Titulusquartus
vt nos md̓ana cuſtodia abſolutos ſuꝑioris ꝑtisnature reſtituat. Ex hͦ ē merces pie ſb̓ deo diligētcū mundo viuētibꝰ. Hec ille. Et ſi infidelis iſte fuerit hec tamē fideliter ⁊ veraciter dixit: ſicut ⁊ dominus ꝑ aſinam balaam arioli vera locutus eſt.Fuit et alius phiº. §. III.loſophus platonicus. plotinus nomine ẜm Uincen. in ſpecu. hiſt. li. v. cap. viij. Cuius aug. de ciuitate dei refert fuiſſe illam notabilem ſentētiam.Fugiendum eſt inquit ad clariſſimam patriam ⁊ibi patere tibi omnia. De hoc mercurius plotinꝰ.ſingularis philoſophus quas ph̓ie non attigit ꝑtes. cum eius doctrina vite ſequeret̉ inſignia. cuꝫid quod docebat: nō alieno ſed ꝓprio oſtenderetvirtutis exemplo. Fuit nanqꝫ vir ille ad oīa virtutum ornamenta cōpoſitus. omniūqꝫ diuinarūdiſputationū ſtudio firmatus: iuſtus. fortis. ꝓuidus. temperatus. ⁊ qui ꝓuidentie ratione ſuꝑare ſe poſſe crederet fortune impetus. Itaqꝫ locuꝫquiete ſedis elegit vt ab omni conuerſationis humane ſtrepitu ſeꝑatus ſe fortune inuidia liberaret. ſolis diuine inſtitutionis vacaturus inſignibus: vt ꝯtra omnes fortune minas integro ſe ⁊ incorrupto preſidio virtutis armaret. Hac itaqꝫ cōfidentia mentis erectus etiam corporis ſui curaꝫac tuitionē ſuſcepit. ⁊ ad ſedem collocandaꝫ amenum ſibi campanie ciuitatis ſolum elegit: vbi acris ſemꝑ quieta moderatio. cunctos incolas ſalubri vegetatiōe ſuſtentat. Ubi nec vis hyemis necflagrantia ſolis: ſed compoſita temperies ex vtroqꝫ moderat̉. Ubi etiam hominibus aliqua egritudine laborantibus ingentium calore fontiū acferuentium aquarum ſalutari fomento conſiliataſanitas irrigat̉. Illic ꝯſtitutus primū inſignia cōtempſit honorum. illos ꝟos honores putans qͦsilli contuliſſet diuinū prouidentie magiſteriū nulla qͦꝫ diuitiarum deſideria ceperant illum: ſꝫ hasputabat veras diuitias eſſe. quibus animi ornatus poſſet auctoritatem ꝓprie originis inuenireHic in quadam oratiōis ſue parte vim fatalis neceſſitatis aggrediens: hoīes fortune decreta metuentes: ſeuera caſtigat orationis obiurgatione.Nihil poteſtati ſtellarū tribuens. nil fatoꝝ neceſſitatibus reſeruans: ſed totum dicēs in noſtra eēpoſitum poſtate. Tandem illi in hac confidentieſecuritate conſtituto. fatorum poteſtas impoſuitprimumqꝫ membra eius frigida ſanguinis corꝑeriguerunt ⁊ oculoꝝ acies ſplendorē luminis paulatim extenuatum ꝑdidit. poſtea ꝑ totā eius cutēhumoribus nutrita peſtis erupit. vt putre corpuſmēbris eius deficientibꝰ corrupti ſanguīs mortetabeſceret. Hec ille. ⁊ vt dicit Aug. in de ciui. dei.Si quis diuinam prouidentiam fatū dixerit. ſententiam teneat. linguam corrigat. quod ſic intelligit̉ ꝙ iſto modo fato .i. diuine ꝓuidentie: omniaſubijciunt̉ infallibiliter. Sed ideo corrigenda eſtlingua vt non vtamur tali vocabulo fati. qꝛ gentiles aliter accipiebant fatum et male .ſ. ꝓ influentia conſtellationū vel alia re liberū arbitrium neceſſitante ad ea que agit. quod falſum eſt. Et ẜm
hoc dicit Grego. Abſit a cordibus fideliū vt fatūeſſe aliquid credāt. Simliter ſi fortuna dicit̉ euenire effectus ille cuius cauſa ꝓxima ignorat̉ ꝑ illud non intendit̉. ſic aliqua euenire a fortuna. vtcum quis fodiens terram ad colendum agruꝫ inueniat theſaurum: ſed ſi dicit̉ euenire a fortūa aliquid .ſ. ꝙ diuinam ꝓuidētiam ſubterfugiat. Sifalſum eſt aliquid contingere a fortuna. ⁊ ſic aliqͥgentiles ſumebāt. Iſte aūt plotinus forte in hocerrauit. quia nimis confidit d̓ arbitrij ſui poteſtate. exiſtimans ſe ꝓpria virtute ſanū et bonū ſubſiſtere. ¶ De hoc ſic dicit Macrobius libro de ſōno ſcipionis. Plotinus qui ſcripſit de virtutibudixit quatuor eſſe genera virtutū. Primas vocatpoliticas. quarum prudentie eſt ad rationis normam que cogitat queqꝫ agit vniuerſa dirigere anihil preter rectum velle facere. Fortitudinis animum ſupra periculi mētū agere. Nihilqꝫ turpiatimere: aduerſa vl̓ ꝓſpera fortiter tolerarare. Tēperantie nihil penitendum appetere. in nullo legimoderationis excedere: ſub iugo rationis cupiditatem domare. Iuſticie vnicuiqꝫ ſeruare qd̓ ſuuꝫeſt. Huiuſmodi vir bonus primo ſui. deinde reipublice rector efficit̉. Secunde ꝟtutes quas purgatorias vocat hominis ſunt qui diuini capax ē.ſolumqꝫ eius animū expediunt. qui decreuit ſe acorporis contagione purgare: et quadam humanorum fuga ſolum ſe diuinis inſerere. hec ſunt officioſoꝝ qͥ a reꝝ publicaruꝫ actibus ſe ſequeſtrātharum quid ſingule velint al̓s expreſſimus. cumde philoſophantiuꝫ virtutibus diceremus. quasſolas quidem extimauerunt eſſe virtutes. Tercieſunt purgati iamqꝫ defecati animi: ab omni huiꝰmūdi aſpergine preſſe pureqꝫ deterſi. Illicqꝫ pridentie eſt. diuina nō quaſi in electione preferre: ſꝫſola noſſe. et hoc tanqͣꝫnihil aliud intueri. Temperantie: terrenas cupiditates non ſolum reprimere ſed peuitus obliuiſci. Fortitudinis: paſſiones ignorare non vincere. vt iraſci neſciat nihilqꝫcupiat. Iuſticie: ita cum ſuꝑna ⁊ diuina mente ſociari. vt ſeruet eum et cum ea ꝑpetuū fedus imitādo. Quarte ſunt que in ipſa diuina mēte ꝯſiſtūt.que vocant̉ noys. a quaruꝫ exemplo relique omnes ꝑ ordinem defluūt Nam ſi rerum aliarū multomagis virtutum ydeas eſſe in mente diuīa credendum eſt. Illic prudentia eſt mens ipſa diuīaTemperantia: ꝙ in ſe ꝑpetua intentione conuerſa eſt. Fortitudo: ꝙ ſemꝑ idem eſt nec aliquandoimitant̉ Iuſticia ꝙ phēni lege ac ſempiterna operis ſui continuatione non flectitur. Hec quatuorgenera quaternarum virtutū in paſſionibus quibus homines metuūt cupiuntqꝫ: dolent gaudentqꝫ: maximam habent ſui differentiam. harum prime emoliunt: ſecunde auferunt. tercie obliuiſcūtur. in quartis nephas eſt nominari. Hec ibi. Devirtutibus tamen iſtis et alijs habes ſupra in qͣrta parte ſumme in primo titulo in genere et poſtea de ſingulis in ſpecie.Illis etiam§. IIII.t ꝑibꝰ Alexādri magni. Epicurꝰ ⁊ anaximenes