Capitulū .IIFo. CVIII
dominus reſpiciens petrum poſtqͣꝫ negauit fecieum amare ſuum flere peccatum. Conuertiminiinquit dominus Malach̓. ſcilicet ad me diſponēdo vos et abilitando ad gratiaꝫ: et ego cōuertarad vos eam cōferendo. Et vt ait Hieronymus.Hoderatio dei et pietas ſolū noſtrū reditū q̄ritac nos cupit longa ſua bonitate ſaluare. di. xciij.Diaconi. Et Leo papa. Miſericordie dei mēſuram ponere nō poſſumus nec tꝑa diffinire: apudquē nullas patit̉ moras cōuerſio. Unde ſequit̉:Miſeri cordia motus ſuꝑ eū occurrit ei. psͣ. Miſericordia eiꝰ p̄ueniet me. gratiā primā q̄ preueniens dicit̉ ſine aliqͦ merito p̄cedēte infundendoHiero. Ut ꝑuū magnꝰ aſpicias: vt diues paſtomorbidā nō cōtemnas ouē xp̄s de cruce latronēin ꝑadiſum tulit. et ne qͥs aliqn̄ ſerā putaret conuerſionē: homicidij penā fecit martyriū. Chriſiinquā ꝓdigū reuertētem letꝰ amplectit̉. et. xcixpecudibus derelictis vna ouicula q̄ remanſerathumeris pij paſtoris aduehit. Ubi vero peccator intelligēs vulnꝰ ſuū: medico ſe curandū trahit. ibi nō eſt virga neceſſaria ſed ſpiritꝰ lenitatꝭ.de pe. di. j. Importuna. Et cecidit ſuꝑ collū eiamplexans eū. vbi innuit̉ ꝯiunctio ꝑ dilectionēAmor em̄ ẜm Dyoniſiū habet vim vnitiuā. Un̄apl̓s dicit. j. Corinth̓. vj. Qui adheret deo .ſ. pecharitatē. vnus ſpiritꝰ eſt cū eo. Oſculatꝰ eſt eūſcꝫ recōcilians eū ſibi: qͥ prius erat inimicꝰ. apl̓sad Ro. v. Cum inimici eſſemus .ſ. ꝑ dei pctā: recōciliati ſumus ꝑ mortē filij eius. ex qͣ habet vitutē pnīa ⁊ alia ſacramēta. Oſculū em̄ ſignū eſtrecōciliationis ⁊ pacis. Et remiſſa offenſa ei reſtituit merita acqͥſita viuificās opera bona mortificata. vn̄ Augꝰ. de peni. di. iij. Piū eſt credereet fides hoc expoſtulat. vt cum gratia xp̄i deſtruxerat mala priora: etiā remuneret bona. Et cumdeſtruit qd̓ ſuū nō inuenit: diligit et amat qd̓ inpeccante plātauit. Dixit autē filius voce ſcꝫ cōfitendo. Hinc Ambr. in ſermone. Ecce nunc tꝑsacceptabile adeſt: in qͦ cōfeſſio a morte aīam liborat. Cōfeſſio aꝑit paradiſum. Cōfeſſio ſpem ſaluandi tribuit. Un̄ ſcriptura ait. Dic tu iniquitates tuas vt iuſtificeris. hec ille. de peni. di. j. Pater peccaui in celū et corā te. Pater ſacerdos d̓r.Grego. diſt. xcvj. Quis dubitet ſacerdotes xp̄ioīm fideliū pr̄es ⁊ magiſtros cenſeri? Huic gͦ cōfitens dicat oīa peccata ⁊ in deū cōmiſſa. et hoceſt in celū peccare: et cōmiſſa ꝯtra hoīes. et hoc ēcōtra te. Uel in celū .i. occulta. Nota in celo id ēdeo: et manifeſta corā te .i. hoībꝰ. Multiplex em̄miſericordia dei (ait Leo papa) ita lapſibus humanis ſubuenit. vt nō ſolū ꝑ miſericordiā baptiſmi: ſꝫ ⁊ ꝑ pnīe medicinā ſpes vite reꝑaret̉ eterneUt qͥ baptiſui dona violaſſēt proprio ſe iudiciocōdemnātes ſcꝫ ſacerdoti ꝯfitendo: ad remiſſionem criminū ꝑuenirēt. de peni di. j. Iam nō ſumdignus vocari filiꝰ tuus. Nō peto vt filius delicioſe tractari: ſed penitētijs affligi. Augꝰ. ponatſe ſcꝫ penitēs in arbitrio iudicis in iudicio ſacerdotis. nil ſui reſeruās ſibi. vt oīa faciat eo iubētepro recuperanda aīe vite: q̄ faceret ꝓ euitanda
corꝑis morte. Et hoc cū gaudio: qꝛ vitā recuperat infinitā. hec ille. de pe. di. v. ca. j. Idē Augꝰ.in ſermone de penitētijs. Nō ſufficit mores ī melius cōmutare ⁊ a p̄teritis malis recedere: niſi ſatiſfaciat de eo et de his q̄ facta ſunt: per pnīe dolorem: per humilitatis gemitū .i. humilē cōfeſſionem ꝑ cōtriti cordis ſacrificiū: cooperantibꝰ elemoſynis ⁊ ieiunijs. de pe. di. j. Qd̓ intellige cumadeſt facultas quantū ad cōfeſſionē ⁊ ſatiſfactionem. et. xxvj. q. vij. dicit̉. Affectū illū in ſe recipiat penitēs: quē gerebat ille qui dicebat. iniquitatem odio habui ⁊ abominatus ſum. Et ea q̄ dicitapl̓s. ad eos qui ẜm deū cōtriſtati ſunt. Quantāinqͥt operatus eſt in vobis ſolicitudinē: ſed excuſationē ſed emulationē ſed vindictā: in oībꝰ exhibuiſtis vos cautos eſſe negocio. ſed ⁊ in ipſisin qͥbus deliquit agēs ml̓ta ꝯtraria: ſicut zachefecit. hec ibi. Dixit autē pater ad ſeruos ſiue angelos qͥ cooperant̉ ad reducendū peccatores addeū ⁊ bona eis ꝓcurandū: ſiue p̄dicatores qui inſermonibꝰ debet dare fiduciā venie cōuerſis adpnīam. dicēte dn̄o Ezechiel̓. Nunqͥd voluntatismee eſt. mors impij et nō potius vt cōuertat̉ ⁊ vtuat. et iterū. Si auerterit ſe impius ab impietate ſua: oīm iniquitatū eius nō recordabor. Siueminiſtros ſacramētoꝝ qui oībus penitentibꝰ debent eſſe parati ad ip̄am miniſtrandā p̄cipue inmorte. vn̄ dicit̉. xxvj. q. vj. Si p̄ſbyter negaueritpnīam morientibꝰ ſcꝫ faciētibus qd̓ debēt: reuseſt animarū. qꝛ dn̄s dicit. Quacūqꝫ die ꝯuerſusfuerit peccator ad pnīam: vita viuet ⁊ nō morietur. Uera enī ꝯfeſſio in vltimo tꝑe eſſe p̄t. qꝛ dominus nō ſolū tꝑis ſed ⁊ cordis ē inſpector: ſicutlatro vnius momēti pnīa meruit eſſe in paradiſo. hec ibi. Cito ꝓferte ſtolā primā .i. declarate etminiſterio veſtro ad hoc oꝑamini vt puritas ꝑdita ꝑ ſcelera reparet̉. vera em̄ pnīa ait Aug. adpuritatē baptiſmi conat̉ adducere confitentē. depe. di. iij. Sunt plures. Iohānes Criẜ. in lib̓. dereparatōe lapſi ad hmōī ſic deuotiſſime loquit̉.Talis mihi crede talis eſt erga hoīes dei pietastalis nūqͣꝫ reſpuit hoīs pnīam: ſi ei ſincero ⁊ ſimpliciter offerat̉. etiā ſi ad ſummū qͥs ꝑuenerit malorum: tn̄ ſi inde reuerti velit ad virtutis viā: ſuſcipit. libenter amplectit̉. facit oīa. quatenus adpriorē reuocet ſtatū. Quodqꝫ adhuc eſt p̄ſtantiet eminentius. etiam ſi nō potuerit quis implere omnē ſatiſfaciēdi ordinē: qͣꝫtulamcunqꝫ tamēet qͣꝫbreui tempore geſtam nō reſpuit penitentiā.hec ille. de peni. di. iij. Exempla ponit de Achabet manaſſen et de vitiſpatrū. Lito prof. ſto. p. etinduite illum. Ut enim dicit Ambroſius. Cumrenunciatur improbitati: ſtatim aſſiſtitur virtusEgreſſus enim malicie virtutis operatur ingreſſum. ſtola autem iſta prima id eſt precipua ⁊ principalis virtus poteſt intelligi: charitatiſqꝫ eſt veſtis nuptialis. Prima enim virtus eſt que reſtituitur ꝑ p̄ſentiā q̄ ⁊ operit multitudinē turpitudinē peccatoꝝ. Hac ſpoliati primi parētes ꝑ peccatū nudos ſe ꝯgnouerūt: qͥ priꝰ ea īduti erāt. Induite aūt dicit .i. docēte ꝯuerſum peccatorē ip̄aꝫ