cōtinuū dei adiutoriū qd̓ ſine int̓miſſione ꝑ deuotaˢorōes poſtulge̓ debemꝰ. Aſſueſcat gͦ bone volūtatislaicꝰ qͣntū p̄t. vt ſꝑ orōꝫ ī ore hobeat. dicēdo hec a̓ ſi-milici v̓ba Miſere̓ mei d̓s ſic̄ ſcis ⁊ ſic̄ vis. qut cuſtodi me dn̄e vt pupillā oculi. ſu̓ ad qd̓ ſibi deuocio ſuggerit. Neqꝫ h̓ opꝰ eſt aliqua ſubtilitate. Nā ceterisparibꝰ hō ſimplex ⁊ bone vite faciliꝰ īuenit purā orōnē ꝙͣ lrātus Scio quēdā doctiſſimū virū dixiſſe. Ego aucute de oratione ⁊ cōtemplatione ſcribo. ⁊ ſubtilit̓ diſputo. ſꝫ qn̄ ncc̄itas inſtat. tūc oīm illoꝝ obliuiſcor. ⁊ ſimplicit̓ inuoco dn̄m deū ſicut vnꝰ aliꝰ buriſtaEcce nobile v̓bū Et ſcūs Thomas d̓t. ꝙ quietius infide xp̄iana ambulat iuſtus leccus. ꝙͣ ſubtilis ph̓sNō ſe ergo excuſent boni ruſtici aut putēt. ꝙ p̄dcāſint eis īpoſſibilia. ſꝫ ad u̓tant qualiter ꝓ ſolatio vono in grauiſſimis laboribꝰ iugiter ſolent hoīes cōfabulari. et etiā qn̄qꝫ cātare. Si demqꝫ hoc ita eſt qͣrenō ec̄ poſſent ſimilit̓ orōꝫ ſaltē breui ſiue mentalit̓ ſiue vocalit̓ ꝓferre? Idē de cantu ſpūalit̓ cōpunctiuo.qd̓ etium mendici face̓ ſolent eſt ſentiendū. ꝓ loco ⁊tēpore. qꝛ oīa deū diligentibus ī bonū cooperāt̉. ſicutecōtra cōtēptoribꝰ oīa ī malū. Porro qꝛ orō dn̄ica inter ōnes alias pͥmatū tenet. et eſt laicis megis faīliaris. ideo hͦ ꝓ cōplemēto huiꝰ opuſculi eā cū qͣdā ſimplici expōe ponaꝫ Pr̄ nr̄. Qui hoc d̓t. dꝫ duo adu̓te̓.vt .ſ. ſtudeat ſe exhibe̓ bonū filiū. qꝛ tūc bene inueni⁊ clementē patrē. ſinaūt v̓gam ſentiet Qui d̓t nr̄ dꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten