Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

ſcientiam vel dominiū ⁊ diuitias. vnde addidit.Scientes bonū ⁊ malū. Et ẜm hunc ordinem curauit matheꝰ ponere ꝓceſſum ordinis temptationis xp̄i. Scd̓o eſt aduertendū ꝙ aliter xp̄c tēptatus eſt. aliter nos. Nam cum temptatio dyaboli ſit quedā ſuggeſtio ſeu ꝓpoſitio alicuiꝰ actmali. quā menti noſtre offert ſub ſpē alicuiꝰ boni.⁊ hoc ꝯtingit fieri ꝑ triplicem ꝓgreſſum. vt notatGrego. di. v. Ad eius. Primo ꝑ ſubitam repreſētatōnem alicuiꝰ rei fiende. qui dicunt̉ primi motus ⁊ ab alijs primo primi. Et in hoc nullū ē peccatum ſed materia exercicij ⁊ corona ſi reſiſtit̉ meriti. Scd̓o ꝓgredit̉ talis ſuggeſtio ad ſenſualemcōplacentiam ſed citra ꝯſenſum ⁊ ibi eſt venialepeccatū. tercio aliqn̄ ſequit̉ ꝯſenſus ratōnis ad ilud deliberate appetendū qd̓ ſuggerit̉ malū: velmoroſe ſe in eodem letandū ⁊ nō a mente repellēdum. ⁊ ibi eſt mortale ſi illud eſt cōtra dei p̄ceptavel eccleſie. xp̄c igit̉ ⁊ ſi tēptatus fuit primo modo .ſ. ꝑ ſuggeſtionem: non tamen ꝓceſſit temptatio vlteriꝰ: qꝛ nec etiam ad ſenſualem ꝯplacentiāvbi eſt veniale. in quo ſcd̓o gradu frequenter etiam ꝑfecti peccant. Et hoc eſt quod dicit Gregorius. Nos cum temptamur frequenter vel ꝯſentimus vel ſaltim ẜm carnem delectamur .i. illa complacentia ſenſuali. xp̄c autem cū temptatus fuit:peccati eum delectatio nulla momordit. Tercio ſciendū ꝙ temptatio iſta ẜm aliquos fuit ſolum ꝑ fantaſiam. ita ꝙ nulla ſpecie viſibili apparente fierent iſte locutōnes. ſed ſoluꝫ fantaſie xp̄fierent iſte rep̄ſentatōnes. ſicut quando nobis occurrūt cogitatōnes circa aliqua agenda. in qͥbusnobiſipſis rn̄demus in deliberando facere vl̓ nōfacere qd̓ menti ꝓponitur. Et ſic qd̓ dicit̉. Accedens temptator dixit. Iſte acceſſus fuit nō localis ſed a fantaſia ꝑ ſuggeſtionem. Sed glo. dicitꝯtrarium vt dicet̉. ⁊ Criſoſto: ⁊ Gregor. Alij ꝟodicūt ꝙ fuit ꝑ ſpeciem viſibilem. ſumente dyabolo formā hominis formato corpore ex aere. ſic̄ fitin apparitōnibus angeloꝝ bonoꝝ vel maloꝝ factis hominibꝰ imaginantes tanqͣꝫ aſſumpſerit formam heremite accedentis ad eum in deſertum qͣſi ꝑ modum viſitatōnis ⁊ ſic loquentis ad euꝫ inilla forma. Expreſſe glo. hoc dicit .ſ. ꝙ corporeisſenſibus hec ſunt oꝑa ⁊ ꝙ dyabolus in ſpecie hominis apparuit. et illa ductio eius in ciuitateꝫ vein montem potuit eſſe ꝑ modū ſuaſionis: puta dicendo ei. Eamus ad ciuitatem: ⁊ poſtea in montem. ⁊ xp̄c ſecum iuerit nō coactus ſed volūtariꝰvt eū ſuꝑaret. ⁊ nos inde ſue merito victorie ⁊ exemplo iuuaret in temptatōnibus noſtris. Uel ſinō ꝑ terrā ſed ꝑ aera ꝑmiſit ſe duci: non tn̄ ꝑmiſitſe ab alijs videri. vt dicit Criſoſto. nec hoc indignum debet videri nobis ait Greg. ſi ad horamꝑmiſit ſe a dyabolo duci. qui a membris dyabo.li .ſ. Caypha pylato ⁊ iudeis ꝑmiſit ſe capi. deludi ⁊ crucifigi. Hec expoſitio eſt ꝯmunior ⁊ populis p̄dicando aptior. Notandū quarto ꝙ xp̄spoſt baptiſmū immediate acceſſit ad deſertū locum pnīe dans ſe ieiunio non delicijs. ibiqꝫ temptatus eſt ⁊ vicit. ad innuendum ẜm Criſoſto. ꝙ

poſt baptiſmū vel veram penitentiaꝫ non debetquis ita ꝯfidere de gratia ꝑcepta vt det ſe ocio edelicijs: ſed oportet eum exercere in auſteritatibꝰcorꝑis ⁊ fugere occaſiones maloruꝫ. Solitudinimentis ⁊ meditatōni vacare. et ſic ſe p̄parare artemptatiōes dyaboli ad reſiſtendū iuxta illd̓ Ecleſi. ij. Accedens ad ſeruitutē dei ſta in iuſticia ⁊timore: ⁊ p̄para animā tuā ad temptatōeꝫ. Quāto em̄ quis melioribus ſtudijs inuigilat: tāto hoſtis antiquus magis infeſtat. Un̄ leo papa. Nemo de cordis ſui puritate ꝯfidat. Nam ꝑuigil ille hoſtis acrioribus pulſat inſidijs. qͦs maxīe nouit abſtinere a peccatis. a qͦ em̄ malicie ſue inſutus ꝯtineat: qui dn̄m maieſtatis aggredi auſus ēQuinto aduertenduꝫ ꝙ cum dyabolus ſciretdei filium incarnandū ⁊ mundū liberandū. id ē.genus humanū de manibus ſuis. ſed tempus vlmodū igͦraret diligēter obſeruabat ſi forte poſſethūc agnoſcere ⁊ liberatōnem noſtram impedire.Cū gͦ videret aliquos ſanctos viros magna operari: aſpiciebat ne forte ipſi eſſent. Et quia in onnibus ꝑpenderat eſſe defectus ⁊ peccata: nullumprioꝝ talem extimauit. Sed videns xp̄m in mūdum veniſſe ⁊ modum ignoraſſe. nam ⁊ ſi virgꝯceperat quia ſponſum eam habere videbat ſcilcet Ioſeph. extimauit de illo eſſe ꝯceptum: ⁊ propterea deſponſatam eam voluit deus eſſe: vt mſterium hoc dyabolo celaret̉: ⁊ tanta erat ſanctitas virginis. ꝙ dyabolus non potuit cognoſcere quomodo ꝯceperit. Xp̄o autem nato vtiqꝫ ſathanas audiens angelos decantantes ī aere gleria in excelſis deo. ⁊ ſtellam nouaꝫ apparuiſſe mꝰgis. ⁊ paſtores euntes ad ipſum adorandū ⁊ anunciantes mente ꝯſternatus quaſi firmiter arbtrabat̉ ⁊ ſibipſi dicebat hūc eſſe filium dei. Sꝫ cattenderet ꝯditōnes pueri nati. quia ſcꝫ vt ceteriinfantuli vagiebat. lamentabat̉. vbera ſugebafrigebat in tugurio. reſumpta fiducia mentis ſibipſi reſpondebat. quis non rideat deum audirevagientem aut plorantem ⁊ vbera ſugenteꝫ: hihoīs ſunt nō dei. ergo homo eſt iſte nō deus. et īmagne ſanctitatis indicia ſint iſta. Deinde ꝑpedens adoratōneꝫ magoꝝ ⁊ in templo oblato magna teſtimonia ſymeonis ⁊ anne ſatis trepidatde eius diuinitate: ſed ꝯſiderans vt puruꝫ hoīnem ꝓpter timorem herodis ne occideret euꝫ fugiſſe in egyptum: dicebat ſibipſi. Nunquid deustimet homines: non eſt ipſe deus: et veniente abaptiſmū audit vocem de celo dicentem. hic ē ſilius meus dilectus. Et dicit ꝯfuſus ſum. quid ciarius hoc teſtimonio. Sed cernens cum peccatobus baptizari ſibipſi reſpondit: Ad quid iſte bꝫptizaret̉ ſi deus eſſet. deus em̄ ſine pctō eſt. et beptiſmū dat ioh̓es in penitentiā peccatoribus. Itla gͦ vox indicat ꝙ filiꝰ d̓i eſt ꝑ excellentiā magſctītatis. nō ꝙ dei filiꝰ ſit naͣlis. Et cū multa miracula poſtea faceret ih̓s maiora ⁊ copioſiora celris prioribꝰ nō dep̄cando ſꝫ imꝑando. clamabandemones nō ex certificatōne: ſꝫ ex vehemēti colctura. Quia tu es filiꝰ dei. Sꝫ xp̄c occl̓tabat eſuā diuinitatē addēdo aliqͥd qd̓ erat humanitat