Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

charitatem oſtendere et exteriori conuerſatione.Date anulū in mauū eius. Auulus eſt fides quadeo deſponſamur. Unde Oſeas ꝓpheta. deſpōſabo te mihi in fide. Date in digito nō in burſa .i.inſtruite eū vt eam operibꝰ oſtendat. Un̄ Aug.In corpore vnice colūbe ⁊ immaculate ſcꝫ eccleſie. nec hereticus nec malus xp̄ianus inuenit̉. vtſi cuiꝰ manus eſſet arida. verū quidē eſſet membrum qͣꝫuis ſine ſanguine inefficax ⁊ mortuū: itaet ſine operibꝰ fides cū ſit vera mortua eſt. j. q. j.Sicut vrgeri. Et calciamēta in pedes. calciamēta q̄ fiunt de pellibꝰ animaliū mortuoꝝ. ſunt exempla ſanctoꝝ: p̄cipue quos de mortuis dn̄os viuos fecit ꝑ pn̄tiam mortificatos. Hec debēt ꝓponi vt pedes affectus calcient̉. ne forte offendantnudi ad lapidē obſtinatōis et ſuꝑbie deſperatōevel vulnerent̉ ſpinis auaricie vel deturpent̉ ſceno luxurie prioꝝ. Sed ſpe cōcepta venie ⁊ exemplis ſanctoꝝ peccatricis penitētis. publicani. deprecantis chananee ꝑſeuerantis. pauli ꝑſequentis. latronis cōfitentis: fiducialiter incedat̉ ī domo eccleſie. Ambro. Nemo digne pōt agere penitentiā qͥ nō ſperauerit veniā. de peni. di. j. immoet gloriā: cū latroni penitēti dictū ſit: hodie mecum eris in ꝑadiſo. et paulo cōuerſo viſa eſt gloria ſuꝑna. Adducite vitulū ſaginatū .i. admittitead ſacramentū euchariſtie ⁊ ei penitēti ꝓponitein quo eſt xp̄s ſignatus ꝑ vitulū ſaginatū qͥ offerebat̉ in lege. Ut em̄ ait Leo papa. mediator deiet hoīm homo dn̄s ieſus xp̄s. hac p̄poſitis eccleſie tradidit poteſtatē. vt cōfitentibꝰ pnīe ſatiſfactionem darēt. et eadē ſalubri ſatiſfactōne purgatos ad ꝯmunionē ſacramētoꝝ ꝑ ianuā recōciliationis admitterēt. de pe. di. j. Multiplex. Et occidite .i. oſtendite ꝙ ꝓ peccatis eius xp̄s vitulusocciſus eſt. qd̓ in ſacr̄o repreſentat̉. Un̄ in libroſententiarū ꝓſperi dicit̉. Semel xp̄s immolatuseſt in ſeipſo: et tn̄ quotidie in ſacramēto immolationis illius fit repreſentatio. Uerus em̄ deus etverꝰ hō ſemel tm̄ in cruce pepēdit. offerēs pr̄i ſeipſum hoſtiā viuā ⁊ paſſibilē mortalē: viuorū etmortuoꝝ redemptōis efficacē. eoꝝ ſcꝫ quos altitudo diuini ꝯſilij redimēdos iudicauit. preſciuitp̄deſtinauit: et vocauit. de ꝯſe. di. ij. Semel. Emanducemꝰ ⁊ epulemur. Apocal̓. iij. Si qͥs aperuerit mihi ianuā ſcꝫ ꝑ ꝯfeſſionē: intrabo ad illūcenabo cū illo ⁊ ip̄e mecū. Nō aūt in eo pn̄t epulari ſacerdotes qͥ doloſe ſe offerunt ſcꝫ ad pnīamquoꝝ cibus eſt remiſſio peccatoꝝ inqͥt Origen̄.Un̄ et verus ſacerdos ait. Meus cibus eſt vt faciam voluntatē pr̄is mei .i. vt peccatores cōuerſi⁊ penitētes ſaluent̉. de peni. di. iij. Inter hec hicum primo. Quia hic filius meus mortuus eratet reuixit. Obſtinatio animi ⁊ cōfeſſionis cōtemptus (ait Gratianꝰ) quedā mors eſt impietatis ⁊lepra ſuꝑbie a qua quiſqꝫ reuiuiſcit: dū ſibi ꝑ gratiam dolor delicti ⁊ cōfeſſionis votū inſpirat. depe. di. j. Perierat ⁊ inuentꝰ eſt. Psͣ. Erraui ſicutouis q̄ perijt quere ſeruū tuū dn̄e. ſupra. Inuenouē meā quā perdiderā. Et ceperunt epulari. qꝛgaudiū eſt in celo eccleſie .ſ. militātis ⁊ triumphā

tis ſuꝑ vno pecratore pnīam agēte. Dū heunt ꝙ ſenior filius his auditꝭ indignat̉ extramum morat̉ nec cum pr̄e ⁊ fratre et cetera flia vult cōgaudere. ſignat qꝛ aliqͥ ſuperbi qͥ ſualijs vident̉ iuſti et innocētes. qꝛ nō ſe elonoa domo eccleſie ꝑ magna ⁊ aꝑta ſcelera ſicutgni peccatores: et in agro paterno laborāt ꝑ ora q̄ ſunt de genere bonoꝝ: turbant̉ egreferēqd̓ deus magnos peccatores. et ſi penitentes.veniā recipiat. et feruentē ac copioſam gratiā.dona cōferat pluſqͣꝫ ſibi. vt ptꝫ in paulo ⁊ malijs. Quibus tn̄ pijſſimus pater ꝑ ſcripturascras oſtēdit ſic dicere ſuā bonitatē: nec ex hocquid ſibi ſubtrahi paterne hereditatis. Et ſiindignatꝰ permaneat: nō tn̄ optimus pr̄ afdeſiſtit reuerſi peccatoris. Qd̓ etiā figurat̉ inzaro qͣdriduano ſuſcitato. ex qua re principescerdotū ⁊ phariſei qͥ ſibi iuſti et docti videbꝰindignati ſunt dn̄o: et vt ip̄m lazarum interfioquererēt. Sed xp̄s ad cenā acceſſit vocatus cdiſcipulis vbi ⁊ lazarus ipſe cōuiua cū alijs exdomo odore repleta ex vnguēto effuſo. Iol̓qd̓ myſteriū tangit Ambro. dicēs. Quamortui ſcꝫ peccatoris ſit fetor ſcꝫ infamie.abolet̉ oīs: vbi ſacruꝫ redoleuerit vnguentūpnīe. Surgit defunctꝰ ſcꝫ per gratiā. et ſolui jbentur vincula .ſ. peccatoꝝ ꝑ miniſtros eccleſiTollit̉ velamen a facie eiꝰ. qꝛ nō habet qd̓ erſcat cui peccatū dimiſſum eſt. In tāta dn̄i grattantoqꝫ diuini muneris miraculo cum oporteoēs letari ꝯmouebant̉ impij: aduerſus xp̄m olium p̄parabāt. Nōne merito eorum ſucceſſorvos fore cognoſcitis. quoꝝ duricie heredes eNam ſi vos indignamini ⁊ ꝯtra eccleſiā ꝯgn̄tis cōſilium. quia videtis in eccleſia mortuosuiuiſcere ⁊ peccatoꝝ indulgētia reſuſcitari:qd̓ in vobis eſt per inuidiā vultis rurſus intecere ſuſcitatos. Sed ieſus nō reuocat benefiimmo cumulat liberalitate. reuiuiſcit ſoliciteſſcitatos. et celebrata reſurrectōis gloria letusnit ad cenā. hec ille. de pe. di. j. quantuſlibetfuerunt quidā heretici qͥ dixerūt nō poſſe nutmel per penitentiā peccata purgari. cōtra qͥsguit Auguſtinꝰ per rōnes ⁊ exempla. de pe.iij. Adhuc iſti perfidi. Et qꝛ intētio predicat̉eſſe debet peccatores ad penitentiā reduceparabola iſta eſſet optima materia predicatetotius quadrageſime. Vt primo dicatur decatis capitalibꝰ cum ſuis filijs quibus quis ēgatur a deo. de quibus ſupra. et hoc in ꝑte qͦdrageſime. Secundo de reuelatōne ad penitiam. et ibi de cōtritione cōfeſſione et ſatiſſacin alia parte. Deinde de reſtitutōe virtutūſpei et charitatis vt notatum eſt. Demum demunione et paſſione et in fine in reſurrectonecōniuio celeſtis glorie et reſurrctōe ⁊cͣ.De parabolis §. VIIIquibꝰ xp̄s on̄dit immēſam dei benignitatē ⁊gentiā inuocādo hoīes ad ꝯuiuiū ecc̄ie milit.triūphātꝭ. et pͥmo de militāti ecc̄ia ꝑabolā ſcri