¶ Capitulū II.Fo..LVI.

os. rerum a philippo geſtaꝝ mentōne. cepit ſeipſepatri p̄ferri. ⁊ rerum ſuaꝝ magnitudinē celotenextollere aſſentante maiore ꝯuiuarum parte. Elicos aūt fiducia amicicie regie cuiꝰ palmam tenebat ſenex ſapiens. philippi memoriā tuebatur. obquod iratus rex telo a ſatellite rapto: eundem incōuiuio trucidauit. Qua cede exultans: mortuopatrociniū philippi laudeꝫqꝫ obiectabat. Poſteꝟo intellecto facinore interficere voluit ſe: flens.amplectebat̉ et vulnera tractabat ⁊ quaſi audiēti ꝯfitebatur dementiaꝫ interfeciſſetqꝫ ſe niſi amici interueniſſent. Recordabat̉ em̄ ꝙ nutrix ſua ſoror elici fuerat. ⁊ ꝙ tot amicos interfecerat ꝑmemonem ⁊ philotam. amitā ꝯſobrinum: nouercaꝫſuam ⁊ fratres ſuos. attalum qͦꝫ ⁊ eurilocū ⁊ pauſaniam ⁊ alios macedonie principes. Et vt ait iuſtinus. Alexander quatuor diebꝰ nō comedit obhoc illi quadriduo ꝑſeuerata eſt inedia donec exercitus vniuerſi p̄cibus exoratus eſt. Multū ꝟoilli ꝓfuere preces caliſtenis philoſophi ꝯdiſcipuli ſui apud ariſtotilem familiaris illi. ⁊ tūc ab ip̄orege ad ꝓdenda memorie apta eius acciri.Reuocato igitur §. X.in bella animo (inquit Iuſtinꝰ) caraſmos ⁊ daasin dedicatōnem accepit. tūc nō ſalutari tm̄ ſꝫ adorari ſe iubet acerrimus inter recuſantes extitit oliſtenes. Ob qd̓ iratus alexander inſidiarum ſibiparatarū finxit eum ꝯſcium. truncatiſqꝫ crudelit̓omnibꝰ eius membris abſciſis auribꝰ. naſo et labijs: deforme ac miſerandū ſpectaculū reddidit.Inſuꝑ in cauea eum cum cane claudi iuſſit: et admetum ceteroꝝ circūferri. Quo facto liſimachuscaliſtenis auditor p̄cepta virtutis ab eo habe̓ ſolitus miſertus tanti viri nō culpe ſed libertatꝭ penas pendentis: venenū eum remedia calamitatꝭdedit. Quo audito alexander liſimachū obijci leoni iubet: ſed cum ad ꝯſpectum eius ꝯcitatus leoimpetū feciſſet: manū annicolo inuolutā. Liſimachus in os leonis immerſit. abreptaqꝫ lingua feram examinauit. quod cum nunciatuꝫ regi eſſet:admiratio in ſatiſfactionē ceſſit carioremqꝫ eū ꝓpter ꝯſtantiam tante virtutis habuit. Liſimachꝰquoqꝫ animo magno regis veluti parentis cōtumeliam tulit. Multi autem principes macedonūqui alexandrum adorari nolebant ab eo ſub ſpecie inſidiaꝝ interfecti ſunt. Retentus tamen eſt aMacedonibus modus ſalutandi regem exploſadoratōne. ¶Poſt hec drantos enargitas. parimas: papamenos. adaſpios ceteroſqꝫ popl̓os qin radice caucaſi morabant̉ ſubegit. Cum aūt veniſſet alexander ad montes caſpios vt dicitur inhyſtoria ſcolaſtica. miſerūt filij captiuitatis decētribuum poſtulantes ab eo egrediendi licentiamex edicto em̄ tenebant̉ egredi nō licere. Cunqꝫ qͥſiſſet cauſam captiuitatis. accepit eos aperte receſſiſſe a deo iſrael vitulis aureis immolando. eper ꝓphetas eſſe p̄dictum eos a captiuitate nonredituros. tūc alexander reſpondit ꝙ digni erātartius includi. Cunqꝫ anguſta viarum obſtrueret mollibus bituminatis ⁊ videret laborem hu-

manum ad hec non ſufficere: orauit dominū deūiſrael vt opus illud ꝯpleret: ⁊ acceſſerūt ad ſeinuicem prerupta montiū. ex quo liquide apparet nōeſſe voluntatem dei vt exeant. Egredient̉ tamencirca finem mūdi magnam ſtragem hominuꝫ facturi. Hic addit ioſephus dicens deꝰ quid facturus eſt ꝓ fidelibꝰ: ſi tantū fecit ꝓ infideli.Poſt hec AleS. XI.xander indiam petit. que eſt principium orientisvnde aſia ꝯſurgit. In india autem dicit Marcianus ſingulis annis eſtates due ⁊ bis fruges metuntur. Mundi pars tercia credit̉. Ingreſſo aūtAlexandro indiam vt narrat eius hyſtoria. moxobuij fuerunt ei legati quos porus miſerat cū hiſliteris. Incurſanti infeſtantiqꝫ hos fines tibi ſuadeo: vt cum te hominem memineris: nil ad deosmoliaris. potes quidem noſſe qui ego ille ſum etꝙ nulli aduerſus nos licet fortune. Quare iubeotibi hinc ad tuas grecias ꝯtentum redire. Neqꝫem̄ ſi grecia veſtra nobis opus eſſet: nō olim ſubacta indis eſſet: ſed quoniam inutilis eſt nob̓ nihilqꝫ dignum opibus noſtris habet. neqꝫ queſita eſt neqꝫ queret̉. Sed hee litere nihil terruerūtAlexandrum. Ingrediens autem in Indiam inquit Iuſtinus li. xij. faleras equorum ⁊ arma militum argento inducit. exercitumqꝫ ſuum ab argenteis clipeis argiaſpidas appellauit. Cunqꝫ vibem viſam veniſſet: oppidanis non repugnantibus fiducia religionis liberi patrꝭ a quo vrbs cōdita eratr parci iuſſit. Tunc ad ſpectaculum ſacrimontis. duxit exercitum. naturalibus bonis viteheredaqꝫ nō aliter veſtitum: qͣꝫ ſi manu cultus eſſet ⁊ ornatus. Exercitus autem vbi ad montemacceſſit repente furere cepit. et in vlulatus libericum ſtupore regis ſine mora diſcurrere. vt intelligeret alexander ſe ſuo exercitui magis qͣꝫ oppidanis parcendo ꝯſuluiſſe. regna cleophilis regīe petit. que cum ſe dediſſet ei. ꝯcubitu redemptum regnum ab alexandro recepit: illecebris conſecutaquod vi nō poterat. Filiūqꝫ ab ea genitum alexandrum nominauit: qui poſtea regnauit Indis.Cleophis autem regina proſtrata pudicicia ſcotum regium deinceps ab indis eſt appellata Porro inſectante alexandro in india quoſdam pallātes hoſtes cum a ſatellitum turbeqꝫ celeritate deſertus eſſet. ſolus ei Liſimachus ꝑ ſpatioſas arenarum moles comes fuit. Quod idem frater eiꝰPhilippus cum facere voluiſſet: inter manus eiꝰſpirauit. Sed Liſimachum Alexander equo deſiliens aſte cuſpide: ita vulnerauit in fronte vt ſāgul aliter claudi nō poſſet qͣꝫ vt dyadema ſibi dēptum rex alligandi vulneris cura capiti eiꝰ imponeret. quod auſpicium primum future illius regie dignitatis Liſimacho fuit. ¶ Porus autembello preparato exercitum ſuum macedonum inuadere iubet regem Alexandrum priuatum ſibihoſtem depoſcit. nec Alexander moram fecit: ſedin prima congreſſione equus Alexandri bucefala dextra pori ictus occubuit: vt ſcribitur in hiſtoria eius. Id autem macedonibus ſuper omnia q̄

H 2