Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

¶Capitulū IIFo.CXVII

interpretatur Lazarus adiutus .ſ. gr̄a d̓i. Ulceribus plenus: vt magis ad meritū creſceret. nonſolum mendicitas que eſt extrema paupertas petens elemoſynas. vnd̓ mendicus quaſi manu dicens. Sed ⁊ infirmitas ⁊ grauis. Quia vlceribꝰplenus: nō vnū ſed multa habebat: adeo ꝙ iacebat. Deſpectꝰ a cūctis vt domū vel hoſpitale nōinueniret eū recipientē: ſꝫ in ſtratā iacebat. Iacebat em̄ an̄ ianuā diuitis. Mirū ē ꝙ diues ille ſuꝑbus ⁊ auarꝰ ꝑmittebat eū an̄ domū eiꝰ manere etnō expellebat. Sꝫ totū credit̉ diuina diſpenſatōne yactū. vt pauperi inde ageret̉ corona patīe qͦtidie cernenti illū iniquū ita ꝓſperari: ⁊ ſe ab illisſceleribꝰ librū tanta calamitate teneri. vn̄ temptari poterat ⁊ diuiti iudiciū dānatōnis. dum quotidie videns tantā inopiam nō ſubueniret etiaꝫ inminimis. Nam vt ſequit̉. Cupiebat ſaturari mēdicus. nō de carnibus ⁊ rebꝰ p̄cioſis: ſꝫ de micis q̄cadebant de menſa diuitis. Inter tot vulnera nomeminit dolores plagaꝝ: ſꝫ famem. quaſi ei diceret Qd̓ ꝓijcis de menſa prebe mihi in elemoſynāfac damna lncrum. Sed nemo illi dabat. Crudelis em̄ dominus crudeles habebat ⁊ famulos: itaem̄ ait Criſoſto. ſunt conditōnis humane immemores diuites: vt tanqͣꝫ ſupra naturā ſiti de miſerijs peuperū ſuaꝝ capiant incentiua voluntatuꝫrident inopem. Inſultant egenti: ⁊ quoꝝ miſereri decet: his auferant. nō tn̄ ſuos ⁊ ſi afflictos deſerit deus. Un̄ ⁊ ſequit̉. Canes veniebāt ⁊ lingebant vlcera eiꝰ. Criẜ. vlcera q̄ nullꝰ hoīm lauaredignabat̉ ⁊ ꝯtentare fere immites lambūt. Deinde ponit̉ migratio vtriuſqꝫ. Factuꝫ ē inqͥt dn̄svt moreret̉ mendicꝰ. factū eſt .ſ. diuina diſpenſatione oꝑante vt merces redderet̉ inopi. Ut moreret̉ mendicꝰ. Nō eſt mortuꝰ lazarꝰ: ſꝫ mendicuspauꝑtas ⁊ miſeria eiꝰ: ip̄e aūt qͦ ad aīam viuit ineternū ⁊ in requie. vn̄ ſequit̉. Et portaret̉ ab angelis. Criẜ. tante pene repente delicijs ꝯmutant̉portat̉ poſt tantos labores qꝛ defecerat ne ſaltimambulās laboraret. Sꝫ iſta portatio nō ē corꝑalis ſuſtentatio. cū nec aīa nec angelꝰ corꝑalis ſit.ſed gaudioſa aſſociatio ⁊ defenſio ab inſidijs deaboli. Criẜ. Suffererat ad portandū pauperemvnus angelus. Sed ꝓpterea plures veniunt: vtchorum leticie faciāt. gaudet vnuſquiſqꝫ angetantū onus tangere. libēter talibus oneribꝰ p̄gruant̉. vt ducant homines ad regna celoꝝ. in ſinūAbrahe. Criẜ. in ſinum abrahe portat̉ vt illū palparet ⁊ refocillaret. Sinus abrahe ꝑadiſus eſt. h̓Criſoſto .ſ. nunc. Nam in veteri teſtamento ſinAbrahe erat limbus patrum. Qui ſic dicit̉: qͥa ſicut ſinus eſt locus ſecuritatis ⁊ quietis. Naꝫ queſecura eſſe volumus ne amittamus in ſinum ponimus paruuli in ſinu matris requieſcūt. ita anime deſcendentes ad limbū ſecure erant ſue ſalutis ⁊ quieſcebāt .ſ. nō afflicte a pena ignis: ⁊ ſi deum non viderent. abrahe aūt dicit̉ ſinus. quia ilſūc deſcendebant aīe fideliū. quorum credentiuꝫAbraham dicit̉ pater. ⁊ pater fidei qꝛ primus fuit qui publice ꝯfiteret̉ verum deum inter chaldeos ydolatras ⁊ ſolum in familia eius ramāſit cui

tus veri dei. ⁊ ex magna fide credidit ex ſe iā centenario ⁊ ſterili vxorē filiū naſciturū in qͦ gentesſaluarent̉. Seqͥtur de morte epulonis. Mortuꝰ ē aūt ⁊ diues. qꝛ defecer̄t ſibi diuitie. qm̄ vt aitpsͣ. Diues cū interierit nō ſumet oīa. nec deſcendet cū eo gl̓a domꝰ eiꝰ. Criſ. Mortuꝰ tūc qͥdeꝫ eſtcorꝑe: ſꝫ erat illi aīa mortua antea. nihil eī agebatex operibus aīe. nā totꝰ feruor eiꝰ qͥ ꝓuenit ex dilectōne ꝓximi expirauerat: ⁊ erat defuncto defunctior. Nullꝰ ē qͥ ſepeliēdo diuiti mīſtraſſe dicat̉ vtLazaro. eteniꝫ ꝙ in lato itinere delectatꝰ multoshabuit obſequētes adulatores vt ꝑuenit ad finēpriuatꝰ ē oībꝰ. Et qͥd receꝑit aīa eiꝰ audiamꝰ. Sepultus eſt in infernū. ea .ſ. ſepultura quā hieremias deſcribit de ioachim rege. Sepultura .ſ. aſiniſepeliet̉ q̄ tl̓is ē Ro mortuo fiūt d̓ eo tres ꝑtes. nāpellē recipiūt dn̄i eius. Sic ⁊ tꝑalia ſeu exteriorabona ſignata ꝑ pellē recipiūt attinētes ſui. Et ſic̄de pelle aſini fiūt timpana ad quoꝝ ſonitū hoīesgaudēt ⁊ tripudiāt: ita diuitijs pctōꝝ remanēteſad vana gaudia vtunt̉. Caro aſini a ꝟmibꝰ roditur. ⁊ ꝯſumit̉: ita ⁊ cadauer hoīs. Oſſa ꝟo exponunt̉ caloribꝰ ⁊ frigoribꝰ duratura. ⁊ aīe pctōrumcū potētijs ſuis ꝑmanētes tranſibūt ab aqͥs niuium ad calorē nimiū in inferno vbi nll̓a ē redemptio. vt ait iob. Baſiliꝰ. Eſt aūt infernꝰ qͥdā locꝰcōis in intimo terre obūbratꝰ vndiqꝫ ⁊ opacꝰ. cuius ē quoddā orificiū in ꝓfundū tendēs: ꝑ qd̓ pꝫdeſcenſus aīabus ad penā dānatis. Augu. Sepultura infetni penaꝝ ē ꝓfunditas. q̄ ſuꝑbos ⁊ īmiſericordes pꝰ hāc vita deuorat. Demuꝫ ponit̉retributio eiꝰ penalis. vn̄ ſequit̉. Eleuās aūt oculos cū eſſet in tormētis. Greg. Oculos qͦs culpaclauſit: nūc pena aꝑit: noluit in vita aꝑire ocl̓osmiſcd̓ie ad mendicū. nūc cogit̉ aꝑire cū pena adeum ꝯſolatum. Criſ. Diuiti em̄ mortuo augebatexitum accubitus in gehenna ⁊ ꝓſpectus delectationis Lazari. ne ſola tormentoruꝫ natura: ſed ettoleratōne honoris illius intolerabilius ſentiretſupplicium. Unde dicit cum eſſet in tormētis Criſoſto. non dicit tormento ſed tormentis. Infinitaeū tormenta poſſidēt: glo. Infinita duratiōe. acetiā a nr̄a hic ꝯp̄henſione totus in tormētis erat.oculos ſolos liberos hēbat vt alteriꝰ leticiā poſſit aſpicere ⁊ magis torq̄atur inde. Uidit Abraham alonge. Greg. Si abraham tūc in imis noneſſet. hūc diues in tormētis poſitꝰ nō videret. eosem̄ qui celeſtis patrie vias ſecuti ſunt: egreſſumcarnis inferni clauſtra tenuer̄t .i. limbi. Nō vt pena .ſ. ignis quaſi peccatores plecteret: ſꝫ vt illos īlocis remotioribus requieſcētes. quia necdū int̓ceſſio mediatoris aduenerat ab ingreſſu regni reatus prime culpe retineret. Et lazarū in ſinu eiꝰ.Criẜ. Multi ibi erāt pauperes iuſti: ſed qui iacuit ad limina eius aſpectui eiꝰ occurrit ad eiꝰ triſticiam. Hic innoteſcit. quia omnes qui a nobis offenduntur: obijcientur noſtro aſpectui. Et ip̄e clamans dixit. Criſoſto: Magnitudo pene magnaꝫvocem reddebat. Pater abraham patrem vocatAbraham natura. quia recognouit ſe de eius genere deſcēdiſſe. Sed nō fuit filiꝰ eiꝰ imitatōne. qͥa