Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CVIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitnlusQuintusᶻ

mus naturaliū ſpiritualium et temporaliū bonorum. Quid enim habes quod non accepiſti: aitapl̓s ad Ro. Petit ergo id eſt affectat et deſiderat in tali etate vti libertate arbitrij circa dicta bona eſtimans hoc ſibi ad bonū ſuum cedere. Pater autē celeſtis diuidit ſubſtantiaꝫ quia libertatem arbitrij tribuit et bene ⁊ male vtentibus circa bona cōteſſa. Hiero. libro cōtra iouinianū. Liberi arhitrij nos cōdidit deꝰ. nec ad virtutes necad vicia neceſſitate trahimur: alioquin vbi neceſitas ibi nec corona. de peni. di. ij. Si enī inquit.Sed cōmuniter in adoleſcentia incipiunt homines male vti libertate arbitrij. quia ſtultoꝝ infintus eſt numerus Ecc̄s .j. Et recedētes a patre celeſti per amiſſionē gratie. pergūt in regionē longinquam intrantes ſtatum iniquoꝝ diſſimilē deibonitati. Et poteſt ex euāgelij textu notari incurſio talis peccatoris in ſeptem capitalia. Namin eo ꝙ adoleſcens petit portionē ſubſtātie a patre. notatur ſuperbia p̄ſumptōnis. quaſi deus ſibi obligetur ⁊ p̄ſumens per ſe bene ſe regere. Ireo ꝙ abijt in regionē longinquā a patre. notatuinuidia. Nil enim tam longinquū a deo qͣꝫ inuidia. cum ſit ip̄a bonitas ⁊ charitas cui cōtrariat̉inuidia. In eo ꝙ diſſipauit ſubſtantiā ſuam viuēdo luxurioſe notatur aperte luxuria. que p̄ ceteris ⁊ apertius dominat̉ in adoleſcentibus. Et ſiin omni iudicio mortifero diſſipetur ſubſtātia ſpiritualis virtutum. tamē in luxuria nō ſolum gratia ſed et ſubſtantia tꝑalis ⁊ fama. ſubſtantia naturalis maxime diſſipat̉: in eo ꝙ dicitur. Ipſe facta fame in regione illa cepit egere. notatur auaricia. Nam vt dicit Hiero. infidelis id eſt auarquod ẜm apl̓m eſt idoloꝝ ſeruitus: etiam oboloindiget. ſibi enī videtur omnibus egere. Et nota ꝙ in regione illa longinquā a patre id eſt ſtatu peccati fames magna inſurgit: quia cum noninueniat̉ nec in luxurijs nec in alijs vicijs quiesmentis: remanet veri ſummiqꝫ boni mentibꝰ hominū inſerta cupiditas. vt dicit Boet. us. et heceſt fames ſpiritualis. In eo qd̓ dicitur ꝙ abijt etadheſit vni ciuiū regionis illius: ſignat̉ ira. Ciues enim huius regionis longinque ſunt demones in malicia obſtinati. vnus eoꝝ dicit̉ abadorqd̓ interpretat̉ exterminator temptās de ira. huic adheret ei ſimilis effectus. iratū em̄ dicit Criẜ.ſimilē demoniaco qui furioſa agit. et ire ⁊ inſanienihil eſt medium ait idem. In eo qd̓ dicitur quismiſit eum in villam vt paſceret porcos. innuituraccidia. In villa enī ꝯmuniter ciues ⁊ nobiles viſte erat ſtant ocioſi. qui et paſceret porcos. quiaaccidioſus et ocioſus paſcit ⁊ nutrit cogitatiōesimmundas ⁊ laſciuas figuratas ꝑ porcos. In eotandem ꝙ dicitur: quia cupiebat implere ventrēde ſiliquijs ⁊cͣ. inſinuatur gula que etiā in viliſſimis cibis nimis ardenter vel vltra menſurā offendit. Deinde inſinuat̉ modus cōnerſioniseius ad penitentiā ꝯtritus. cōfeſſus. et ſatiſfactionem. principiū autem ſalutis eſt ſui cognitio inquit Seneca. quod ſit per interiorē cōſiderationem. Unde dicit euangeliſta. In ſe autem reuer

ſus. Extra ſe manet quis. dum peccatis inuolutur rōne nō vtens. Sꝫ reuertimini ad cor o p̄uaricatores ait dn̄s per ꝓphetam. Et quia quatuor modis auertit̉ quis a deo: et magis ac magiselongatur extra ſe manens. Et primū vt ait hironymꝰ. eſt cogitaſſe que mala ſunt. ſecundū cogitationibus acquieuiſſe ꝑuerſis. tercium quodmente decreueris opere implere. quartū nō agere penitentiā: ſed ſibi ſuo cōplacere delicto. hecHieronymus de peni. di. j. Super tribus. Et inprimo gradu poſſet etiam notari mortale. ſcꝫ exdelectatione moroſa ſine cōſenſu ad opus: ideoquater deus animā inuitās ad penitentiā ait incanticis. Reuertere reuertere ſunamitꝭ: reuertere reuertere vt intueamur te. Sunamitꝭ interpretatur ẜm Hiero. miſera vel captiua vel mortificata. et totū cōgruit aīe peccatrici. Reuertere ergoexeundo de illis quatuor gradibꝰ. Reuertere inte cōſiderans ⁊ ſtatū bonoꝝ et ſtatū peccatoruꝫUnde dicit in ſe reuerſus. Quanti mercennarijin domo patris mei abundāt panibꝰ. In domopatris que ē eccleſia mercēnarij ſunt qui deo ſeruiuūt. et ſi principalier ꝓpter dilectionē patristn̄ ſperant nō dubitāt cōſequi et maximā a patreHi abundāt nunc vltra mercedem ſperatā panibus cōſolationis ſpiritualis in ip̄is operibꝰ ſuisq̄ excedūt oēs humanas ꝯſolatōes. et q̄ narraripoſſent omittant̉. Ego aūt hic fame pereo. ſcꝫ inhoc ſtatu peccati. que em̄ ibi refectio cū ⁊ ph̓s dicit. oīs malꝰ implet̉ penitudine: et nūc hinc nūinde ſuis paſſionibꝰ ad diuerſa ⁊ cōtraria diſtrahitur. Et augꝰ. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ſic factū eſt. vt oīsinordinatus animus ip̄e ſibi pena ſit. Hic gͦ famdeficit priuatꝰ ſpūalibꝰ: et in alia vita ſuꝑnalibonis. et quāta mala ſuſtineat ⁊ incurrat ꝑ pcinō hic eſt dicendū. Surgā igit̉ ab actu peccanddeſiſtēdo. ibo ad patrē meū. ad deū me dirigēdeꝑ timorē ⁊ ſpem: ꝑ ſingulos paſſus recordatōpctōꝝ me ꝯterēdo. dicā ei. Pater peccaui in celuet corā te. In cōfeſſione .ſ. ſacerdoti pandendo ⁊peccata manifeſta q̄ dicunt̉ eſſe corā celo: et p̄ctocculta q̄ dicunt̉ corā deo: qꝛ ſolus nouit. et totūhoc cū humilitate vt dicat hoc ſentiēs. Iā nō ſidignꝰ vocari filiꝰ tuus. ⁊ ꝓponat ſatiſfacere admandatū dei ⁊ ꝯfeſſoris dicēs cū effectu. Fac mnſicut vnū ex mercēnarijs tuis .i. ſic̄ illis mandaqd̓ vis eos facere: ita ⁊ mihi iniūge ⁊ ꝑatus ſunEt ſicut illos reficis ſpūalibꝰ cibis: ita et me ꝯſetare licet indignꝰ. Si igit̉ peccator vere ꝯuertitur ſicut mēte ꝯcipit. ita ⁊ oꝑe exequit̉. Surggͦ a ꝓpoſito peccādi recedēs. Dicit em̄ Caliſturpapa. Mutat̉ hō a pctō: et gr̄a dei reſurgit a lapſu. di. l. Ponderet. Uenit verſus domū pris.eccleſiā. dolēdo de cōmiſſis q̄ recogitat AmbrorNihil eſt ꝙ tāſummi doloris ſit: qͣꝫ ſi ſub captiūtate peccati poſſtꝰ recordet̉ qͥs vn̄ lapſus ſit alqꝭvn̄ ceciclerit: et ꝙ ad iſta terrena ⁊ corꝑea ab lilſpecioſ a ⁊ pulcra diuine ꝯditōis intentōe defluxerit. de pe. di. j. Sunt qͥ arbitrant̉. Cū autē adhūc lōge eſſet qꝛ etſi attritus nondū tn̄ cōtritus.Uidit euꝫ pater ip̄ius oculo pietatis. quo oculē