eccīe dei. quā ſpūs ſcūs īfallibilit̓ r̄git Qui ergo hocnō obẜuat ſpiritui ſcō ꝯtͣdicit Qūo aūt iſta et qͦ tꝑedebeā̄t obẜuari ī ꝑrochialibꝰ ecc̄ijs ⁊ coīs ppl̓i laudabili cōſuetudīe denūciat̉. Vbi eſt adu̓tēdūt ꝙ ī hijsmagna ē diſcretio ncc̄aria. ⁊ ml̓ti ml̓tiplicit̓ errāt Nōpͥmo qͦ ad ſolēpnitates eccīaſticas. qͥdaꝫ putāt ſatiseſſe. ſi nō corꝑalit̓ loborāt. ſic̄ alijs diebꝰ. ⁊ iō dormiūt diu. a̓ ludos exercēt cū baliſtis. a̓ alijs. q̄ ſūt nōminꝰ laborioſa occupant̉. qͣſi ꝓ ſolatijs Itē qͥdaꝫ vacāt potutionibꝰ. coreis. qut taxill̓ ⁊ hmōi. Itē qͥdamſollicitāt̉ nimis diebꝰ feſtiuis quid faciēdū ſit ī futura ſeptimana. aut de alijs tractant rebꝰ tp̄alibꝰ. qͣſih̓ ꝑpetuo manſuri ſint Om̄s tales n̄ rcē celebrāt. qꝛad hͦ dies feſti nō ſūt inſtituti. ȳmo qui peccāt diebꝰfeſtiuis. plꝰ offēdūt dn̄m deū ꝙͣ alijs diebꝰ. Et ē ꝓchdolor malci ꝯſuetuetudo. qꝛ directe ꝯtroriū faciūt qͥ-dā. viꝫ ꝙ plꝰ vacāt oꝑbꝰ peccaminoſis diebꝰ ſacriſꝙͣ alijs. cū deberēt ecōtra tūc q̄pliꝰ vacrie̓ dn̄o deo. etemēdee̓ qͥcqͥd minꝰ bene fecerūt diebꝰ fei̓a libꝰ Heceſt q̄ti qͥ hoſtis v̓ſutia. vt qͥcquid ſpūs ſcūs inſtituitꝓ aīaꝝ ſaluatione. ipē ꝯuertat ad aīaꝝ dāpnatiōeꝫUn̄ ꝓpt̓ hoc minꝰ malū eſſꝫ ꝙ tales oꝑibꝰ mechani-cis ⁊ licitis occupurētur. ꝙͣ vt commeſſationibꝰ. ⁊ tripudijs ac ſeditōibꝰ vacurēt Sūt p̄te̓a nōnulli qͥ eꝯtra nimis ſtrictā hn̄t cōſcīam viꝫ ꝙ nec aliqͣ ncc̄itatevtilitate liceri ſibi putāt. qͥcꝙͣ oꝑādū. Pro qͦ eſt adu̓tēdū. ꝙ mediū ē tenēdū. Nā ſūt ml̓to oꝑa carnalio

j ſ3