Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
VIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .I.Fo.

.VI.

norum reuolutiones. poſt quinqꝫ milia centūnonagintanouē annos a creatōe mundi ẜm ſeptuaginta interpretes. ſexta feria octauo kalēdas aplis hora ſexta crucifixus eſt. eiuſdem peccati debitum ſoluens ⁊ circa nonam expirans latroni aditum paradiſi reſerauit. Proiecti autē primi parētes in exilium currūt ad humanū ſolaciū. Uirgines enim de paradiſo egreſſi ſunt. poſt qd̓ cognouit Adam vxorē ſuam Euam. Anno itaqꝫ vite Adam quindecimo natus eſt chaym ⁊ ſoror eꝰCalmana poſt annos quindecim natꝰ eſt Abel etſoror eius Delbora vt dicit Uincentiꝰ in ſpeculohiſtoriali libro ſcd̓o. Credit̉ aūt Adam filios docuiſſe in ſpiritu deo decimas ⁊ primitias offerre:vel ſacrificia. ⁊ Chaym agricola vt auarꝰ deo obtulit ſpicas corroſas: Abel vt ſimplex ⁊ bonꝰ paſtor ouiū de pinguioribꝰ gregis obtulit. Et quoniam vita eiꝰ ⁊ intentio deo placuit: ipſiꝰ Abel oblatio deo grata fuit. non autē illa Chaym. qd̓ manifeſtū eſt ex hoc: quia vt dicit̉ in alia tranſlatiōeinflamauit deus ſuꝑ ſacrificiū Abel: nō auteꝫ ſuꝑillud Chaym. id eſt deſcendit ignis de celo ad incendendū ſaciificiū oblatū ab Abel nō ſuꝑ oblatum a Chaym. qd̓ cernēs Chaym inuidens bonitati fratris eum dolo occidit in campo Damaſceno: vt habet̉ Gen̄. iiij. Ipſe autē Chaym a domino inquiſitꝰ de fratre ſuo. vel vt ſic recognoſceretpeccatū ſuum ꝯfitendo: excuſauit dicens ſe neſcire. Sed ⁊ domino increpante eū de fratricidio nōegit penitentiā: ſed deſperationis malū adauxitvagus ⁊ ꝓfugus egreſſus eſt a facie dei qͥ et apparuerat in ſubiecta creatura. vt ꝑ angelū in formahumanā ad ei loquendū. Hic vt ciuis terrenꝰ primus ciuitatē edificauit in terra rapinis et violentia opes ꝯgregans. ſuos ad latrocinia inuitans.ac ſimplicitatē hominū ad inuentionē menſuraꝫꝓmūtauit: ⁊ ad calliditatē ⁊ corruptionē ꝓduxitTerminos terre primꝰ poſuit ciuitatē murauit timens quos ledebat. ob ſeueritatem ſuos in ciuitatem collegit. In his duobꝰ primis filijs Ade ſcilicet Chaym ⁊ Abel orrum habuerūt due ciuitatesẜm Auguſtinū de ciuitate dei. vna bonoꝝ que ꝑegrinat̉ in terris ⁊ habitatōneꝫ expectat in celis celeſtis hieruſalem que ſpūaliter edificat̉ vt ciuitasincipiens ab amore dei ⁊ ꝑueniens vſqꝫ ad ꝯtemptū ſui ꝑ veraꝫ humilitatē. Altera ciuitas ē reproborum que firmat̉ in terrenis ⁊ ad terraꝫ tenebrarum deſcendit quā edificat amor ſui ꝑtingens vſqꝫ ad ꝯtemptum dei ꝑ ſuperbiā que dicit̉ babylōcōfuſio interpretata: ſicut hieruſalem viſio pacisdicta. Ab Abel iuſto ergo inchoaſſe dicit̉ eccleſiaſanctoꝝ nō ab Adam: ne videat̉ diſcontinuata ꝑlapſum eius: et ne videat̉ inchoaſſe a peccatore.Sicut ergo Chaym malus ꝑſecutus eſt Abel innocentem vſqꝫ ad mortem: ita etiā vt ait apoſtolus om̄es qui pie volunt viuere in chriſto. neceſſe eſt vt ꝑſecutōnem patiant̉ a malis fidelibꝰ: velinfidelibus. ſaltim ꝑſecutōnem maloꝝ exemplorum. Sicqꝫ exercetur patientia anima. Et Gregorius. Abel eſſe rennuit quem Chaym malicia nōexercet. Ferrum quippe noſtre mentis ad acumē

nō poteſt peruenire veritatis. niſi eam eraſerit aliena lima prauitatis. vij. qō. j. §. Eſt et aliud. Et hͦpertinet ad donum ſcientie bene conuerſari intermalos et in medio natōnis praue ⁊ peruerſe tanqͣꝫ luminaria ſplendere patientia. nec extinguī exprauis operibus eorum. In quo etiā figurata fuit paſſio chriſti. innocentis occiſi ex inuidia a fratre ſuo. ideſt iudeis qui erant ex genere eius. Unde ⁊ illa poſteritas tota obſtinata ⁊ reprobata eſtEt quia alie mulieres in mundo non erant: oportuit primos filios ad propaganduꝫ genus humanum accipere in vxores ſorores ſuas vt dicit Auguſtinus. xxxv. q. j. capi. j. Patri autem natus eſtChaym malus et Abel bonus. ad innuendum ꝙtota maſſa humani generis dānata iure ē in adaꝫ⁊ ꝙ aliquis ex ea vas in honorem efficiatur: nonprouenit ex natura: ſed ex dei miſericordia.Studia filioꝝ Chaym manifeſte indicant adquam predictarū ciuitatum pertineant ſcilicet celi vel inferni. Lamech primum contra naturam ⁊mores bigamiaꝫ introduxit. ſcilicet habēs ſimulduas vxores Geneẜ. v. Si Iacob ⁊ Dauid ⁊ alijhabuerunt plures vxores. hoc fecerūt ſpirituſancto edocti ad dilatandum dei cultuꝫ in illo populo reſeruatū vt dicit̉ exͣ de diuort. Gaudemꝰ. hicaūt ſola libidine. Huiꝰ etiā ꝓgenies adinuenit artes quaſdā mechanicas ⁊ curioſitates Odoīabelportatilia tentoria paſtorū adinuenit vt hr̄ Gen̄.iiij. Iubal ꝟo peritiam ſonoꝝ muſicoꝝ ſeu conſonantiaꝝ. Et tubalcaym artem fabrariā ⁊ ſculptūras metalloꝝ. Noemma eiꝰ ſoror artem varie texture. ⁊ om̄es pene ſeculares artes vel ſcīe ſiue mechanice ſiue liberales ſiue philoſophice curioſitati vel neceſſitati ſue. etiā exercitatōni hūane deſeruientes a filijs huius ſeculi legunt̉ inuente. Huiꝰem̄ artes que nō erant ad ſalutē eoꝝ ſtudio et labore inueniende erant ab his qui nō erant filij ſalutis eterne. Illis ergo talibꝰ talis labor debeat̉:his fructus ſeruabat̉. Sicqꝫ ab Hebreis egyptijſpoliant̉. vt merito veris hebreis. id eſt fidelibusꝯgruat illud a dn̄o dictū. Alij laborauerūt ⁊ vosin labores eoruꝫ introiſtis. De iſto Lamech dicitmgr̄ in hiſtoria ⁊ Nicolaus de lyra ꝙ erat venator. nō quideꝫ ꝓpter carnes quaꝝ adhuc nō eratvſus vt dicit̉ diſtin. xxxv. Ab exordio: ſed ꝓpterpelles animaliuꝫ vt ſibi faceret veſtes. Et qꝛ cecutiens erat: ducebat ſecum puerū qui eius arcuſagittam ad feram dirigeret. qͥ adoleſcens vidēsChaym iam decrepitū inter fructeta manentem.exiſtimans ferā eſſe: innuit Lamech vt ꝯtra eumtanqͣꝫ feram ſagittā dirigeret. quo facto eū vulnere occidit. qd̓ ꝑpendens ex clamore eiꝰ. vel aliteroccidit etiā pueꝝ illum ex ira. Occidit gͦ Chaymvulnere: iuuenem aūt liuore vulneris. ⁊ ideo cuꝫpeccatū Chaym punitum eſſet ſeptuplum: ſuumpunitū eſt ſeptuagieſſepties. quia ſeptuaginta etſeptem anime que egreſſe fuerant de Lamech indiluuio perierūt.