¶ Capitulū IIIFo.

LIX.

ſequens eſt maius bonum vel minus malum amplius vel plura bona paucioribus. vbi alteruꝫ ꝓpter alterum. ibi nihil magis eligendum vtrunqꝫqͣꝫ vnum. Unumquodqꝫ in eo tempore quo magis valet. in hoc etiam magis eligendum vt prudentia in ſenectute. Nemo em̄ iuuenes eligit duces eo ꝙ nō conſtat eos prudentes eſſe. Temꝑantia aūt in iuuentute magis em̄ iuuenes qͣꝫ ſenes:concupiſcentijs moleſtant̉. Quod ꝓximū ē bono melius eſt ⁊ magis eligendum. Et quod ſimilius eſt bono et meliori eſt ſimilius: ſi tamen illi ſimile ſit in eo quod melius. Item quod difficiliusMagis enim amamus cū habemus quod nō facile eſt ſumere. aliquando etiam meliora non eſſeeligenda. nam philoſophari melius eſt qͣꝫ ditari.ſed non magis eligendum indigenti. Quod adoīa vel plura vtile eſt magis eligēdū qͣꝫ qd̓ nō ſicDe apuleyo phi§.I.loſopho ẜm Hugo. floriacenẜ. in hiſtor. Platōniſucceſſit apuleyus. et apuleyo hermes egyptius.quem trimegiſtū nominant: hic apuleius in libroquē fecit de dicto ſocratis ſic ait. Solet eſſe apudprudentes viros in operibus elaboratis iudicatio reſtrictior ⁊ in rebus ſubitarijs venia ꝓlixior.Nulla res poteſt eſſe eadē feſtinata ⁊ examinatanec eſt quicqͣꝫ oīm quod habere poſſit ⁊ laudē diligentie ſimul et gratiam celeritatis. ¶ De hominibus deſcribens ſic ait. homīes ſunt ratōe plaudentes: oratione pollentes in mortalibus animismoribundis membris. leuibus ⁊ anxijs mentibbrutis et obnoxijs corporibus. diſſimilibꝰ moribꝰſil̓ibꝰ erroribꝰ audacia ꝑuicaci ſpe ꝑtinaci. caſſo labore: fortuna caduca ſigillatī mortales volucri tēpore: tarda ſapientia cita morte. parit cōuerſatiocontemptū: taciturnitas conſiliat admirationemDe demonibus ſic ait. Demones ſunt genereanimalia. ingenio rōnabilia. aīo paſſiua: corporeaerea. tempore eterna. quidā ꝑ angiporta reptātes. conſilia non ex ſuo corde ſed alijs vocibꝰ coligunt. Et vt ita dixerim non animo ſed auribuscogitant. ¶ Nihil eſt deo gratius ⁊ ſimiliꝰ qͣꝫ viranimo ꝑfecte bonus. qui ceteros antecellit. in qͥbuſdaꝫ mirandum eſt. ꝙ ea que minime videri neſcire volunt diſcere tamen negligunt. Et eiuſdemartis diſciplinam ſimul ⁊ ignorantiam detractātEque diuītes ſpectare ſolemus vt equos qͦs mecamur neqꝫ in equis emendis phaleras conſideramus ſed equum ip̄m nudum et ſolum. vt ſit adſpeciem honeſtus. ad curſum vegetus. ad vecturam validus. Sic ergo et in hominibus contemplandis noli illa aliena exiſtimare: ſed ip̄m hominem conſidera. ip̄m vt meum ſocratem pauperēſpecta. aliena voco que parentes peꝑerunt ⁊ quefortuna largita eſt. vt proſapiam ⁊ inuidioſas diuitias. Hec ille. Ꝙ aūt dicit demones eſſe animalia habentia corpora aerea: falſum eſt. niſi cū apparent in corporibus de aere formatis que poſtea dimittunt. nā in ſua natura corꝑa nō habent.De hermete phi §. II.

loſopho qui dictus eſt Trimegiſtus et mercuriꝰ.hic ſcripſit librum de verbo perfecto. de quo vincen. in ſpeculo hiſto. li. v. hec excerpſit. Dominuſet omnium factor ⁊ deorum ſecundum fecit dominum quē hunc fecit primū et ſolum et veꝝ. et bonus ei viſus eſt ⁊ pleniſſimus oīm bonorum ⁊ letatus eſt. hic eſt filius benedicti dei atqꝫ bone voluntatis. cuius nomen humauo ore non pōt enaꝫrari de ſolo deo. Dominus eſt omnium dominante deo mortalibus. et qui ab omnibus non poteſtindagari. ſuper omnes eſt. hunc deus dilexit vnigenitū ſuū. Hec ille. ¶ Et ſubdit Uincen. hͨ verba mercurij qui et hermes: vident̉ ex ꝑte fidei noſtre de patre et filio conſonare. Sed in hoc diſſonant. ꝙ dicit deum feciſſe deum. debuit em̄ diceregenuiſſe. ſed hoc non multum obſtat. quia etiamin ſcriptura filius dei dicit̉ factus. et exponit̉ genitus. vt illud Ioh̓. j. quod ait baptiſta de chriſto. Uenit poſt me qui ante me factus eſt .i. genitus de patre. Ꝙ etiam dicit filium ſecundū a patre. non intelligit̉ tempore vel dignitate poſterior. ſed tm̄ ſub auctoritate. quia pater eſt auctor filij. ⁊ ꝙ filius ſit auctor ſpirituſſancti ⁊ omniū reꝝ⁊ hoc habet a patre. ¶ Scripſit etiā duos librosde matheſi in quibus fatalem conſtellatiōem conatur aſſerere ip̄amqꝫ negantibus et improbantibus reſpondere. Sed hoc intelligendum eſt ẜmAuguſtinum in quinto de ciuitate dei. videlicet.non vſqꝫ quaqꝫ abſurde dici poteſt ad ſolas differentias temporum afflatos quoſdam valere ſydereos: nō aūt animi voluntates ſyderum poſitionibus ſubdi. Ꝙͣuis enim conſtellationes ſub qͥbus quis naſcitur poſſint inclinare ſenſitiuam qͣeſt affixa organo corporeo ad paſſiones vicioruꝫremanet tamen ſemper voluntas libera ad aſſentiendum vel diſſentiendum. vnde ptolomeꝰ. virſapiens dominabitur aſtris. ¶ Extat ⁊ alius lib̓mercurij ad aſclepium. De quo iſta excerpſit vincent̓. Si deum intelligens videris. eris omniumbonorum tota mente pleniſſimus. ſi tamē multaſunt bona et nō vnū in quo omnia. alterum enimalterius conſentaneum eſſe dinoſcitur. Oīa vnuꝫeſſe aut vnum eſſe omnia philoſophia ſola eſt: incognoſcenda diuinitate frequens obtutuſqꝫ ſancta religio. Simplici enim mente diuinitatem cōlere eiuſqꝫ facta venerari agere etiam dei voluntati gratias que eſt ſola bonitas pleniſſima: hͨ eſtnullius aī importuna curioſitate violata ph̓ia.ſolū aīal homo duplex eſt. et eius illa ꝑs ſimplexquā vocamus diuine ſil̓itudinis formam. humanitas ſemꝑ memor nature ⁊ originis ſue. ⁊ in deitatis imitatione ꝑſeuerat. Immobilis eſt eternitas in qua omniū tempoꝝ agitatio ſumit exordium. et quod eſt mobile temporis in eternitatemſemper reuocatur. ſicqꝫ efficit̉ vt eternitas ſtabilis fiat fixa lege currendi. Omnia aūt dn̄s deus:oīa ab eo: ⁊ in ip̄o ⁊ ꝑ ipſuꝫ. nos ergo agētes gratias adoramꝰ. Hec ſunt em̄ ſumme intēſiōes dei:cum gratie agunt̉ a mortalibꝰ hoīm adoratiōibꝰ.laudibus ⁊ obſequijs. Celū celeſtes delectantur.Nos pijſſimis votꝭ optamꝰ ſi dīne place̓t pietati

H 5