Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
LIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū IIFo.CIIII

ꝟo dū vrbē violēter diriꝑe vellet multꝭ macedonum ceſis: pedē refert. Poſt hꝰ excidiū tyrijs minatus ē. Miſſiſqꝫ uūcijs lr̄as eis hꝰ tenoris iuſſitdeferri. Imꝑiale quidē videbat̉ cū clemētia atqꝫiuſticia me veſtre vrbi dn̄ari: ſed quoniam primioīm extitiſtis qͥ meis iuſſis inſolentiꝰ obuiaretis:terribile ſignū alijs p̄bebitis qͥd viriū ſit in macedonū dextris. Ualete ſi ſapitis: nō eī valebitis ſiin his ꝑſeuerabitꝭ. his lr̄is tyri lectꝭ. pͥmates legatos corripi iubēt: ac tormētis primū affectos crucibus affixerūt. his incētiuis ſtimulatꝰ alexandergraui indignatōne ꝑmotꝰ. vehemētiuſqꝫ vrbemaggreſſus eā diruit. ac vaſtat oī ſexu ⁊ etate ꝑemptā. Tyro deinde ſatrapā p̄fecit. Notandū tn̄ ẜnUin. li. v. ca. xxv. ꝙ iuſtine poſt geminā victoriāde dario narrat alexandrū in ſiriā veniſſe vbi ml̓tos reges cū inſulis obuios habuit ex quibus ꝓmeritis ſinguloꝝ alios in ſocietateꝫ recepit: alijsregnū ademit ſuffectis loco illoꝝ nouis regibus.De literis de §. VII.ſtinatis a dario alexandro ⁊ rn̄ſionibꝰ cū alexander tenderet ꝯtra eū. Rex regū dariꝰ ꝯſanguinedeoꝝ Alexandro famulo meo iubeo dicoqꝫ hͦ mādo tibi reuerti ad ꝑentes tuos famulos meos atqꝫ ī gremio matris cubantē doceri virile officiuꝫad quā rem habenā tibi ſithicā miſi ⁊ pilā ⁊ loculum cū aureis. pilā ꝟo eo ꝙ eiꝰ luſitatio tue cōueniat etatule. nō hec oꝑa q̄ ritu latronū tibi ꝯſuluꝫaggreſſus es. nam ſi oē hmōi genꝰ hoīm pari conſpiratōne tecū duxeris. imꝑium ꝑſarum nequaqͣꝫterrere poteris. Tanta quippe mihi exercituū multitudo adeſt. vt nulli meliꝰ qͣꝫ arene maris poſſitꝯparari. Auri ꝟo ⁊ argenti hic copia. Ut ſi mihlibitū fuerit: totā humum inde cooperire poſſim.Quapropter tibi aureos miſi. vt ſi ad reuerſiōe.ſumptibꝰ indigeres: habeas qͦ tuis tibiqꝫ neceſſa.ria emas. Sinautē iuſſionibꝰ nr̄is obtemꝑare diſtuleris ꝓtinus mittā viros qui te vinctū atqꝫ cōtumelioſe verberibꝰ affectum: maieſtati nr̄e reducant Hec dicta primates alexandri nimiū terruerunt. Quibꝰ alexander ait. Quid tandē dictꝭ barbaricis ꝑturbabimini. q̄ arrogantie habent teſtimoniū: nō ꝯfidentie ꝓbatōnem. Nam ⁊ canibusimbecillioribꝰ mos ē quāto plus defuerit viriumeo magis latratibꝰ indulgere: His dictis ꝑſaꝝlegatos donatos cū eo auro qd̓ ſecum detulerātremittit in ſua cū his litteris. Alexander rex regūꝯſanguineuſqꝫ deoꝝ dario ſalutem dicit. Turpemihi videt̉ nimiūqꝫ abhorrens tantū regē. totqꝫviribꝰ vt ſe iactat ꝯſitum: ſub dictōne ꝯtemptibiliū vt rhetor homuloꝝ atqꝫ inter eos abiecto cuidam ac latroni alexandro diu grauiterqꝫ ſeruiturum. Queſo igit̉ quorſum te ſententia duxit. qm̄dixiſti te auri ⁊ argenti opibus eſtuare. An vt hiſcognitis auri ſit nobis feruor ⁊ deſideriū: ⁊ obſti.natius atqꝫ audacius dimicaremꝰ aduerſuꝫ vosAddis miſiſſe te mihi habenā ⁊ pilam loculoſqꝫcum aureis. de quibus qͣꝫuis vt viſum eſt dictitares: ego tn̄ mihi velut auſpicato cūcta ex te ꝯceſſa ꝓfitebor. Namqꝫ habenā accipi oꝫ quā habeā

vti ī ſubditos tibi. pila ꝟo ſimilamē ob rotunditatē ſui totiꝰ orbis mihi imperiū ꝓmittit. Quodqꝫ terciū addidiſti: opū tuaꝝ me dn̄m futuruꝫ teſtat̉ Lectis his lr̄is alexandri dariꝰ arrogantius motꝰ ad ſatrapas vltra thaurū montē degentes ſcribit talia. Fert̉ quideꝫ adoleſcens inſanirephilippi filiꝰ: aſiāqꝫ vniuerſam incurſare. Suꝑ qͦplacet nob̓ vt verberibꝰ puerilibꝰ grauit̓ afflictusindutuſqꝫ poſt veſte purpurea nob̓ reddat̉. Satrapas ꝟo ⁊ claſſem cū nautis ponto ſubmergeremiliteſqꝫ cūctos ad rubri maris vlteriora trāſduci. Rurſuſqꝫ eo ſcribente cū arrogantia ad alexādrum. iurat alexander vltra nō verbis ſꝫ ſtrictisgladijs rem ꝑagendā. Dimicātibꝰ eis cū ſpesexitus fluctuaret: tandē repentino ymbre ꝓcedēte: ꝑ ſe celitus ſibi aduerſari dicentes fugaꝫ capeſcunt: dario p̄curſore amiſſo curru equoqꝫ aſcēſuveloci. In hoc p̄lio primo qd̓ fuit in campis adreſtis: fuerūt ꝑſaꝝ ſeptingenta milia militum vt aitIuſtinꝰ. quoꝝ magna cedes fuit. Sed de exercitu alexandri nō ceciderūt niſi nouē pedites ⁊ centum viginti equites. qͦs rex alexander impēſe humatos ſtatuis equeſtribꝰ donauit: cognatiſqꝫ eorum immunitates dedit. poſt hanc victoriā maior ꝑs aſie ad eum defecit. Sed de repentino ymbre in hac puta celitus miſſo: ſola loquit̉ hiſtoriaalexandri. q̄ poſt hanc victoriā narrat alexandꝝmiſiſſe ad ſcamādrū ducē ſuaꝝ ꝑtiū vt ſibi auxilia mitteret. ſe aūt oēm achaiā ꝑagraſſe. multiſqꝫciuitatibꝰ acquiſitis collegiſſe centū ſeptuagintamilia armatoꝝ qͦs traduxit thaurū. Hinc perthebas dicit eū iter ad dariū direxiſſe. ſꝫ ꝯtra eumthebani portas clauſerūt. quā cum expugnaret:vnus thebanoꝝ aptauit tybias ꝓuolutuſqꝫ genibus tyranni p̄cibus cecinit melos dicens. O fortiſſime regū hanc ne vrbē excides quā dij immortales ꝓſapie tue principes tibi peꝑere. Remīſcere hinc liberū ortum: hanc herculis nutriceꝫ: hosmuros amphion ⁊ cetus tue ꝑs maxima ſtirpisedificarūt. Sꝫ alexander ſe dari nō potuit quinigne ⁊ ferro eā vaſtaret. Sꝫ poſtea alexāder ꝑ p̄conem edici fecit thebas reedificari eſſe ꝑmiſſumin honore triū deoꝝ. herculis. mercuris ⁊ pollucPoſt hec alexander athenas ꝑgit qui cum lacedemonijs ab eo ad ꝑſas defecerāt auctore demoſtene magno auri pondere a perſis corrupto.Qui quendā ſubornauerat qͥ diceret regem macedonum in triballis cū om̄ibꝰ copijs ſuis periſſeItaqꝫ inſperatꝰ alexander aduenit. qui hos motus ꝯpeſcens hortat̉ eſchines vt alexandro ſe darent. Ecōtra demoſtenes nitit̉ vt rebellent. Cuiꝰdicit̉ eſſe illud dictū egregiū. Amico mutuaꝫ merogante pecuniā ⁊ amicū ⁊ pecuniaꝫ ꝑdo. hic ip̄edemades atheniēſibꝰ alxādro dīnos honores exhibere volētibꝰ ait videte nedū celos cuſtoditꝭ terrā amittatꝭ. Cōſultuſqꝫ demoſtenes in hac variaſnīa int̓ eſchinē ⁊ demadē. rn̄dit ꝯſiliū eſchinis p̄ualere. Itaqꝫ corona aurea alexādro mittit̉ ꝑ eūdem demoſtenē. Poſt athenas deuictas lacedemonios ſuꝑauit. Hec autē oīa dicit iuſtinꝰ feciſſealexādꝝ an̄ primā ꝯgreſſionē cū dario d̓ qͣ dcm̄ ē