¶ Capitulū. VI.Fo. .XXXIIII.

gitauerunt ſuꝑ me conſilia: dicentes. Mittamuslignum in panem eius. et eradamus eum de terra viuentium: et nomen eius nō memoraret̉ amplius. Iudei ⁊ noſtri iudaiſantes vt dicit̉ in gloexponūt iſta de hieremia. Cum em̄ argueret peccata poupli ⁊ ꝯminaret̉ eis mala ventura. propihmōi cogitauerunt multi occidere eum diuerſiinſidijs ⁊ modis. vt patet hiere. xxxviij. Unde ⁊principes petierūt et obtinuerūt a rege ſedechiavt mitteret̉ in lacum ſeu puteum vbi erat lutū nōaqua vt moreret̉: ſed abdemelech ethyops eunuchus regis. rogauit regem ꝓ eo vt inde educeret̉quod ⁊ factum eſt. has cogitatiōes malignas eorum ꝓpheta pͥus ignorauit. ſed poſtea ſibi reuelatum eſt a deo. Et inter cetera querebant aliquimodū occultum occidendi vt ꝑ venenū. Et hͦ eſtquod dicunt. Mittamus lignū .i. aliquod occultum toxicatum in panē eius .ſ. cibum vel potū ēSed meliꝰ ẜm ſanctos doctores exponit̉ de chriſto. vnde ꝓpheta ⁊ ante et poſt verba iſta p̄nunciat exterminium iudeoꝝ factū ꝑ romanos in punitionē tanti ſceleris eoꝝ. Loquit̉ gͦ ꝓpheta in ꝑſona chriſti ad patrem dicēs. Domine .ſ. pater tudemonſtraſti mihi. Om̄is .n. cognitio veritatis adeo eſt vt primo magiſtro. Studia eoꝝ .i. inſidias ⁊ machinationes iudeorum cōtra me. Et egoquaſi agnus manſuetus qui portat̉ ad victimaꝫnō reſtiti non querulaui: ſed manſuete ⁊ patiēterme in captione habui. et nō cognoui .i. diſſimulaui ⁊ tacui ac ſi non cognoſcerē inſidias eorū cumtn̄ nō eſſet. Cogitauerunt ſuꝑ me conſilia. collegerunt em̄ principes ſacerdotū et phariſei conſiliuꝫdicentes. quid facimus ⁊cͣ. Et ab iſta hora cogitauerunt occidere eū. Et dicebāt. nō in die feſto ⁊cͣ.ne euaderet. Dicunt aūt. Mittamus lignū iu panem eius. Lignum .ſ. crucis in panem eius. id eſtin vitam eius. qꝛ dixerat ſe aliquando. Ego ſumpanis viuus .i. auferamus ei vitam ꝑ mortē ligncrucis. Uel doctrine eius que panis ſpūalis eſt.ꝯtradicamus et reſiſtamus. ⁊ offendiculū in doctrina eius ponamus .ſ. ignominiā crucis. qꝛ occidendo eū morte tam ignominioſa: nullus credetin eum vt meſſiam vt verū deū quem ſe nominatcum mortuus in ligno crucis dicat̉ maledictꝰ inlege .ſ. maledictione infamie. Et eradamus eū deterra viuentiū .i. de mundo iſto ex toto auferamſicut quod eradicat̉ ex toto aboletur: ita ꝙ et doctrrina eius ⁊ nomen nō ſit amplius in recordatione hoīm. Unde ſubdit̉. Et nomen eiꝰ nō memoret̉ amplius. Sed totum ꝯtrariū ad malignā cogitationē ⁊ intentionē euenit. Nam chriſtus quiante paſſionem notus tm̄ in iudea erat: factꝰ ē notus ⁊ glorioſus ⁊ exaltatꝰ ꝑ totū orbem.Ꝙ chriſtus meſ/ .§. Iſias in lege ꝓmiſſus. quē iudei ex ſua ꝑfidia expectant vēturū ⁊ antichriſtuꝫ ꝓ meſſia recipient. vtchriſtus eis p̄dixit Io. v. ꝙ ſit verus deus: qd̓ ip̄iudei negant. oſtendit̉ Hiere. xxiij. vbi dicit̉. Ecce dies veniūt dicit dn̄s. ⁊ ſuſcitabo dauid germeiuſtū ⁊ regnabit rex ⁊ ſapiens erit. et faciet iudici

am ⁊ iuſticiam in terra ⁊cͣ. Iudei exponūt iſta deTorobabel. qꝛ ipſe fuit ille dux qͥ eduxit populuꝫde captiuitate babilonica. Et ſaluus factus ē iuda. et illi pauci qui erant de iſrael in illa captiuitate. et partibus illis redeuntibus habitaueruntconfidenter in terra ꝓmiſſionis. Et ꝓpterea nomen zorobabel vocatū eſt dn̄s iuſtus noſter. qꝛ ſiciudei imponebāt nomen dei filijs ſuis vt emanuel vel deodatus ⁊ hmōi. Sed cū zorobabel nō fuerit rex poſt reuerſionē a captiuitate illa nec anteideo ipſa expoſitione reiecta vt falſa. alia vera ponenda eſt. Ecce dies veniūt .i. tp̄e incarnationis.Et ſuſcitabo dauid germen iuſtū. dauid .i. xp̄m qͥfactus eſt ex ſemine dauid .i. ꝓgenie. non virili ſemine: ſed oꝑe ſpūſſancti. Un̄ in pͣs. Iurauit dn̄sdauid ⁊cͣ. De fructu ventris tui pona ſuꝑ ſedē tuam .ſ. ad regnandū. de fructu ſignanter dicit qꝛ īconceptione filioꝝ a patre: ſemen decidit̉ a lūbiseius. a matre ꝟo a ventre materia conceptus deriuat̉. Quia igit̉ in ꝯceptione chriſti non fuit ſemen viri: ſꝫ materia ex matre virgine p̄ꝑata ideodixit: de fructu ventris nō de fructu lumborū. q.d. fructus marie deſcendentis ex dauid qui ē xp̄oieſus ſine patre in terris ſedebit ſuꝑ regnū dauidin regno ſpūali eccleſie. Oēs alij reges iuda mortui ſunt ⁊ deſierunt eſſe reges. xp̄s aūt deſcendēex dauidexquo cepit regnare .ſ. incarnatus nunqͣꝫ deſijt eſſe rex. ſed regnū eius ſemꝑ durat qͦ regit eccleſiam militantē ⁊ triumphanteꝫ. ſed ⁊ poteſtatem ⁊ dn̄ium tꝑale vt dn̄s oīm habebat ⁊ hꝫſed hoc vſus eſt .ſ. viuens cū curia regali ⁊ exercitio poteſtatis regalis. et ideo ꝓprie dicit̉ ſuſcitatus. Et ꝓprie vocat̉ chriſtus germen iuſtū. quiaſolus xp̄s fuit in germine .i. in cōceptione iuſtus:qd̓ de nullo alio poteſt dici: cū om̄s in peccato cōcepti ſunt ẜm cōem ſententiā doc. Unde alia litera habet orientē iuſtū: Ezech. xxxiiij. Suſcitabogermen iuſtū nominatū. Et regnabit rex ⁊ ſapiens erit. Uerus vtiqꝫ rex temporalis quo ad dominiū licet nō quo ad vſum. Spūalis eccleſiamgubernans: eternalis in beatis dominās ⁊ ſatiāsSapiens erit omni ſapientia diuina ⁊ hūana beata in vita acquiſita exꝑimentali. oīa optime gubernans: et deducens cuncta ad deſtinatum finēEt faciet iudiciū ⁊ iuſticiaꝫ in terra. quod erit manifeſte in ſecundo aduentu qn̄ iudicando orbem.reddet vnicuiqꝫ ẜm opera ſua vt iuſticia exigit.Faciet etiā iudiciū in primo aduētu inter dyabolum et hoīem quē tenebat captiuū. et iuſticiā ſatiſfaciēdo ꝓ peccato humani generis et ſic ſoluēdo ade debitū. vnde dixit chriſtus appropinquāte paſſione: nunc iudiciū eſt mundi ⁊cͣ. Ioh̓. xij.Et in diebus illis ſcilicet huius primi aduentus.ſaluabitur iuda. id eſt aliqui de regno iuda. ⁊ iſrl̓id eſt aliqui de populo iſrael habitabit confidenter. confidens in deo chriſto ieſu. Si illud facietiudicium ⁊cͣ. referat̉ ad ſecunduꝫ aduentum .ſ. infinali iudicio. tunc in diebus illis .ſ. ꝓpe finale iudicium. ſaluabitur iuda ⁊ iſrael: quia mortuo antichriſto quem tenuerunt meſſiam conuertent̉ vtait psͣ. ad veſperaꝫ .ſ. finē md̓i iudei credentes in

E 4