Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

aſſit nobis lux rōnis: oſtendens nobis agenda etfugienda. Eſt em̄ mūdꝰ nox. Lūbis p̄cincti ſuntqui practicā exequunt̉. nā talis eſt mīſtrantiū habitus. quibꝰ oꝑtet adeſſe ⁊ lucernas ardētes .i. diſcretōnis domū: vt nō ſolū valeat cogͦſcere practicus q̄ agere oꝑteat: ſꝫ etiā quō. alioquin in p̄cipitio ſunt hoīes: lucerne in plurali. Theophilusduas lucernas hēamus ardētes .ſ. ꝯceptū mētisiugiter in aīa emicantē qͦ illuſtramur: et doctrināqͣ ceteros illuminamꝰ. Uel ẜm greg. lumbos p̄cigimꝰ cū carnē a luxuria cohercemꝰ. In lūbis em̄in viris luxuria eſt: qꝛ .ſ. inde decidit̉ ſemen. Lucernas habemꝰ in manibꝰ cū exempla lucentia inoperibus nr̄is oſtendimꝰ. Uel ẜm auguſ. Docetlumbos p̄cingere ꝑ ꝯtinentiā ab amore terrenoꝫEt lucernas habere accenſas: vt hocip̄m vero fine ⁊ recta intentōne faciamꝰ: ſꝫ ſi vtrūqꝫ hoꝝ agitur: reſtat vt totā ſpem nr̄am in redemptoris aduentū ꝯſtituamꝰ. Und̓ ſubditur. Et vos ſimileshominibꝰ expectantibꝰ dn̄m ſuū qn̄ reuertat̉ a nuptijs. Ad nuptias quippe dn̄s abijt. qꝛ aſcendensin celū ſuꝑnam ſibi multitudinē angeloꝝ nouushō cōpulauit. Theophilus. quotidie etiā dn̄s incelis diſpenſat ſanctoꝝ aīas. quas ei paulus velalter ſimilis virginē caſtam offert. Redijt autema nuptijs celebratis in celis forſitan vniuerſaliteꝫin ꝯſumatōne totius eccleſie. qn̄ veniet de celo ingloria patris forſitan etiā ſingulis horis aſtās inopinate cuiuſcūqꝫ ꝯſummatōni. Ut cum venerit⁊ pulſauerit ⁊c̄. Grego. Uenit dominus cū ad iudicium properat. pulſat cum iam ꝑ egritudinemvicinam mortem eſſe denunciat: Cui ꝯfeſtim aꝑmus cum eum amore ſuſcipimꝰ. aperire em̄ iudici pulſanti nō vult qui exire de corꝑe formidat. ⁊eum quē ꝯtempſit ſe iudicē videre dubitat. Confeſtim aperit qͥ cū tp̄s ꝓpinque mortis cognouerit ex ſpe bone oꝑatōnis facte de gl̓a retributiōishiiareſcit. Beati ſunt ſerui illi qͦs cū venerit: inuenerit vigilātes. Greg. Uigilat qͥ ad aſpectū verilumīs mentisʳ ocl̓os aꝑtos tenet. qͥ ſeruat oꝑando qd̓ credit. qͥ a ſe torporis ⁊ negligētie tenebraſrepellit. Amē dico vob̓ ꝙ p̄cinget ſe. Origenes.erit em̄ p̄cium iuſticia circa lūbos ſuos ẜm yſaiaꝫꝑ quā p̄cingit ſe .i. ad retributiōeꝫ ſe p̄parat. Ueẜm Theophilū. p̄cingit ſe. eo ꝙ nō totā vb̓tatembonoꝝ largit̉: ſꝫ hāc cohibet ẜm certā menſuram.Quis em̄ deū caꝑe pōt quantꝰ eſt. Un̄ ⁊ ſeraphvelari dicunt̉ ꝓpt̓ eꝰ excellentiā. Et faciet illos diſcumbere .i. oīno requieſcere. ſicut in diſcūbendototum corpus pauſat̉: ſic in futura gloria totusīcorꝑe ⁊ aīa tandem beatus quieſcet. faciet diſcūbere feſſos refocillans apponens ſpūales deliciaſTranſiens miniſtrabit illis .i. vitam equalem eistribuens. vt ſicut illi miniſtrauerūt ei: ſic ipſe eisminiſtraret. Tranſiens dicitur ẜm Grego. cū deiudicio ad regnum redijt. Uel tranſit dominuscum ad humanitatis formā in diuinitatis ſue cōtemplationem nos leuat. prima vigilia ẜm Gregoriuꝫ eſt puericia. ſecunda iuuentus. tercia ſenectus ⁊ cetera.

De diuite epū. §. Xvjlone ⁊ lazaro mendico nō ꝑabolam .i. ſimilitustm̄: ſed exemplū rei facte ẜm Bedā ⁊ vera hiſtorie narratio ẜm Amb. inſinuat̉ exqͦ nomē expͥmtur. dicit̉ tn̄ et parabola vel ſimilitudo. vt ex hoalij admoneant̉. Nam ẜm cirilluꝫ refert traditiiudeoꝝ Lazaꝝ quendam fuiſſe tūc tꝑis in hieruſalem extrema preſſum inopia ⁊ infirmitate. cuius meminit xp̄c introducens eū in exempluꝫ amaiorē ſermonis manifeſtatōeꝫ. Et ex hoc innuitur aperte mirabili ꝓuidentia dei in hoc ſeculobonos deprimi ⁊ multipliciter affligi ⁊ malos ⁊ſperari: in alio vero malos in inferno torq̄ri⁊ bonos ī requie felicitatis ꝑmanere. vnde dicit. Homo quidam erat diues. qꝛ in p̄ſenti mali ſunt p̄minentes bonis in dominio. ideo prius ponitivita mali diuitis. Homo dicit̉ prout deriuat̉ alhumo: nō inqͣꝫtum eſt animal rōnale: naꝫ toto afectu deditus erat terrenis cupiditatibꝰ nō vtenrōne. Quidā dicit̉: nec ꝓpriū nomē exprimit̉: vtin eo cruciet̉ in qͦ deliquit. qꝛ eniꝫ fuit de numerilloꝝ qui vocauer̄t noīa ſua in terris ſuis ẜm pꝰideo pꝰ tranſitū huiꝰ vite nomē amittit. Tacetietiā nomē eiꝰ quaſi ignoret̉ a xp̄o. qꝛ pct̄ōres dictur ignorare .i. facta eoꝝ nō approbare. Tacet etiam xp̄c eiꝰ nomē lꝫ ſciret. ne ſcādalizaret audietes. Nā iſte diues vt refert Iohā. do. dicit̉ fuiſſeꝯſanguineꝰ zacharie pr̄is baptiſte. ⁊ multis notErat diues. Nō eſt mō diues: ſꝫ pauꝑ cecus ⁊ n̄dus. Erat qꝛ p̄terierūt om̄ia velut vmbra. Noſunt ait Amb̓. diuitie ī ſe crimīoſe: ſꝫ luxuria infamat diuitias. et om̄is diues ait hiero. aut iniquaut auarꝰ. et vermis diuītū ſuꝑbia ẜm aug. nōſolū em̄ auaricia ꝯſiſtit in licite acquirendo: ſꝫ etam in tenaciter retinēdo: ⁊ nō ſubueniēdo paubus qn̄ oꝑtet vt iſte epulo. Inſuꝑ in ordine amado in diuitijs ꝯſtituēdo vltimū finē ẜm thomaꝫ īſumma. Qui induebat̉ purpura et biſſo. ecce iactantia ſuꝑbie. nā purpura ẜm bedā ē color regihabitꝰ ⁊ conchis marinis ferro circūciſis emiſſa.biſſus ꝟo genꝰ lini ꝯdidiſſimi ⁊ molliſſimi. gregSi ſubtiliū p̄cioſaꝝqꝫ veſtiū cultꝰ culpa nō eſſenequaqͣꝫ ſermo diuinꝰ hͦ tāuigilāter expͥmeret: qͥhͦ ponēs vt cām dānatōis ſue. nemo em̄ p̄cioſamveſtē niſi ad inanē gloriā q̄rit. glo. tho. p̄cioſaꝫ. iexcedentē qͣlitatē ꝯditōnis ſue. et epulabat̉ qutidie ſplendide. epule notāt ſuꝑfluitatem: qͦtidūꝯtinuitatē. ſplendide lautā ſtudioſitatē. CriſoſCinerem ⁊ puluerē purpura ꝓtegebat. ⁊ qͣlia vſtimenta tales ⁊ epule corpori vermibꝰ corrodedo greg. Solerter intuendū: qꝛ celebrari ꝯuiuiſine culpa vix pn̄t. pene em̄ ſꝑ epulas comitatvoluptas. Hiero. Uēter ⁊ genitalia vicina ſt̓ mbra. vt ex vicinitate membroꝝ intelligat̉ ꝯfederatio vicioꝝ. di. xliiij. §. j. Exinde ponit̉ ꝯuerſatolazari. vnde ſequit̉. Erat mendicus. qͥdā. Aranſijt mendicitas eius ⁊ omnis miſeria ⁊ nō eſt inpauper ſed ditiſſimus. Nomine Lazarus. ſvnitur eius: qꝛ tales deo noti ſunt. id eſt approbat̉⁊ grati in oꝑibus ſuis. qꝛ gr̄a dei fultus. ſic enui