gratianꝰ. xiiij. qv. §. Sed etiam multipliciter Et de hmōi facimamicos pauꝑes quibꝰ de eis elemoſynas damusvel etiam dicunt̉ diuitie iniquitatis ẜm Aug. qͥaiſta tꝑalia bona nō reputant̉ vt diuitie .i. magnabona: niſi ab iniquis habentibꝰ ſpem ſuaꝫ et affectum immerſum in eis. Nam a iuſtis diuitie reputantur bona ſpūalia ⁊ celeſtia. Uel ẜm baſiliūdicunt̉ diuitie iniquitatis quaſi inequitatis. qꝛ .ſ.nō equaliter diſtribuunt̉ hominibꝰ. Nā vni plura dant̉ alij pauciora. iuſta tn̄ dei diſpenſatōe veꝑmiſſione ⁊ ſi a nobis ignota. Uel ẜm amb̓. dicūtur diuitie iniquitatis non qꝛ in ſe male ſint: ſꝫ qꝛvarijs illecebris aīas nr̄as eaꝝ temptat affectusvt velimꝰ ſeruire diuitijs. Uermis em̄ diuitū eſtſuꝑbia ait Aug. Uel ẜm baſiliū. Si ſucceſſerꝭ ptrimonio in diuitijs: ab iniuſtis ꝯgregata accepiſti. In pluribꝰ em̄ p̄deceſſoribꝰ neceſſe eſt aliqueꝫreperiri qui iniuſte rapuerit aliena Ponat̉ ꝙ nepater exegerit: ſꝫ aurum vn̄ habet̉. Siquidem dicas a me: ignarus es dei nō habens noticiā creatoris. Si ꝟo a deo: dic nobis rōnem ꝓpter quameas accepiſti an nō dn̄i eſt terra ⁊ plenitudo eiusErgo ſi cōis dn̄i noſtra ſunt: erunt et ꝯſeruorumnoſtroꝝ. hec ille. Et ſic dicunt̉ diuitie iniquitatisqꝛ inique retinent̉ etiā iuſte acquiſita. cū nō ſub-
uenitur ꝑ eas indigentibꝰ. Et ſic patet. ꝙ ſeptemmodis dicunt̉ diuitie iniqͥtatis de quibꝰ face̓ nob̓debemꝰ amicos. reſtituendo qͦ ad primū modumdando pauꝑibꝰ elemoſynas qͦ ad alios modos.Ut cū defeceritꝭ recipiant vos in eterna tab̓nacula. Greg. ſi eorum amicicijs quibꝰ damus eternatabernacula acquirimꝰ. dantes penſare debemꝰ:quanta egenis bonaⁱ largiamur. Uel ẜm AuguQui ſunt qui hēbunt eterna tabernacula niſi ſācti. Et qui ſunt qͥ ab eis accepturi ſunt tabernacula eterna. niſi qͥ eoꝝ indigentie deſeruiūt. ⁊ quodeis opus eſt hilariter ſubminiſtrant. Iſti ſunt illiminimi xp̄i qͥ omnia ſua dimiſerunt et ſecuti ſunteum. Et quicqͥd habuerūt pauꝑibꝰ diſtribuerūtvt deo ſine ſcl̓ari ꝯpede expediti ẜuirēt. Uel alitẜm Amb̓. Facite vobis amicos de iniqͦ mammona: vt largiendo pauperibꝰ: angeloꝝ nobis ceterorumqꝫ ſanctoꝝ gratiā ꝯparemus. Criẜ. non dixit dn̄s vt recipiant nos in ſuis manſionibus ſecin eterna tabernacula. qꝛ nō ſimpliciter ſanctorūamicicia nobis patrocinabit̉ niſi opera bona nocomitentur. Ars ergo artium eſt elemoſyna. Nōem̄ nobis domos fabricat .ſ. el̓yna luteas: ſꝫ vitaꝫꝑhennem impendit.De tempta/ §. XVIII.tione xp̄i de qua dicit̉ Math̓. iiij. Ductus eſt ih̓sin deſertum ⁊c̄. Ubi primo notandū ꝙ tres euāgeliſte .ſ. Matheus Marcus ⁊ Lucas de tēptatione xp̄i faciūt mentionē nō autem Ioh̓. Et ratōeſt ẜm Origenem. qꝛ iohannes a deo exordiū fecerat ſui euangelij dicens. In principio erat verbum. Deus autem nō temptat̉. In alijs tribꝰ euāgeliſtis ponitur generatio ſeu ꝯuerſatio xp̄i hoīshomo autem eſt qui temptatur: et ideo ipſi de eafaciūt mentionē: diuerſimode tamen. Nam marcus ſolum in genere .ſ. ꝙ temptabatur a ſathanaSed matheꝰ ⁊ lucas in ſpecie .ſ. de qͥbꝰ tēptatꝰ ſit⁊ diuerſimode. Nam temptatōnem in pinnaculo .ſ. de inani gloria ſeu ſuꝑbia. matheus ponit inſecundo loco: lucas aūt in tercio. ⁊ temptatōnemin monte .ſ. d̓ auaricia quā Matheꝰ ponit in t̓cioloco: lucas ponit in ſecūdo. Et vt dicit Auguſti.Incertum eſt nobis quid hoꝝ prius fuerit factū.Nec tamē ex hoc in altero ipſo debet reputari falſitas. quia nihil ad rem vtrū prius vel poſteriusdummō ipſa fuerint facta. Pōt etiā dici ꝙ ex miſterio hͦ actum fuerit vt hanc ille p̄mittat. iſte aliāad ſignandū qꝛ inanis gloria ⁊ auaricia adinuicem ſeſe gignūt vt ait maximus. vel etiā ẜm gregoriū. ꝙ lucas tenuerit ſimpliciter ordineꝫ rei geſte: matheus ꝟo poſuit ordinē ꝑ corrn̄dentiaꝫ adtemptatōnem primoꝝ parentum. vtrunqꝫ enimdyabolus temptauit: ſed primum adam vincēsa ſecundo deuictus eſt .ſ. xp̄o. Temptauit autemAdam vt notat etiam magiſter in ſecundo ſentētiarum de gula primo dicens. In quacūqꝫ die comederitis ex eo ſuggerēs comedendū eē. Scd̓ode ſuꝑbia cū ꝓmiſit eis diuinitatꝭ ſil̓itudineꝫ ſubdens. Eritis ſic̄ dij. Tercio de auaricia large ſumendo eā ꝓut imꝑtat īmoderatū affectū habēdi
Q