¶ Titulusquartus

hyſtoria alexandri mori ⁊ ipſe voluit: ſꝫ a ꝓximisfugere cōpulſus eſt. Suadentibꝰ deinde quibuſda vt pons cidui fluminis aditū hoſtiū impediēdū includeret: ait. Nō ita ſe ſue ſaluti velle cōſultum: vt tot milia ſocioruꝫ hoſtibus obijciant̉. debere ⁊ alijs fuge viā patere q̄ patuerit ſibi. Alexāder aūt vt ait quintus curſius: periculoſiſſima q̄qꝫ aggrediebat̉: ⁊ vbi ꝯfertiſſimos hoſtes pugͣreꝯſpexit: acerrime eo ſe ſemꝑ immergebat periculaqꝫ ſuanō multis eſſe volebat. Tūc darius om̄iſpe meliori depoſita ingreſſus regiam ſuaꝫ humiſeſe miſerabiliter eiulabundꝰ ꝓſtrauit lamentatōne nimia fatigatus. Tandē quieſcens: ſcribit alexandro in hūc modum. Domino meo alexādrodarius ſalutem. Competentiꝰ feceris ſi miſeratōevincias illos quos tibi fortuna ſubiugauit. Quoſo igit̉ vt matris ꝯiugiſqꝫ ac filiaꝝ noſtrarum vtte dignū eſt meminiſſe digneris. mihiqꝫ remittaseas. ⁊ tue beniuolentie viciſſitudinem ſpondeotheſauros om̄es quoſcunqꝫ reges ac patres meihumi ſuffoſſos reliquerūt: ipſe tibi tradam: ꝑſaquoqꝫ ac medoꝝ ⁊ aliaꝝ gentiuꝫ regnum tibi cōcedo. Qd̓ cum alexander ſe non facturū dicerettūc porro regi ſcripſit vt ei auxiliaret̉ ꝯtra alexādrum: multa ei ꝓmittens qd̓ alexandrum non latuit. Acceleratqꝫ dariū p̄uenire anteqͣꝫ in caſpiasportas intraret. ſicqꝫ huc prelio vt aiūt iuſtinus⁊ Oroſius: alexander ad ſe imperiū rapuit. quinto vel ſexto regni ſuo anno. Cuius tanta felicitasfuit vt poſt hec nemo rebellare auſus ſit. Trigintaſeptem diebus p̄dam ꝑcenſuit. In vrbe deindeclauſa. lx. milia talentoꝝ inuenit. Expugnat ⁊ ꝑſipolim caput ꝑſici regni vrbem multis annis illuſtrem refertamqꝫ orbis terrarum ſpolijs q̄ interim eius imperio patuerūt. Inter hec ait Iuſtinoctingenti greci occurrerūt alexandro. quos darius captiuus tenuerat trūcata corꝑis parte: quibus cum dediſſet alexander redeundi copiā: maluerūt ibi mori qͣꝫ fedum ſuū ꝯſpectum reportareAderant aūt dario fugam molienti. vt dicitur inhiſtoria alexandri duo ſatrape beſſas ⁊ ariobarzanes. hi in gr̄am alexandri cupientes venire darium ſolitariū inuenientes opprimūt ⁊ letalit̓ vulnerant: fugiūtqꝫ donec dinoſcerēt quo ſe res verteret. Interea alexander ꝯperit darium a cognatis ſuis chatenis et ꝯpedibus aureis vinctum invico ꝓthorum cui nomen tara vt dicit IuſtinusAd quē iacentem cum veniſſet alexander: vt narat hiſtoria eius: ille manus ſupplices tendens etattrectans genua Alexandri vt poterat: tandemſic eum alloquit̉. En mihi in tali fortuna cōſtituto magnū adeſt mortis mee ſolatiū: ꝙ in tuis manibus o alexander regū fortiſſime ſpm̄ effundamQuare queſo ne inuideas mihi ſepulturā quammihi cum ꝑſis tui macedones exequantur rogoDunem matrē meam ⁊ cilitho vxorem in manustuas ꝯmendo: filiam ꝟo roxanē hac tibi prece cōmendo: vt eam ꝯiugio tuo dignam cenſeas: hisdictis ſpm̄ exalauit. Alexander ꝟo multis lachrmis ad regiā dignitatem ritu ꝑſarum eū ſepeliriiuſſit. Refert aūt oroſius libro. iij. ꝙ tribus his p̄-

lijs totidemqꝫ ānis quinquies decies centena peditum equitumqꝫ milia cōſumpta ſunt: et hoc exeo regno illiſqꝫ populis. Un̄ iam ꝑ annos nō ml̓toplures: decīes nonies centeria milia profligatareferunt̉. Alexander aūt vt ait Iuſtinus in perfequendo dario amiſſos milites magnis funerumimpenſis extulit. Reliquis ſocijs. xiij. milia talētoꝝ diuiſit. Equoꝝ maior pars eſtu amiſſa inutiles facti qui ſuꝑfuerant. pecunia om̄is. cxc. miliatalentoꝝ egbatenis ꝯgeſta eiſqꝫ ꝑmemo prepoſitus eſt. Interea agis rex lacedemonioꝝ in greciarebellans ab antipatro opprimit̉. Quod alexander audiens inquit quintus curſius. hoſtes qͥdeꝫvinci gauiſus eſt: ſed antipatrum viciſſe nec tacitus indignabat̉: ſue demptum glorie exiſtimansquicqͥd ceſſiſſet aliene. Igitur ẜm Hierony. annoſexto regni ſui. anno ſcd̓o Olimpiadis. cxij. Aleander interfecto dario babilonē obtinuit: in quoregnum ꝑſarum deſtructū eſt qd̓ ꝑmanſit annis.ccxxxj. ꝑ reges. xiiij. a primo cyro vſqꝫ ad vltimūdarium arſani filiū. Alexander aūt cum ſcire vellet vt habet̉ in hiſtoria ſua qui dariū regem intefecerant ait. Gaudeo me hoſtem maximū ſuꝑaſſe. ⁊ licet ipſe executus nō ſim. habeo gratiā condignam rependere his qui beniuolentiā meā erga me ꝓteſtati ſunt. hortor igit̉ vt ſe ꝓdant. Iuro etiam patris matriſqꝫ mee maieſtatem: ſublimes illos ⁊ notiſſimos me facturū. Quo auditobeſſas ⁊ ariobarzanes ſe ꝓdunt. quos alexaudetin altiſſimo loco fecit crucifigi. dicens ſe emerituꝫnon tranſgredi nec ſe eſſe reum ꝑiurij. quia ſublimes eos notiſſimos om̄ibus fecerat. Unus autēex amicis darij ait Iuſtinus victus ad eum ꝑductus eſt qui darium nō ſolum ꝓdiderat ſed ⁊ interfecerat. quem alexander in vltōnem ꝓditōnisfratri darij tradidit cruciandū. Dicebat em̄ alexander (vt ait quintꝰ curſius) falli eos qui ꝓditōnis premiū ab eo expectarent. immo violate fid̓ineminem acriorem fore vindicem ⁊ vltoreꝫ. Tūcalexander vt nomen ſuum in illis terris relinqueret turrim alexandriam ſuꝑ amnem chanaim cōdidit. in batrianis quoqꝫ ⁊ ſogdianis. xij. ciuitates condidit: quas ſuo nomine alexandrias vocauit. ¶ Poſt hec ait Iuſtinus. Alexander habitum regnum perſaꝝ ⁊ dyadema inſolitum antearegibus Macedonicis: veluti in leges eoꝝ quosvicerat tranſiret aſſumit. Que ne in ſe vno cōſpicerent. amicos quoſqꝫ ſuos longam veſtem auratam purpureamqꝫ ſumere iubet. Inter pelicuꝫregiarum gregem electe pulcritudinis nobilitatiſqꝫ noctium vices diuidit. His rebus ingentesepularum apparatus adijcit: ne ieiuna et deſtructa luxuria videretur. Conuiuiumqꝫ iuxta regismagnificentiam ludis exornat. immemor prorſtantas opes amitti his moribus non queri ſolere. Cepitqꝫ ī ſuos ſeuire nō regio ſed hoſtili odioindignans ſe carpi ſermonibus dicentiuꝫ eū philippi patris patrieqꝫ mores ſubuertiſſe. ꝓpter q̄crimina ꝑmemon ſenex dignitati regie ꝓximuscum philota filio iuterficitur. Et quadam die ī ſolenni conuiuio orta inter amicos alexandri ebri-