Titulusquartus
Alexander er §. VIII.go inquit Iuſtinus libro. xj. timēs anguſtias magna celeritate thaurum tranſcendit quingēta ſtadia vna die ꝑtranſiens. Cunqꝫ tharſum veniſſettactus cigni amnis amenitate ꝑ mediam vrbeninfluentis qui ẜm hiſtoriam alexandri nulli fluuiorum ſecundꝰ eſt vel magnitudine vel ꝑſpicuitate: ꝓietis armis plenus pulueris in p̄frigidā vndam ſe ꝓiecit. cum repente neruos eius occupatrigor. Hiſtoria ꝟo Alexandri dicit ꝙ cum armisē ponte ſe p̄cipitauerit: ⁊ natabundus exierit: ſedcalenti tūc corꝑe incidens in aque vehementiamtantā de rigore eius neruoꝝ iniuriam traxitqꝫ ꝑniciem: vt mox expirabilis videret̉. Sed a Philippo medico poculum ꝯfectum accepit: ac ẜm iuſtinum quarta die ſanitatem recipit. Tūc ẜm qͥntuꝫ curſium ꝑ medos exercitum duxit: laborioſūnimis iter ꝑ deſertum emerſus: Et exercitus darij iuxta tigridis alueuꝫ locatus eſt. Habebat autem exercitus darij vt ait Iuſtinus. quadringen.ta milia peditum: ⁊ centum milia equitum. Cūcſuos hortat̉ alexander vt ſpernant aciem illā auro argentoqꝫ fulgentē. in qua plus prede qͣꝫ periculi eſt. Cepto cōflictu freq̄ntiqꝫ re bellica. vnꝰ ēparſis. indutus armis macedonicis a tergo alexandrum ferit. ſed ictus ille ꝓpter galee fortitudinem fruſtratus diſſilijt. Comp̄henſus ille regi offertur. Requiſitus cauſam facti: ait ſe pactum fuiſſe apud darium hoc facto ꝑtem regni cum filia:ſi eum interficere potuiſſet. Alexander promiſſi ⁊audacie laudatum ad ꝓpria redire ꝯceſſit. Deinde collecta innumerabili multitudine ꝓpius acceſſit. Aduentum aūt ſuum primo ita ꝓdidit. Coacta in vnum innumerabili multitudine armentorum: cornibus eoꝝ ⁊ caudis ramos frondētesiubet annecti. vt cornibus erectis ſilueſtrē quandam ſpecieꝫ agerent: ⁊ tractis ramulis puluis exercitus dinoſcentiam videri eminus confūdiſſet.Prelio ꝯmiſſo vterqꝫ rex vulnerat̉. Tandiu anceps certamen fuit: quoaduſqꝫ Darius fugeret.Exinde magna cedes facta eſt perſarum. Leſa ſipeditum. lxj. milia: equitum decem milia. Captaxl. milia. Ex macedonibus autem cecidere peditum. cxxx. equituꝫ. cl. Alexander autem opes darij diuitiarumqꝫ apparatum ꝯtemplatus: admiratione tantarū rerum capit̉. Tūc primū luxurioſaꝯuiuia ⁊ magnificentiaꝫ ſectari. tunc ⁊ barſenemcaptiuam diligere ꝓpter forme pulcritudineꝫ cepit: a qua poſtea ſuſceptum filium herculem nominauit. Memor tamen adhuc dariū viuere. permemona miſit ad occupandaꝫ perſicam claſſem.alioſqꝫ amicos ad recipiēdū aſie ciuitates. Queſtatim audita fama victorie ipſis Darij prefectis cum magno auri pondere tradentes ſe in poteſtatem victoꝝ venerūt. ¶ Tunc vt ait commeſtor cepit Alexander aſpirare ad monarchiā oriētis: ⁊ intrans ſiriam cepit damaſcum. Et occupata ſidone: Tyrum obſidebat Tunc ſaraballa quifuerat factus p̄fectus a dario in partibus illis. eligens de ſuis octo milia in Alexandri ꝓfectus eſt
auxiliuꝫ: dicens ſe libentius obſequi ei: qͣꝫ Dario⁊ ꝙ loca ſub poteſtate ſua ꝯſtituta ei ꝯtraderet: ⁊grate ſuſceptus eſt ab alexandro. Preterea dixitſe habere generum manaſſem: fratrem principisſacerdotū gentes iudee. multoſqꝫ alios cum eo p̄ſentes ex ea gente: quos aiebat velle ſub eo templum ꝯſtitutis locis edificare: qd̓ ꝓfuturū alexādro ꝓfitebatur. Quia potentia iudeoꝝ in duo diuiſa nō rebellaret. Concedende vero Alexandroomni ſtudio edificauit ſaraballa templū et altareqd̓ ꝑmanſit vſqꝫ ad deſtructōnem factā ꝑ romanos: ⁊ in eo ꝯſtituit manaſſen pontificem. Porredum alexander erat in obſidione tyri: ſcripſit adprincipem ſacerdotū in hieruſalē inuitans eū vtſibi p̄beret auxiliū: ⁊ exercitui venalia p̄pararet ⁊redderet ſibi tributa q̄ dario ꝯferebat. Et reſpondit Iadus pontifex ſe Dario ſacramentū dediſſenec eo viuente poſſe tranſcendere ꝯſtituta. Tuncꝯminatus eſt Alexander genti iudeorum. ꝙ pereū diſcerent quibus deberent conſtituta ſeruareTunc iniectis aggeribus Tyrum fecit ꝯtinenteꝫ.qua vaſtata gazam obſedit ⁊ mortuus ē ſaraballa. Alexander aūt capta gaza in hieroſolimam fiſtinabat. Timentes iudei clamauerunt ad dominum ⁊ immolabant hoſtias: ⁊ Iadus orabat progente iudeoꝝ. Qui cum poſt ſacrificiū obdormiſſet: p̄cepit ei deus vt ꝯfideret. ſertiſqꝫ ciuitatē ornaret: ⁊ ipſe pontificalibus indutus ⁊ reliqui ſacerdotes cum eo legitimis ſtolis iuduti obuiā exierunt alexandro. ⁊ ſurgens a ſopore oraculū omnibus indicauit. Audienſqꝫ nō longe alexandrūeſſe a ciuitate. ꝓceſſit cum ſacerdotibꝰ ⁊ ciuiū ml̓titudine ad locum vn̄ hieroſolimā ⁊ templū videri poſſet. Et factū eſt ꝯtra ſpem omniū qui ſequebant̉ regem: nam Alexauder intuens antiſtitempontificali ſtola inſignem. ⁊ ſuꝑ cidarim lamināin qua erat ſcriptum nomen dei thetragramatondeſcendit de equo: et adijt eum ſolus. et nomenadorauit et pontificem veneratꝰ eſt. Et obſtupuerunt principes exercitus ⁊ ludificatam mentemregis putauerunt ſolus ꝑthemius queſiuit ab eocur pontificem gentis iudeoꝝ adoraſſet. Reſpordit nō hūc adoraui: ſed deum qui principatuꝫ ſacerdotij gerit. Nam ꝑ ſomniū in tali habitu deuꝫaſpexi: adhuc in licia ciuitate macedonie cōſtitutus. Deumqꝫ mecū cogitaui vtrum aſiaꝫ poſſemobtinere: iuſſit me ꝯfidere. Nam ipſe exercitū ꝓduceret ⁊ priucipatum perſarum mihi traderetNunc autē vidi in hoc ſacerdote ipſius effigiem⁊ que mihi ꝓmiſit ventura ꝯfido: ⁊ ꝓpterea deuꝫadoraui: et hominem veneratus ſum. Et ingreſſus eſt vrbem alexander ⁊ in templo ſacrificauitdeo ẜm ſacerdotis oſtenſionem. Et attulerunt eiDanielem ꝓphetam in quo ſcriptum erat quendam grecoꝝ ꝑditurum potentiam ꝑſarum: arbitrans de ſe ſcriptum eſſe gauiſus eſt. Et incraſtinum ꝯuocans populum iuſſit petere que vellent⁊ ipſis petentibus conceſſit iudeos vbiqꝫ patrijsvti legibus: ⁊ ſeptimū annum ſine tributo eſſe ꝓpter ſabbatum terre. Exinde ad alias ciuitates ꝓfectus eſt. Tunc ſamarite videntes eius munifi-