¶ Capitulū .II.Fo. CIX
ſolus matheus dicēs. Sil̓e eſt regnū celorū homini regi qui fecit nuptias filio ſuo ⁊c̄. id ē qd̓ fitin eccleſia q̄ dicit̉ regnū celoꝝ. Celi em̄ dicunturboni fideles. qꝛ eleuati a terra propter ꝯtemptuꝫtꝑaliū. et ī his regnat ⁊ habitat deus per gratiſimile eſt ei qd̓ narrat̉ in iſta ſil̓itudine. Ubi nota. ꝙ quia oīs noſtra cognitio ortuꝫ habet a ſenſu. nec ſpiritualia ⁊ diuina pn̄t intelligi ab hoībꝰprecipue deditis ſenſibilibꝰ vt cōiter accidit niſimanducant̉ per exēpla ⁊ ſil̓itudines reꝝ ſenſibilum q̄ nouerūt. ideo ī ſacrꝭ ſcripturis veterꝭ ⁊ noui teſtamēti ſermones de rebus ſpiritualibꝰ ⁊ diuinis ſunt ꝑ ſimilitudīes reꝝ corporaliū: vt indeaptius capiant̉. Cōſueuerunt autē hoīes maxīegaudere ⁊ delectari in ꝯuiuijs. quoꝝ p̄cipua ſuntꝗ̄ fiunt in nuptijs. et in hmōi appetūt ꝑſone ſe reperire. Ideo ad exprimendū aliquantulū gaudium et refectionē ſpiritualē que habet̉ ab electisnō ſolū in futura gloria ſed etiā hic in militāti eccleſia: loquit̉ de ipſa ſub parabola ꝯuiuij nuptiarum regaliū. vt hoīes incitent̉ ad querendū huiuſmodi refectionē ſpiritualē: cum oēs inclinent̉ad gaudia ⁊ delectatōnes. et ſpirituales delectationes ſine ꝯparatōe vincant oēs corporales etꝑfectiores. ꝓpter qd̓ dicit Bern̄. Guſtatā ſuauitate ſpiritus: deſipit oīs caro. Homo iſte deꝰ pater eſt. qui homo d̓r propter intellectū: aliter tn̄ ⁊incōparabiliter exceſſiuū qͣꝫ homo vl̓ angelus qͥhabitat lucē inacceſſibilē: ait apl̓s. Rex eſt qꝛ regit aſſidue qͦs cōdidit. Psͣ. Deus magnꝰ dn̄s etrex magnus ſuꝑ oēs deos. Filius eiꝰ eſt vnigenitus patris. ideo primo vidimꝰ gloriā eius quaſivnigeniti a pr̄e. Tunc aūt fecit pater nuptias filio. qn̄ eum incarnari cōſtituit. Sponſam em̄ aſſumpſit naturā humanā ex qua eſt ecc̄ia. cuiꝰ eſtcaput: cum eā ſibi vniuit in vnitate ꝑſone verbicaro factū: hoīe ſcꝫ deo aſſumpto nō deo cōſumpto. huiꝰ thalamus fuit vterus virginis. ẜm illud psͣ. Tanqͣꝫ ſponſus ꝓcedēs de thalamo ſuevt gigas fortiſſimꝰ ex gemina ſubſtātia diuinaꝫhumana. exultauit ad currendaꝫ viā .i. alacriteret deſideranter qͣſi velociſſime curreret. Fecit vtam de celo in terrā. de quo myſterio incarnatōisfigurato in nuptijs heſter ⁊ aſſueri ſumme letartur in patria dicētes. Apoca. Gaudeamꝰ et exutemus qm̄ venerūt nuptie agni. Et vocauit multos. Nō dicit oēs. qꝛ illi qͥ moriunt̉ ꝑuuli nō purgati ab originali ⁊ ſine vſu rōnis cuiuſcunqꝫ nationis ſint etiā xp̄iane: nō vocant̉ ad nuptias eccleſie. Oēs alij vocati ſunt qͥ vtiqꝫ ⁊ multi ſunt:quia de oī natione q̄ ſub celo ē. Et ante ip̄as nuptias celebratas actu .i. myſteriū ꝑ actū incarnationis vocati ſunt oēs. ſaltim ꝑ legem naturalēquā qͥ ſeruabāt vocabant̉ etiā ꝑ occultā inſpirationē ſeu reuelationē ad credendū ſaltim de deoqꝛ eſt. ⁊ ꝙ inquirentiū ſe ſcꝫ ꝑ bona oꝑa eſt remunerator. qͥ remuneratio procurata eſt in iſtis nuptijs. Et tales has nuptias intrabāt eccleſiaſtice vt mēbra eius. pauciſſimi tn̄ erāt vt iob: cui etplenius reuelate ſunt nuptie iſte. Uocati ſūt ſpeciali mō ppl̓s iudeoꝝ per legē moſaicā. ꝑ ꝓphe-
tas. per exempla ſanctoꝝ illius tꝑis. Et ꝓ maxima parte. miſit ſeruos ſuos vocare inuitatos. cūvicꝫ deus aliqͦs ſanctos viros qͥ fuerūt veri ſerui eius. ꝑfecte ei obedientes: in mūdo eſſe diſpoſuit. qͥ et verbis et exēplis alios ſolicitaret ad bonos mores ẜm legē naturalē vel etiā ſcriptā. vtpatriarchas: ꝓphetas ⁊ gētiles. Et nolebāt venire. qꝛ vt dicit̉ in psͣ. Oēs declinauerūt .ſ. a viarecta. ſimul inutiles facti ſunt: nō eſt qͥ faciat bonum. Gentiles declinauerāt oēs ad idolatriā. iudei ad legis inobedientiā. ẜm illud Hiere. A ſeculo fregiſti iugū legis naturalis. rupiſti vincula p̄ceptoꝝ ſcꝫ legꝭ ſcripte. dixiſti nō ſeruiam ſcꝫdeo obediēdo. Iteꝝ miſit alios ſeruos ſcꝫ apl̓osſuos ⁊ diſcipulos ac martyres. et ip̄m ſponſumeccleſie. magiſtrū eoꝝ in humanitate docentē ethoīes inuitantē ad nuptias .i. ad fidē. Me miſitdn̄s ait ip̄e per eſaiā. et ſpiritꝰ eius euāgelizarepauperibꝰ vt p̄dicarē annū placabilē dn̄o et diēretributōis bonoꝝ ꝓ malis. dicēs per eos. Dicite inuitatis. Ecce prandiū meū paraui. Cōuiuiūenī refectōis ſplritualis ꝓmiſſum in veteri teſtāmento. ẜm illud eſaie. et faciet dn̄s in monte hoccōuiuiū pinguiū. cōuiuium medullatoꝝ. cōuiuium vindemīe defecate ⁊ p̄cipitabit mortē inſempiternū. Chriſtus ⁊ apl̓i nunciauerūt eſſe parataUenite inqͥt ieſus ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis: et ego reficiā vos Math̓. xj. et iterum.Ego diſpono vobis vt edatis et bibatis ſuꝑ mēſam meam in regno meo ait ipſe Luc. xxij. Etquantū roboris tribuāt cibi huius menſe nuptiarum regaliū oſtendit psͣ. dicens. Paraſti in conſpectu meo menſam aduerſus eos qui tribulantme ſcꝫ reficientē et fortificantē: cōtra diabolū carnem et munduꝫ. Ꝙexquiſite epule ſint inſinuatApoſtolus. j. Corinth̓. ij. dicens. Oculus non vidit nec auris audiuit nec in cor hominis aſcēdit.que p̄parauit deus diligentibus ſe. Et princepsapoſtoloꝝ ait. Regenerauit nos deus in ſpem viuam in hereditatē incorruptibilē incōtaminatāet immarceſſibilē cōſeruata in celis in nobis. quiſub virtute dei cuſtodimini per fidem in ſalutemparatā reuelari in tempore nouiſſimo. Et infra:In quo credentes exultabitis leticia inenarrabili et glorificata .j. Petri. j. capi. Ipſa auteꝫ fideshuius myſterij iam peracti ſcꝫ incarnatōis ⁊ ſpesperueniendi ad gloriā per hoc nobis paratā: eſtrefectio ſpiritualis huiꝰ prandij eccleſie. Ecce inp̄ſenti dicit. prandiū meum paraui. Tauri mei etaltilia occiſa. Tauri ſignant patres veteris teſtamenti. et altilia ſanctos noui teſtamenti. quoruꝫiam defunctorū exempla nobis ꝓponuntur imitanda que nos in prandio huius militātis eccleſie reficiunt. Unde Gregoriꝰ in omel̓. Quid perthauros niſi patres veteris teſtamenti ſignificātur. Nam cum de permiſſione acceperant quatenus aduerſarios ſuos odij retributōne ꝑcuterētvt ita dicam. quid aliud qͣꝫ thauri erant: qui inimicos ſuos corꝑee ꝟtutis cornu feriebāt. Quidꝑ altilia niſi patres noui teſtamēti figurant̉: quidū gr̄e interne pinguedinē ſuſcipiunt: a terrenis