¶ Titulustercius

terius oſtendit ꝓpheta non ſuis peccatis illa paſſum ſed noſtris. ſubdens. Uere languores nr̄osip̄e tulit .i. abſtulit a nobis peccata īueterata. Lāguor em̄ dicit̉ morbus inueteratus: ⁊ dolores noſtros ipſe portauit .i. aſportauit. vt lāguor ad originalia dolor ad actualia peccata referat̉. Uel tulit languores ⁊ dolores portauit inqͣꝫtum peccatanoſtra omnia ipſe portauit in corpore ſuo ſuper lignuꝫ crucis. vt ait petrus in canonica ſua .i. ſuſtinuit penam debitam nobis ꝓ peccatis in ſe. Et hͦvere nō putatiue. Et nos putauimus eum quaſileproſum ⁊ ꝑcuſſum a deo. hec dicit ꝓpheta ī ꝑſona iudeorum increduloꝝ qͥ leproſum .i. peccatorēꝑcuſſum a deo .ſ. pro peccatis ſuis. Unde ⁊ dicebant. ſi non eſſet hic malefactor: nō tibi tradidiſſomus eum. Unde tanqͣꝫ leproſum extra caſtra .i. ciuitatem eiecerunt. Uel poteſt dici ꝙ loquat̉ propheta in ꝑſona eorum qui prius extimabant euꝫſic condemnatum propter peccata ſua. ſed poſtea ex ſignis conuerſi dicebant. Nos putauimꝰ ſicſed nunc cognouimus ꝙ non ꝓpter ſua: ſed ꝓpt̓noſtra peccata hoc paſſus eſt. vn̄ ſequit̉. Ip̄e vuneratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras .ſ. lancea ⁊clauis: attritus eſt flagellis ⁊ alapis ꝓpter ſcelera noſtra .ſ. purganda. et iniqͥtates referūt ad minora: ſcelera ad maiora. diſciplina pacꝭ noſtre ſuper eū. Guerra erat inter deū ⁊ hoīes ꝓpter peccata ip̄oꝝ hoīm ſe deo rebellantiū. ẜm illud yſaiePeccata noſtra diuiſerunt .i. diuiſionē fecerūt inter nos ⁊ deum noſtrum. Et iſta pax fieri non poterat niſi mediante diuina iuſticia que in noīe dicit̉ diſciplina. Ad componēdā igit̉ iſtam pacē deus diſciplinauit filiū incarnatū qͥ tenebat locū totius hūani gene ris. qꝛ ipſe eſt caput noſtrū. ꝓpquod facta eſt pax. Un̄ dicit̉ pax nr̄a: qͥ fecit vtraqꝫ vnū. ex quo ſecutū eſt: ꝙ liuore eius ſanati ſumus. Tripliciter aūt ſanati ſumus. pͥmo ꝑ modūꝓuocationis ad charitatē que eſt cā remiſſionispctōꝝ. qꝛ ſuſtinendo paſſionem ꝓ nobis prouocamur ad eū diligendum ſuꝑ omnia. Secundo permodū redemptōnis. Cū enim ſit ipſe ieſus caputnoſtrum ꝑ paſſionem ſuam quam ex charitate ēobedientia ſuſtinuit liberauit nos tanqͣꝫ membraſua a peccatis quaſi ꝑ preciū ſui ſanguinis. Tercio ſanati ſumus ꝑ paſſionē chriſti ꝑ modum efficientie ſeu inſtrumēti. Scd̓m em̄ ꝙ chriſtus paſſionem ſuſtinuit eſt inſtrumētū diuinitatis. ex quopaſſiones omnes ⁊ actiones operant̉ virtute diuina ad expellendū pctm̄. et hmōi diſciplina paſſionis fuit neceſſaria oībus vt de via ꝑ quā om̄ambulabant .ſ. tranſgreſſionū: reducerent̉ in viāſalutis et virtutū. vnde ſubdit̉. Omnes nos qͣſioues errauimus. Omnes em̄ in adā peccauerūt:vt pͥma oue. Unuſqͥſqꝫ in viā ſuā ꝓprie voluntatis ⁊ ſenſualitatis declinabat: et dn̄s iniquitatemoīm noſtram poſuit ſuꝑ eum. qn̄ .ſ. paſtor querēsouem que errauerat. inuentā in humeris ſuis poſuit .ſ. grauamē pctōꝝ eius .i. penam ſuſtinēs. Iudei moderni dicunt et falſo. ꝙ in vete. teſta. recteviuentes ibant ad gloriam. Sed cum hic dicaturꝙ omnes errauimus .ſ. peccando. ⁊ cū hmōi erro

re nullus poſſit ad gloriā ire anteqͣꝫ purgaret̉ iſteerror comūis: quod factū nō fuit niſi ꝑ chriſti paſſionē: ideo an̄ paſſionē nullus ibat ad gloriā. naꝫet ſi pctā tollerent̉ ꝑ ſacrificia aīaliū ex oꝑe aꝑante .i. ex deuotione offerentiū ⁊ cōpunctione: nō tn̄ad plenum. adhuc em̄ remanebat natura viciatapurganda ad plenū ꝑ verum ſacrificiuꝫ chriſtumouem ⁊ agnū īmaculatū in illis figuratū ſacrificiis. quam īmolationē .i. paſſionē voluntarie ſuſtinuit. Et hoc eſt quod ſequit̉. Oblatus eſt qꝛ ipſevoluit. Uoluit quidē pati ꝓpter noſtram liberationē: ſed noluit iudeoꝝ malam intentionē qͣ euꝫocciderūt. Et hoc .ſ. ꝙ voluntarie apparuit in eipatientia in paſſione quā oſtēdit dicēs. Sic̄ ouiſad occiſionē ducet̉ ⁊ quaſi agnꝰ ⁊cͣ. non ſe defendens ſed totū ꝑmittēs nec murmurās. De anguſtia .ſ. paſſionis ⁊ de iudicio .ſ. iniuſto pilati cōtraeum ſublatus eſt .ſ. in reſurrectione. ¶ Conſeq̄ntponit ꝓpheta magnitudinem eius dicēs. Generatione eius qͥs enarrabit. Tripliciter pōt dici generatio chriſti. eterna qua ex patre eternaliter eſtverbū genitū. Tꝑalis qua ꝟbū caro factum ē tēporaliter ex matre. nō ſolū aūt pͥma a nobis ē inenarrabilis ⁊ in cōprehenſibilis ſed etiā ſecundaquō .ſ. ſit facta illa vnio verbi ad carnē. et quō cōceptus et natus ex virgine. Tercia que ē generatio actiua qua .ſ. ip̄e generat filios adoptiuos exfide. Quis etiā iſtā enarrabit. quot .ſ. ſūt filij multiplicati eius fideles ex ipſa paſſione ⁊ qualiter fiat in mente hoīm iſta generatio. q. d. nullus. Et hͦfactū eſt ꝑ paſſionem quod on̄dit ſubijciēs: qꝛ abſciſus eſt de terra viuentiū .ſ. ꝑ mortē ſuā de ꝯuerſione hoīm remotus. Et qꝛ iſta generatio ſpūalium filioꝝ nō poteſt eſſe niſi purgatis eoꝝ peccatꝭque purgatio virtualit̓ fuit facta ꝑ paſſionē: ideoſubdit. ꝓpter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi eū. ⁊ loquit̉ inꝑſona patris. Ego .ſ. pater ꝑcuſſi .i. ꝑmiſi ꝑcuti aiudeis ⁊ alijs eū .ſ. filiū meū incarnatum ꝓpt̓ ſcelus .ſ. delendū ppl̓i. Et qꝛ nō ꝑmiſit deus maliciaꝫꝑcutientiū chriſtū impunitā: ſubiungit hoc innuens. Dabit impios ꝓ ſepultura chriſtus .ſ. dabitiudeos impios. romanis .ſ. ſub tyto et veſpaſiano ꝓ ſepultura .i. ꝓ eo ꝙ ꝑſecuti ſunt xp̄m vſqꝫ admortē ex qͣ ſepultꝰ eſt: dabit captiuos ⁊ afflictos.etiā poſt mortem ꝑſecuti ſunt munientes lapideꝫſepulture cū cuſtodibus. Et diuites ꝓ morte ſuai. ſcribas et phariſeos ⁊ pͥncipes ſacerdotū gloriātes de vijs doctrine legis dabit morti: qꝛ tradiderunt eū morti. Et ratio huiꝰ ꝙ .ſ. iniuſte morti tradiderint eū aſſignat̉: eo ꝙ iniqͥtatem non fecerit.nec dolus inuētus eſt in ore eiꝰ. Qd̓ de nullo aliodici pōt: qꝛ nemo mūdus a ſorde ſaltim originaliEt qꝛ dixerat ſupra. Omnes ſicut oues errauimꝰipſe aūt ſine pctō: ex hoc ſatis ip̄m nō eſſe purumhoīem ſed deū ⁊ hoīem on̄dit: rōne cuiꝰ vnioniseſt ſine peccato. Sed tamen ⁊ ſine culpa dominꝰvoluit eum conterere in infirmitate .i. ꝯteri ꝑmiſit in infirmitate. id eſt in ea parte qua erat infirmus .i. in carne aſſumpta. Si poſuerit ꝓ peccatoaīam ſuam .i. ſi voluntarie vitā ſuam dederit admortē ꝓ pctō hoīm delēdo. videbit ſemē lōgeuū