Fo. .XLIX.Capitulū I.
nenū ꝓpinaret̉. ſed deceptus conſilio familiarisſui demonis quē apuleius deū ſocratis appellat.mortē ſibi intulerit: aut amore ppl̓aris glorie: autimore maioris pene. Iam autē damnatꝰ erat abathenienſibus. qꝛ deos deſtruebat vt dicit Tertullianus. Tamen cū penitentia ſnīe athenienſesvt criminatores ſocratis poſtea afflixerūt ⁊ imaginē aureā in tēplo collocauerūt. Reciſſa damnatio teſtimoniū ſocrati reddidit. Ualerius de eo.Socratem ꝯſtat etate ꝓfectū fidibus tractandisoꝑam dare cepiſſe. Tantis em̄ doctrine ſue diuitijs: etiā muſice rōnis viliſſimū elementū accedere voluit. Dūqꝫ ad diſcendū ſemꝑ ſe pauꝑem credidit: ad docendū locupletiſſimuꝫ fecit. Et infrahoīem quippe reꝝ natura cōtinui laboris patientē eſſe nō ſinit. Id quidē vidit ſapientiſſimus ſocrates. Ideoqꝫ nō erubuit. cū interpoſita arundine cruribus ſuis cū paruulis filiolis ludēs: ab alcibiade riſus eſt. Fuit ⁊ Alcibiades ſocratꝭ diſcipulus. de quo dicit Ualeriꝰ ⁊ Augꝰ. ꝙ cū beatū ſe putaret ex eo ꝙ diues et pulcer ⁊ loquēs eētſocrates cū eo diſputauit ⁊ demr̄auit qͣꝫmiſer eēt:qm̄ ſtultꝰ eēt et tātū eū ſuis rōnibꝰ exagerauit: vtip̄m flere coge̓t. De qͦ etiā refert Boe. in li. de ꝯſo.Areſtotilē dixiſſe. ꝙ ſiqͥs linceos habe̓t oculos vtinteriora corꝑis humani poſſet inſpicere. videretꝙ illud corpus alcibiadis qd̓ in ſuꝑficie pulcerrimū erat: intrīſecus foret turpiſſimū. De eodē aivalerius li. vj. Alcib adē quaſi due fortune partite ſunt. Altera que ei nobilitatē eximiā abundātes diuitias. formā p̄ſtantiſſimā. fauorē. ciuiū ꝓpenſum. ſumma imꝑia precipuas vires. flagrantiſſimū ingeniū aſſignaret. Altera q̄ dānationeꝫexiliū. inopiā. odiū patrie violentā mortē infligeret. ne aūt hec aut illa vniuerſa: ſꝫ varia ꝑplexa freto eſtuiqꝫ ſimilia. Hic alcibiades ẜm euſebium incron̄. ꝓpter inuidiā fugit ab athenienſibus ad lacedemonios qͥ erāt hoſtes atheniēſiū. Sed iterūapud lacedemonios virtus eius plꝰ inuidie ꝯtraxit qͣꝫ gratie. Fugit aūt ad bamathū qͥ accepto p̄cio a liſandro lacedemonioꝝ pͥncipe iuſſit eū int̓fici. vt ait hiero. li. ꝯͣ iouinianū. miſitqꝫ caput eiꝰ liſandro in teſtimoniū cedis. Cūqꝫ reliqͣ ꝑs īſepulta iaceret: cōcubina eiꝰ funeri buſta perſoluit: obamorē eiꝰ mori ꝑata. Alij tn̄ dicūt ip̄m ſeip̄m incēdiſſe. Alij vt iuſtinꝰ ⁊ oroſiꝰ aſſerūt eū cū ad ꝑſasfugeret: a tyrannis. xxx. athenienſibus miſſuꝫ vtin via occideret̉. ⁊ cū aꝑte fieri non poſſet de diede nocte cū dormiret in cubiculo fuiſſe crematū.¶ Claruit eo tꝑe anno .ſ. darij. ix. Eudoxꝰ aſtrologus ẜm Euſebiū in cron̄. qͥ in excelſi montis cacumīa ꝯſcēdit vt aſtroꝝ celiqꝫ motꝰ dep̄hende̓t.Lacedemonij. §. XXII.verſatiū deſtruentes. heracleā ciuitatē condūt inqua vt dicit Helinandꝰ li. xvj. fuit illud theatruꝫmirabile qd̓ ponit̉ qͥntū int̓ ſeptē mirabilia mundi. Nā de vno monte marmoreo ita ſculptum eſtvt om̄s cellule ⁊ manſiōes ⁊ muri ⁊ antra beſtiaꝫex vno ſolidoqꝫ lapide facta ſint. Eſt āt totū theatrū ſuꝑ. vij. cācros de ipſo lapide ſculptos appē
dens. Et nemo in gyrū ip̄m tāſecrete aut ſolꝰ autcū alio loqͥ poterat: qͥn oēs qͥ in circūitū erāt nonaudirent. Eo tꝑe egyptus a ꝑſis receſſit. et rurſūegyptioꝝ renaſcit̉ dinaſtia. ¶ Hiero. in cron̄. Euripides in creta iouis ꝓph̓ans nō ſolū a carnibꝰ:ſꝫ ⁊ a coctis cibis abſtinuiſſe refert̉. Teſtat̉ aūt helinandꝰ vbi sͣ. ꝙ. xxx. rectores qͥ fuerat creti ad diſponēdū rēpublicā athenien̄. ꝯuerſi ſunt in tyrannidē adūatis ſibi tribꝰ milibꝰ ſatellitū. ⁊. dcc̄. militibꝰ de exercitu victorie. Hi. xxx. rectores vt refertHiero. ꝯͣ iouinianū. cū phidonē necaſſent in ꝯuiuio: filias eius virgines ad ſe venire iuſſerunt: etſcortoꝝ more nudari ac ſuꝑ pauimēta ſanguīe patris cruentata impudicis geſtibꝰ lude̓ q̄ pauliſꝑdiſſimulato dolore cū ꝯuiuas temulētos cernerētqͣſi ad reqͥſita nature egrediētes. inuicē ſe cōp̄hēſe p̄cipitauerūt in puteū vt ꝟgītatē morte ẜuarētPoſt darium. §. XXIII.regnauit in ꝑſia artarxerſes filiꝰ eiꝰ qͥ dictus ē mēnon. et in li. heſter. dr̄ aſſuerus vt dicūt hebrei: etrefert hiſt. ſco. vnde ſub eo ꝯſcripta eſt hiſtoria heſter. qͥ liber autēticꝰ eſt etiā ẜm hebreos. Regͣuithic ſuꝑ. cxxvij. ꝓuincias ab india vſqꝫ ethyopiāet erat in ſuſis ciuitate ſoliū regni eius. Iuſtinꝰ etpompeiꝰ trogus dicūt iſtū artarxerſem ex pelicibus ſuis. c. et. xv. filios habuiſſe: qd̓ valde conſonat libro heſter. vbi d̓r ꝙ ptꝰ repudiationē reginevaſti: ꝑ vniu̓ſas ꝓuincias q̄ſite ſunt puelle ſpecioſe ⁊ virgines ſemel ⁊ ſcd̓o. ⁊ adducte ad ciuitateꝫſuſis qͣs rex cognouit: ⁊ demū ex oībꝰ illis elegitſibi heſter in vxorē. ¶ Iſte igit̉ aſſuerꝰ tercio anno regni ſui fecit grande ꝯuiuiū cūctis pͥncipibſuis medoꝝ ⁊ ꝑſaꝝ ⁊ p̄fectis ꝓuinciarū diebꝰ. clxxx. et poſtea populo qͥ erat in ſuſis diebꝰ. vij. etponit̉ ibi magnificentia apparatꝰ ⁊ pompe mirabilis. Cūqꝫ miſiſſet rex ꝓ vaſti regina vxore ſuapulcra valde. que et ipſa fecerat ꝯuiuiū feminaꝝ⁊ noluiſſet venire indignatꝰ eſt. ꝓpter qd̓ de cōſilio ſapientū repudiauit eam ⁊ regno priuauit. q̄ſiteqꝫ ſunt virgines ſpecioſe ex diuerſis locis vt ornate certo tꝑe poſtea ingrederent̉ ad regem certadie. Et inter omnes heſter de genere hebreorumneptis mardochei quam ſibi in filium adoptauerat: pulcerrima adducta ei ſuꝑ om̄s placuit. ⁊ vxorē duxit. reginā faciēs loco vaſti. Mardocheuſpoſt hͨ manens ad palatij ianuā. detexit ꝓditionē eunuchoꝝ qͥ tractabāt occidere regē. Exaltauit aūt rex aſſuerus aman de ſtirpe agag ſuꝑ omnes pͥncipes ſuos. vn̄ oēs eū adorabant ⁊ genuaflectebant excepto mardocheo. Qd̓ ille ꝑpendēet indignans ꝑſuaſit regi ⁊ literas procurauit. vtcerta die occiderent̉ omnes iudei vbicūqꝫ inuenti eſſent veluti diſcordantes a ritibꝰ alioꝝ ⁊ legibus. vt ſic et mardocheus occideret̉ cū alijs quēſciuerat eſſe de genere iudeoꝝ. Quod intelligenſmardocheus nunciari fecit regine heſter vt cumrege loquens exterminio eoruꝫ obuiaret. Que dixit vt induceret iudeos ad ieiuniū ⁊ oratōnē. Heſter poſt triduū ieiunij ⁊ orationis ſui ⁊ populi eꝰornata ingreſſa ad regē nō vocata. cū vidit eam
G 3