¶ Capitulū IIFo. CVII
quaſi nonagintanouē dimiſit in deſerto. quādodeus homo factus eſt. nō in deſerto .i. celo quoddeſertū dicit̉ qꝛ ab angelo malo ⁊ hoīe derelictū.ſed in mundo. nō quidem angelos deſerētes ẜmdeitatē: ſed ab eis differēs in aſſumpta humanitate. Queſiuit multū laborās in docēdo. ſanando infirmos diſcurrēdo. multa patiēdo. ſacramēta inſtituēdo ꝓ oue iſta. Tandē inuentā in humeros poſuit. qn̄ peccata noſtra ip̄e ꝑtulit in corꝑeſuo .i. penā pectorū ſuꝑ lignū crucis vtꝭ peccatismortui iuſticie viuamꝰ inquit petrus in canonica. Eamqꝫ reduxit ad deſertū celi cū ceteris. qn̄aſcēdit in celū in noſtra natura ⁊ alijs aꝑuit. ⁊ cūamicis ſanctis aīabus et vicinis ſanctis angelismagnū gaudiū et feſtuꝫ egit de natura humanareparata. Et cōcludit de quolibet peccatore cōuerſo ad penitentiā. Ita dico vobis: gaudiū eſin celis ſuꝑ vno peccatore pnīam agente: qͣꝫ ſuꝑxcix. iuſtis qui nō indigēt pnīa. Qd̓ intelligiturdupliciter. Uno mō vt intelligat̉ de ficte iuſtisſe reputāt iuſtos et nō egere pnīa: ſed nō ſunt iuſti. Et clarū eſt qd̓ dicit̉. xj. q. iij. Iniuſtum. Melior eſt in malefactis humilis cōfeſſio qͣꝫ in bonisſuperba gloriatio. Alio mō pōt intelligi de vereiuſtis ſed imperfectis ⁊ de peccatore cōuerſo ⁊ ꝑferuorē ad magnā ꝑfectionē aſcendenti. Ceterisem̄ paribus maius gaudiū eſſe debet de iuſto ininnocētia permanēte qͣꝫ de peccatore penitente.Matheus addit. nō eſt voluntas patris mei vtpereat vnus de puſillis iſtis. qd̓ intelligit̉ de electis. vel ſi dicat̉ de oībus: intelligendū eſt de voluntate antecedēte nō cōſequente. de qua ſuprain prima ꝑte titu. de lege eterna. et hoc exemplooſtendit̉ peccatoribꝰ reuerti volentibꝰ ad pnīaꝫcōpaſſione ⁊ clemētia vtendū. vn̄ dicit̉. xxvj. q.vij. penitentem ex corde ita oportet ſuſcipi: ſicutdn̄s oſtēdit cum dicit qͥ cōuocauit amicos ⁊ vicinos dicēs. cōgratulamini mihi: qꝛ inueui ouemquā ꝑdiderā. Ad idē Ambro. in li. de paradoſioait. paſtor ille euangelicus laxam ouē vexiſſe legitur nō abieciſſe. et Salomon ait. Noli eſſe minus iuſtus. Debet em̄ iuſticiā tēperare moderatio. Nā quēadmoduꝫ tibi curandū prebeat̉ quēfaſtidio habeas qui cōtemptui nō cōpaſſioni medico ſuo putet ſe futuꝝ. Idē in ꝑſona xp̄i. Libenter ignoſco ꝓpter te indulgeo. Miſericordiā malo qͣꝫ ſacrificiū. qꝛ ꝑ ſacrificiū iuſtus cōmendaturꝑ miſericordiā redimit̉ peccator. Nō veni vocare iuſtos ſꝫ peccatores. In lege ſacrificiū: in euangelio miſericordia. lex ꝑ moiſen data eſt: per megr̄a. hec ille. de pe. di. j. ſerpēs. ¶ Addit xp̄s acidē aliā parabolā quā ſolus lucas refert dicens.Que mulier habꝫ decē dragmas ſi ꝑdiderit vnānone accēdit lucernā ⁊cͣ. Mulier hec vt exponiGreg. eſt diuina ſapīa. q̄ habuit decē dragmaſ .i.decē differētias creaturarū ſua imagine inſignitarū. Nouē fuerūt nouē ordines angeloꝝ. Decima ꝑdita natura hūana peccata primoꝝ parentum quaſi ignota .i. viſione ſui priuata. Sed adinueniendū a diuina ſapiētia lucerna eſt accenſaqn̄ verbum caro factuꝫ eſt deo operante. In xp̄i
enim perſona vt lucerna q̄ antiquitus et mō etiāꝓ pauperibus fit de terra eſt xp̄i caro: de noſtracarne terrea aſſumpta. vt lichimū albū cum oleofuit aīa puriſſima plena oleo gratie. Ut ignis fuit diuinitas. Deus em̄ noſter ignis cōſumens eſtdicit̉ Deutero. Accenſa igitur lucerna incarnatodei filio. euertit domū ꝯuerſationis humane mutando mores ꝑ doctrinā ſuā ⁊ exēpla. q̄ſiuit diligenter illa operās vn̄ inueniret̉ ⁊ a deo videret̉ꝑ approbationē ⁊ gratie infuſionē. Qua inuentavicinas et amicas cōuocat ad cōgaudendū. ſcꝫcreaturas angelicas ⁊ ſanctas aīas. eis manifeſtandum ꝑ effectū ⁊ gaudiū de hoc eis tribuēdoEt cōcludit. Ita dico vobis gaudiū eſt corā angelis dei ſuꝑ vno peccatore pnīam agēte. Hiero.Quia diuinitatis natura clemēs eſt pia magiſqꝫad indulgentiā qͣꝫ ad vindictā prona: qꝛ nō vultmortē peccatoris ſed vt ꝯuertat̉ et viuat. Si qͥspoſt lapſum peccatoꝝ ad verā pnīam cōuerſusfuerit: cito a miſericordie iudice veniā impetrabit. de pe. di. j. Idē poſſibile eſt vt quō eccleſia q̄prius habuit maculā rugā ⁊ immundiciā poſteareſtituta eſt: ita et peccator curat ad medicuꝫ. qꝛnō habēt opus ſani medico: ſed male habētes vtcuret vulnera eius. et fiet de eccleſia q̄ eſt corpusIdē. Ne forſitan peccati memores tardiꝰ reuertantur adhuc inqͥt. ſedere vos faciā in tabernaculis ſicut in diebꝰ feſtiuitatis. vt qd̓ facit baptima: hoc faciat et penitētia. et habitēt in tabernaculis ſaluatoris in eccleſia. de pe. di. j.Parabolā de .§. VII.ꝓdigo ſuſcepto letiſſime a pr̄e. ſolꝰ narrat lucasq̄ pulcerrima ē. Hō quidā inqͥt hūit duos filioset dixit adoleſcētior. pr̄ da mihi ꝑtē ſubſtantie q̄me cōtingit ⁊cͣ. Dupliciter dat̉ expoſitio. Primaquā breuiſſime tangā eſt de duobꝰ ppl̓is .ſ. iudaico vt maiore ꝓpter dignitatē: et getili vt minoriſub vno pr̄e deo cōi ꝑ creationē ⁊ gubernationēquoꝝ minor .i. gētilis a pr̄e diſcedēs ꝑ idolatriāincidit in multa ſcelera ⁊ inopiā veritatis. Necdoctrine ph̓oꝝ et poetaruꝫ ſiliquijs figurate. vtxxxvij. di. §. Hinc etiā. poterat ventrē mētꝭ ſaturare. qꝛ vane ppl̓o iudeoꝝ cū pr̄e deo remanenteꝑ noticiā et cultū veri dei. Demū ppl̓s gētilis inſe reuerſus. et miſeriā ſuā agnoſcēs ex doctrinaei ꝓpinata euāgelij: reuerſus ad pr̄em celeſtē ꝑcōuerſionē ad fidē. cū magno gaudio ⁊ ornamētis receptꝰ ē ad gratiā. Qd̓ maior filiꝰ .i. iudaicꝑcipiēs indignatꝰ nō vult intrare domū pr̄is .ſ.ecc̄ie. qͣꝫuis pater celeſtꝭ ꝑ ſcripturas ad hͦ exhortetur ſꝫ extra in ꝑfidia ꝑſeuerat adhuc. ¶ Moraliter ſignat duos ſtatꝰ .ſ. iuſtoꝝ ſꝫ ſuꝑboꝝ: et peccatorū ꝯuerſoꝝ. vtriuſqꝫ tn̄ ſtatꝰ. pr̄ et gubernator eſt deꝰ. Et qꝛ ꝓna ē oīs etas ad malū ab adoleſcētia ſua. in pͥncipio cuiꝰ habet̉ vſus rōis ⁊ cōcupiſcētia carniſ ad delectabilia īcitat: appetit qͥsin ea etate lib̓tatē vt excutiat̉ a iugo ſubiectōnisꝑentū ⁊ mgr̄oꝝ qͥbus priꝰ ſubijcit̉. et hͦ eſt adoleſcentē petere pr̄em vt det ſibi portionē ſubſtātie.Subſtātia qͥppe pr̄is celeſtisˡ eſt. quicqͥd habe-