Capitulū IFo.XLVII

dixit. Ipſam illam qua ſibi placeret multitudinēindigeſtā ⁊ grauē metuendam eſſe ducenti. Nonem̄ vires habere: ſed pondus. in modica nūqͣꝫ regi paſſe: nec diu durare qd̓ regi non poteſt. Oroſius. Habuit xerſes ſeptingenta milia armatorūde regno: et trecenta milia de auxiliatoribus. Roſtratas naues mille ducentas. onerarias tria milia. Aduerſus tantū exercitū Leonida rex ſpartanoꝝ cū quatuor tm̄ milibus armatoꝝ in anguſtiis trimopilarū obſtitit. triduoqꝫ ꝯtinue nō duoꝝpugna ſed vnius populi cedes fuit. Quarta dicum videret leonida hoſtem vndiqꝫ circūfundi.ſocios hortat̉ vt ſe ad meliora tꝑa reſeruet. Ipſecū ſexcentis tm̄ viris ſexcentorum miliū caſtra irrupit. Perſe quoqꝫ ipſi ſpartanos adiuuant. mutuis cedibus ſuis preliū a principio noctis in maiorem ꝑtem diei tractū eſt. poſtremo ſpartani vincendo fatigati mortui inter mortuos ceciderunt.Ad ſuos dixerat ante ille clariſſimus lacedemonioꝝ dux leonida illa famoſiſſima incitamēta pͥndete inquit tanqͣꝫ apud inferos cenaturi. Iuſtinli. ij. interim xerſes mittit quatuormilia armatoꝝdelphos ad tēplū ſpoliandū. qui omnes imbribꝰ⁊ fulminibus deleti ſunt. Porro in initio belli cōſulentibus ſpartanis appollinē delphicum. rn̄ſuꝫfuerat aut regi ſpartanorum aut vrbi cadendum¶ Xerſes aūt duobus vulneribus in prelio acceptis nauale certamen exꝑiri ſtatuit. Aduentanteaūt xerſe conſulentibus athenienſibus oraculumdelphicū. rn̄ſuꝫ fuerat. vt ſaltim muris ligneis tuerent̉. Qd̓ temiſtodes dux nauiū p̄ſidiū interpretatus. ꝑſuaſit athenis ⁊ ſocijs vrbibus vt nauesedificarent. ꝓbatoqꝫ cōſilio cōiuges ⁊ liberos cūprecioſiſſimis rebus aditis inſulis relicta vrbe demādant. Itaqꝫ xerſes teſpiadas ⁊ plateas ⁊ athenas vacuas hoībus incendit. Et qm̄ ferro in homines nō poterat: igne in edificia craſſat̉. Conſerto aūt nauali prelio ipſe in littore expectator pugne reſidet. Arthemiſia regina halicarnaſi q̄ xerſi in auxiliū venerat. inter pͥmos duces acerrimepugnabat. ⁊ cum eēt auceps pugna: yones iuxtapreceptum temiſtodis ſe paulatim certamini ſubtrahere ceperūt. Quoꝝ defectio ⁊ aīos ceteroruꝫfregit ⁊ perſas iam fugā dudū circūſpicientes aꝑte fugere ꝑſuaſit In qua fuga multe naues merſemulte capte ſūt. plures aūt ſeuiciā regis timētesdomi dilabunt̉. Anxium tot malis regē mardonius aggredit̉. ꝑſuadens regi in regnū redire pͥuſqͣꝫ aduerſa fama domi res nouas moliret̉. Seaūt ſi ſibi reſidue copietradant̉. ⁊ vltionē ab hoſte exacturū: ⁊ domeſticā ignominiā ꝓpulſatuꝝAut ſi aduerſa fortuna ꝑſeueraſſet. ceſſurū ſe quidem hoſti ſine regis infamia. Probato itaqꝫ cōſilio exercitus mardonio tradit̉. rex auidus ad reditū. vbi pontem quaſi victor maris ex nauibusfabricauerat ꝓfectus eſt. quē cū hybernis tempeſtatibus ſolutū repperit: piſcatoria ſcapha trepidus tranſijt in regnū. Talis fuit fuga regis: cuitamterribilis fuerat aduentus. Hanc eius fugaꝫpulcre ſignauerat monſtruoſus ille partus eque.quę in eius exercitu vulpem peꝑerat. Pedeſtres

qͦꝫ copie ẜm oroſium que ducibus cōmiſſe fuerātlabore. fame. ac metu cōtabuerunt. ⁊ crudeſcentemorbo tanta peſtis tantaqꝫ feditas morientiū exorta eſt: vt vie cadaueribus replerent̉. vnde direaues atqꝫ improbe beſtie eſcarū illecebris ſollicitate moribundū ſequebant̉ exercitum.Confecto aūt §. XIIII.bello ait Iuſtinus li. ij. cū de premio ciuitatē ageret̉ oīm athenienſiū iudicio virtus ceteris p̄lata ēInter duces qͦꝫ temiſtodes princeps ciuitatū teſtimonio iudicatus gloriā patrie auxit. Huiꝰ tamen themiſtodis adoleſcētia tot vicijs in principio ſubdita fuit. vt eū pater abdicauerit. mat̓ ꝟoꝓpter eū ſuſpendio vitā finierit. Hic eſt temiſtodes qͥ cū eū quidā cōſuleret de filia an eam daretpauꝑi ſed ornato: aut locupleti parū ꝓbato vxorem. malo inquit virū pecunia qͣꝫ pecuniaꝫ viroindigentē. Idē theatrū petēs cū interrogaret̉ cuius vox auditu illi futura eſſet gratiſſima: rn̄dit.A qͦ artes mee optime canent̉. Ex quo intelligit̉ẜm Uin. hiſto. eū valde cupidū fuiſſe glorie. Hictandem temiſtodes exul vt legit̉ a ꝑſaꝝ rege xeſe ſuſceptus. cū eum videret bellū inferre athenienſibus: ne aut deſtitueret bene de ſe meritū: autoppugnaret patriā ſuaꝫ magneſie. hauſto thauriſanguine morit̉. Tulliꝰ qͦꝫ de eo in li. de amicicia.ait. Quis clarior in grecia temiſtode. quis potentior? qͥ cū imꝑator bello ꝑſico greciā ſeruitute liberaſſet. ꝓpter quod in indiā in exiliū expulſus eētingrate patrie iniuriā nō tulit quā ferre debuit: ſfecit id qd̓ vigīti annis ante apud nos fecerat corilianus. his adiutor contra patriaꝫ adiunctus ēnemo. Itaqꝫ vt̓qꝫ ſibi morteꝫ acciuit. laudant̉ hiab ethnicis ſed condemnant̉ a catholicis. vt ptꝫxxiij. q. v. ſi non licet.Temporibꝰ his §. XV.Pindarus. ſophocles. ⁊ euripides claruerūt ẜmEuſebiū in cron̄. hic pindarꝰ e cōuiuij loco a Caſtore et polluce ſpectantibus ceteris ꝯuiuijs vocatus eſt: et mox eo egreſſo ſuꝑ remanentes tricliniū collapſum eſt. Hic cū in gymnaſio ſuꝑ gremium pueri quo vnice delectabat̉ capite poſito ſe qͥeti dediſſet. placidū finē accepit ẜm Ualerium.Sophocles qͥ vſqꝫ ad ſummā ſenectutē tragedias fecit: vt teſtat̉ valerius. cū ab eo iā ſene qͥdāq̄re̓t. an etiā nūc rebꝰ venereis vte̓t̉. Dic meliorainqͥt. Libent̓ .n. iſtinc tāqͣꝫ ab aliqͣ furioſa dn̄atiōeꝓfugi. Idē cū iā ſenex tragediā q̄ndā in certamēmiſerat. cūqꝫ ſuſpenſis ancipitis certaminis expectaret ſnīam: audiuit ſe vna ſnīa viciſſe ⁊ pre gaudio expirauit. ¶ De euripide dicit Boe. in lib. deꝯſo. Euripidis ꝓbo ſnīam qͥ carentē libidinis in.fortunio dixit eſſe felicē. Hic euripides cū a cenregis archelai domū rediret a canibꝰ dilaceratꝰ ēCrudelitas fati: ingenio tanto nō debita inqͥt valerius. Idē aūt archelaus rex intantū dilexit euripidē. vt ei ſummā cōſilioꝝ cōmitttret. Qui audita eius morte crinē ſuū totōdit. qd̓ tn̄ ſeneca dicit eū feciſſe metu repentine eclypſis ſolis. Eo tē-