Capitulū VFo.LXXXII

guſtum.De Iulio. §. XXXII II.ceſare et moribus eius prelijs et morte eius. Hic(vt ait ſuetonius ī libro de ſeptē ceſaribus) dicit̉fuiſſe excelſe ſtature. colore cādido: membris orepaulo pleniore. nigris vegentiſqꝫ oculis. valitune ꝓſpera: niſi ꝙ repente animo linqui aut etiamper ſomniū exterreri ſolebat. Caluicij ꝟo deformitatem iniquiſſime ferebat. Sepe obtrectatoꝝ iocobnoxiam exꝑtus: ideoqꝫ ⁊ deficientē capillū reuocare a vertice conſueuerat. Uini quidem parciſſimū ne inimici quidem negauerunt. Circa victum indifferens a deo. vt quondā ab hoſpite ceditum oleum ꝓ viridi oppoſitum aſpernantibꝰ coteris: ſolus etiam largius appetierit ne hoſpitemaut ruſticitatis aut auaricie arguere videret̉. eloquentia mirabili. quare aut equauit preſtantiſſimorum gloriam aut exceſſit. Reliquit rerū ſuoricommentarios. De quibꝰ cycero ſic refert. comētarios ſcripſit valde quidem probandos. Nudiſunt: recti aūt venuſti ⁊ omni ornatu oratiōis tāqͣꝫ veſte detracta. Armorum et equitandi peritiſſimus. laboris vltra fideꝫ patiens erat. In agmine nonnunqͣꝫ equo ſepius deſcendens pedibꝰ anteibat. capite detecto ſeu ſol ſeu ymber eſſet: longiſſimas vias incredibili celeritate cōfecit. Si flumina morarent̉ natando traijciens vel innixꝰ inflatis viribus vt ꝑſepe nuncios de ſe preueneritancipiti prelio equos dimittebat et in primis ſuūquo maior neceſſitas ꝑmanendi imponeret̉ auxilio fuge erepto. Utebat̉ aūt equo inſigni pedibꝰꝓpe humanis et in modum digitoꝝ vngulis fiſſis quem nec patientem ſeſſoris alterius primusaſcendit. inclinatā aciem ſolus ſepe reſtituit obſiſtens fugientibus: retinenſqꝫ ſingulos ⁊ cum tortis faucibus conuertens in hoſtem. Alexādrie circa oppugnationem pontis eruptione hoſtiū ſubita compulſus in ſcaphā pluribus eodem precipitantibus cū deſilijſſet in mare natando ꝑ ducentos paſſus euaſit ad ꝓximam nauim. ęlata leuaꝫne libelli quos tenebat madefierent. Paludamētū morditus trahēs ne ſpolio potiret̉ hoſtis. Erga ſubditos aūt ⁊ pares extreme ſe habebat. Un̄de eo Suetonius. Delicta neqꝫ obſeruabat om̄isneqꝫ ꝓ modo exequebat̉. ſed deſertorum ac ſeditioſorum ⁊ inquiſitor ⁊ punitor acerrimꝰ: cohibebat in ceteris. ac nunqͣꝫ poſt magnam pugnā atvictoriā remiſſo officiorum munire licentiā oēnlaſciuiendi paſſim ꝑmittebat. nec milites eos procontione. ſꝫ blandiori noīe ꝯmilitones appellabathabebatqꝫ eos tam cultos vt argento ⁊ auro politis armis ornaret. ſimul et ad ſpeciem: et quo tenatiores eſſent in prelio metu damni. Amicosſemꝑ tanta felicitate indulgentiaqꝫ tractauit. vtgaio oppio comitanti ſe ꝑ ſilueſtre iter. correptoqꝫſubito valitudine diuerſorio loco qd̓ vnū erat ceſſerit: et ipſe humi ac ſub diuo cubuerit. Simultates contra nullos tam graues excepit vnqͣꝫ vt nōoccaſſone oblita libens deponeret. ſꝫ et in vlciſcen

do natura leniſſimus. Prelia aūt multa cōtradiuerſos cōmiſit ⁊ precipue contra germanos etgallos quos deuicit. De qͦruꝫ galloꝝ ꝯditione iulius celſus ſic ait. Oīm galloruꝫ vt ad bella ſuſcipienda alacer ⁊ promptꝰ eſt animꝰ: ſic mollis acminime reſiſtens ad calamitates ꝑferendas. Deſummis ſepe rebꝰ cōſilia ineūt. qͦꝝ eos ē veſtigiopenitere neceſſe eſt. Cū in certis moribꝰ ſeruiāt etpleriqꝫ ad voluntatē eoꝝ ficta reſpondeant. Galloꝝ p̄terea ſubita ſunt ⁊ repentina cōſilia. Nā omnes fere nouis rebus ſtudent ⁊ ad bellū mobiliterceleriterqꝫ exercitant̉. ¶ Dict aūt helinandus ꝙbelgarum gens .i. gallicoꝝ et britonum bellicoſaaduerſus ceſarem exarſit. Ex quibꝰ bellouagi ceteris numero ⁊ virtute preſtantes habuerunt eloctiſſima ſexaginta milia armatoꝝ. Sueſſiōes exduodecim oppidis quinquaginta milia. Numeritotidem Attrebatēſes. ⁊ ambiani decē milia. morin. xxxv. milia. Merapi nouē milia. Caleti decēmilia. Uelocaſſes ⁊ veromandi decē milia. Adnatici decemocto milia. Adules ⁊ burenes. Ceroſi. Ceromani qui vno nomine germani vocantur quadraginta milia. in ſumma fuiſſe dicūt̉ dicenti octuagintaduo milia armatoruꝫ lectiſſimaomnes vſqꝫ ad internitionē pene deleti ſunt. Deinde apud ottodoꝝ cū ceſar in ytaliaꝫ ꝓficiſci decreuiſſet pluſqͣꝫ triginta milia barbaroꝝ ceſa r eferunt̉ a legione cui preerat galba. quē ceſar apudbangros ⁊ ſedunos miſerat. Ex aquitanis qͣꝫ etcantabris trigintaocto milia ceſa referunt̉. Deinde ceſar germanorum quadraginta milia occidiſſe fert̉. Et vt ait Iuliꝰ celſus: ceſar rhenū fluuiuꝫtranſire deliberans. ſe nauibus tranſire neqꝫ ſattutum arbitrabat̉: neqꝫ ſua neqꝫ populi romanidignitatis eſſe ſtatuebat. Itaqꝫ licet ſumma difficultas faciendi pontis ꝓponeret̉ ꝓpter latitudinem ⁊ rapiditatem fluminis: tn̄ aliter nō traducendum exercitum extimauit. Un̄ et in breui ⁊ inmirabili ingenio ⁊ firmiſſimo oꝑe pontē fieri fec̄:ꝑ quē pontem trāductū exercitū ceſar ī fines ſicambrorū ꝯtendit et inde in britanniā ꝓficiſcēs vtait oroſius ceſaris eqͥtatꝰ. pͥmo ꝯgreſſu a brittaīsvictus eſt. ſcd̓o prelio cū magno ſuoꝝ diſcriminevictos brittannos in fugam vertit. Exīde ternouatum firmiſſima ciuitas mandrogeo duce datiſxl. obſidibus ceſari ſe dedit. qd̓ exēplū cetere ciuitates ſecute ſunt. Hec ⁊ multa alia narrat oroſiuſde bello ceſaris gallico. de qͦ etiā plene ſcripſit iulius celſus in. v. libris de hoc editis vbi etiā illudnotabile dixit. Reruꝫ oīm magiſter ⁊ vſus. Qd̓volumꝰ libenter credimꝰ ⁊ quod ſentimus ip̄i reliquos ſentire ſperamus. Et illud naturale eſt omnes homines ſtudio libertatis incitari ⁊ cōditiones ſeruitutis odiſſe. Idem. Iracundia ⁊ temeritas. galloruꝫ genti maxime innata eſt. ita vt leuēinditionem ꝓ re comꝑta habeāt. Galli hominesaperti ſunt minimeqꝫ inſidioſi. qui ꝑ virtutē nonper dolum dimicare conſueuerunt. Dicit aūt Eutropius de eo li. vj. ꝙ ipſe erat vir quo nullus vnqͣꝫ magis enituit. Signis collectis .i. aciebus diſpoſitis ⁊ ordinatis. quinquaginta vicibus dimi

L 4