¶ Titulusquartus

aut ſermoni ſtuderet: ne aut loqui cum hoſte auſcribere ſine interprete poſſet. Ualerius de eo libro. vj. Dyoniſius cū hereditatis nomīe a patreſyracuſanoruꝫ ac pene totius ſicilie tyrannidemaccepiſſet. maximarum opum dn̄s: exercituumdux. rector claſſium. potens equitatuū: tandeꝫ ꝓpter inopiam lr̄as puerulos chorinthi docnit: eodemqꝫ tꝑe tanta mutatione maiores natu ne qͥsnimis fortune crederet magiſter ludificatus ex tyrāno admonuit. hec ille. Et hoc ei accidit in penāſui tyrannidis ⁊ ſacrilegioꝝ. Nā vt dicit de eo valerius idē. Sacrilegia ſua ioco candibat. Detracto em̄ ioui aureo amiculo .i. veſtimēto et iniectoei laneo ioco dixit. eſtate grauē eſſe aureū amictūhieme frigiduꝫ. laneum aūt ad vtrunqꝫ tempusaptum. Idem etiā coronas ⁊ pateras deorū a ſimulacris tollens inquibus ſcriptuꝫ erat. Bonordeoꝝ non tollere ſed accipere dicebat ſtultum ecdicens. a quibus bona precamur ab his porrigētibus nolle aſſumere. Idem barbam auream detraxit eſculapio. dicens non ꝯuenire vt Appollopater eius imberbis eſſet ⁊ filius eius barbatusHuius dyoniſij cum omnes ſyracuſani interituꝫoptarent. quedam vltime ſenectutis femina ſolaquotidie matutino tempore deos orabat: vt īcolumis ac ſibi ſuꝑſtes eſſet. Quod audiens Dyoniſius admiratus cauſā interrogauit. At illa. puella inquit cum eſſem ⁊ grauem tyrannum haberem. carere eo cupiebam ſucceſſit. Illo etiam cuꝫcarere cuperem: tercium te importuniorem ceterꝭhabere cepimus. Timens ergo deteriorē tibi ſuccedere caput meum ꝓ tua ſalute deuoueo. Tamfacetaꝫ audaciam dyoniſius punire erubuit. heUalerius. Huius dyoniſij magiſter fuit Plato:vt refert Tullius. Porro adeo honorifice platonem ſuſcepit tyrannus vt ei iret obuiam cum ingenti multitudine ⁊ nauibus velis candidis adornatis. Ideꝫ qͦꝫ ſcribit de eo ꝙ adeo ſuſpicioſuserat ⁊ meticuloſus tyrannus iſte. ſciens ſe ab omnibus odio habitum. ꝙ ſubmotis amicis in eorilocum ferociſſimos barbaros quibus latera ſuacommitteret ſubſtituit. ⁊ etiam tonſorum metu filias ſuas tondere docuit. quibus adultis non eſtauſus ferrum committere: ſed inſtituit vt candentium glandium etiā nucū putaminibus barbaꝫ ſbi ⁊ capilluꝫ adureret. Nec ſecuriorē maritū egitqͣꝫ patrē. Duarū em̄ ſimul .ſ. araſtomiadis ⁊ do⁊idis matrimonijs illigatꝰ. neutrius vnqͣꝫ niſi excuſſe complexum petijt. Lectum qͦꝫ quaſi caſtralata foſſa cinxit. in quem ſe ligneo ponte recipiebat: interiorēqꝫ forem diligenter obſerabat.Eo temporeᵐ. §. XXVI.etiam clariūt plato ph̓s .ſ. anno artarxerſis. xvij.Hunc ſuꝑ alios ethnicos laudat Aug. li. de ciui.dei. Plato inquit Hiero. cōtra iouinianū cū eſſetdiues ⁊ thoros diogenis lutatis pedibus conculcaſſet. Ut poſſet vacare ph̓ie: elegit achademiaꝫvillam ab vrbe ꝓcul. nō ſolum deſtertā ſed et peſtilentem. vt cura ⁊ aſſiduitate morborum: libidinis impetus frangeretur. vnde ⁊ plures eiꝰ diſci-

puli oculos ſibi effoderūt. Hec hiero. Diſcāt hīcmiſeri chriſtiani oculos ſaltim vani aſpectus ſibieruere ꝓ noīe chriſti: eius doctrina admoniti. valerius libro. iiij. de eo. Plato cum aduerſus ſeruidelictū vehementius exarſiſſet. veritus ne vindicte modū excederet: ſeuſippo amico ſuo caſtigationis arbitriū mandauit. Ipſe qͦꝫ plato difficillime criminationes recipiebat. Aliquando em̄ Lenocratē diſcipulum ſuuꝫ audierat multa de ſe impia fuiſſe locutū. reſpuitqꝫ criminationē: inſtabatcriminator querens cur ſibi nō crederet̉: Adiecit.Nō eſſe credibile vt quē tanto tꝑe amaret: ab eoinuicem nō diligeret̉. Uolente crimīatore ad iuſiurandum ꝓdire aſſirmauit nunqͣꝫ ea xenocrateꝫdicturū fuiſſe: niſi expediri ſibi ea dici iudicauitIdem li. viij. de ſtudioſitate eius. Plato patriaꝫathenas p̄ceptorē ſocratē ſortitus ē. ⁊ locum ⁊ hominē doctrine fertiliſſimū. Cūqꝫ iā oīm ſapiētiſſimꝰ haberet̉. ⁊ a ſtudioſis iuuenibꝰ certatim athene platōnem doctorē querentibus peterēt. ip̄e nili fluminis inexplicabiles ripas ⁊ vaſtiſſimos cāpos effuſamqꝫ barbariem egyptioꝝ ſenū diſcipilus ꝑagrauit. ⁊ a ſacerdotibus illius gentis geometrie multiplices numeros celeſtiū rōnū obẜuatione percepit. In ytaliā qͦꝫ ingreſſus eſt vt ab achita tharentino ⁊ arrione pittagore p̄cepta ſuſciperet. Tanta etem̄ copia litteraꝝ vndiqꝫ colligenda erat vt inuicē ꝑ totum terraꝝ orbē diſꝑgi poſſet ac dilatari. Et vt ait Hiero. de eo. Inuenit virille vbiqꝫ qd̓ diſceret ſemꝑqꝫ ſe melior fieret. Auguſt. li. viij. de ciui. dei. Plato inqͥt cū diſcipulosſuos īgenio mirabili an̄iret. paꝝ putās ꝑcipiēdeph̓ie ſuffice̓ ſeip̄m ad ſocraticā diſciplina qͣꝫlongelateqꝫ potuit ꝑegrinatus eſt quaqͣ verſum eū alicuiꝰ nobilitate ſcīe ꝑcipiēde fama rapiebat. Itaqꝫ in egypto ⁊ ytalie ꝑtibꝰ vbi pittagoricoꝝ famacelebrat̉ didicit q̄cūqꝫ illic mag hēbāt̉ ac docebātur. Cūqꝫ ſtudiū ſapīe in actiōe ⁊ ꝯtēplatiōe ꝟſetur. Un̄ vna ꝑs eiꝰ actiua altera ꝯtemplatiua dicipōt qͣꝝ actiua ad agēdā vitā moreſqꝫ inſtruēdoꝑtinet: ꝯtēplatiua aūt ad cōſpiciendas naͣe cās ⁊ſinceriſſimā veritatē. Socrates in actiua excelluiſſe memorat̉. pittagoras ꝟo magis ꝯtēplatiue qͥbus potuit viribus inſtitiſſe. ꝓinde plato vtrāqꝫiungens ph̓iam ꝑfeciſſe laudat̉. quā in tres ꝑtesdiſtribuit. in moralē q̄ in actione ꝟſat̉. in naturalē q̄ ꝯtēplatiōi deputata ē. ⁊ ī rōnalē qͣ veꝝ diſcernat̉ a falſo. q̄ licet vtraqꝫ ſit nccͣaria: ꝯtēplatio tn̄ꝑfectionē ſibi vendicat. Quidā putat platōnemqn̄ ꝑrexit in egyptū hieremiā ꝓphetam audiſſe ſꝫdiligenter computata rō tꝑm ẜm cronicā hiſtoriam. indicat platonē a tꝑe qͦ ꝓphetauit hieremiacentū fere annos poſtea natu. potuit tn̄ eſſe vt homo acerrimi ingenij ſicut egyptias ita ⁊ hebreasſcripturas ꝑ interp̄tē didicerit qd̓ ideo pōt opinari. qꝛ in thymeo platōnis quē ip̄e ſcripſit de mundi ꝯſtitutiōe. dicit deū terrā pͥmo ignēqꝫ iunxiſſeq̄ ſnīa ſimillima eſt illi q̄ in principio gen̄. In pͥncipio creauit deus celū ⁊ terram ⁊cͣ. Deinde illudqd̓ plato dicit. amatorē dei eē ph̓m nihil ſic ī lr̄isillis flagrat. ⁊ maxime illud qd̓ ⁊ me plurimū ad