Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quintus

ctum non eſt graUm illoꝝ abſolutio que ꝓviolēta manuū iniectiōe ī cl̓icos.labeꝫ excōicatiōis incurrūt: quibuſdam caſibꝰ a p̄deceſᵇ .n. exceptis ſedi dūtaxat ap. reſeruent̉ nōnulli eccleſiaſticā ſnīaꝫ negligētes in excōizatiōe poſiti eccl̓iaſticos ordines accipere nō formidant: ſqͥd aūt de hisfieri debeat: apl̓icuꝫ ſepiꝰ oraculuꝫimplorat̉ Circa quos credimꝰ diſtīguēduꝫ ꝙ tales vel ſciūtᵈ excōicationis ſe vinculo irretitos: vl̓ nō recolunt factuꝫ ꝓ quo in late ſnīe carſo-

nem inciderūti vel factū qͥdē ſciētesiuris ignari neſciūtᵉ exindę ſe teneri Primos ſi fuerint ſeculares clericia ſuſceptis ordinibꝰᶠ cēſemꝰ in ꝑpetuuꝫ deponedos in reliquis caſibꝰtaꝫ archiep̄i ꝙͣ ep̄i abſqꝫ mādato ſe.ap. ſpāli diſpēſandi facultatē ſe nouerint nō habere (qͥbus etiaꝫ eſt abſolutio taliū interdictaq ⁊ maiora īItelligant̉ illis ꝓhibita qͥbus vetitaſunt minoraʰ īpoterunt tn̄ hmōi ropō. auribꝰ intimari: vt ab eo ẜm rigoreꝫˡ vel eqͥtateꝫ rn̄ſum ꝓdeat proutdiſcretio ſua viderit facienduꝫ (quiſi clauſtralesᵏ hmōi fuerint/ licet abalex: papa fuerit cōſtitutuꝫ ꝙ monachi⁊ canonici regulares quocūqꝫmō ſe in clauſtro ꝑcuſſerint non ſunt.ad ap. ſe. mittēdi: ſꝫ ẜm ꝓuidētiā ſuiabbatis diſcipline ſubdant̉: ⁊ ſi abbatis diſcretio ad eoꝝ correctioneꝫnō ſufficit ꝓuidentia eſt dyoce. ep̄iadhibēda ⁊ alibiᵐ dicat̉ ꝙ de ſeculo fugiētes qͥ religiōis habitū ī monaſterion receperunt ⁊ inter ceterapoſtmodū cōfitent̉ ſe talę cōmiſiſſedelictū ꝓpter qd̓ ip̄o actu excōicationis ſnīam incurrerūt ſine licētia ro.pō abbas nō pōt nec dꝫ eos abſoluere quāuis preſumptiōem defiquētiuꝫ debita poſſit aīaduerſatione punire. Nos tn̄ in religiōisº fauoreꝫ: ⁊ vt euagandi materia ſubtrahatur maioreꝫ eis gratiaꝫ exhiberevolētes eoꝝ p̨̄latis ꝙ etiā talibꝰʰ abſolutiōis bn̄ficiū impartiri valeantindulgemꝰ niſi exceſſus ip̄oruꝫ extiterit difficilis et enormis vtpote ſiad mutilatiōeꝫ mēbriq vl̓ effuſionēˣſanguinis eſt ꝓceſſuꝫ aut inˢ epiſcopum aut abbatemᶠ violēta manusiniecta cum exceſſus tales ⁊ ſimilesᶜ

Incurrūt. eandē ſ. quā ⁊ principales. xi. q. iij. excellentiſſimꝰ (t hinoīatim dicūtur excōicati. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ d̓mō. noīatiꝫ ⁊. ff. ſi cer. pe. certum (ſic etiā excōicātur xp̄iani ne ꝑticipēt iudeis etiā extra crimē. sͣde yſur. poſt miſerabilē. ⁊. c. quāto Tū hoc intellexit. Io. vbi ꝑticicipat ī crimīe: in quo caſu intellexit .s. c. ꝓxi. alias nō eſſent excōicati ſꝫ pꝰ āmonitione excōicarēt̉ vt h̓ Sed qͥd ſi alteriꝰprochiaticipattali poſt talē ſentetiā nunqͥd erit ercōicatꝰ maiori excōicatione: dic visͣ. c. ꝓxi ſiꝑticipatī crīe ſiqalit̓ n̄ ē exvt h̓ ptꝫ in pNter. alia qn̄ml̓tos. xi. q. iij.qm̄ multos: ⁊. jͣ. c.Dccaſio diſputandi. ſi sͣ. de voto. ex multa.Preſertim. fiiſtd̓ p̄ſertiꝫ ponit̉(ꝓ tm̄ veꝝ dicūt ꝓut ſeqͥtur de qͥbuſdam ꝑſonis ſi ꝓmaxīe n̄ dicūt veꝝvt ſequētia dicūtqꝛ nec miatores dn̄ttalibꝰ ꝯmūicare: niſi neceſſitate īſtāte Interpretatō.ad quē ꝑtinet iuris ꝯſtitutio: adip̄m ꝑtinꝫ īterp̄taC d̓g. l. vl. xii. ex hzoībus.r Duret ex ſui natura. s Canonis. xi. q. iij. quonit Agēte. ꝑ declan multos.rationē. In qͥbudam em̄ caſibꝰ illiꝰ. c. ē declaratiovt in filijs ẜuiſſarcillis ⁊ vxore. Inqͥbuſdā ē ꝯſtitutōiuris: vt ī ruſtiomercēnarijs: ⁊ ꝙ īhoc ius nouū ꝯſtituat̉ ꝑ illd̓. c. circaꝑſonas mercēnarioꝝ ruſticoꝝ ſatis videt̉: qꝛ ꝑ pͥora iura eos vitare tenebāt̉. xv. q..vi. nos ſanctorum iuratos. xi. q. iij. excōicatos quou Neceſſitatis nūqͥd magne an cuiuſlibꝫ tm̄ nā allqͦ ſuſtinēda eſtincōmoditas vt eccl̓iaſtica iuſticia ẜuet̉. xix. di. ī memoriā: ⁊ sͣ. de oſfi. dele. dilectꝰ (ſi tm̄ magne: cuiꝰ arbitriū ſpectabit̉ videt̉ ꝙ ſuꝑioriſar. sͣ. de vo. qd̓ꝑp his: ⁊. c. ex multa So. ī trāſcūtibꝰ res iſta dilatōuo relinqͣtur iudicio. d̓ ꝯſuetudīe. xi. q. iij. qd̓ p̄deiē nō capit: qͥſqeſſor. In ꝑegrinis aūt qͥ vltra mare aliquādiu ⁊ rome ꝑ quadraceſima ꝯmorari ſolēt ſuꝑioris iudiciū reqͥrat̉: qꝛ nemo ſibi regulaiter iudex eē pōt. ff. de iudi. ſi alit̓: ⁊ ar. sͣ. d̓ elec. venerabilē §. idemA Tenētur. vt ſunt domeſtici filij ſerui mercēnarij ⁊⁊ vxor. In crimībus in talibus nulli ꝯſentiendū ē. nec obediendū. xi. ꝗiij. q̄ reſiſtit. iulianꝰ. ⁊. xxij. q. v. ita ne ſal̓s ſi cōicarēt illis in crimībꝰ/vbeadem ſnīa tenerent̉. sͣ. e. nuꝑ. ⁊. jͣ. e. ſi concubine.Um illoꝝ Hic pꝫ exp̄ſſe ꝙ edictū illius canonis ſiqs ſuadēteꝓhibitoriū eſt qꝛ om̄s debet ad ſe. ap. mītti niſi quoꝝ abſoluI tlo inferioribꝰ p̄latis in certis caſibus reſeruaCreA XvA

¶¶ Uel ſciūt. qꝛ aliud ē qd̓ ſtudio delinqͥtur alid̓ ignorātia. xi. q. iij. excellēᵉ3tiſe Neſciunt. pone exemplū. vbi quis nō crederꝫ ſe teneri. sͣR. e. nuper i. rn̄ſo: ⁊. c. mulie. ꝓToſꝫ in fine. 3f Ordinibus ſimiliteret de beneficijs. sͣ. d̓ cle.x. mi. poſtulaſtis: ⁊. c. latores ⁊ ſic excōicati recipiūt ordines ⁊ excōicatꝰcōfert ordines sͣ. de eoqui renū. epiſ. c. ij. Interdicta. xvij. queti. iiij. ſi qͥs ſuadēte Sꝫnūqͥd poterūt diſpenſare poſt īpetratā abſolutionē vr̄ ꝙ nō ꝑ id qd̓ ſequit̉ ſꝫ ſi nō eſſet eis interdicta diſpēſatio poſſent. ar. sͣ. e. nuꝑ Et ē argu. ꝙ diſpēſare pn̄t: vbinō ē ꝓhibitū. ff. ex qͥ cau.ma. necnō. §. qd̓ eis. Minora. minora v.cat abſolutionē maioradiſpēſationē. ⁊ ita cui ꝓhibet̉ minꝰ: ⁊ maiꝰ ꝓhibituꝫ intelligit̉. lxxiiij.di. geſta. xcv. di. illd̓. ⁊. ff.de ſena. qͥ īdignis. ℟ eccuerſo: cui ꝯceditur maiꝰ)t minus sͣ. d̓ deci. ex ꝑe. Ber. i Rigorē. eqͥtas rigoreꝫ mitigat/ vn̄cqͥtas ītelligit̉ iuris relaratio ⁊ eqͥtas rigori prefertur. C. d̓ iudi. placuitxxiiij. di. fraternitatꝭ. ⁊..de trāſac. c. vlti. Clauſtraleſ. hͦ reſpicitqd̓ sͣ. dixit ſeculares. Alexādro sͣ. eo monachi. b. m Alibi dicat̉ n̄hēs hodie illā ſꝫ ī antiqͣꝯpilatōe ꝯſuluit. ti. e. Cōmiſiſſe. an̄ ingreſſum ſupple. In religionis fauorē/mo videt̉ qd̓ d̓ iure cōinō ē eīꝫ illi neceſſaria certa delicti ſatiſfactio? cuiꝰtotū vite tp̄us obediētie/īpēdit̉ ſui ꝯditoriſ. d̓ pe.poſt illd̓. c. mēſura. ſi. sͣ. de. voto ſcripture. xxxiij. q. ij. admonere. lau.di. i. §. his auctoritatibꝰ Talibus abſolutōis hͦ ītellige de illis qͥ inciderūt ī canonē an̄ ingreſſide his qͥ īcidūt pꝰ īgreſſum ꝯceſſū erat ꝑ alexādrū. sͣ. e. mōachi. vn̄ qͦ adlios dicit indulgemꝰ. b. Mēbri. hoc intellige ſimpliciter de oībꝰmonachis qͥ hoc ꝯmiſerūt ſiue an̄ ingreſſuꝫ ſiue poſt. jͣ. e. canonica nec eſtdiſtīguēduꝫ inter mēbrū ⁊ mēbrū. sͣ. de cle. egro. c. ij. ⁊ sͣ. de c̓or. vici. expoſuiſti alias exceſſus difficilis vel enormis relīquit̉ arbitrio iudicis cū exceſſus notoriꝰ ē: tūc abbas ip̄ꝫ abſoluer̄ nō pōt ꝓpt̓ ſcādalū vt hic dicitr Sāguīs effuſionē/ Quid ſi modicū vald̓ leſit cū ſanguīs effuſioneqꝛde facili ſanguis effūdit̉ qn̄qꝫ (nūqͥd idē erit ac ſi enormit̉ lederꝫ Satꝭ crederē ꝯmittēdū arbitrio iudicꝭ. puta ep̄i ⁊ abbatꝭ ſſꝫ lr̄a iſta ſimpl̓r loqͥtur.ꝟbum eīm effuſionis abūdātiam ſignificat. xvi. q. i. reuertimini. ⁊. xli. di.pe. arg. ſed ibi nomē effuſionis ſignificat vicium. B.ſ In epꝫ (ex ꝑſona auget̉ crimē d̓ pe. di. i. §. aut fctā. īſti. d̓ īiur. §. atroxꝭ ⁊ff. d̓ re mi. oē d̓lictū. §. qͥ manꝰ. ⁊. ff. d̓ iniur. iteꝫ apud. §. qd̓ ait p̄tor ſic̄ ex atrocitatę fctī. xvij. q. iiij. qͥ ſubdiaconū: ⁊ ex ꝑſona eiꝰ qͥ fecit: īiuria creſcit.riū. Multa eī ꝑmittūfflj. §. qͣdā. ⁊. xl. di. hō xp̄ianꝰ.t Abi