Capitulū IFo.CIIIIIII

tu iſta velles edere: dyoniſiū nō adulares. Hieronymꝰ cōtra Iouinianū. Antiſtenes cum glorioſdocuiſſet rhetoricaꝫ. audiſſetqꝫ ſocratē dixiſſe addiſcipulos ſuos. Abite ⁊ magiſtrū vobis queriteego em̄ iam recedo. Statimqꝫ venditis q̄ habebat ⁊ publice diſtributis: nihil ſibi plus qͣꝫ palliolū reſeruauit/ Pauꝑtatis eius ⁊ laboris teſtis eſtxenophon. huius dyogenes ille famoſiſſimus ſectator fuit potentior rege Alexandro ⁊ nature humane victor. Nā cū diſcipuloꝝ antiſtenes nulluꝫreciꝑet. ⁊ ꝑſeuerātē dyogenē remouere nō poſſetnouiſſime claua minatꝰ ē vt abiret. Cui ille ſubieciſſe dicit̉ caput atqꝫ dixiſſe. Nullus tādurus baculus erit qͥ me a tuo poſſit obſequio ſeꝑare. Dihoc diogene refert ſatirus ꝙ pallio vſus ſit ꝓptefrigus. perā ꝓ cellario habuit. Clauam ob corpuſculi fragilitatē qua iā ſenex ſuſtentare mēbra ſolitus erat. ⁊ qd̓ poſcebat ab aliqͦ accipiebat. Habtauit aūt in portaꝝ veſtibulis ⁊ in porticibꝰ ciuit.tum. Cūqꝫ ſe cōtorqueret in dolio: volubilē ſe habere domū iocabat̉: ⁊ ſe cū tꝑibꝰ commutantē. frigoris tꝑe os dolij vertebat in meridiē: eſtate in ſeptentrionē. ⁊ vbicūqꝫ ſol ſe inclinauerat: diogeīsſimul p̄toriū verteret̉. Quodā tꝑe habēs ad potandū ciatū ligneū. vidit puerū ꝯcaua manu bibere. ⁊ eliſiſſe illud fert̉ ad terrā dicens. Neſciebaꝙ ⁊ natura poculū haberet. Uirtutē qͦꝫ eius ⁊ cōtinētiā mors indicat. Nā cū ad agonē olimpiacūqͥ magna frequentia grecie celebrabat̉ iā ſenex ꝑgeret: febri in itinere app̄henſus dicit̉ accubuiſſein crepidine vie. Uolentibus aūt amicis aut ī iumentū aut in vehiculū tollere nō acquieuit: ſꝫ traſiens ad vmbrā arboris locutus eſt eis dicēs. abite queſo ⁊ ſpectatū ꝑgite. hec me nox aut victoreꝓbabit aūt victū. Si febrē vicero ad agonē veniam. Si me vicerit febris ad inferna deſcendā. ibqꝫ ꝑnoctans eliſo guttture nō tā mori ſe ait qͣꝫ. febrē morte excludere. Hinc diſce ab infideli mūdicōtemptū abſtinentiā ⁊ patientiā. ſꝫ deteſtare īuerecundiā eius. ¶ Hoc etiā tꝑe inſignis habitus ēEuſippus ph̓s platonis nepos ex ſorore ẜm Uincen. ſpe. hiſt. Huius fuiſſe dicit̉ illa ſnīa quā ī laudantē ſe ꝓtuliſſe fert̉. Adulator inqͥt deſine vtroſqꝫ fallere. nihil ꝓficis cū te intelligā. In illo tēꝑevt refert iuſtinus li. xviij. Carthaginenſes cū diuin ſicilia feliciter dimicaſſent tranſlato ī ſardiniābello amiſſo exercitꝰ maiori ꝑte: graui bello victiſunt ꝓpter qd̓ ducē ſuū malcū cuiꝰ auſpicijs. ⁊ ſicilie ꝑtē domuerant: ⁊ aduerſus afros magͣs resgeſſerant: cū ꝑte exercitus q̄ ſuꝑfuerat exulate iuſſerūt Qui ciuitatē cū armis repetentes obſeder̄tdicentes ſe nō expugnatū ciuitatē: ſꝫ recuꝑatū patriā venire. oſtenſuroſqꝫ ſe ciuibus ſuis nō ſibi invirtutē vt in pͥori bello ſꝫ fortunā defuiſſe. ꝓhibitiſqꝫ cōmeatibꝰ vrbem in ſummā deſperatōnē acduxerūt. Interea cartalo malci exulis ducis filiꝰcū preter caſtra patris archito qͦ decimā herculisferre ex preda ſicilienſi quā pater eiꝰ ceꝑat a carthaginenſibus miſſus fuerat reuerteret̉. accerſituſqꝫ a patre eſſꝫ prius ſe publice religiōis officiaexecutū qͣꝫ pͥuate pietatis rn̄dit. Quā rē malcus

indigne ferens. nō tn̄ vim publice religioni inferre auſus eſt. Interiectis aūt aliquibus diebꝰ carthalo petito cōmeatu a populo: reuertit̉ ad prēmornatꝰ purpura ⁊ infulis ſacerdotis. Cui in ſecretum abducto ait pater. Auſus ne es nephandiſſimū caput purpura ornatus ⁊ auro in ꝯſpectu totmiſeroꝝ ciuiū venire. Statuā inqͥt pater malcusin te exemplū. ne qͥs poſt hec filius infelicibꝰ pr̄ismiſerijs illudat. atqꝫ ita eū cū ornatu ſuo in altiſſimā crucē in aſpectu vrbis affligi iuſſit. Nō multopoſt carthaginem cepit. punitiſqꝫ auctoribus exilij ſui ⁊ ſocioꝝ ſuoꝝ vrbē legibus ſuis reddidit. interfectis. x. ſenatoribus. nō multo poſt affectati regni accuſatus occiſus eſt. Hinc ſcias miſeris compatiendū. ¶ Malco ſucceſſit mago īꝑator vt refert Iuſtinus. qͥ primus oīm ordinata diſciplinamilitari penoꝝ imperiū nō minus bellandi arte:qͣꝫ ꝟtute firmauit. Decedens h̓ duos filios dereliquit. Aſdrubalē ⁊ auulcharē. his ducibus ſardinie bellū illatū eſt. vbi aſdrubal grauiter vulneratus occubuit. In huiꝰ locū ſucceſſit auulchar frat̓eius. qͥ in bello ſicilienſi occiſus eſt. Cui cū obſideret ſiracuſas dictū eſt ꝑ ſomniū vt refert valeriusfuturū eſſe ꝓxima die ꝙ in vrbe cenaret. qd̓ ⁊ ſcm̄eſt. nō victor tn̄ ſꝫ captiuus intrauit Huiꝰ auulcharis tꝑe vt ait Iuſtinus Legati a dario rege ꝑſarū directi carthaginē venerūt. afferentes edictuꝫqͥ peni humanas hoſtias īmolare ⁊ canina carneveſci ꝓhibebant̉. petentes ſimul auxilia adu̓ſusgreciā: cui darius bellū illaturus erat. Sꝫ carthaginēſes auxilia negantes ꝓpter finitimoꝝ bellaaſſidua. Ceterū ne ꝑ oīa ꝯtumaces viderēt̉ cupide paruerūt. Et aſdrubal qͥdē tres filios dereliqͥtſ. hanibalē hiſdrubalem ⁊ ſapho. Similit̓ ⁊ auulchar ptꝰ ſe tres filios dereliqͥt. ymulchonē. amonē ⁊ egiſgonem. In locum aūt auulcharis ſucceſſit dux belli in ficilia ymulcho filius eius. qͥ cū nauali terreſtriqꝫ prelio ſcd̓a prelia geſſiſſet. repentein peſtilentis ſyderis exercitum amiſit. vnde ⁊ reuerſus carthaginē cū paucis: vbi maximꝰ luctusoīm ortum eſt ex amiſſo exercitu. ip̄e ymulcho ſeipſum ex dolore gladio occidit. hhoc bellum dicitProſius geſtū tꝑe darij. nec dicit cuiꝰ darij: ſꝫ hīero. tꝑe huius artarxerſis.Hoc tempo. S. XXV.re dyoniſius in tyrannide ꝑmanet. Hic vt iuſtinait in. xx. li. Fugatis a ſicilia carthaginenſibꝰ totius ſicilie occupauit imperiū. ⁊ copias ſuas in ytaliā traiecit. ⁊ aduerſus grecos qͥ ꝓximi ytalici maris littora tenebāt prima bella habuit. Quibꝰ deuictis finitimos qͦſqꝫ aggreſſus eſt: ⁊ p̄cipue om̄sgreci noīs ytaliā poſſidentes. Sed euꝫ ab ytaliareuocauit aduentus carthaginenſiū. qui bellumquod deſeruerat auctis viribus repetebant duceannone. Cuius inimicus ſumat̉ penoꝝ potentiſſimus odio eiꝰ dyoniſio tyranno aduentū exercit⁊ ſegniciem ducis grecis litteris familiari ſecretoprenunciauit. ſed comprehenſis litteris proditionis damnatus eſt. Decreuitqꝫ ſenatuſcōſultumne quis poſtea carthaginenſis aut literis grecis

G