¶ Titulustercius
ego pnīam a malo qd̓ cogitaui facere eis. Et ſubito loquar de gente ⁊ regno vt edificem ⁊ plantēillud ſi fecerit malū in oculis meis vt non audiatvocē meā: agam ⁊ ego pnīam ſuꝑ bono qd̓ cogitaui facere illi. Ubi hiero. Non em̄ hominibꝰ ſedvicijs iraſcit̉ deus. q̄ ſi mutata fuerint nō erūt qͥbus iraſcat̉ deus: de pe. di. j. Ꝙobrem.FCapitulum. vij.zechiel prophetavt ait Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ ip̄m cū ioachim rege iuda captiuꝰ ductꝰ ē in babilonem: ibiqꝫ cū his qͥ captiui ducti fuerant de iudea ꝓph̓auit. Trigeſimo aūt etatis ſue anno ⁊ captiuitatꝭ quinto: exorſus ē ad ꝯcaptiuos loqͥ. Eodem tꝑe: licet poſteriori ezechiel in chaldea: hieremias ī iudea ꝓph̓auer̄t. Stilꝰ eiꝰ nec ſatꝭ diſertusnec admodū ruſticꝰ: ſꝫ ex vtroqꝫ medio mō tꝑatꝰSacerdos ⁊ ip̄e ſicut hieremias. pͥncipiū eiꝰ et finem magnis hn̄s obſcuritatibꝰ inuoluta. Und̓ ⁊hebrei an̄. xxx. etatis ſue annū ea nō legūt. Occiſus demū eſt ab ip̄is iudeis in ꝑtibꝰ illis. Et ī prima viſione q̄ habet̉ .j. ca. deſignat̉ ſtatꝰ eccl̓ie miltātis ⁊ dn̄m ei p̄ſidentē: vt exponit Grego. ſuperEzech̓. ¶ De vnitate aūt eccl̓ie ⁊ eiꝰ vno rege etpaſtore dn̄o ih̓u xp̄o ꝓph̓auit. Un̄ ca. xxxiiij. aitꝑ eum dn̄s. Suſcitabo ſuꝑ eas .ſ. oues meas paſtorem vnū qͥ paſcet eas ſeruū meū dauid. Indepaſcet eas: ⁊ ip̄e erit eis in paſtorē. Ego aūt dn̄sero eis in deū ⁊ ſeruꝰ meꝰ dauid princeps ī medioeoꝝ. Et faciā cū eis pactū pacis: ⁊ nō tradent̉ vltra in rapinā gentibꝰ. Quidā exponūt iſta de zorobabel qͥ reduxit ppl̓m iudaicum de captiuitatebabilonica in terrā ſuaꝫ. ⁊ fuit eis dux bonꝰ et paſtor. Sꝫ quedā ſunt in iſta ꝓph̓ia q̄ nō pn̄t intelligi de zorobabel .ſ. qd̓ dictū eſt in fine. Nam a gētibus pluribꝰ traditi ſunt in rapinaꝫ vt ab antiocho a Pompeio a Tito ⁊ veſpaſiano. Expoſitioigit̉ vera eſt de xp̄o quē dauid vocat: qꝛ deſcēditde ꝓgenie dauid ẜm carneꝫ. ⁊ qꝛ fortis ē robore ꝯͣdyabolū. ⁊ decorus aſpectu diuinitatꝭ ⁊ hūanitatꝭ. hoc em̄ interp̄tat̉ dauid fortis vel decorꝰ. Suſcitabo qꝛ nō ex virili ſemine ſꝫ oꝑe diuino verbūdei factū eſt caro. Paſtorē vnum ſingl̓r. Ego aixp̄c ſum paſtor bonꝰ Ioh̓. x. ⁊ fiet vnū ouile ⁊ vnpaſtor. ibidem. Et qꝛ hūiliauit ſe vſqꝫ ad morteꝫcrucis: deus exaltauit eū ponendo eū paſtoreꝫ ⁊caput eccl̓ie qui ductor eſt ouiū .i. eccl̓ie. Et ꝑ ſuāhumanitatē ducit ad cognitōeꝫ diuinitatꝭ. ⁊ tanqͣꝫ ouis quilibet fidelis ſub eo ingredit̉ ad cōtemplatōnem clarā deitatis ⁊ egredit̉ ad intuitioneꝫhumanitatꝭ. ⁊ paſcua inueniet fruibilitatꝭ. Et ſicſeruus dauid .i. xp̄c oīno deo ſubiectꝰ in forma ſeui eſt princeps in medio ouiū ad quē om̄s circūferentie reſpiciūt ⁊ reſpectū habent. Et factuꝫ eſttūc pactū pacis int̓ naturā hūanā ⁊ deū. tū ꝓptevnionē: tum ꝓpter paſſionē q̄ deo ſatiſfecit ꝓ nobis: tum ꝓpter ꝯiunctōeꝫ inter iudeos ⁊ gentilesꝯuerſos ad fidē in dilectōeꝫ fraternā. Et nō ſuntvltra ī rapinā gentibꝰ .i. demonibꝰ vel infidelibſcꝫ oues xp̄i: cum quibꝰ eſt vſqꝫ ad ꝯſummatōem
Ieculi. vn̄ ipſe ait Ioh̓. x. Non rapiet eas quiſqͣꝫ d̓manu mea: ſꝫ nota diligenter ꝙ dn̄s ꝑ ꝓphetamip̄m rep̄hendit dure malos paſtores .i. platos dicēs. Ue paſtoribus qui paſcebāt ſemetip̄os: lacōmedebatis ⁊ lanis oꝑiebamini .ſ. eaꝝ gregē autem meū non paſcebatis. ⁊ qd̓ craſſum erat occidebatis: qd̓ infirmū fuit nō ꝯſolidaſtis ⁊cͣ.Myſteriū gene§. I.ralis reſurrectōnis corpoꝝ fuit ſibi oſtenſum quādo in viſione imaginaria ductus fuit in campumplenum oſſibus mortuoꝝ que ad vocem ꝓpheteex parte dn̄i ad ea loquentis: facta ꝯmotōne magna ex eis: iuncta ſunt oſſa ad oſſa. carnes ⁊ nerui aſcenderūt: ⁊ extenſa eſt cutis ſuꝑ ea: ⁊ demuꝫad vocē ꝓphete ingreſſus eſt in illis corꝑibꝰ mortuis ſpūs ⁊ ſurrexerūt ⁊ ſteterunt viui ſuꝑ pedesſuos: vt habet̉ ezech̓. xxxvij. Et poſtea ſubdit dominus dicens. Ecce ego aperiā tumulos veſtros⁊ educā vos de ſepulcris vr̄is ppl̓s meus. ⁊ introducā vos in terram iſrael ⁊cͣ. Ad litteram per hecp̄nunciatū fuit illis qui erant in captiuitate babilonica ꝙ exirent de ea. de quo quaſi deſperabanilli. Sed ⁊ veritas future reſurrectōnis ⁊ poſſibilitas oſtenſa hic fuit.De miſericordia §. II.dei in menſa recipiēte om̄eꝫ pctōrem penitentemad veniā. ⁊ de iuſticia eiꝰ punientē quēcūqꝫ. ⁊ ſi ꝓtꝑe ſctm̄ ⁊ iuſtū: tn̄ ad malū declinantē ⁊ nō reuertentē ad pnīam. Ac etiā de eqͥtate eiꝰ nō puniētepr̄em ꝓ culpa filij vel ecōuerſo. uullꝰ clariꝰ eo loqͥtur ezeeh̓. xviij. ꝑ totū. dicit em̄. Aīa q̄ peccaueritip̄a moriet̉ .ſ. morte ſpūali q̄ eſt priuatio gr̄e ex qͣſequit̉ mors et̓na. Filiꝰ nō portabit iniqͥtatē pr̄isnec pr̄ iniqͥtatē filij. qd̓ eſt veꝝ de pena ī alia vitaſcꝫ inferni vel purgatorij. Nā in vitā iſta pena tēꝑali bn̄ punit̉ vnꝰ ꝓ alio. Et hͨ maͣ pulcre ⁊ diffuſe tractat̉. jͣ. q. iiij. Iam itaqꝫ. ⁊. §. ꝯͣ dn̄s. cū ſeq̄nSi impiꝰ egerit pnīaꝫ ab oībꝰ pctīs ſuis q̄ oꝑtus ē: ⁊ cuſtodierit oīa p̄cepta meā ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiā: vita viuet ⁊ nō moriet̉. Oīm iniqͥtatū eiꝰ nō recordabor. Noͣ ꝟba ſingl̓a: ſi pnīaꝫ egerit. Aug. Neminē putes a qͦcūqꝫ magͦ vel paruopctō ad correptiōeꝫ ſine pnīa poſſe trāſire. de pe.di. j. Et intelligit̉ de illa pnīa interiori q̄ diffinit̉ aGreg. ⁊ Amb̓. de pe. diſti. iij. pnīa ē p̄terita malaplange̓ ⁊ plāgēda iteꝝ nō ꝯmitte̓ .i. ꝓpone̓ nō cōmittere. Et dic̄. Ab oībꝰ pctīs ſuis. Aug. Totumhoīem xp̄c ſanauit ī ſabb̓o. qꝛ corpꝰ ab infirmitate ⁊ aīaꝫ ab oī ꝯtagione: indicās penitentē oꝑtere ſil̓ dolere de om̄i crimīe ortuꝫ in aīa ⁊ ī corporeQuō eī qͥ crimē reſeruat vnū de alio reꝑiet veniam. de pe. di. iij. Sūt plures Et cuſtodierit oīa p̄cepta mea. ꝓpoſito cum vere penitet. ⁊ poſtea executōne. nam vt dicit̉ Iacobi. iij. Qui totā legeꝫſeruauerit. offendat aūt in vno .ſ. p̄ceptoꝝ: factꝰ/omniū reꝰ. qꝛ vt dicit̉ de pe. d. v. Frēs. ſic̄ ſi pcīsom̄ibꝰ eēt inuolutꝰ: ita ſi in vno tm̄ maneat: eterne vite ianuam non intrabit. Et fecerit iudicium.ſcꝫ diligenter diſcutiendo ꝯſcīam de ꝯmiſſis ⁊ ad