Capitulū IIFo.LVII

Ilexāder vt §. XIII.legit̉ cum vltimū littus occeani pluſtraret bragmanoꝝ inſulam debellare parabat. Atqꝫ illi epiſtolam hāc ad eum miſerūt. Audiuimꝰ inuictiſſime rex prelia tua ⁊ felicitatem vbiqꝫ ſubſecutamSed quid erit homini ſatis cui nō ſufficit orbis.Diuitias n̄ habemꝰ quaꝝ cupiditate nos debeasexpugnare. Omniū bona om̄ibus ꝯmunia ſunt:Eſca nobis ꝓ diuitijs eſt: ꝓ cultū aureo ⁊ gēmisvilis et rara veſtis. Femine noſtre nō conant̉ vtplaceant que quidem ornamentoꝝ cultum oneripotius deputant qͣꝫ honori. Etem̄ neſciunt in augēda pulcritudine plus affectare qͣꝫ natalicio nacte ſunt. Antra nobis dupliceꝫ vſum p̄ſtant tegumentū in vita ⁊ in morte ſepulturā. Regem habemus nō ꝓ iuſticia ſed ꝓ nobilitate ſeruāda. Quēem̄ locum habet vindicta vbi nulla fit iniuſticia.his verbis motus alexander dimiſit eos in paceExtant aūt epiſtole alexandri ad didimum regem bragmanoꝝ ⁊ didimi alexandrū hic abreuiate. Alexander ad didimū. Sepe ad aures measfando peruenit ratōnem vite veſtre a ꝯmuni vſuhominū qui vbiqꝫ ſunt diſcrepare. ⁊ res quidemnouitate mirabilis: rumoꝝ licentia videt̉ incredbilis. Recteqꝫ te didime ꝑ has litteras ꝯſulere ꝓperaui. vt ſi verū eſt qd̓ audiuimꝰ: ⁊ philoſophādo hoc facitis incunctāter expedias qͦ certior effectus ego qͦꝫ ſi fieri pōt diſcipline huius ſectatoexiſtam. ¶ Ad que reſpondit didimus: nunciosde nobis dudū ad te ꝓlatos non immerito fameincredulis reſpuiſti. Solet em̄ gaudere figmētisnūc autem ex me indubitāter ꝑcipe rerum fidemGenus bragmanoꝝ pura ⁊ ſimplici vita viuit nl̓lis capitur illecebris rerum: nihil appetit ampliusqͣꝫ ratio nature flagitat. facilis nobis alimonia. n̄quā luxurie ſagacitas ꝑ om̄ia elementa ꝑquirit:ſed quam tellus ferro inuiolata ꝑducit. Mēſamepulis oneramꝰ innocuis. hinc eſt ꝙ nulla genera morboꝝ ⁊ nomina numeramus: ſed diuturnaſalute ꝑfruimur. Opem nō precamur alter ab altero vbi viuit̉ inter pares: locus nō p̄betur inuidie vbi nullus ſuꝑior eſt. Om̄s diuites facit paupertatis equalitas. Iudicia nō habemꝰ quia corrigenda non facimus. Nullas leges tenemus qͣsapud vos crimina ꝓferunt. Una genti lex ē: contra ius nō ire nature. Laborem qui nutrit auariciam nō exercemꝰ: ocium turpe deuitamus. Libidini membra ad debilitandū nō damꝰ: omniapoſſidemus quecūqꝫ nō cupimus. Iole caleſcimus. Rore humectamur: ſitim riuo frangimus.Thoꝝ miniſtrat humus. Somnū ſollicitudo nōrumpit: mentē cogitatio nō fatigat: In hominesnoſtri ſimiles: ſuꝑbia nō agimus imperiū. nequaqͣꝫ vel minimā ſeruitutem exigimꝰ: p̄ter corpꝰ qd̓ſolum animo famulari debere cenſemꝰ. In extruendis domibꝰ igne ſaxa nō ſoluimus. quia potiindefoſſis telluris ſpeluncis ⁊ ꝯcauis montiū latebris capaciter habitamus. Nullos ibi ventorūfremitus: nullius tempeſtatē turbinis formidāꝰ.Tutius nos defendit ab ymbre ſpelunca qͣꝫ regu-

la. Nullus nobis p̄cioſius amictus ſed membrapapiri tegmine. vel quod eſt verius: pudore velantur. Femine noſtrates nō ornant̉. Nam quispōt opus natura corrigere. Quod cuꝫ fuerit autinfructuoſum eſt qꝛ vincit̉: aut criminoſum quiap̄ſumitur. Ad ꝯcubitum nō nos admonet libidoſed ꝓlis amor. Bella nō gerimus ſed pacem moribus nō viribus ꝯfirmamus. Sola fortuna ē aduerſus quā ſepe pugnamus ⁊ ſemꝑ vincimꝰ. Nemo parens filij comitat̉ exequias. Nulla extruimus adinſtar temploꝝ ſepulcra defunctis. Uoseſtis omniū maloꝝ cauſa mortaliū omnia te̓netꝭ⁊ om̄ibus vos habentibꝰ imperatis. Sola ſapiētia bragmanoꝝ vos ſuperat nō amando. peſtilētiam nos bragmani nō patimur: neqꝫ em̄ celū fedis actibus temeramꝰ. ſemꝑ tenet apud nos cuꝫtemꝑibus natura ꝯcordiam: ⁊ vices ſuas elemēta nō offenſa cuſtodiūt. medicine remedium nob̓parſimonia eſt. que nō ſolum illapſos pōt curaredolores: ſed etiam ꝓcurare ne veniat. Nulla noſludicra vel ſpectacula nec equina certamina necſcenicas turpitudines affectamus. Sed theatrūſpectare cum volumꝰ: veſtroꝝ operum monimēta relegimus. que cuꝫ ſint maxime ridenda deflemus. Alia porro nobis ſpectacula exhibet mundi machina diuerſaſqꝫ voluptates. in qua vidēcelum pulcre formatū: ſignoꝝ varietatibꝰ ſtellarūqꝫ fulgoribus rutilare. Pelagꝰ colore purpureovenuſtatum: germanā terram amplecti: cuiꝰ multiformes piſces ꝑ equoreas vndas ſaltus exercētCampoꝝ etiam virentiū ſpecie delectamur. ex qͦbus odor gratiſſimus flores ſuauitatis exalans:oculos ſimul paſcit ⁊ animū: nemoꝝ quoqꝫ oꝑacitas ⁊ fontiū arridet amenitas. qua varie ſimulalites muſicis ꝯcentibus ꝑſonantes dulce melosꝯponunt: hec ſunt nature ſpectacula que imitaridifficile eſt: ⁊ refutare culpabile. nos mercandi gͣtia pontum claſſibus nō ſulcamus. Nunqͣꝫ nos ꝑegrina ſpecies ardore ſue pulcritudinis inflamauit. Arteꝫ bene loquendi nō diſcimꝰ neqꝫ facūdierethorum. oratorumqꝫ operam damus. cuius officium eſt falſatis ſermonibus figmentare mendacia: ⁊ innocentie fidem ꝯferre criminibus. Siplex eſt apud nos eloquentia ꝯmuniſqꝫ om̄ibusſolum p̄cipiens nō mentiri. Eorum ſcolas minime frequentamꝰ quoꝝ doctrina diſcors nihil ſtabile certumqꝫ diffinit: quoꝝ vna pars in honeſtate alia in voluptate ꝯſtituit. In honorem diuinūpecudes nō mactamꝰ innocuas. nec delubra metallis argenteis incruſtata fundamus: nec auroaltaria gēmiſqꝫ ſplendentia dedicamus: nō ſuſcipit deus ſacra ſanguine: cultum diligit incruentum. Uerbo ꝓpiciatur orantibus qd̓ ſoli ei cū homine eſt ſuaqꝫ ſimilitudine delectatur. Nam verbum deus eſt: hoc mundū creauit: hoc regit atqꝫalit omnia. hoc diligimus: ex hoc ſpiritū trahimꝰSiquidem ipſe deus ſpiritus atqꝫ mens eſt: ⁊ iōnō terrenis diuitijs nec largitate munifica: ſed religionis operibus ⁊ gratiarumactōne placatur.Quapropter nimium vecordes vos ⁊ miſerabiles iudicamus. qui originem veſtram eſſe celeſteꝫ

H 3