Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
XLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquartus

pore herodotus hiſtoriaꝝ ſcriptor agnoſcit̉. ⁊ rome virgo veſtalis ſymia ſtupro dep̄henſa viua defoſſa eſt vt ait Euſebiꝰ in cron̄. Iuſtinus li. iij.Xerſes gͦ terror antea gentiū. bello in grecia infeliciter geſto: etiā ſuis ꝯtēptui eſſe cepit. Et deficiente regis quotidie maieſtate. Arthabanus p̄fectus eius in ſpem regni adductꝰ cū robuſtiſſimisſeptē filijs aulā regis ingreſſus veſꝑi. que illi iure amicicie ſemꝑ patebat: rege trucidato filios eidolo aggredit̉. dixitqꝫ artarxerſi puerulo. regemadario fratre ſuo interfectū. et ſic in necem fratrisinnocentis impulit eū: qͥ dormiens inuentꝰ quaſiſomnū fingeret interfectus eſt. Cū gͦ arthabanusſolū illū de regis filijs ſuꝑeſſe vide̓t. metue̓tqꝫ deregno certamīa principū: aſſumpſit in ſocietateꝫꝯſilij bachabaſuꝫ. Qui p̄ſenti ſtatu ꝯtentus. remꝓdidit artarxerſi. quo pater et frater occiſi ſunt.Quibus cognitis artarxerſes veritus numerū filioꝝ arthabani. in poſterū diem paratū eē exercitum iubet: quaſi recogniturus ⁊ numerū milituꝫ⁊ in armis induſtriam ſinguloꝝ. Cūqꝫ inter ceteros arthabanus ip̄e aſſiſteret armatus. rex ſimulat ſe breuiorem loricā habere: et iubꝫ arthabaniſecū cōmutare. Exuentē ſe ac nudatū gladio traijcit: et filios eius corripi iubet. Et ſic adoleſcensegregius ⁊ cedem patris vindicauit et ſe ab inſidijs liberauit. Iſte igit̉ arthabanus rex ꝑſarū. vjmenſibus regnauit. vij.Huic ſucceſſit. §. XVI.ſeptimus artarxerſes qͥ longimanꝰ cognomīabatur. Cuiꝰ tꝑibus eligunt̉ athenis duces perides.et ſophocles ſcriptor trāgediaꝝ. ꝯͣ thebanos ⁊ lacedemonios: Cūqꝫ lacedemonij agros athenienſiū ꝓpulſaſſent agros ꝑidis intactos reliquerūt.ſperantes ſe illi acquirere poſſe. aut ꝑiculū ex inuidia aut ex ſuſpectione ꝓditionis infamiā. Qd̓perides an̄ ꝓſpiciens ⁊ futurū ppl̓m predixerat. ⁊ad inuidie declinādū impetuꝫ: agros ip̄os donoreipublice dederat. hec Iuſtinꝰ. Perides ſub anaxagora p̄ceptore ſummo ſtudio inſtructꝰ: vt dicitvalerius li. viij. egit athenas ⁊ verſauit arbitrioſuo. Cūqꝫ aduerſus voluntatē ppl̓i loqueret̉: iocunda nihilominus ⁊ ppl̓aris vox eiꝰ erat. Quidem̄ inter piſiſtratū ⁊ ꝑidē interfuit? niſi ꝙ ille armatus hic ſine armis tyrannideꝫ geſſit. Et vt aittullius in li. de offi. Cum perides ⁊ ſophocles adcolloquendū de cōſulatiōibus publicis ſimul cōſediſſent ⁊ caſu pulcer adoleſcens tranſiret: ait ſophocles. O peride vide pulcrū pueꝝ. rn̄dit perides. p̄torē decet nō ſolū manus ⁊ linguā ſed ⁊ oculos habere cōtinētes. Eo tꝑe inqͥt comeſtor in hiſto. ſcola. natus eſt ſocrates ⁊ lapis habēs formācaprinā in egeū mare de celo cecidit.In illo etiā tē §. XVIIpore Eſdras aaronita legem ſuccenſam a chaldeis reꝑauit. Nouos qͦꝫ lr̄aꝝ apices excogitauit: qͥfaciliores ad ſcribendū fierēt ⁊ ad ꝓnuncianduꝫet ꝓpterea velox ſcriba dictus eſt. Et addidit q̄dam de ſuo: vt titulos pſalmoꝝ ⁊ plura q̄ legunt̉

in pentatheuco. Tradūt etiā quidā modū ſcribēdi a dextera in ſiniſtrā ip̄m hebreis tradiſſe cū prius ad modū arantiū ſcriptitarēt. vn̄ et ſcripturaexaratio ſolet dici. Scribebāt em̄ a ſiniſtro cornuin dexterū ⁊ a dextro in ſiniſtrū. Iſte igit̉ Eſdraſinuenit grām in oculis Artarxerſis ⁊ petijt ab eolicentiā redeundi in hierl̓m. vt in lege dn̄i quā reꝑ auerat populum erudiret. Dedit gͦ ei rex licentiā cū lr̄is ad pͥncipes finitimos iudee ⁊ cuſtodesarche publice vt traderēt ei nccͣria. Miniſtros vero tēpli ab omni vectigali: tributo ⁊ annonis abſoluit. Dedit etiā ptātem admouendi ⁊ ꝯſtituendi iudices ⁊ preſides trans flumē. ⁊ puniendi cōtumaces. Et aſcēderūt cū eo mille ſeptingenti. etveniētes hierl̓ymā obtulerūt in domo dn̄i ſacrificia. Tunc eſdras adiurauit ſacerdotes vt emitterēt a ſe vxores alienigenas quas duxerāt ⁊ filiosnatos ex eis: qd̓ ⁊ fecer̄t. Tūc etiā tꝑis ẜm Euſebiū in cron̄. Empedocles ⁊ ꝑmenides ph̓i claruerūt. hic eſt empedocles vt teſtat̉ Boe. in ꝓlogo de arte muſica. cū eiꝰ hoſpitē gladio qͥdā furibūdꝰ inuaderet eo ꝙ patrē eiꝰ ille accuſatione dānaſſet: inflexiſſe dicit̉ modū canēdi ⁊ ita iracūdiāadoleſcētis temꝑauit. Areſtotiles de eo in. ij. methaph̓. Empedocles finxit ꝙ lis eſt cā corruptionis ⁊ pͥncipiū eius. Et extimauit ꝙ oīa gn̄at iſtap̄ter vnū: et ꝙ oīa p̄ter deū ab illa facta ſunt. Fingit em̄ ꝙ ex lite eſt generatio oīm que fuerūt ſūt:vel erunt. et qꝛ ſi lis nō eſſet in rebꝰ: oīa eēt vnūSed lis cū ſit in rebus diſꝑgit eas ⁊ nō finit quieſcere. Fingit etiā ꝙ amicicia eſt cauſa ꝓpter quaꝫoīa ſunt vnū. Itē q̄rēti qͥdā ab eo cur viue̓t? ℟ndit empedocles vt aſtra inſpiciam. Tolle celumnullus ero. Hic vt refert lactantiꝰ ſeſe incēdijs dedit mortē ſibi inferēdo eo ꝙ et̓nas eē aīas arbitrabat̉. Dicit tn̄ macrobiꝰ eū dixiſſe aīam ſanguineꝫeē. in qͣ ſnīa que falſiſſima eſt fuit hereticus. Depermenide legit̉ ait Uin. in ſpe. hiſtor̄. ꝙ in rupecaucaſi loycā inuenerit. Eo etiā tꝑe Zeno ⁊ heraclitus tenebroſus agnoſcūt̉. Anaxagoras morit̉Ariſtarchus tragediographus claret. Cratinuqͦꝫ ⁊ plauto comediarū ſcriptores. Crates qͦꝫ comicus ⁊ bacillides liricus florent. Sed omnes hꝰqꝛ nō habuerūt ſapīam ⁊ ſcientiā ſanctoruꝫ: perierunt ꝓpter ſuam inſipientiam.In viceſimo §. XVIII.aūt anno huiꝰ artarxerſis erat pincerna regis neemias ex filijs captiuitatis iudaice. qͥ cū eēt in ſuſis caſtro. audiuit ꝑegrinos hebraice loquentes:vt d̓r in hiſto. ſcol̓. ⁊ accedēs ſciſcitatꝰ eſt ab eis d̓ſtatu iudee ⁊ hieruſalē. Qui cū audiſſet ciuitatēeſſe ſine muris ⁊ ppl̓m in ea afflictū. Nā ꝑ diem ſuſtinebāt impetū hoſtiū ꝑ noctē intrabāt latrūculi ⁊ plateas implebāt cadaueribus occiſoꝝ. fleuitneemias ⁊ multū triſtis manebat. Qd̓ cū rex ꝑpidiſſet: ſciſcitatꝰ cām triſticie exp̄ſſit. Qui dedit eilicentiā eūdi. ſtatuto ei tꝑe ad redeūdū. ꝯcedēs eiepl̓as regis vt ab oībꝰ haberet̉ in honore ⁊ impdijs vrbis reedificande. vn̄ ⁊ ꝑ babiloniā trāſiēsmultos de filijs captiuitatis ſecū reduxit. Et cuꝫ