Capitulū IIFo.LV

centiaꝫ circa iudeos cognatos dixerunt ſe eſſe deſemine iudeoꝝ. originem ſuā ab effraym ⁊ manaſſe recenſentes: ⁊ poſtulauerūt vt templū eorū ingarizim honoraret: qd̓ in reditu ſe facturū ꝓmiſitCunqꝫ peterent ab eo relaxatōnem. vij. anni queſiuit qui eſſent: ⁊ dixerunt ſe eſſe hebreos. Cunqꝫadderet. Utrum eſſent iudei: negauerūt ſe eē iudeos. Quibꝰ ait iudeis tm̄ hoc ego ꝯceſſi. ¶ Auguſti. aūt in. xviij. de ciui. dei ſic ait. Hoſtias ſancAlexander immolauit in templo dei. nō ad eiuscultū vera pietate ꝯuerſus: ſed impia vanitate cūdijs falſis colendū putans. Iuſtiuus ꝟo li. xj. ſicait. Alexander inde ad ammonē ꝓfectus eſt: cupiens originem diuinitatis acquirere. ſiml̓ ⁊ matrem infamia liberare. ꝑ p̄miſſos aūt ſubornat antiſtites quid ſibi rn̄dere vellet. Ingredientē templum ſtatim eū antiſtites vt haminis filium ſalutant. Letatus de adoptōne hoc ſe patre cēſeri iubet. Oroſius aūt li. iij. ſic ait. Alexander nob̓ prodidit dijs ſurdis ⁊ mutis vel in ptāte antiſtitꝭ eſſequid velit fingere: vel in voluptate ꝯſulentis qͥdvelit audire. Ualerius ꝟo inquit. Alexander tribus gradibꝰ inſolentie exultauit. faſtidio philippi. Iouem ⁊ ammonē patreꝫ aſciuit. Tedio cultmacedonij veſte ⁊ inſtituta ꝑſica aſſumpſit. ſpreto mortali diuinū caput eſt latus. Nec fuit ei pudori filiū ciuem hoīem diſſimulare.Parius cum .§. IX.babiloniā ꝑfugiſſet. alexandrū ꝑ epl̓as p̄catur vtredimendaꝝ ſibi captiuaꝝ gentiū poteſtatē faciat: ob qd̓ magnā pecuniā pollicet̉. Sed Alexander ꝓ precio regnū omne petit: nō petit pecuniaꝫIterum ei darius mandat ꝙ regni portōneꝫ ⁊ filiam in matrimoniuꝫ daret: ſed alexander ſibi ſuadari reſcripſit: iuſſitqꝫ ſupplicem venire: regniqꝫarbitraria victori ꝓmittere. Tūc darius vt ait iiſtinus ſpe pacis amiſſa. obuiam vadit alexādrocum. cccc. milibꝰ peditum ⁊ centū milibus equitūCui in itinere nunciatū eſt vxorem eius ex colliſion abiecti partus deceſſiſſe. cuiuſqꝫ morteꝫ illachrimatū alexandruꝫ exequiaſqꝫ benigne ꝓſecutum idqꝫ eum nō amoris ſꝫ humanitatis cauſa feciſſe. Nam ſemel tm̄ eam alexandro viſam eē cuꝫmatrem ꝑuulaſqꝫ filias eius frequenter ꝯſolaret̉Tūc darius ratus eſt vere ſe victū. cum poſt p̄lietiam beneficijs ab hoſte ſuꝑaret̉. gratūqꝫ ſibi eēſi vincere nequeat. ꝙ a tali potiſſimū vincereturScribitqꝫ ⁊ tercias epl̓as gratias agēs ꝙ nil hoſtile in ſuos fecerit. Offert deinde maiorē parteꝫregni vſqꝫ ad eufratē flumen: ⁊ alteram filiā vxorem: ⁊ ꝓ reliquis captiuis. xxx. milia talentorumAd hec alexander gratiarūactōnem ab hoſte ſuperuacuam eſſe reſpondit. nec a ſe quicqͣꝫ factunin hoſtis adulatōnem. nec ꝙ indubios belli exitaut in leges pacis ſibi lenocinia quereret: ſꝫ anim.magnitudine quo didicerit aduerſus vires hoſt.um nō aduerſus calamitates ꝯtendere. pollicet̉/qꝫ ſe ea p̄ſtaturuꝫ dario ſi ſecundus ſibi: non parhaberi velit. Ceterū neqꝫ mundū poſſe duobꝰ ſolibus regi: nec orbē ſumma duo regna ſaluo ſta

tu terraꝝ habere. ꝓinde aut deditōneꝫ ea die. autin poſterū aciem paret. ¶ Alexander ꝓpe ſtrangam fluuiū caſtrametatus eſt. Uiſum eſt autemei: vt ipſe ad dariū internūcius iret. Comitatꝰ ergo ſolo eumedo atqꝫ vno ſatellite. deueīt ad ſtrāgam fluuiū. qui fluuius plerūqꝫ ex frequentia frigoris adeo ſtringit̉ vt etiam curris onuſtiſſimisviabilem ſeſe p̄beat. Ibi eumēdū ſubſiſtere iubēstentoria darij adijt: qui tūc p̄uidendi exercitꝰ cauſa ꝓceſſerat. Cui reuertenti Alexander obuiꝰ ait.En tibi adſum internūcius alexandri: cuius mādata ſunt talia. Ego inquit arbitror eum regeꝫ qͥminus feſtinanter ꝯtendit ad prelium. ipſum ſueignauie ⁊ diffidentie teſtem eſſe. Quapropter reſpondeto qd̓ tempꝰ agitandi dederis nob̓. Tundarius: nunqͥd tuipſe ades alexander? qui nobisadeo ꝯſtanter ꝯfidenterqꝫ belluꝫ indicis. Negatille ſe alexandrū eſſe ſed eius internunciū ꝯfitet̉.Tunc darius manū apprehendens ſecū duxit ī regiam ad cenam alexandrū. iuſſuſqꝫ eſt ꝯtra Darium diſcumbere. Contigitqꝫ eū quoddā memorabile facere: nam qd̓cunqꝫ vas ad bibendum ſumpſit ebibito vino in ſinu vas recōdebat. Qd̓ cuꝫdario aminiſtris indicaret̉: ⁊ ille iratus eum furtiargueret. Rn̄dit plexander hūc moreꝫ ſeruari incuria alexandri. Et ſe putaſſe talem ibi ſeruari.Placato rege ⁊ facto ſilentio vnus ex ꝯuinantibꝰpaſarges noīe qui aliqn̄ hoſpitio ſuſceptꝰ fuerata philippo: cepit recognoſcere alexandrū. Quodſentiens alexāder vna cū poculis q̄ in ſinu geſtabat ꝓfiliens exijt. ⁊ mox p̄ foribus vnū ex perſistenentē equū ſuum tranſfodit gladio ⁊ fuge conſuluit equo aſcenſo. Perſe aūt inſecuti ſunt eum:ſꝫ eoꝝ ſequela tardior ⁊ alexandri curſus efficati:or fuit. Darius auteꝫ damno hoſtis elapſi nimiomerore ꝯfectus eſt. Alexander ad fluuiū rediensincidit in aliū locum non ꝯgelatum. vnde ipſe etequus eiꝰ ſimul in ꝓfunduꝫ ceruitantes ꝓſiliunt.Erat aūt nox: Ipſe ꝟo equo impulſo natās exit.inuenitqꝫ eumēdū cui cunctū rei ordinē explicat:⁊ eodem narratu principes ſuos letificat. Sequeti die inſtructam ordinatamqꝫ aciem iuxta ſtrangam collocauit. ¶ Interea darius vt ait Iuſtinꝰcum ſuis aduentabat. Et ecce ꝯfectum curꝭ alexādrum an̄ pugnam ſomnus arripuit. Cūqꝫ ad pugnam ſolus rex deeſſet a ꝑmenone egre excitatꝰ.querentibus ſomni cauſas omnibus intra pericula: cū etiam in ocio ſemꝑ ſomni partior fuerit. magno eſſe eſtu liberatū dixit: ſomnūqꝫ ſibi a repentina ſecuritate datū. ꝙ ſcꝫ cum omnibus darij copijs confligeret veritum longam belli morā ſi ꝑſe exercitū diuiſiſſet. Statuitqꝫ alexander vt nemo de ſuis fluuiū tranſiret datqꝫ locum ꝑſis trāeundi. Commiſſoqꝫ prelio facta eſt vtrinqꝫ ſtrages magna. Tandem perſe fugiunt Dario precedente. Cunqꝫ inconſulto omnes in fluuium pariter irruerūt ſtranga ſuum officium deficit: om̄eſqꝫ ingreſſos ſubmergit ⁊ necat. Reliquos macedones inſecuti obtruncant. Et vt dicit Iuſtinusraro in vllo prelio tantum ſanguis fuſum ē. Darius autem cum vinci ſuos videret. vt dicitur in

H