¶ CapitulūIIFo.CXIII
illius vltimi temporis quo venturus eſt ſponſusſed ſue qͥſqꝫ dormitiōis diē ⁊ horā neſcit. ad quāqui ꝑatus eſt: etiā ꝑatus erit cū illa vox ſonueritqua om̄s euigilaturi ſūt. ¶ Pōt etiā hͨ petitio fatuoꝝ ad prudētes ⁊ poſtea ad deū intelligi ꝑ ypotheſim .i. ꝑ p̄ſuppoſitionē. Cū em̄ ſciant om̄es reprobi in die iudicij nō eē locū penitendi vel materiam impetrandi. Unde nec petent: tn̄ p̄ſuppoſitoꝙ pete̓nt a ſanctis ſuffragia vel a deo miſericordiam liberationis nihil reciperent. Un̄ Hiero. Inpreſenti ſeculo ſcimꝰ ſiue orationibꝰ ſiue ꝯſilijs inuicem nos poſſe adiuuari. Cū aūt venerimꝰ antetribunal chriſti. nec iob nec daniel nec noe rogare poſſe pro quoqͣꝫ: ſed vnūquēqꝫ onus ſuū portare. xiij. q. ij. in preſenti.Ad iſta etiā vigi §. XI.lantiā dn̄s sͣ. ca. xxiiij. hortatus eſt ſub exēplo patriſfamilias ⁊ ſerui diſpenſatoris dicēs. Uigilate qꝛ neſcitis qua hora dn̄s veſter venturꝰ ſit. Aigu. nō ſolū apl̓is dixit eſſe vigilandū ſꝫ ⁊ ſucceſſeribus eoꝝ ⁊ oībus vſqꝫ ad nouiſſimū eiꝰ aduētū.Unicuiqꝫ veniet dies ille iudicij vltimus de quochriſtus loquebat̉. Cū venerit dies eius .ſ. mortꝭvt talis hinc exeat qualis eſt iudicādus in illo iudicio. ac ꝑ hoc inuigilare dꝫ oīs chriſtianꝰ ne imꝑatū inueniat eū aduentus dn̄i. Imꝑatū em̄ īueniet dies illa .ſ. vltimi iudicij: que imꝑatū īuenietdies vite ſue vltimꝰ. Neſcitis qua hora. Origen̄.Uani ſunt omnes ſiue qͥ ꝯſummationē mūdi ſcire ꝓfitent̉ qn̄ erit ſiue qui vite ꝓprie finem ſe ſcire gloriant̉: quē nemo cognoſcere pōt niſi ſpūſarcto illuminatus .ſ. in hmōi. Uigilate ait Grego.Uigilat qͥ ad ſpem veri luminis oculos aꝑtos tenet. Uigilat qͥ ſeruat oꝑando qd̓ credit. vigilat qͥa ſe torporis ⁊ negligentie tenebras repellit. Inducit ad hec xp̄s exemplū dicens. Illud ſcitoteniam ſi ſciret pr̄familias qͣ hora fur venturus eēvtiqꝫ nō ſineret ꝑfodi domū ſuam. Orig. Paterfamilias eſt ſenſus hoīs .i. rō domus eius aīa. fuidyabolus. Eſt aūt oīs ẜmo ꝯtrariꝰ qͥ non ꝑ naturalē introitū intrat ad aīam negligentis quaſi qͥdam effoſſor domus primū deſtruens quaſi naturalia aīe edificia .i. naturalis intellectus. ⁊ ꝑ ipſaꝫdiruptionē ingreſſus ſpoliat aīam vt domū. Aliquotiēs aūt inuenit qͥs furem in ipſa ꝑfoſſione ⁊comp̄hendens eū ꝑcuſſorē ſermonē immittēs interficit ip̄m. vicꝫ inſtigatiōe temptatōis ꝑpendēſgladio verbi dei illud malū ꝓhibentis vincit tēptationē: ⁊ ſic quaſi dyabolū occidit. Non aūt indie fur venit. qn̄ .ſ. a ſole iuſticie aīa eſt illuminatahoīs ſtudioſi: ſꝫ in nocte .ſ. malicie vel negligētieꝑmanentis. vl̓ tꝑe tēptationū vl̓ tribulationū ī qnocte ⁊ ſi lumen nō hꝫ ſolis: ſaltim lucerna verbiſ. dei .i. ſermonis diuini habens ꝓpoſitū meliorūet vigilantiā ne ꝑfodiat̉ hoc eius ꝓpoſitū nō ſpoliabit̉ ſed expellet. Uel ẜm Grego. Fur eſt morsq̄ cū patrēfamilias .i. ſpūm dormienteꝫ inuenit etimpreꝑatum: domum corꝑis diruit occidendo.et animam neſcientem ad ſupplicia rapit. Et id̓oait. eſtote ꝑati qꝛ neſcitis diē neqꝫ horam. Horam
vltimā dn̄s noſter idcirco voluit eſſe incognitaꝫvt ſꝑ poſſit eſſe ſuſpecta. vt illā dū minime p̄uidere nō valemus: ad illam ſine intermiſſione p̄paremur. Addit etiā xp̄s exemplū de fideli ẜuo dicēsQuiſputas eſt fidelis ſeruus ⁊ prudens quē conſtituit dn̄s ſuꝑ familiam ſuā vt det illis cibū ī tēpore?Hylariꝰ dn̄s in cor ad indefeſſaꝫ vigilantiecuram ſupra fuit adhortatus. Specialiter tn̄ ppl̓principibus in ſpectatione aduentus ſui ſollicitudinem mandat. Hūc em̄ ſeruū fidelē atqꝫ prudētem prepoſitū familie ſignat dicens. Quiſputas⁊cͣ. qd̓ nō importat ignorātiā dn̄i. neqꝫ ẜm Remigium impoſſibilitatem ꝑficiende virtutis. ſed difficultatē vel raritatē ẜm gratianū de pe. di. j. §. ꝙaūt omni. Et in dictis ꝟbis ẜm glo. tres bone coditiones ꝓpoſitoꝝ notant̉. Prima eſt fidelitas:dum dicit. Fidelis. Seruus fidelis eſt domino ꝓpter dn̄m ſeruiens. oues xp̄i nō ad lucrū ſꝫ ꝓ amore chriſti paſcens. Fidelis eſt. qui nihil qd̓ domini ſui eſt ꝓprium facit nihil de rebus dn̄i ſui vane⁊ inaniter cōſumit. Scd̓m eſt diſcretio cū dic̄ prudens. Seruus prudēs eſt. qͥ ſubditoꝝ capacitatēvitā et mores diſcutit. Prudēs eſt qͥ cognouit ioad quod oportet diſpēſare q̄ data ſunt. Ut det cibum in tꝑe neceſſariū opus eſt prudentia ait orige. vt aūt nō adimat cibos indigentiū opus eſt fide. Terciū eſt vitatio ambitionis cū dicit̉. Quēcōſtituit dn̄s. qͥ .ſ. ẜm glo. ſit vocatus a deo: nō qͥſe iniecerit. Ut em̄ ait leo papa. j. q. j. Principatquē metus extorſit vel ambitꝰ occupauit. ⁊ ſi actibus ſuis vel moribus nō offendat. ſui tn̄ initij eſtꝑnitioſus exemplo. Et difficile eſt vt bono ꝑagātur exituque malo ſunt inchoata principio. Dicitur etiā fidelis ⁊ prudens p̄latus eccīe. ẜm Orig.circa redditus eccleſie. vt nō deuoret q̄ ſunt viduarū. ⁊ vt memor ſit paupeꝝ. ⁊ nō amplius teneatſibi. qͣꝫ his qͥ neceſſitatē patiūt̉. Prudēs intelligitur vt intelligat indigentiū cās ꝓpter quas ſuntindigentes. Multa em̄ ſapientiā opus eſt qͥ vultdiſpenſare eccleſiaſticos redditus: ⁊ ad hoc facitet modū ⁊ ꝯſiderationē dirigit. qd̓ habet̉ di. lxx.xvj. Non ſatis. Et qͣꝫtū ad fidelitatē. qd̓ ait Hiero. xij. q. ij. Gloria ep̄i. et. xvj. q. j. Qm̄ qͥcqͥd habent clerici pauperū eſt. Ac etiā ẜm Orige. dr̄. fidelis et prudens. vt nō effundat rōnabilē et ſpūalem cibū qͥbus non oportet. nolēs on̄dere ſe eſſeprudentē: vt .ſ. qͥ magis neceſſariū habent verbūqd̓ mores eoꝝ edificet ⁊ vitam cōponant. qͣꝫ illd̓qd̓ illuminat ſcīe luce. aut ne his qͥ poſſunt acutius audire pigeat exponere altiora. nene exponētes vilia contemnant̉ ab his qͥ naturaliter ſūt ingenioſi: aut ꝑ exercitatōnē ſecularis ſapiētie acuti. Ad quod etiam facit qd̓ d̓r di. xliij. In mandatis. et cap. ſit rector. §. vlti. et. viij. q. j. oportet.Criſo. dicit ꝙ adaptat̉ etiā hec ꝑabola ad pͥncipes ſeculares. Unumquemqꝫ enim his que habet ad cōmunē vtilitatē vti oportet. nō ad nocumentum ſeruoꝝ neqꝫ ad ꝑditionem ſuip̄ius. ſiuehabet ſapientiam ſiue principatum ſiue quodcūqꝫ aliud. Ꝙͣuis aūt ait Baſilius difficile ſit inuenire in vno vt ſit fidelis et prudens nō tn̄ impoſ-
P 3