Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
LXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū IIIILXIIO.

Innophiladel §. V.phi. iiij. regnauit macedonū rex. x. ſoſtenes anniſduobꝰ. Interea vt ait Iuſtinus brennus qͦ duceporcio galloꝝ ingreciā ſe effuderat. audita victoria ſuoꝝ qͥ belgio duce macedones vicerant: adunatis. cl. milibus peditū. ⁊. xv. milibꝰ equitū ī macedoniā irrupit. agros ⁊ villas populat̉. Cui cuꝫoccurriſſet ſoſtenes cū inſtructo exercitu pauciapluribus trepidi a valentibꝰ victi ſunt facile. brēnus aūt quaſi iā ei terrena ſpolia ſorderēt animūad deoꝝ templa cōuertit: ſcurriliter iocatus. locupletes deos largiri hoībus oportere. Statimqdelphos adijt: aurū religioni: predā offenſe deorū p̄ferens. quos nullis opibꝰ egere vt pote qͥ eashoībus largiri ſolent affirmabat. Tēplū aūt appollinis delphis poſitū eſt in monte ꝑnaſo. Hincrupes vndiqꝫ cōcurrentes in eo ſaxo cōſedere. atqꝫ ita templū ⁊ ciuitatē nō muri ſed p̄cipitia: necmanufacta ſꝫ naturalia p̄ſidia defendūt media ſaxi rupis in forma theatri ceſſit. qͣꝫobrē ⁊ hoīm clamor vt ſi qn̄ accedit ſonus ꝑſonantibus ⁊ reſpondentibus inter ſe rupibꝰ multiplex audiri: ampliorqꝫ qͣꝫ credit̉ reſonare ſolet. res maieſtatis maiorē terrorē ignaris rei et admirationē ſtupentibuſplerūqꝫ affert. In hoc rupis anfractu. media ferme montis altitudine planicies exigua eſt. atqꝫ īea ꝓfundū terre foramen qd̓ in oraculo patet exqͦ freuidus ſpūs vi quadā velut a vento in ſublime expulſus mentes vatū in vecordiā vertit. impletaqꝫ dei rn̄ſa conſulentibus dare cogit. Multa ibi ⁊ opulenta regū ⁊ populoꝝ viſunt̉ muneraIgit̉ galloꝝ vulgus vbi pͥmū vinū ceteriſqꝫ cōmeatibus referta rura inuenit: nō minus abundāua qͣꝫ victoria letū ſe ꝑ agros diſperſit. deſertiſqꝫſignis vagabat̉ ad occupanda omīa. Prima ꝟoopinione aduentus eoꝝ ꝓhibiti ferunt̉ agrenſesoraculis meſſes vinaqꝫ villis efferre. Erāt in exercitu brenni lecta peditū. lxx. milia. delphoꝝ ꝟoet ſocioꝝ nō niſi quatuor milia milites erāt. Erātaūt in tēplo multe ſtatue cū quadrigis ſolido auro fuſe. ob quā rem cupidi prede galli: ſine reſpcūꝑiculoꝝ in bellum ruebant. delphi aūt cadentesgallos ē ſummo montis vertice. partim ſaxis partim armis obruebant. In hoc ꝑtiū certamine repente vniuerſoꝝ temploꝝ aruſpices ſimul et ipſevates ſparſis crinibus cū inſignibus ⁊ infulis pauidi vecordeſqꝫ in primā pugnantiū aciem ꝓcurunt. adueniſſe deū clamantes: eūqꝫ ſe vidiſſe diſſilientē in templū ꝑ culminis aꝑta veſtigia. ⁊ iuuenē ſupra humanū modū inſignis pulcritudīs.comiteſqꝫ ei duas armatas virgines ex ꝓpinquiſduabus dyane et minerue edibus occurriſſe ⁊ audiſſe ſe ſtridorē arcus ac armoꝝ ſtrepitum ꝓindene cunctarent̉ dijs an̄ ſignatis cedere hoſtē ceteros monebant. Quibus vocibus incēſi om̄s certatim in preliū ꝓſiliūt. Moxqꝫ terremotū portiomontis abrupta galloꝝ ſtrauit exercitū. Inſecuta deinde tempeſtas eſt que grandīe ⁊ frigore ſaucios ex vulneribus abſumpſit. dux ip̄e Brennuscū vulnerū dolorē ferre nō poſſet pugione vitam

finiuit. Alter ex duobus ducibus qͥ cū eo erāt cuꝫx. milibus ſaucioꝝ grecia exceſſit. Quibus pauidis fugientibus nulla ſub tectis acta nox eſt nullus ſine labore ⁊ ꝑiculo dies. ymbres aſſidui gelu⁊ nix ꝯcreta ⁊ fames ⁊ laxitudo. ⁊ ſuꝑ hͦ maximūꝑuigile malū īfelicꝭ belli reliqͥas obtriuit nemoqꝫex tāto exercitu vl̓ ad mēoriā tacite cladis ſuꝑfuitApud macedo/ .§. VI.nes aūt poſt ſoſtenē regnauit antigonꝰ ab alexādro. xj. annis. .xxxvj. vt ſcribit Euſebiꝰ in croni.Porro a brenno duce cū in greciā ꝓficiſcerentur(inquit iuſtinꝰ) ad terminos gentis tuendos relicti fuerāt peditū. xv. milia. eqͥtū tria milia qͥ fugatis grecoꝝ cymbalorūqꝫ copijs macedonie imminentes. legatos ad antigonū regē miſerunt. qͥ pacem ei venalē offerrent: ſimul ⁊ caſtra regis ſpecularent̉. Quibus inuitatis ad cenā. expoſitū ē gͣrde pondus auri ⁊ argenti ⁊ elephanti ad terrorēoſtenſi. Illi aūt reuertentes ⁊ oīa in maius extollentes: opes regis ⁊ negligentiā nūciāt. Igit̉ nocte caſtra regis aggrediūt̉. At ille ſignū p̄die dederat ſuis. vt oībus rebus ablatis in ꝓxima ſiluaſe occultarent. Galli ꝟo oīa reꝑientes vacua diuintrare timentes. ad poſtremū ablatis q̄ inuenerant ad littus reuertunt̉. Ubi dū naues incautiꝰdiripiūt a remigibus ⁊ exercitus parte q̄ illo cuꝫcōiugibus ⁊ liberis cōfugerāt trucidant̉. Eo tꝑereges oriētis ſine galloꝝ exercitu mercenario nulla bella gerebant. nec pulſi ad alios qͣꝫ ad galloscōfugiebant. Tantus terror gallici noīs ⁊ armorū inuicta felicitas erat. vt aliter neqꝫ maieſtateꝫſuaꝫ tutā neqꝫ amiſſam recuꝑare ſe poſſe ſine gallica virtute arbitrarent̉. Itaqꝫ reſidui in auxiliūeumenis bitinie regis inuocati regnū cū eo partavictoria diuiſerūt. eāqꝫ regionem gallogreciamnoīauerunt. Eo tꝑe vt refert alchimus: pirrusin epirum reuerſus: macedonie fines inuadit antigonum vicit. macedoniā in deditionē accepit.Pirrus aūt ſicut ad deuincenda regna inuictꝰ habebat̉. ita deuictis ⁊ acquiſitis celeriter carebat.Primū illi bellū apud ſpartanos fuit. maiore mulierū qͣꝫ viroꝝ virtute exceptū. vbi ⁊ ptolomeumfiliū ⁊ exercitus partē robuſtiſſimā amiſit. nā oppugnāti vrbē tāta femīaꝝ multitudo ꝯcurrit: vtpirrus nō fortiꝰ victus qͣꝫ verecundiꝰ recederet.Illo etiā tēpore §. VII.mortuo polomone ph̓o pꝰ eū archeſylas ⁊ cratesph̓i clari habent̉. Hic eſt archeſylas a qͦ vt ait augu. cepit ſectā achademicoꝝ nouoꝝ. qͥ dicūt nihilſciri ſꝫ incerta eē oīa. Hi (vt ait ſeneca) ſpem om̄isſcīe eripiūt. Satius eſt aūt ſuꝑuacua ſcire qͣꝫ nihil. Hoꝝ ſnīam ſic breuit̓ improbat aug. in. xj. deciui. dei. Et nos inqͥt ſumus ⁊ nos eē nouimus ⁊noſtrū eē ⁊ noſſe diligimꝰ. Nulla in his veris achademicoꝝ timemꝰ argumēta dicētiū. Quid ſi falleris. ſi em̄ fallor: ſū. Nā qͥ nō eſt: nec falli pōt: acꝑ hͦ ſum ſi fallor. Quia gͦ ſum: quō me eſſe fallor?Qn̄ certū eſt me eſſe ſi fallor qꝛ igit̉ eſſem qͥ fallerer: ꝓculdubio eē ꝯſtat in eo ꝙ me noui eē nō fal-