Titulusquartus

Anaxagoras auᵐ. §. XI.ditor fuit anaximenis. hic ẜm Aug. de ciui. dei. rerum oīm quas videmus effectorē diuinū animūfenſit. ⁊ dixit ex infinita materia que cōſtaret ſil̓ibus inter ſe particulis rerum oīm quibus ſuis exꝓprijs ſingula fierent ſed animo faciente diuinoMerito de his dici poteſt. Neſcierunt diuina neqꝫ intellexerunt humana que eſſent agenda: ⁊ iōin tenebris inferni habitant lꝫ fecerint vel dixerītaliqua bona. Dicebat hic anaxagoras ꝙ homo ēmenſura oīm rerum. Hic vt ait Ualerius li. viij.poſt longam ꝑegrinationem ꝓ ſapientie ſtudio īpatriam reuerſus. cuꝫ poſſeſſiones ſuas deſertasvidit: nō eſſem inquit ego ſaluus niſi iſte ꝑiſſent.Hic audita morte filij: illi qͥ ſibi nūciauerat reſpōdit. Nihil inquit mihi noui nuncias. Ego em̄ exme natum ſciebam eſſe mortalē. Si quis hanc vocem (dicit valerius) efficaciter in animo receperitnō ignorabit ita liberos ꝓcreandos vt memīeriteē morituros ſicut mori neminē qͥ non vixerit: itanec aliquem viuere poſſe qͥ nō ſit moriturꝰ. Huivenenū datuꝫ eſt inquit Boetius vt reo mortis.eo ꝙ dixerit ſolem non deū ſed lapidē eſſe ardentē: quem Athenienſes ꝓ deo colebant. ſcꝫ ſolem.Sed dicit Aug. xviij. de ciui. dei. Miror cur anaxagoras reus mortis factꝰ ſit athenis. qꝛ dixit ſolem eſſe lapidem ardentē. negans vtiqꝫ deū .ſ. ſolem eſſe: cum in eadeꝫ ciuitate gloria floruerit epichurus. vixitqꝫ ſecurus. nō ſolū ſolē vel vllū ſiderum deū eſſe non credens: ſed nec iouem vel vllūdeoꝝ oīno in mūdo habitare contendēs. ad queꝫpreces hominū ſupplicatiōeſqꝫ ꝑueniat. Hic anaxagoras vt ait Aug. ſucceſſorē habuit archelauꝰqͥ fuit magiſter ſocratꝭ. qͥ archelaus de ꝑticulis inter ſe ſimilibus qͥbus ſingula queqꝫ fierēt. ita putauit conſtare oīa vt in eis etiā mentē eſſe diceretque corꝑa eterna .i. illas ꝑticulas cōiungendo etdiſſipando ageret oīa. ¶ Heſchilus tragediaruꝫſcriptor. dum quadam die in ſicilia ſub diuo eſſetcapite caluo diſcooptus. aquila deſuꝑ volitans:cum teſtudine apta extimans caput illud lapidēteſtudinē. ſuꝑ ip̄m illiſit vt fracta duricia exͣ carnibus eius veſceret̉. Quo vulnere principiū fortioris tragedie extinctum eſt inqͥt Ualerius.Anno aūt darij. §. XII.ytaſpis. xix. vt refert Iuſtinus li. ij. ipſe dariꝰ rexꝑſaꝝ. cū filie ianciti ſcitaꝝ regis petitas nuptiasnō obtinuiſſet: bellum ei intulit. Armatiſqꝫ ſeptingentis milibus hoīm ſcithiam ingreſſus eſt. Nōfacientibus aūt ſcitis pugne poteſtateꝫ. metuensne interrupto ponte hiſtri reditus ſibi intercluderet̉: amiſſis octingentis milibus hoīm trepidꝰ refugit. que iactura abundante multitudine int̓ dāna numerata nō eſt. Inde aſiā ⁊ macedoniaꝫ domuit ⁊ yonas nauali bello ſuꝑauit. Cognitoqꝫ q̄athenienſes yonibus ꝯtra ſe auxiliū tuliſſent: omnē impetū belli in eos ꝯuertit. Quo audito athenienſes a lacedemonijs auxiliū petierunt. Interim cum viderent perſas quadridui religiōe tene

ri. nacta occaſiōe nō expectatis lacedemonijs inſtructis. x. milibus ciuiū ⁊ placentibꝰ auxiliaribꝰmille. aduerſus ſexcenta milia hoſtiuꝫ in campiemarathonijs in bellum egrediūtur. Militiadesdux belli erat ⁊ auctor non expectādi auxilij. quitanta fiducia ceꝑat vt plus p̄ſidij in celeritate ꝙͣꝫin ſocijs duceret. Tantaqꝫ in pugnā euntibꝰ alacritas fuit. vt cū mille paſſus inter duas acies eſſent: citato curſu an̄ iactū ſagittarū ad hoſtem venerunt. Nec audacie eius euentus defuit. pugnatū eſt em̄ tanta virtute vt hinc viros: inde pecudes putares. Uicti ꝑſe in naues fugerūt. ex quibus multe ſuppreſſe multe capte ſunt. In eo p̄liotemiſtodis adoleſcētis gloria emicuit. et cinegirimilitis athenienſis. qͥ poſt prelij īnumeras cedescū fugiētes hoſtes ad naues egiſſet: onuſtam naueꝫ manu dextera tenuit nec pͥus dimiſit qͣꝫ amitteret. Qua amiſſa ſiniſtra qͦꝫ nauē tenuit. quaꝫeipſam cū amiſiſſet ad poſtremū morſu nauē teniit: ſicqꝫ nec cedibus fatigatus nec duabus amiſſimanibus deuictus truncatis. Ad vltimū velut rabida fera dimicauit. Ducenta milia ꝑſarū eo p̄lioſine naufragio ceciderūt. ¶ Anno darij. xxix. ariſtides cū ignominia de ciuitate ſua eijcit̉ ẜm Euſebiū in cron̄. Et addit Uincen. in ſpe. hyſt. ꝙ legit̉ expulſus ex eo ꝙ p̄ter modū iuſtꝰ eſſet.Darius demū. §. XIII.deceſſit relictis multis filijs ⁊ in regno et ante regnū ſuſceptis. Ex quibus arthemenes maximuſnatu. etatis pͥuilegio regnū ſibi vendicabit. Xerſes ꝟo ſibi ex naſcēti felicitate. Nam dario priuato natus ei erat arthemenes: ip̄o iam rege xerſesEt ideo dicebat fratribus ante regnū natis patrmoniū qd̓ tunc darius priuatus hēbat iure deberi: ſibi aut regnū. Tandē patruū ſuū ariofernemiudicē elegerūt ꝯcordi aīo. Adeoqꝫ fraterna ꝯtentio fuit. vt nec victor inſultauerit nec victus doluerit: ſꝫ et ip̄o litis tꝑe munera ſibinuicē mittebantiocunda qͦꝫ inter ſe nō ſolū ſolatia ſꝫ et credula cōuiuia habebant. Iudiciū qͦꝫ ip̄m ſine arbitris velſine cōſcio fuit. Tanto moderatiꝰ tunc fratres inter ſe maxima regna diuidebant: quanto nūc exigua patrimonia partiunt̉. hec iuſtinus libro. ij.¶ Igit̉ xerſes filius darij ꝑſarum qͥntus cepit regnare anno etatis quinte. cxvj. Mūdi ꝟo ter mileſimo. cccclxxxix. ẜm breuiorē computationemet regnauit annis. xx. Hic vt ait valeriꝰ li. ix. ad̓oluxurioſus fuit. vt edicto p̄miū ꝓponeret qͥ nouūvoluptatis genus inueniſſet. De hͦ Ualeriꝰ li. j.Xerſe lacedemoniā inuadenti ꝯſilium agitāti vinum in pateram infuſum nō ſemel ſꝫ iteruꝫ in ſanguinē ꝯuerſum eſt. Qua de re monitus eſt ab incepto deſiſtere. Idē libro ix. Ferſes grecie belluinducturus cōuocatis aſie pͥncipibus ait. Ne videret̉ inquit meo tm̄ vſus conſilio vos contraxiceterū mementote vobis magis eſſe parendū qͣꝫſuadendū. Seneca. vj. de benefi. Cū bellū grecieindiceret xerſes: animū tumētē oblitūqꝫ qͣꝫ caducis confideret nemo nō impulit. Cūqꝫ in incertomulta iactarent̉. demaratus lacedemoniꝰ ſolus