¶ Titulusquartus

rex: primo terribilē aſpectū ei oſtendit. ꝓppter qd̓ex timore in pallorem verſa ⁊ quaſi lapſa. Namlex erat ꝙ quiſcūqꝫ ingrederet̉ ad regē nō vocatſubito occideret̉: niſi rex virgam aureā quā tenebat in manu extēderet ſuꝑ eam. Uertitqꝫ deꝰ ſpiritū regis in manſuetudinē ⁊ exiliens de ſolio ſuſtentauit reginam ⁊ confortauit eaꝫ ne timeret. etoſculata virga ipſa extendit ſuꝑ collum eius. Rogauitqꝫ regem poſt laudationeꝫ eius vt veniretad ꝯuiuiū ſuū ipſe et aman. qd̓ et ꝓmiſit facturūEgreſſuſqꝫ amā de curia ⁊ occurres mardochecnō eū adoranti. iratus ꝯͣ eū reuerſus domū cōtulit cū vxorē ⁊ amicis ⁊ de beniuolentia regis ⁊ regine: ⁊ de indignatione ꝯͣ mardocheū nolente eūadorare. qui ſuaſerūt ſibi vt pararet in domo lignū altū. l. cubitis ⁊ eū ibi ſuſpendi faceret. qd̓ etordinauit. ¶ Noctē aūt precedentē ꝯuiuium rexducens inſomnē cū legi faceret hiſtorias geſtoriin illis temporibus ventū eſt ad ꝯiurationē factācōtrāa regē ꝑ eunuchos: detectā ꝑ mardocheū: cōperienſqꝫ nil retributionis ꝑcepiſſe ꝓ tanto beneficio. ab aman reperto in aula queſiuit de honoreimpendendo ei quē ⁊ ipſe vellet multū honorare⁊ modo tenēdo. eſtimās vt de eo intenderet: modū expreſſit magnificū. et iuſſit rex totū illud adimplendū mardocheo. ipſeqꝫ aman ex iuſſu regꝭanteibat mardocheū ꝑ ciuitatē clamās ⁊ dicens.Sic honorabit̉ quē voluerit rex honorare. Reu̓ſuſqꝫ in domū ſuā cū magna triſticia īuidie. dixitvxori ⁊ familie quod acciderat. Qui dixerūt ꝙ ſimardocheꝰ ille erat de ſemine iudeoꝝ: nō poſſꝫ etreſiſtere ſꝫ illi preualeret. ¶ Accedēte aūt eo vocato ad cōuiuiū ꝑ reginā ꝑato cū rege: poſt cibū interrogauit rex qͥd peteret ab eo ꝑatus etiaꝫ dimidiū regni dare. Que petijt vitā ſibi ⁊ ppl̓o ſue ſeruari. cū dati eſſent in mortē ꝑ ordinationeꝫ ip̄iusaman. Qd̓ audiens rex ſurrexit iratꝰ de ꝯuiuioaman ꝑgens in hortū. demū mādauit vt in crucemardocheo ꝑata ip̄e aman ſuſpenderet̉. ¶ Exinde rex anulū ſuū quem aman auferri iuſſerat̉ dedit mardocheo exaltans eū loco aman: audito ꝙeſſet patruus heſter regine. Procurauitqꝫ ipſa arege ꝙ epl̓e deſtinarent̉ ciuitatibꝰ cūctis in ꝯͣriū.i. ꝙ irritatis pͥmis. ecōtra die illa que ſtatuta eratad occiſionē iudeoꝝ: daret̉ lnīa ip̄is iudeis occidendi hoſtes eoꝝ. Qd̓ totum factū eſt. die .ſ. xiij.duodecimi mēſis qͥ dicit̉ adar. Sicqꝫ ⁊ exitiū iudeoꝝ ⁊ luctus ex ꝑiculo ꝯuerſum eſt in gaudiū etfeſtū. Et die illa. xiij. occiſi ſunt in ſuſis qͥngēti hoſtes iudeoꝝ ab eis: et. x. filij aman ſuſpenſi. In aliis aūt ciuitatibus ⁊ locis. lxxv. milia hoīm occiſaOrdinauitqꝫ mardocheus vt dies ille feſtꝰ celebraret̉ a iudeis vbiqꝫ epl̓as ſcribēs qd̓ adhuc obſeruant appellantes diē illā furim. ¶ Exinde ponit̉ ſomniū qd̓ aliqn̄ viderat mardocheꝰ .ſ. duosdracones ad ſeinuicē bellantes: ad qͦꝝ clamoremcuncte cōcitate ſunt gentes. Conturbata eſt gēsiuſtoꝝ timentiū mala ſua p̄ꝑata ad mortē. clamaueruntqꝫ ad dn̄m. Illiſqꝫ vociferantibus fons ꝑuus creuit in flumnen maximū ⁊ in aquas plurīasredūdauit: lux ⁊ ſol ortꝰ eſt ⁊ humiles exaltati ſūt

et deuorauerunt inclitos dracones. Ille aman etmardocheꝰ fons ꝑuꝰ ⁊cͣ. hͨ tamē in editiōe vulgata. Sil̓iter verba epl̓e miſſe ab artarxerſe aſſueroſuꝑ int̓fectione iudeoꝝ ⁊ cā ⁊ or̄o mardochei deuota ⁊ oratio heſter in editione vulgata. Ponit̉etiā ibi epl̓a valde pulcra artarxerſis ad om̄s ꝓuincias ſuo dn̄io ſubditas reuocatorias pͥoꝝ lr̄arū. declarādo hͦ nō ꝓcede̓ ex leuitate: talis .ſ. reuocatio ſꝫ ex magna rōne. declarando maliciā amā.⁊ beniuolentiā mardochei. ¶ Sed cū heſter fuerit pͥmo cognita ab artarxerſe nō vt vxor cuꝫ adhuc vxor nō eſſet. neſcio videre quō poſſit alit̓ excuſari a peccato mortali luxurie niſi dicat̉ ꝙ fecerit hoc familiari cōſilio ſpūſſancti: ſicut ⁊ oſee ꝓpheta cognoſcēdo mulierē fornicariam ⁊ ſamſondalidam. Ubiqꝫ em̄ ſunt magna myſteria int̓ criſtū ⁊ eccīam. Sꝫ ⁊ aſſuerꝰ d̓r ductꝰ ad fidē veri d̓rꝑ mediū heſter. vn̄ glo. ſuꝑ illud apl̓i. j. Corin. vijSaluatus eſt vir infidel̓ ꝑ mulierē fidelē. inducitexemplū aſſueri ſaluati ꝑ heſter vxorē fidelē.Tempore hꝰ §. XXIIIIartarxerſis claruit Zenophon diſcipulꝰ ſocratisqͥ poſt platonē ſuꝑ diſcipl̓os ſocratis palmā eloquētie aſſecutꝰ eſt. Hic vt refert valerius li. v. cuꝫſacrificaret. ⁊ maiorē e duobꝰ filijs in prelio periſſe cognouit. nec iō cultū deoꝝ dimittēdū putauitſꝫ tm̄mō coronā deponere ꝯtentus fuit: Qui ꝑcūctatus qͦ nā mō cecidiſſet. et audiuit fortiſſime repugnantē interiſſe. capiti repoſuit numina quilſacrificabat. teſtatus maiore ſe de virtute illiꝰ voluptatē: qͣꝫ ex morte ſentire amaritudinem. hͨ ille.Ex quo exēplo ſciat fidelis qͣꝫequanimit̉ ferre dꝫmortem caroꝝ. Hic vt ait Hiero. ꝯtra iouinianūdeſcribēs vitā ꝑſarum teſtat̉ polenta ⁊ cardamoet ſale ⁊ pane ꝑſas victitare. ¶ Anno. xiij. artarxerſis celebris habitꝰ eſt diogenes caput ſecte cinicoꝝ ph̓oꝝ. Tullius tn̄ dicit cinicos ab ariſcippoprimū cepiſſe. qͥ ꝓpter virtutē cenſebat eē laudandā qd̓ efficiēs erat voluptatis. Sed his floret epicurus. eiuſdeꝫ ſecte fere adiutor actorqꝫ ſnīe. Dehis ſic inquit Aug. xiiij. de ciui. dei. Canini illi. ideſt cinici ph̓i ꝓferebant ꝯtra humanā verecundiam. caninā hoc eſt immūdā impudentēqꝫ ſnīam:vt .ſ. qm̄ iuſtū eſt qd̓ fit in vxorē palaꝫ nō pudeatid agere. Uicit tn̄ pudor naturalis opinionē huius erroris. Nam ⁊ ſi ꝑhibēt hoc feciſſe diogeneꝫa poſteris tn̄ cinicis hoc fieri ceſſatū eſt pluſqꝫ valuit pudor vt erubeſcerēt hoīes hoībꝰ: qͣꝫ error vthoīes affectarēt ſil̓es eſſe canibus. De ip̄o refertmacrobiꝰ in ſaturnalibꝰ ꝙ cū ex libertate in ſeruitutē deueniſſet ⁊ venderet̉. emereqꝫ eū vellet xeniades corinthus. qͥd artificij nouiſſet ꝑcunctatRn̄dit. Noui inqͥt hoībus liberis imperare. Miratus rn̄ſum xeniades ſtatim eū emiſit manu. i. liberauit filioſqꝫ ſuos ei tradens. Accipe inqͥt liberos meos quibꝰ imꝑes. Huius diogenis ē illa ſententia. Suꝑat ꝯſcīa qͥcqͥd mala ꝯfinxerit lingua.Ualerius de eodē li. iij. inquit. Diogenes ſi racuſis cū olera ei lauanti ariſcippus dixiſſet. Si dyoniſium adulari velles: iſta nō eſſes: īmo inquit. ſi