¶Capitulū II.Fo..LII.

gregē non ꝓ ſacietate tm̄. verūetiaꝫ ꝓ libidine laterauerūt: ſic philippus ſublatis oratoribꝰ in ppl̓ofacturꝰ erat. De eodē Helinandꝰ lib̓. xj. Demoſtenes cū ariſtodemū aucͣtorē fabulaꝝ interrogaſſetquantū mercedis vti ageret accepiſſet ⁊ rn̄diſſet.talentū. At ego ait demoſtenes plus accepi vt tacerem. Ita cauſidicoꝝ lingua dānifica ē: niſi eaꝫvt dici ſolet funibꝰ argenteis vinceas: apd̓ aduocatos igit̉ ⁊ ipſum ſilentiū venale eſt. Idē demoſtenes cū a ſenatu athenienſiū in patrociniuꝫ peteret̉ ꝯtra philippū regē macedonū. ille ſimulatainfirmitate vt aiūt lecto decubuit. ⁊ rn̄dit his quiad ſe ꝯuenerant. ſe pati morbū ſententianteꝫ. Cuia quodā ex nuntijs mordaciſſime reſponſum eſt.Certe nō ſententiātē pateris ſꝫ arginantē. ¶ Eotemꝑe videt̉ cōcurriſſe eſchines. de quo Ualerilib̓. viij. Eloquentie ornamenta in ꝓnunciationeapta: et ꝯueniente corꝑis motu ꝯſiſtūt. Quibuscū quis ſe inſtruxerit: tribus modis hoīes aggreditur .ſ. aures eoꝝ penetrando. Oculos demulcendo: aīos inuadendo. Recte itaqꝫ eſchines cūꝓpter iudicialem ignominiā rhodū petiſſet. ⁊ ibirogatu ciuitatis ſua prius in teſipontē: deinde demoſtenis ꝓ eodem oratōnem clariſſimā recitaſſꝫmirantibus cunctis eloquentiā vtriuſqꝫ: ſed aliquantulū magis demoſtenis. Quid ſi inqͥt ip̄maudiſſetis. Tantus orator ſic inimici vim ardorēqꝫ dicendi ſuſpexit. vt ſe ſcriptoꝝ eius parum lectorem ydoneū p̄dicaret. Et expertus acerrimuꝫvigorem oculoꝝ. terribile vultus pondꝰ accōmodatū ſingulis verbis ſonum vocis efficaciſſimoscorꝑis motus. Et ſi igit̉ illiꝰ operi nihil adijci poteſt. tamen in demoſtene ꝑs magna demoſtenisabeſt: cum legit̉ potiꝰ qͣꝫ audit̉. De eodem in lib̓.de benefi. Socrati cum ceteri diſcipl̓i plura offerrent. Eſchines pauꝑ ſe ſolum obtulit dicens. qͥcquid meliꝰ habebat ſe obtuliſſe: ceteros aūt cumpauca ei dediſſent plura ſibi ⁊ meliora retinuiſſe.Un̄ ait. Te obſecro vt hoc munuſculū pauꝑtatmee excolas: ⁊ tua diligentia ⁊ ſedulitate meliꝰ ⁊ornatiꝰ reddas. cui rn̄dit ſocrates ſe ab illo maximū munus ſuſcepiſſe. niſi ſeip̄m paruo extimaret⁊ libenter daturū operā vt eum faceret melioreꝫ.De eo tullius li. de republica. Eſchines cū adoleſcens tragediam atticaſſet rempublicā ꝯpeſcuit ⁊athenas ſuo arbitrio verſauit ⁊ egit: adeo potēserat in eloquētia. Oroſiꝰ eo qͦꝫ temꝑe legati a carthagine romā miſſi ⁊ fedus cū romanis pepigerunt. Quē ingreſſum carthaginenſiū in ytaliammaloꝝ grandinē ꝯſecuturā ꝯtinuarūqꝫ miſeriaꝝtenebras iugis hiſtoriaꝝ fides: locorūqꝫ et famaquibꝰ ea geſta ſunt ꝓteſtant̉. Tūc nox vſꝫ ad plurimaꝫ diei ꝑtem tendi viſa eſt. ⁊ ſaxea grando denubibꝰ deſcendēs. veris terram lapidibꝰ verberauit. xxv. diebus. Quibus diebꝰ etiā alexāder magnus iurges ille miſeriaꝝ atqꝫ atrociſſimus turbo totius orientis natus eſt.Capitulum. ij.Qno igit ochi perſaꝝ regis. x. dicit Uin. li. v. ſpeculi hy-

ſtorialis ca. j. philippi autem regis macedonumvj. Nectabani regis egypti. xj. Qui annus fuitetatis quinte ducenteſimus vigeſimuſquintus.Mundi ꝟo quater milleſimus. dccxxxv. ẜm Bedam ⁊. lxx. interp̄tes. Alexander philippi regꝭ macedonū ⁊ olimpiadis vxoris eius filius naſcitur.Quod tn̄ illi vulgate hiſtorie ꝯuenire non videt̉oīno q̄ narrat eū a nectabano iaꝫ exͣ regnuꝫ factogeneratū fuiſſe. Anno qͥppe regni ochi: xiiij. nectabani. xv. ſic̄ euſebiꝰ ſcribit. Ochꝰ egyptum tenuitnectabano in ethyopiā pulſo. Ut aūt hr̄ ex hiſtoria alexandri inter ſapientes egypti nectabanusexcelluiſſe memoratur. hic ſi metus bellicus ei imminebat. non exercitum vel machinamenta marti monebat ſed ingreſſus aule penetralia regiaqꝫſecreta inuecta ſecū pelui ſolitariuꝫ ibi ſe abdensimpleuerat peluim fonte līpidiſſimo ⁊ ex cera cōponebat nauigij ſil̓itudinem effigieſqꝫ hoīm ibicollocabat. q̄ oīa moueri ac viue̓ videbant̉. Adhibebat ⁊ ꝟgulā ex ligno hebeni ⁊ p̄cancaua loq̄batur quibus vocaret deos ſuꝑos. inferoſqꝫ. Sicqꝫlaborabat pelui nauiculam ſubmergi: ex qͦ fiebatvt ſimul cū ſubmerſione illiꝰ cere ⁊ cereoꝝ incēſorū: etiam om̄s hoſtes ſi qui adeſſe p̄nunciabāturpelago mergerent̉. Quodā aūt tꝑe nunciatuꝫ ēei ml̓tas gētes aduerſus eū vna ꝯſpiratiōe eadeꝫqꝫ volūtate ꝯſurrexiſſe ſ. Indos. arabes. phenicos. ꝑthos ⁊ quecūqꝫ ſunt oriētis barbare gētes.Quibꝰ ille auditis plauſuꝫ dans manibꝰ magnoriſi diſſolutꝰ eſt. Cōfugienſqꝫ ad ꝯſuete artꝭ peritiā intellexit ſe ab hoſtibꝰ vincēduꝫ capiendūqꝫ:niſi fuge ꝯſuleret. Hoxqꝫ raſo capite ⁊ barba collectiſqꝫ om̄ibꝰ q̄ p̄cioſa erant. appulit macedonie.Illic ergo amictus veſte linea aſtrologū ſe ꝓfeſſivim peritie ſue cum magna admiratōe ꝯmendabat. Adeoqꝫ celebris fama eiꝰ facta ē: vt nec olimpiadē reginā vxorē philippi regꝭ lateret enimuerophilippus tūc bello forte aberat. regina aūt cepitperitiā eiꝰ ꝯſulere. ille aūt pulcritudine femīe admiratꝰ amore eiꝰ captꝰ eſt. Cūqꝫ acriꝰ vultū eiꝰ intueretur: ait illa. Cur in me intuendo ita defigerꝭCui ille. Recordor oraculi illius: quod apd̓ egyptum a dijs acceperam. ꝙ oportet me regine vera predicere. Conſule ergo ſuper his que cupis:⁊ ſtatim promit tabulas ſuas quas huius peritiedocti pinacem nominant auro et ebore variataset horoſcopon ſeptem ſtellas cum ſuis ſpeciebuscontinentem vbi viſebantur. Iuppiter in acreolapide hoc eſt in Iacincto. Sol in criſtallo Lunain adamāte. Mars in emantice. Mercurius inSmaragdo: Uenus in Saphiro. Saturnus inophite. Horoſcopus autem in ligdino erat. Tūcadmirans olimpias ſtellarum varietatem ⁊ propius ſiſtens: O inquit intuere queſo meā ⁊ Philippi congruentiam. Naꝫ multa fama eſt ꝙ ſi abhoſte reuerſus affuerit: velit in alteram tranſmigrari. Qui explorata conſtellatōne ⁊ eis que illapetierat. ait. Uera fama eſt iſta: ſed oppitulaborne quid diuortio formidaberis Nam fatale tibi ēẜm qd̓ ꝓſpexi miſceri te deo. geniturāqꝫ filiū vltorē oīm ſi qͣ in te philippꝰ audebit. Tū illa. cni inqͥt