Titulusquartus

lor. Conſequens eſt etiam vt in eo quod me nouieſſe non fallor. Sicut em̄ noui me eſſe: ita etiā noui eſſe: etiā hocip̄m noſſe me. Eaqꝫ duo cum amoeundēqꝫ amorē quoddā terciū nec imparis extimationis eis quas noui rebus adiūgo. Neqꝫ em̄fallor amare me. cū in his que amo nō fallar: qͣꝫqͣꝫet ſi ijla falſa eſſent: tn̄ falſa me amare veruꝫ eſſet.Nam quo pacto recte rep̄henderet ⁊ recte ꝓhiberetꝭ ab amore falſorum: ſi me illa amare falſumeſſet. Cū ꝟo et illa vera atqꝫ certa ſint quis dubitet? ꝙ eoꝝ que amant̉ ⁊ ipſe amor verus et certꝰ ēTam porro nemo eſt qͥ ſe eſſe nolit: qͣꝫ nemo eſt qͥnō eſſe beatus velit. Quomodo enim pōt beatueſſe ſi nihil ſit? hec Aug. ¶ De hoc dicit Senecalibro de beneficijs Archeſylam aiunt amico pauperi ⁊ pauꝑtatē ſuā diſſimulanti. egro aūt et nechoc quidē ꝯfitenti deeſſe ſibi in ſumptum ad neceſſarios vſus cū clam ſuccurrendum iudicaſſet:puluino eius ignorātis ſacculū ſubieciſſe. vt homo inutiliter verecundus qd̓ deſiderabat inueniret potiuſqͣꝫ acciꝑet. ¶ Crates qͥ cum archeſila incron̄. ponit̉ thebanus fuiſſe dicit̉ natione. de quolegit̉ ꝙ magnū auri pondus in mare ꝓiecit dicēſAbite peſſime diuitie. ego vos mergo: ne demergar a vobis. De hoc etiā refert ſic Seneca epiſtola. ix. Crates ſtilbonis auditor. cū vidiſſet adoleſcentulū ſecreto ambulantē: interrogauit qͥd illiceſſet ſolus. Hecum inquit loquor. Cui crates. caue inquit obſecro ⁊ diligenter attende: ne cū hoīemalo loquaris. Stilbon aūt magiſter cuius ipſeeſt quē epiſtola ep̄icuri inſequit̉. Qui capta pr̄iaet amiſſis vxore et liberis cū incendio primo ſolexiret. interroganti demetrio nunqͥd oīa ꝑdidiſſꝫOmnia inquit bona mea mecū porto. pectore .n.illa gerebat nō humeris. ¶ Eo tꝑe legit̉ in croncis Aratus floruiſſe. Aratus aūt iſte fuit aſtrologus cū eudoxo. qͥ vt dicit Aug. in. xvj. de ciui. d̓i.vniuerſum numerū ſtellaꝝ cōprehendiſſe ſe ⁊ cōſcripſiſſe iactauit. Quos inqͥt Aug. illa contemnit auctoritas qua dixit dn̄s ad abraaꝫ. Suſpicecelū et numera ſtellas ſi potes. Quō em̄ om̄s dinumerari pn̄t? cū nō om̄s poſſint videri.Anno philadel §. VIII.phi. xiiij. Zenon ſtoycus morit̉. poſt quē cleanteſfloruit ẜm euſebiū in cron̄. Huiꝰ zenonis eſt illa ſerentia ẜm Uin. in ſpe. hiſto. Sapiētis eſt nō poſſe turbari. Sed vt ratio eius prauis nō cedat affectibus. hac etiā collectione vſus eſt (vt ait d̓ eoſeneca) nullum malū glorioſum eſt. Mors auteꝫglorioſa eſt. Mors gͦ malū nō eſt. vnde et ip̄e Leno manu ꝓpria ſibi intulit mortem: vt poſt mortem felicius viueret. vt dicit lactantius. Dicit aitē Aug. zenonē ⁊ criſippū fuiſſe pͥncipes ſtoycorūcuius criſippi multa feruntur egregia dicta ⁊ multa ꝑperā. De eo ait Seneca epl̓a. ix. Criſippꝰ aitſapientem nulla re egere: et tamen multis rebusilli opus eē. Econtra. Stulto nulla re opꝰ eſt. nula em̄ re vti ſcit: ſed omnibus eget. Idem li. ij. debeneficijs. Uolo criſippi noſtri vti ſimilitudine d̓pili luſu quā cadere nō dubiū eſt aūt mittentꝭ du

bio aut excipientis tunc curſum ſuum ſeruat. vtapte iactata ⁊ excepta eſt. Neceſſe ē aūt luſor bonus aliter illam colluſori longor aliter breui mittat. Eadē beneficij rō eſt: niſi vtriqꝫ ꝑſone ⁊ dantis ⁊ accipientis aꝑtet̉: nec ab hoc exibit nec ad ilum ꝓueniet vbi debet. ¶ Criſippus. lxxx. etatisſue anno ceptū exactiſſime ſublimitatis volumēreliquit. qͦ tantū opere laboris ſuſtinuit: vt ad eaque ſcripſit penitꝰ cognoſcēda longa vite opꝰ ſit.Inqͥt de eo Ualeriꝰ. Fuit aūt iſte de eliopoli antiquo ſicilie oppido. vt ait Solinus. Cleantes autē aſianus fuit. Et nota ẜm Uin. in ſpecu. hiſtorlib. vj. ca. xxvj. ꝙ aſia multos viros illuſtres protulit. De poetis homerū anacreontē. et mineruanthimacū. ⁊ hypponā alecū ⁊ ſophonē puellamDe hiſtoricis xantū ⁊ hegateū herodotū ⁊ ephorum ⁊ theopompum. De. vij. ſapientibus biamtaletē ⁊ pithacū. De ph̓is cleantē ſtoycū et anaragoram phiſicū et heraclitū tenebroſum ⁊ zenophanē colophomū. Ipſe quoqꝫ criſippus vt ait lactantius aīaꝝ eternitatē ſuſpicans: manus ſibi intulit tanqͣꝫ in celū migraturus. ¶ Hiero. ꝯͣ iouinianū ait. Dyodorus ſocraticus quinqꝫ filias dyaleticas inſignis pudicicie legit̉ habuiſſe. de qui⁊ philo carneadis magiſter pleniſſimā ſcribit hiſtoriam. de quo carneade ſic ait valerius libro. vtCarneades laborioſus ⁊ diuturnꝰ ſapīe miles. cēteſimo et decimo anno viuendi ⁊ philoſophanofinem fecit. Hic cū ad menſam ſederet cogitatōnibus inherens: manū ad menſaꝫ porrigere obliſcebat̉. Sed melliſſa quā vxoris loco habebat. tēperato inter ſtudia interpellandi ⁊ inedie ſuccurrendi officio dexterā ſuā neceſſarijs aptabat Idēcū criſippo diſputatus ellebro prius ſe purgabatquas potiōes induſtria ſolide laudis cupidis appetendas effecit.De ſententijs .§. IXph̓oꝝ ſtoycoꝝ dicit Uin. ſpe. hiſto. li. vj. c. xxviiPorro ſtoycoꝝ ſnīa cuius ſecte prīcipes fuiſſedcunt̉ zenon et criſippus fuit vt ait hiero. poſſe ornē paſſionē eradicari ⁊ extirpari de mentibus hominū. hoc idem ſenſerunt veteres achademici. ꝑypatetici aūt dicunt eaſdē paſſiones frangi. regi⁊ moderari. et quaſi infrenes equos quibuſdā lupatis coherceri. Quoꝝ ſententias ponit Tulliuin tuſculanis qōnibus ⁊ origenes in ſtromatibi¶ Liber aūt ciceronis de paradoxis de ſentētijſtoycoꝝ totus ꝯtextus eſt. Quarū quidē quedāvere ſunt: plures aūt falſe. Hec aūt ſunt ſex paradoxa que ibi ponūt̉. primū qd̓ honeſtū id ſolumbonū eſſe. ſecundū in quo virtus ſit: ei nihil deeēad beate viuendū. terciū ꝑua et magna eſt culpaquaſi nō ſit gradus in culpis maior ⁊ minor. qͣrtūomnes ſtultos inſanire. quintū omnes ſapienteliberos eſſe. et omnes ſtultos ſeruos. ſextum ſoſapiēs diues eſt. Itē ſtoycorū ſunt illa q̄ ponitſneca li. de benefi. Negamus iniuriā accipere ſapientē qui tn̄ illū pugno ꝑcuſſerit iniuriaꝝ dānabit̉. Negamus ſtulti quicqͣꝫ eſſe. et tn̄ eū qͥ reꝫ aliquam ſtulto ſubripiunt. furti iudicio ꝯdēnabim