Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūIIFo. .CXVIII.

⁊ nr̄a gaudia cumulāt tormēta vr̄a. ⁊ vr̄a tormēta cumulāt gaudia nr̄a. Greg. Sicut aūt tranſirereprobi ad electos cupiūt .i. a ſupplicioꝝ ſuoꝝ afflictōne migrare: ita ad afflictos ⁊ in tormētis poſitos trāſire iuſtoꝝ eſt mēte ire ꝑ miſcd̓iam. eoſqꝫvelle liberare .ſ. quodā inſtinctu naͣli. q̄ dicit̉ voluntas vt naͣ. Sꝫ iuſtoruꝫ aīe: qͣꝫuis in nature ſuebonitate miſcd̓iaꝫ hēant. ita tn̄ auctori iuſticie cōiuncti tanta rectitudine cōſtringunt̉: vt nulla adreprobos ꝯpaſſione moueant̉. Non gͦ tranſeuntiniuſti ad ſanctos: qꝛ a dānatōne ꝑpetua nō liberant̉. Nec iuſti ad reprobos: qͥa nullo mō aliquaex ꝯpaſſione miſerent̉. et ꝙ dicunt̉ gaudere d̓ penis damnatorum ſancti. intelligendum eſt nō ꝙde miſeria eorum gaudeant: ſed de impletōne diuine iuſticie ⁊ euaſione ſimilis pene. Theophilꝰ.hinc elicias argumētum contra origenem qui dixit cum terminus ſit imponendus ſupplicijs: erittempus quo peccatores congregabunt̉ iuſtis etdeo. cōtra illud etiā eſt hoc quod xp̄c ait. Ite maledicti in ignem eternum Math. xxv. Et ait. Rogo gͦ te pater. Grego. Poſtqͣꝫ ardenti diuiti ſpestollit̉ de ſe animus ad ꝓpinquos quos reliquerat incurrit. Unde ait. Rogo gͦ te pater. Criſoſt.Uide ꝑuerſitatem. Nec ipſis penis continet veritatem: ſi pater eſt abraham. quō dicis mitte eūin domū patris mei. Augu. Lazarum petit mittiquia ſenſit ſe indignū qui teſtimoniū ꝑhibeat veritati. Et quia nō impetrauerat parum refrigerari: multominus credidit ſe poſſe relaxari ab inferis ad p̄dicatōnem veritaris. Et ſubdit. At teſtetur illis ne ⁊ ipſi veniant in hūc locū tormentorūUbi notandū ꝙ diues ad hͦ petendū nō mouet̉:ex charitate fratrū quā nullā hēbat: ſed ex amoriꝓprio. Nam cum frēs ſui abuterent̉ diuitijs: qͣsille eis indiſcrete reliquerat ex malis operibꝰ eorum in abuſu diuiciarū illarum augebatur penadiuiti in inferno inqͣꝫtum erat occaſio illis delinquendi. vt gͦ non ſibi augeret̉ pena quotidie. ꝓpterea mitti Lazarum poſtulabat ad corrigēdūillos ne male diuitijs vterentur aūt ip̄m in malisimitarent̉. Mitte eum in domum pat̓ris ⁊c̄. Gregorius. Qua in re notandū eſt ardenti diuitij qͣnta ſupplicia cumulant̉. Ad penam nanqꝫ ſuā. ⁊ cognitio ei ſeruat̉ ⁊ memoria. Cognouit em̄ ⁊ Lazarum quē deſpexit: ⁊ fratrū ſuoꝝ meminit quosreliquit. Ut em̄ peccatores in ſupplicio ampliuspuniant̉ eoꝝ vident gloriā quos cōtempſerūt. ⁊de illoꝝ pena torquent̉: quos inutiliter amauer̄tQuerit etiā h̓ Aug. Utruꝫ mortni ſciant quehic agunt̉. quia diues dixit de fratribus vl̓ electihoc etiam nouerint. quia abraham dixit de vitaquā hic tenuit. Lazarus ⁊ diues ⁊ de moyſe; ⁊ reſpondet ꝙ eis mortuis potuit Lazaro indicantecognoſcere abraham. ne falſum ſit qd̓ ſcriptuꝫ eſtAbraham neſciuit nos: poſſunt etiam ⁊ ab angelis qui rebus que agunt̉ hic preſto ſunt audire aſiquid mortui: poſſunt etiā aliqua q̄ neceſſariumeſt eos noſſe. nō ſolum p̄terita ſed etiā futura ſpiritu dei reuelante cognoſcere. Idem aug. ⁊ pleniijs. xiij. q. ij. Fatendū. Addēs ⁊ ꝙ multi ex mortu

is ad viuos aliquos venire credunt̉. Cui Abraham: habent Moyſen ⁊ ꝓphetas audiant illos.Criẜ. Non ſint tibi nūc magis cure fratres tui qͣꝫdeo qui eos creauit ſtatuit doctores eis qͥ eos ſollicitarent ⁊ cōmonerent. Uocat̉ autē hic moyſen⁊ ꝓphetas ſcripta moyſi ⁊ ꝓphetaꝝ. Ambroſiuſquo loco declarat dominus vetus teſtamentumeſſe fidei. retundens ꝑfidiam iudeorum ⁊ nequiciam hereticorū. Gregorius. Sed qui verba deideſpexerat: hoc audire non poſſe ſuos ſequacesextimauit: vn̄ ſubiungens ait. Non pater Abraham: ſꝫ ſi quis ex mortuis ierit penitentiaꝫ agentCriẜ. Quia em̄ audiendo ſcripturas contemnebat ⁊ fabulas eſſe putabat. ex his que paſſus fuerat de fratribus quoqꝫ ipſe diiudicabat. Grego.nizenus. Sed ⁊ aliud quoddā dogma docemurꝙ lazari qͥdem aīa nō ē erga p̄ſentia ſollicita. necretorquet ſe ad aliqd̓ relictoꝝ: at diues qͣſi quoddam iuſto etiā poſt mortē a vitā detinet̉ carnali.Nam ſi quis oīno carnalis ẜm mentē fiat. nec pꝰqͣꝫ corpꝰ exurit a paſſiōibꝰ eiꝰ liberat̉: ſꝫ mox diuitiveraci ſnīa rn̄det̉. Ait em̄ ei abrahā. Si moyſen⁊ ꝓph̓as nō audiūt: neqꝫ ſi qͥs ex mortuis reſurrexit credēt. Greg. qꝛ qui ꝟba deſpiciūt legis redemptoris p̄cepta qͥ ex mortuis reſurrexit quātoſubtiliora ſt̓: tanto difficiliꝰ implebūt. Criſoſt. Ꝙaūt hoc verū ſit. on̄der̄t iudei qͥ nunc qͥdeꝫ volebant occidere lazaꝝ: nunc ꝟo inuadebant apl̓oscū tn̄ a mortuis nōnulli ſurr exerint hora crucꝭ i.reſurgēte xp̄o. Sꝫ ⁊ illud ꝯſidera: ꝙ qͥſqꝫ mortuſeruus ē: ſꝫ q̄ dicūt ſcripture dicit dn̄s. vnde ⁊ ſi reſurgat mortuꝰ ⁊ celitꝰ deſcenderit angl̓s om̄ibusmagis ſunt digne ſcpͥture. Naꝫ angl̓os dn̄s mortuoꝝ ⁊ viuoꝝ eas inſtituit. Si aūt hͦ ſciret deꝰ ꝙmortui reſurgētes ꝓdeſſent viuētibꝰ. nō hͦ omiſiſſet: qͥ ꝓ vtilitate nr̄a ſingl̓a queqꝫ tractat. Sꝫ etſicrebro reſurgerēt mortui: hoc tꝑe ꝯtēnerent̉: Sꝫ⁊ dyabolus facile ꝑuerſa dogmata introduceretea ꝑ organa ſua fingēs. nō quidē ſuſcitās ꝟe defunctos: ſꝫ quibuſdā fallacijs ſpectantiū fruſtrāsintuitū vel ſtudens quoſdaꝫ morteꝫ ſimulare. Allegorice. Greg. dicit Lazarū ſignare ppl̓umgentilem plenū vlceribus peccatoꝝ. cuiꝰ canes .i.p̄dicatores linxerunt vlcera .i. abuerſerunt peccata. qui mortuus peccatis requieſcit in fide abrahe. Diues ſignat ppl̓m iudeorum. gl̓ians ſe de lege. ⁊ ꝯtemnens ppl̓m gentilem. qui demū ꝓpter īfidelitatem reprobatus eſt.De parabola §. XVII.villici diffamati de dilapidatōne bonoꝝ dn̄i ſui ⁊aſtutia eiꝰ in ꝓuidendo ſibi. Narrat gͦ Lucas ſolus. ꝙ teſus dixit diſcipulis ſuis. Hō quidā eratdiues. Beda. quia ordo p̄dicandi aptiſſimus eſtvt poſt penitentiā clemoſyna ſuggerat̉. id̓o poſtqͣꝫ retulit lucas tres parabolas de penitentibꝰ exdei immenſa clementia receptis ad gratiam: ſubdit parabolam de elemoſynis dandis dicēs. Homo quidam ⁊c̄. Hic homo dominū deum ſignatqui eſt diues in om̄es qui inuocant eum. cuiꝰ ē terra ⁊ pleuitudo eius. Hic habebat villicū. Hiero-