Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
XXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulustercius

monum obſidentibus genus humanum et ex toto ſibi ſubijcere querentibus. A qua oppreſiōe liberati ſumus virtualiter ꝑ natiuitatē chriſti qͥ vocat̉ magni conſilij angelus nocte natiuitatis ⁊ cūmagna luce. vnde ⁊ cum magna luce angelus apparuit paſtoribus ſaluationem mūdi denunciāsꝑ ip̄m natum: et pacem hominibus cum alijs decantās. Unde propheta poſt dictā hyſtoriā enarratam ſubdit. ꝑuulus em̄ natus eſt nobis. q. d. i.iſta refero quia ſignificat liberationem fiendaꝫchriſtum naſciturum. Utit̉ aūt ꝓpheta verbo p̄teriti temporis ꝓ futuro more ꝓphetarum qui ꝓpter certitudinem eoꝝ que prenunciāt cum ea videant in libro preſcientie dei que eſt infallibilis d̓futuro loquunt̉ verbis preteriti temporis: vt illd̓psͣ. Foderūt manus meas et pedes meos ⁊cͣ. i. fodient futura em̄ erat tūc paſſio chriſti inde ad mile annos vel citra. Sic intelligit̉ illud. paruulusnatus eſt nobis .i. naſcet̉ paruulus in corpore ſedmaximus in ſanctitate: poteſtate ⁊ ſapientia. natus eſt temporaliter de virgine maria. Unde ip̄eyſaias ait ca. vltimo. anteqͣꝫ veniret tempus partus eius .i. apertio et ſolutio ſignaculi virginalispeꝑit maſculum ieſum totum virilem. ꝑ clauſamem̄ portam vteri virginalis introiuit dominꝰ carnem ex ea ſuſcipiens. ⁊ ꝑ clauſam exiuit ex ea naſcens. Et quia preter naturā eſt ip̄e ieſus partusex virgine ait Ambro. de de conſe. diſt. ij. Reueraſicut et reſurgens clauſo exiuit ex tumulo id̓o ſubdit yſaias. Quis vnqͣꝫ audiuit talia. q. d. nullus.Natus eſt nobis .i. ad noſtram vtilitatē vt oſtendet̉ filius .ſ. dei ꝑ excellentiam. filius datꝰ eſt nob̓ſcilicet. ſola gratia non meritis noſtris. Et qꝛ deet homo eſt iſte: ideo oportet exaltari. vn̄ ip̄aꝫ exaltationem que ignominioſa viſa eſt .ſ. in cruce tamen in virtute glorioſam notat ſubdēs. Et factꝰ ēprincipatus ſuꝑ humerum eius .i. crux in qua pͥncipaliter triumphauit. ꝓpter quā dominus exatauit illū. et donauit illi nomen quod eſt ſuꝑ om̄enomen: qꝛ in cruce vicit mundū ⁊ dyabolū. ⁊ in p̄dicatione crucis apl̓i ſubiecerūt orbem terrarumchriſto. Suꝑ humerū eius. qꝛ ip̄am crucē geſtauit in humeris ⁊ in ea extenſus fuit. Et vocabitur nomen eius ⁊cͣ. His ſex nominibꝰ que ſequuntur notat̉ et diuinitas ⁊ humanitas eius ac magnificentia. Et in primo noīe innuit̉ diuina ſapitia admirabilis. Mirabile eſt em̄ ⁊ omni admiratione digniſſimū ꝙ deus factus eſt homo. Maximus in ſermone. Uiderūt venerabiles patres noſtri magna ⁊ innūerabilia mirabilia oꝑa dei. Hocautē nulli videre datum eſt. vt vnigenitus altiſmi quem archangelorum poteſtates tremētes ſuſcipiunt hoīem: ſe hominibus exhiberet. Secūdū nomen eſt. Conſiliarius in quo oſtendit̉ hūana eius ſapiētia in doctrina ſua. p̄ceptis ꝯſilia vtilima addens et non cogens qꝛ difficiliora. Tercium nomen eſt deus exprimens diuinā pōtentiam: qꝛ creator oīm: ſolius .n. dei eſt ex nihilo facere aliquid. Un̄ Gen̄. j. In principio creauit deuscelum ⁊ terram. Et Ioh̓. j. Omnia ꝑ ipſum ꝟbuꝫquē deū dixerat facta ſunt. Quarrū nomē ex-

primit humanam ſufferentiam. qꝛ fortis. qua fortitudine ipſe in hūanitate ſuſtinuit tot obprobria⁊ afflictiones tamuiriliter. pͣs. Dn̄s fortis in ſuſtinendo. et potens in vincendo. in prelio qd̓ .ſ. egitin cruce cū dyabolo. Aug. Manu inermi ⁊ affixacruci debellauit aereas poteſtates. Quintumincludit bonitatis affluentiam qͣꝫtum ad naturaꝫdiuinā. quia ſolus dn̄s eſt qͥ generat filios ad ſupernā felicitatē. Sexto noīatur princeps pacꝭ exprimens bonitatis affluentiā qͣꝫtum ad naturamhumanam. inqͣꝫtum .ſ. ip̄e eſt mediator dei ⁊ hominū ⁊ pax noſtra. quia fecit vtraqꝫ vnum. Septuaginta interpretes nō fuerūt auſi dicere de puero iſto ꝙ eſſet deus appellādus: ſed ꝓ his ſex nominibus poſuerūt vnū .ſ. magni cōſilij angelꝰ. ethoc ne ptolomeus ad cuius requiſitionē tranſtulerūt vetus teſta. de hebreo in grecū. plures deocrederet ſcripturam illam ponere. Et ne ſanctumdaret canibus .ſ. infidelibus ſi ita aꝑte myſteriuꝫincarnationis panderet. Et ẜm iſtam tranſlationem eccleſia ponit iſtam auctoritatem in introitumiſſe dei natalis dn̄i. Multiplicabit̉ eius imperum. Nam om̄s gentes et reges ſeruiēt ei. Et mutiplicati ſunt fideles qͥ eius ſuberāt imperio merito et numero ꝑ p̄dicationem apoſtolorum ⁊ ſucceſſorum eorum. Et pacis eius nō erit finis ī hocſeculo .ſ. pacis interne. qꝛ eccleſia nunqͣꝫ deficiet ⁊ſemper habent pacem internā boni .ſ. fideles. Ꝙuis enim bella exteriora ſint et inſurgāt aliquando ꝯtra eam: tamē pax chriſti que eſt in ſeruis ſuis ſemper manet. Uel pacis nō erit finis. qͣꝫtū adpacem ſuꝑne patrie quā poſſeſſuri ſunt veri fideles. Suꝑ ſolium dauid ſedebit ⁊ ſuꝑ regnū eius.In hoc exprimit̉ nobilitas regni. qꝛ .ſ. requieſcet:et regnabit ſuꝑ congregationem de populo Dauid et de gentibus que eccleſia ſignificatur in domo dauid. Et qꝛ ꝓmiſſio facta eſt abrae qꝛ ē chriſtus deſcendens de domo dauid. videt̉ ꝙ qn̄ deregno agit̉. ad dauid debet referri. Et ſi om̄s gentes venient ⁊ adorent eū. tunc ille gentes benedicte ſunt in ſemine abrae ⁊ ꝑ cōſequens debet regͣre ſuꝑ eos. Ut confirmet eū ad reſtituendū .ſ. infidelibus ⁊ hereticis vſqꝫ in finem. Et corroboret.in pugnando contra demōes et vicia. In iudicioet in iuſticia .i. ꝑ iudiciū. ⁊ det om̄ibus ẜm merita.vel demerita. ammodo et vſqꝫ in ſempiternum atꝑe incarnationis vſqꝫ in ꝑpetuū. Tandē ꝓpheta ponit motiuū dei quare filium ſuum nobis dedit vt homo fieret: dicens. Zelus domini exercituū faciet hoc .i. amor dei intentiſſimus. Un̄ Hiere. xxxj. dicit deus. In charitate ꝑpetua dilexi teꝓpterea attraxi te miſerans. Et Ioh. iij. Sic dedilexit mundū vt filiū ſuū vnigenitum daret. Etapo. ꝓpter nimiam charitatē qua dilexit nos miſit deus filium ſuum. Hic etiaꝫ diligenter attēdendū ꝙ vbi in tranſlatione noſtrā dictū eſt. multiplicabitur eius imperiū. in hebreo habet̉ lemēbre quod in latino ſonat ad multiplicandū. hͨ aūtlr̄a men. vt dicit hiero. aliter figurat̉ ſeu formaturcum ponit̉ in principio dictionis alicuiꝰ. et in medio. Nam in principio format̉ aꝑta: in fine ꝟo for