Titulusquintus
ſibile. Nec enim dominus beatificaret eum qͥ inueniri nō poſſet. Dicit enim beatus ille ſeruꝰ quēcum venerit ⁊cͣ. Suꝑ omnia bona ſua ꝯſtituet eūẜm Orige. vt .ſ. cōregnet cum chriſto cui omniaſua tradidit pater vt ſint et ipſi diſpenſatores ſuper omnē creaturam. Uel ẜm hylarium. Superomnia bona id eſt in dei gloria collocabitur qꝛ nihil eſt vltra quod melius ſit. Et ẜm Rabanū nōvt ſoli ſed vt p̄ ceteris eterna premia habeant .ſmaiora. tum pro vita ſua: tum ꝓ gregis cuſtodiaSi aūt dixerit malus ſeruus ille ⁊cͣ. non ſolū abhonore. ait Criſo. qui imminet bonis: ſed etiam apena qua minatur malis erudit auditorē dominꝰcum dicit. Si dixerit ⁊cͣ. Moram facit dn̄s meuſvenire. Mores huius deſcribit pͥmo a vana fiducia longeqꝫ vite. Et vt ait Hiero. ſecuritas paritnegligentiam. negligentia offenſam. de pe. diſt. j.predixerat. Et ceꝑit ꝑcutere conſeruos. vbi notaſuperbiam. ꝑcutit em̄ vt timeatur ⁊ vt oſtēdat ſedominari in clero. Ad quod optime facit qd̓ habetur di. xlv. licet. cum cap. ſequēti. Uel ẜm Rabanum conſeruos ꝑcutere eſt conſcientias infirmorum verbo vel exemplo viciare. et diſ. xlv. capi vltimo dicit̉ ꝑcuſſor eſt doctor qͥ ſermone inutili ꝯſcientias ꝑcutit infirmoꝝ. Manducet auteꝫet bibat cum ebrioſis. Hic ẜm Augu. notat̉ luxuria ⁊ voluptas. Hiero. Tibi o ſacerdos d̓ altarioviuere nō luxuriari ꝑmittit̉. Ueniet dominus indie qua non ſperat. dicit auguſtinus ad eſichiumꝙ de tribus ſeruis dei ꝑantibus ſe ad aduentumchriſti vno dicente qͣꝫcitius venire eū. ſecūdo tardius. tercio ſe vtrunqꝫ ignorare. vtrunqꝫ .ſ. ſi citius vel tardius veniat. hic tercius magis euangelio conſonat. Optat .n. quod primus dicit. tolerat quod ſcd̓us ſenſit. in nullo errat. qꝛ nil horumaffirmat aut negat. Nam primus ſi non veniat vtdicit vel credit nō ſolum errauit ſed etiam ꝑiculiincidit ne credat nō venire vnqͣꝫ exqͦ nō venit vtdixit. Secundus etiam poteſt errare ſi ſcꝫ cito veniat ⁊ videtur etiam negligentie occaſionem dare. Diuidet eum dominus. Hiero. Nō eſt intelligendū ꝙ gladio eum diſſecet: ſed a conſortio ſanctorum eum ſe ꝑabit. Uel diuidet eū ẜm Origeqn̄ ſpūs eius id eſt ſpūale donum ſibi collatū poteſtatis .ſ. vel ſcientie aufert ab eo: et ſcientiam cūcorpore mittet in gehennā. ¶ Quō aūt tales ſerui debeant eſſe preparati ⁊ in diuerſis vigilijs idēdominus on̄dit dicens diſcipulis vt refert Lucatxij. cap. Uigilate. et marcus refert dn̄m dixiſſe vigilate: neſcitis qn̄ dominus veniat. Sero an media nocte: an gallicantū an mane? Ne cū veneritrepente inueniat vos dormientes. Hiero. qui dormit nō corpora vera ſed fantaſmata intēdit. et vacuus vigilat de his que viderat. Sic nimirū ſūtquos mundi amor rapit in vita. deſerunt vitamquod ſomniabant ꝓ certo. Theophilꝰ. Ideo tēpus aduentus ſui nobis occultauit. quia nob̓ ex:pediebat. Nam ſi nunc ignorantes finem non curamus. quid faceremus ſi finem ſciremus? malicias noſtras differremus vſqꝫ ad vltimum. Seroex iſtis qn̄ quis morit̉ in ſenectute. media nocte:
cum moritur in iuuentutis medio. gallicantū ciratio in nobis complet̉. Cum em̄ incipit puer ẜmrationem viuere: tunc gallus in eo vociferatur. īinſtinctus rationis excitans a ſomno ſenſualitatis. Mane eſt puerilis etas.Parabolam de §. Xij.ſeruo narrat ſolus matheus. cui cū dominꝰ humlianti ſe remiſiſſet. x. milia talenta. qꝛ poſtea cōſeuo ſibi debitori in centum denarijs petenti dilatonem ad ſoluendū dare noluit: iratus ꝯtra eū dominus: totū debitū relaxatum repetijt ⁊ tortoribus ꝓpter hoc tradidit. Ubi oſtendūt̉ ⁊ diuīe clementie plenitudo: ⁊ fraterni odij magnitudo etgratitudinis punitudo. Et pͥmo oſtendit̉ immenſa dei clementia in remiſſionem pctōꝝ penitentibus. Cū em̄ immediate dixit petro interrogantiſi fratri delinquenti deberet dimittere vſqꝫ ſepties. Et chriſtus reſpondiſſet. Nō dico cibi ſeptieſed vſqꝫ ſeptuagieſſepties .i. omnes tranſgreſſiones quod hinc trahit. Aug. Nam lex ꝑ denariuꝫſignatur. quia in decem p̄ceptis cōmendat̉. pecatum ꝟo ꝑ vndenarium. quia tranſgredit̉ denarium. Septenarius ſignat vniuerſitateꝫ. quia ſeptem diebus voluit̉ tempus. ducto aūt ſeptenario nūero ꝑ vndenariū .i. ſepties vndenario mutiplicato: ꝯſtituunt̉. lxxvij. Oīa gͦ pctā voluit dmitti penitenti vere. Et ad hͦ inducit ꝑabolaꝫ decens. Simile eſt regnū celoꝝ hoī regi. qͥ voluit retionē ponere cū ſeruis ſuis. Origen̄. dicit ꝙ ſicutdei filius eſt ſapientia iuſticia ⁊ veritas: ita ipſe ēregnū. nō alicuiꝰ eoꝝ qͥ ſunt deorſū: ſed oīm qͥ ſūtſurſuꝫ. In qͦꝝ ſenſibus iuſticia ⁊ cetere ꝟtutes regnāt qͥ facti ſunt celi. qꝛ portāt imaginē celeſtis.xp̄i. Hoc gͦ regnū celoꝝ .i. filius dei qn̄ factꝰ ē inſmilitudinē carnis pctī. tūc ſil̓is factus eſt hoī regi vniens hoīes ſibi. Uel ẜm Remigiū. regnū celoꝝ dicit̉ eccleſia in qͣ dn̄s oꝑat̉: quod loquit̉ iniſta ꝑabola. Rex gͦ iſte deus eſt cuncta regendo ⁊gubernando q̄ creauit. ꝑ ſeruos deſignant̉ omēshomines qͦs ad laudandū ſe creauit quibuſqꝫ nature legē dedit. cū qͥbꝰ vult rōnē ponere qn̄ vitaꝫet mores ⁊ actꝰ ſinguloꝝ diſcutit. Orige. Dīs vlte noſtre rō ponēda eſt corā rege. Nec hͦ dicimusvt ſuſpicio ſit ne forte res nccͣariū hēat longū tp̄sUolens em̄ deus ventilare oīm mentes. cito olab oībus oī tꝑe geſta ſingulis qͥbuſqꝫ faciet ī mēte ineffabili qͣdā virtute venire. Et cū cepiſſet rationem pone̓. oblatus eſt ei vnus qͥ debebat decmilia talenta. Aug. qꝛ lex in. x. p̄ceptis cōmedatobligatio. x. talentoꝝ eſt trāſgreſſio oīm p̄ceptorū ⁊ pleniſſima. Et cū nō haberet vnde redderethō ſua volūtate ⁊ ſponte peccās: ſuo conatu nullo modo reſurgere valet. Et nō hꝫ vn̄ reddat. qꝛin ſe nō inuenit ꝑ qd̓ ſe a pctīs ſoluat. Iuſſit gͦ ēdn̄s venūdari ⁊ vxorē ⁊ filios ⁊ oīa q̄ hēbat reddiUxor pctōris ſtulticia ē ⁊ carnis voluptas ſeu cipiditas. ꝑ hͦ gͦ ſignificat̉ ẜm aug. tranſgreſſoremdecalogi ꝓ cupiditate ⁊ prauis oꝑbꝰ tāqͣꝫ vxor⁊ filijs penas ſolue̓ debuiſſe: qd̓ ē p̄ciū eiꝰ. Preciūem̄ venditi eſt ſuppliciū damnati. hoc aūt vt al