Titulusquartus

poſſunt in p̄lijs accidere incomoda ingratū fuit.Alexander equo deiecto ꝯcurſu ſatellitum liberatus eſt. Neglecto om̄i opere bellandi alexanderexanimem equū cauda ꝯprehenſum in partes retraxit: metuens ne ſpoliū ſibi raperent qd̓ ſibi eētvalde pudibunduꝫ. Atqꝫ ita ſuis receptis datuvtriqꝫ ſpaciū decē dierum. vel ſanandi vulneratos: vel ſepeliendi mortuos. In illis diebus inijtalexander ꝯſilium vt pͥorum ad ſingulare certamen ꝓuocaret: dicens imꝑatores inde laudeꝫ captare nō poſſe: vn̄ ſb̓iectꝭ ſuis ꝑiculū facerēt. Q⁊ Poro placuit ꝯſideranti exiguitatem corporisalexandri. cū ipſe quinqꝫ cubitoꝝ: alexander ꝟotriū tantūmodo menſuraret̉. Interea alexandedepoſito cultū regio ⁊ ſumpto habitu militari juenit in caſtellum Pori quaſi quiddam carnis etvini empturus. Quem ſciſcitatus eſt Porꝰ quionam faceret alexander aūt cuiꝰ etatis eſſet cui alxander reſpondit. Tanqͣꝫ homo ſenior dux nr̄ intab̓naculo ſuo ſe accenſo ignis calore reficit. Tūcille gaudio alacer ꝙ cū ſene decrepito p̄lium eſſeꝯmiſſurus cum eſſet iuuenis elatus tumore. quidergo inquit nō reſpicit etatem ſuā. Tunc alexander dixit ſe eē gregariū macedonū militē: ⁊ igͦrare quid faceret alexāder. Cui porus tradidit ep̄i.ſtolam minis plenā: multa ei pollicitus ſi eaꝫ traderet alexandro. Alexander iurauit illi facturuꝫvt litere ille in manus eiꝰ ꝑuenirent. Igit̉ cū diespariter ⁊ locus inſtitiſſent p̄lio. fieretqꝫ pugna regalis. diu anceps alexandro locum vulneris rimante ⁊ Poro ip̄m declinante. tandem Porꝰ exquadam repentina tumultuatōne ſuoꝝ ꝯuerſuseſt vt videret quidnam eſſet. id ꝓtinus alexādeinguina eius gladio tranſfodit eumqꝫ proſtrauitQuo viſo indi mox in alexandrum inſurgere conabantur. Alexander aūt manu ſilentiū poſcenstumultū repreſſit ratōneqꝫ ab illo reddita om̄isvis indorum ſe illi ſubdidit: hec in hiſtoria alexādri. Sed iuſtinus dicit in primo bello quo equuſalexandri vulneratus eſt. Porū multis vulneribus obrutū ⁊ captum fuiſſe. Qui ſe captuꝫ adeovehementer doluit: vt cum veniam ab hoſte accopiſſet. nec cibū ſumere voluerit nec vulnera curare paſſus ſit. egreqꝫ ſic ab eo obtentū vt vellet viuere: quē alexander ob honorem virtutis incolumem in regnum ſuū remiſit. Duas vrbes ibi condidit .ſ. Niceam ⁊ bucefalam. Fuerūt autem ī exercitu Pori p̄ter peditum copias quatuordecimmilia octingenta quadrige om̄es falcate. Captſunt ibi elephanti. cccc. qui turres geſtabant cuioculatoribꝰ ſuꝑpoſitis. Ornamēta ⁊ diuitias auri ⁊ argenti que erant in domo Pori: ponit Uincentius in ſpeculo hiſtoriali libro. v. ca. l. Quibuſom̄ibus alexander in poteſtateꝫ ſuā redactis: aureis laminis totū agmen incluſit. Fecitqꝫ ſigna ⁊vexilla aurea ⁊ tanta erat auri p̄da. vt vix eā milites ferre poſſent. aurū ferebant elephātes ingētis magnitudinis mille. in quibus ⁊ mulis ⁊ eqͥs⁊ camelis erant frena aurea que portabant cumeſſent multa milia ſarcinolas militum ⁊ victualianeceſſaria.

Poſt hec ale §. XII.ander (ait Iuſtinus) p̄ſidias ⁊ gangaridas expugnat. Cum aūt ad aphites veniſſet: vbi eum ducenta milia oꝑiebantur hoſtium: voluit om̄is exercitus in patriam redire. quem alexander oratione ſedauit. Deinde alexander ad amnem agiſinem pergit. per hunc in occeanum deuehitur vbibyacennas ⁊ ſileos quos hercules cōdidit in deditioneꝫ accepit. Hinc manibros ⁊ ſicambros nauigat: que gentes eum ſuſceperunt cum armatislxxx. milibus peditum. ⁊. lx. milibus equitū. quibus victis exercitū eorum ad vrbem duxit deſertam a defenſoribus. in quaꝫ primus de muro diſſiliuit ſine vllo ſatellite. ⁊ vnus tot milium impetum hoſtium ſuſtinuit: donec cognito eiꝰ periculo omnis exercitus cuꝫ eo deſiliuit muris deieciin eo prelio ſagitta ſub manma trāiectus eſt ⁊ cūſanguinis fluxū deficeret. tamen genuflexo poſito tamdiu p̄liatus eſt: donec eum a quo vulneratus eſt occideret. Curatio vulneris grauior ipſovulnere fuit. Et vt ait Seneca huius vulnerꝭ dolore dum anxiaret̉ dicebat. om̄es me iurent filiuꝫIouis eſſe: hoc vulnus hominē me eſſe clamat.Igitur rebus ordinatis poliperconcha cū exercitu babilonem mittit ait Iuſtinꝰ. Ipſe aūt cuꝫletiſſima manu nauibus ꝯſcenſis: occeani littoraperagrat. Que cum ꝑagraret ꝯprehenſus eſt abeo dyonides archipirrata quidam interrogatuſqꝫ ab alexandro quid ſibi videretur vt mare infeſtum haberet. Reſpondit. quid tibi vt orbem terrarum Sed quia hoc ego paruo nauigio facio latro vocor: tu quia magna claſſe imꝑator diceris.¶ Interea candax regina audiens famā alexandri: miſit vnū de pictoribus ſuis iuſſitqꝫ vt diligētiſſime imaginē eius pingeret ſibiqꝫ deferret. Iēꝟo alexander miſerat ei lr̄as iura amicicie ꝯtinentes. Ipſaqꝫ ei reſcripſit hoc ſibi p̄ om̄ibus placere: vt fedus illud ꝑpetuo inter ſe manſurū conſument. Et in argumētuꝫ amicicie miſit ſibi reginamagna munera ⁊ lapides p̄cioſos et aīalia mirabilia. Acceſſitqꝫ alexander ī habitu tranſformatoac ſi eſſet antigonꝰ amicus ipſiꝰ alexādri ad pallaciū regine candacis: q̄ on̄dit ei diuicias ſuas. Etcū diceret regina illū eſſe alexandrū nō antigoni⁊ ille negaret: on̄dit ei imaginē ſuā. At ille frēdēsquerebat̉ ſe nō habere ſecū gladiū ſuū. Cui regina: depone inquit hunc mētū. Nam fidē quaꝫ filio meo ſeruaſti ſemꝑ tibi ſeruabo Paulo ante cūfilio regine fuiſſet vxor ablata a quodam regulo.alexander miſſis pluribus de exercitu ſuo eam ſibi reſtitui fecit. Alter aūt filius candacis regīe vocatus charogarus qui filiam Pori habebat vxorem: volebat occidere alexandrum: ſed mater nōdimiſit. Narrat exinde Uincen. in ſpecu. hiſtoria.libro quinto capitulo. liij. ⁊ ſequentibus mirabilia que inuenit Alexander diſcurrens per diuerſa loca que in india dicit alexander ſe inueniſſe inepiſtola ſua. quam ob breuitatem ⁊ qꝛ multū dubia eſt de verita te obmitto.