¶ Titulusquartus

ptatem. Antiſtenes virtutem. Hec Aug. ¶ Iteꝫde eo ait hugo de ſancto vict. Ethice inuentor ſocrates fuit. qͥ de ea. xxiiij. libros ẜm poſitiuā iuſticiā ꝯſcripſit. Itē hiero. pͥmo ꝯͣ iouinianū. Socrates. xantippē ⁊ nuro nepotē ariſtidis duas habebat vxores. q̄ cū crebro inter ſe iurgerēt̉ ⁊ ille easſolitus eēt irridere ꝙ ꝓpter ſe fediſſimū hoīem ſimis naribus. recalua fronte. piloſis humeris ⁊ repandis cruribus diſceptarēt. nouiſſime verterūtin eū impetū. ⁊ male mulctatū fugientēqꝫ diu ꝑſecute ſunt. Quodā aūt tꝑe cū infinita ꝯuīcia ex ſuperiori loco ingerenti xantippe reſtitiſſet. aqua ꝑfuſus immunda nihil amplius reſpondit capitedeterſo: ſciebā inquit futurū vt poſt tonitruū ſeq̄ret̉ imber. Idē interrogatus ab alchibiade. Curxantippe mulierē tā acerbā nō abijceret. Qm̄ inqͥtcū illa domitaleꝫ ꝑpetior: inſueſco exercitorqꝫ vtceteroꝝ foris peſtilentiā ⁊ iniuriā facilius feram.Nihil aūt ſe ſcire dicebat niſi hocipſuꝫ ꝙ nihil ſciret. hͨ Uin. in ſpe. hiſto. De eodē dicit Seneca. ꝙinuitatū ab archelao principe vt ad ſe veniret qͣtenus eū honorare poſſit. Ipſum reſpondiſſe fertur ⁊ nolle ab eo acciꝑe beneficia cui paria reddere nō poſſet. Ioh̓. caſſianus in li. collationum aitSocratē quidā criſeos intuens ait: oculi tui oculi corruptoris pueroꝝ. Cunqꝫ diſcipuli irruentesin eū punire vellent illatū magiſtro cōuiciuꝫ: hacſnīa illos repreſſit. Quieſcite o ſodales quieſciteetem̄ ſum quod aſſerit. Sed me ꝯtineo. De eodēAgellius li. j. Stare ſocrates ſolitus dicit̉ ꝑtinaci ſtatu ꝑdius atqꝫ ꝑnox. a ſummo lucꝭ ortū vſqꝫad ſolem alterū orientē incōuiuans immobilis iſdem veſtigijs. ⁊ ore atqꝫ oculis eūdē in locū directis: cogitabundus tanqͣꝫ quodā ſeceſſu mētis atqꝫ animi facto a corꝑe. Temꝑantia qͦꝫ tanta fuiſſe traditū eſt. vt oīa fere vite ſue tꝑa valitudine īoffenſa vixerit. Idē dicebat ſocrates multos homines ꝓpterea velle viuere vt ederēt ⁊ biberentſe aūt edere et bibere vt viueret. Tertulilanus deip̄o ait. Socrati a puericia adheſiſſe demoniū dicit̉. Ph̓i ẜm deos demōes deputāt. Socratꝭ voxeſt. ſi demoniū ꝑmittat. Idē et cū aliqͥd de veritate ſapiebat deos negans. eſculapio galinatiū proeſchari iam in fine iubebat. Credo ob honorē patris eius: qꝛ ſocratē appollo oīm ſapientiſſimū cecinit. O appollinis incōſideratū ſapiētie teſtimoniū reddidit ei viro: qͥ negabat deos eſſe. Hiero.Eundē ſꝑ multū habere nō poſſumus qd̓ de Socrate ph̓i falſo gl̓iant̉: qͣꝫtomagꝭ aīm multe facievarie hoīm ſic ⁊ corda diuerſa. ¶ Seneca ad lucillū dicebat ſocrates. Quiſqꝫ volet tibi iniuriāfaciet ⁊ ꝯtumeliā. tu tn̄ nihil patieris: ſi tm̄ virtꝰ tecū erit. Idē querenti cuidā. Cur ſibi mutatō locorū nō ꝓdeſſet ad depoſitionē vicioꝝ? ait. Quicmiraris nihil tibi ꝑegrinationē ꝓdeſſe. cū te circiferas. ¶ Uincen. in ſpe. hiſto. Hec infraſcripte dicunt̉ ſnīe eius laudabiles. Meliꝰ eſt cauere qͣꝫ pauere. Qui multarū reꝝ ptātē habꝫ: primū purgare ꝯſcīam debet vt qͥ delicta corrigit nō admittatStultū eſt vt imꝑare quis velit: cū ſibipſi imꝑare nō poſſit. Age ſic alienū vt tuū nō obliuiſcaris

negociuꝫ. Amico ita ꝓdeſto ne tibi noceas. Qd̓habes ita vtere: vt alieno nō egeas. In tuo magꝭqͣꝫ alieno labore ſarcinā ſuſcipe. Pecunie q̄rēde ⁊tuede modū habere oportꝫ. Uelox ꝯſiliū ſequit̉penitentia. Maxime ꝯͣria ſunt ꝯſilio: feſti natō ⁊tra. cum amicis orationes breues: amicicias longas oportet habere. Negat ſibip̄e qͥ qd̓ difficile ēpetit. Malū alienū tuū ne feceris gaudiū. principiū amicie bene loqͥ: exordiū inimiciciarū maledcere. Amicus raro acquirit̉ cito amittit̉ ml̓toturpius damnat̉. Nulli imponas quod ipſe pati nōpoſſis. pn̄tem laudare minime decet. Sepultusapud te ſermo ſit. quē ſolus audieris. ſi bene egeris ip̄e tibi ꝑſone auctoritatē dabis. Peccatū geminat quē nō pudet delicti Que ſupra nos nihilad nos. ¶ Ualeriꝰ. vij. li. de eo. Socrates humane ſapientie quaſi terreſtre quoddā oraculū. Cōpendiaria via eos ad gloriā ꝑuenire dicebat: qͥdagerent vt quales videri vellēt tales etiā eſſent.Poſt artarxer §. XXIſem inquit Euſebiꝰ in cron̄. regnauit xerſes duobus mēſibus ꝑſarū rex. viij. poſt quē nonꝰ Sogdianus mēſibus. vij. Cui ſucceſſit darius cognomento nothus. Cepit aūt regnare anno qͥnte etatis. clxvj. mūdi ꝟo ter milleſimo. cccc. xxxix. Sꝫẜm cōputationē bede ⁊. lxx. anno quāter milleſimo. ⁊. dclxxvj. Et regnauit annis. xix. Hic ē t̓cidarius. Nam primꝰ fuit dariꝰ mēdus auunculꝰ tiri. Secundus darius ytaſpis. Tercius hic darius nothus. Et vt dicit oroſius li. ij. His tꝑibus gͣuiſſimo terremotū ꝯcuſſa eſt ſicilia. Inſuꝑ ex eſtuantibus ethne montibus ignis fauilliſqꝫ calidis.cū detrimento plurimoꝝ agroꝝ ac villarū vaſtata eſt. Athenienſiū qͦꝫ miſerabiles reliquias peſtinuaſit diuqꝫ populata eſt. ¶ Anno aūt. iiij. huidarij natus eſt plato ẜm Euſebiū in cron̄. de quodicit Apuleius in li. de vita ⁊ moribus eiꝰ. ꝙ pͥusariſtodes noīatus eſt. pater eꝰ ariſton de gene̓ neptuni fuit: mater eiꝰ ꝑition a ſolone ſapientiſſimolegū atticarum fundatore traxit originem. Et vtait Hiero. in li. ꝯͣ iouinianū. Heuſippꝰ ſororis platonis filius. ⁊ anaxilides dicūt ꝑitionē matrē platonis fantaſmate appollinis opp̄ſſaꝫ. ⁊ ſapiētie pͥncipē nōaliter niſi de partu virginis editu arbitrātur. Dicit aūt valeriꝰ de eo. ꝙ dormienti platōni īcunis apes mel labellis paruuli inſerebāt: ſignantes ſingularis eloquij ſuauitatē. Cū aūt Ariſtonpr̄ platōnis deferret eū ad ſocratē ad erudienduꝫꝑuulū nocte p̄cedente ſomniū viderat ſocrates ꝙin ſinu eius aduolauerat pullus candoris eximijet vocis canore de ara cupidinis in achademia. ⁊de ſinu ſuo cātando volabat in celū. Cum igit̉ vdiſſet puerū platonē a patre ad ſe deferri: mox ſocrates interpretationē ſomnij ſui dixit expletam.Hec apuleius. Natꝰ ē aūt plato anno. xliij. etatiſſocratis magiſtri ſui. Demū Socrates etatis ſucanno. lxx. obijt. De qͦ Oroſius. Socrates ille auctor clariſſimꝰ p̄ph̓oꝝ. veneno ſibi apud athenieſes vitā extorſit. Ex quibus verbis dicit Uincē.ſpec. hiſt. ſocratē nō expectaſſe vt ei a carnifice ve