oēm hominem frēm regnoſcere. alias dicere deberetPat̓ meꝰ. Oēs em̄ natura ſuꝰ filij vniꝰ parētis Adāſꝫ ꝑ grām ſuꝰ filij dei. ⁊ iō tā grā ꝙͣ natura frēs Scīficet̉ nomē tuū. Hic aufert̉ ſuꝑbia q̄ nobis ē nimisin feſta. qꝛ ꝙͣcito aliqͥd gratie hō ꝑcipit ſtatī vult ſeſemagͥficae̓. ſꝫ memīſci debeꝰ illd̓ Apl̓i. Quid hēs qd̓nō accepiſti. Adueniat regnū tuū. Hic admouemurſurrū corde habere. ⁊ tedere huiꝰ vite aīam nrām. etſitire fontē illū et̄ne glorie. Qui hoc deſiderio nō ardet doleat. pulſet. oret. Fiat volūtas tua. Hic tēperetur omne ſpūale deſideriū noſtrū. qꝛ neſcimꝰ neqꝫ idqd̓ petere debemꝰ. neqꝫ tēpus neqꝫ horam qn̄ expeditnobis acciꝑe qd̓ diu poſtulauimus. Fiat ergo voluntas tua dn̄e qꝛ optimus es ⁊ ſapiētiſſimꝰ. lōge vltracreaturā tuā. Sicut ī celo ⁊ in t̓ra. Hic īnuit̉. ꝙ ſūma ꝑfectio hoīs ē. ꝙ ſit ꝯformis volūtati diuine Panē nr̄m qͦtidicinū da nob̓ hodie. Hic petit̉ oē neceſſariū huiꝰ vite tā ſpūale ꝙͣ corꝑale. ſꝫ magis ſpūale qꝛetiā nō petētibꝰ deꝰ dat tꝑalici. ſꝫ ſpūalia nulli nͥ deſiderāti. ⁊ ſi dedei̓t. hoc iratus facit nō placatus Regula ē certiſſima. ꝙ nūqͣ aliqͥs ītrauit regnū celoꝝ ſūoī merito ꝓprio. qꝛ oꝫ ad oē minus ꝙ cōſenticit motioni d̓ine. Dr̄ etiā hodie qꝛ oꝫ ſine int̓miſſiōe orare ⁊uūꝙͣ defice̓. Hoc exponēs Augͥ. d̓t Nō ceſſat orare qͦn̄ ceſſcit bn̄face̓. Et tota vita iuſti oratio ē. Et dimitte nobis debita nrā ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribus nrās Hec clauſula expōne nō indiget. niſi forte