Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

neq̄ant ſine ſcandalo p̄teriri Si vero clauſtralis aliqͥs in religioſaꝫ ꝑſonaꝫ alteriꝰ clauſtri manus iniecerit violētas ꝑ abbatē ꝓpriuꝫ ⁊ eiusqui paſſusʸ eſt iniuriaꝫ abſoluatur.Quod ſi clericū ꝑcuſſerit ſeculareꝫnon niſi ꝑ apo. ſe. vt ſcādalū euitet̉abſolutionis gratiā poterit promererit Si aūt hos ad ordines ꝓmueri ꝯtingat iuxta p̄miſſaꝫ diſtinctioneꝫ qͥ ſcienter ī cōtēptūª eccīaſticediſcipline ſe fecerint ordinari ab excutiōe ſuſcepti ordinis ⁊ officij d̓cenimus manere fuſpēſos Circa reliquos vero facti memoria vl̓ iuriſperitiamᵇ nō habētes mōaſterioꝝ vtilitate penſata poſt iniunctā regularem penitētiā ⁊ peractā abbates ipſoruꝫ poterūt diſpenſarefniſi grauefuerit ⁊ notabile factū aut is qͥ fęciadultus fuerit ⁊ diſcretꝰᵈ vt violencōtra obliuionē vel ignorātiā p̄ſumaturᵉ Precipimꝰ autē abbatibusvt forma iſtā diligenter obſeruentne priuilegiū mereat̉ amittere qͥ ſibpermiſſa abutit̉ poteſtate. Ideꝫpiſtorienſi epiſcopo. Monialis ꝑcutiens monialē ſeu conuerſum(vel clericū ſecularē incidit in excōicationem ⁊ abepiſcopo loci abſolui poteſt.Emonialibꝰ tua a nobis fraternitas requiſiuit ꝑ quem eisſit bn̄ficium abſolutionis īpendendum ſi vl̓ in ſeinuicē vel conuerſosvl̓ conuerſas ſuas aut cl̓icos etiammanus infecerit temere violentas.Super hoc igitur. T. C. C. R. vt ꝑepiſcopumᶠ in cuiꝰ dioce. mōaſteriafuerīt abſoluantur. Idē vniuerſis cruceſignatis.

abſolui vobis ꝑmittimꝰ vt cū ipſis īterrā ſaracenoꝝ vel ꝓuintiaꝫ iuxtaquod īter vos cōuenitꝭy:rit nauigio trāſeatis ꝙͣtominus poteritis cum dolore tn̄amaritudīe cordis ⁊ ſub ſꝑe venieª)cōicantes eiſdeꝫ Cum .n. iā a vobismaiorē nauli receperint ꝙͣtitatē necad eā poſſint reſtituēdā induci autetiā coartari ſi aliter fierꝫ videremini vos dānū ex penitentia: ipſi verop̄mium ex cōtumacia reportareʰ cūAd hoc debitū exoluendū ipſiyobitmaneāt obligati ⁊ ab excōicatis exigiᶜ poſſit h recipi qd̓ debet̉ EEſt auteꝫ cautuꝫ in iure ꝙ ſi qͥſꝙͣ ꝑ terramhereticoꝝ aut quorūlibꝫ excōicatorum trāſierit neceſſariaᵈ emere ac reſcipere poterit ab eiſdeꝫ. Preterea/ſi pr̄familias domꝰ excōicatōis ſnīafuerit innodatꝰ a ꝑticipatiōe illiusfamilia excuſat̉. LLicet ergo dux venetoꝝ dn̄s nauiū tanꝙͣ pr̄familiasdomus in excōicatiōe perſiſtatꝭ vosn̄ tāꝙͣ ipſius familiā dū in nauibꝰeiꝰ fueritis ipſius excōicatio nō continget ⁊ excuſabiles eritis apud deuꝫ ſi in excōicatoꝝᵉ nauibꝰ exiſtētescum dolore cordis ſub ſpe pnīe cōicaueritis ipſis in qͥbus eoꝝ cōionēnon potueritisᶠ euitare. Idemlondon̄. epiſcopo. Poteſt p̄latus ⁊ dꝫ clericū incorrigibilē incarcerare⁊ laici citra mētum excōicationis de prelatorum licentia capere poſſunt clericos ⁊⁊ ad iudiciuꝫ ducerT fame tue: ⁊ infra Sane ꝯſuluiſti nos vtrum clerici grauiter excedētes qui tute non poſſuntmonaſterijs ad agēduꝫ penitentiaꝫdeputari qm̄ cū non peniteāt de cōmiſſis oportunitate fugiendi captata carcereꝫᵍ fugerēt clauſtri ⁊ priorius ſe ſceleribus ſceleſtiꝰ īmiſcerentte vel alijs p̄latis ſuis arte poſſituſtodie mancipariʰ. ⁊ īfr

tur nobis in hoīe noſtreretigionis qͥ nd ꝑmitiutnr in alijs. xvi. qj. i. ei. e ijq. vij. ſi hereticuQuid ſi abbatē nō hꝫ ſꝫ pͥorem aūt p̄latū alio noīe deſignatd om̄s monachos ⁊ regulares canonicos extedit̉ vt sͣ. e.ad hoſpitalarios hyeroſolimitanos q̄ ꝑ ſuū prioreꝫabſolui pn̄t. jͣ. e. canonicadē crederē de tēplarijs/ dūmō ꝯſimilē pͥoreꝫ hēant vt hn̄t hoſpitalarij(ad om̄s clauſtrales hocbn̄ficiū extēditur cuꝫ eadęm cā ſubſit in oībus)u Paſſus eſt. qꝛ ille vī̄uriā paſſuſ. ar. inſti. d̓iniur. §. ij. (ſicut īiuria facta filio pr̄eꝫ cōtingit etagere pōt tn̄ ſi pr̄ remittit īiuriā filiꝰ agere n̄ pōt(niſi pr̄ vilis ꝑſona fueritet filiꝰ hōeſta. ff. de īiur.ſꝫ ⁊ ſi. §. filiofamilias ſicet ſi abbas remittit īiuriam factā mōacho mōachus ager̄ n̄ poſſet acaſu bor̄ tn̄ ꝙ ẜm forū reihͦ deberet fieri. iij. q. vi. c.i. ⁊. vi. q. iij. p lacuit ſꝫ neſt ita ī caſu iſto: ⁊ ſufficiꝙ ita h̓ cauetur. vi. q. iſcriptum ē. ⁊. ff. qͥ ⁊ a qͦ. l.ꝓſpexit̉. x Promereri (ſꝫ nonne dat̉ h̓ euaī hͦ cagādi materiatſu nō abſoluit eū abbasſicut abſoluit illū qͥ antenonachatū deliqͥt. Sꝫrō ē qꝛ an̄ ingreſſuꝫ erateiuſdē ꝯditōis ⁊ ꝑ īgreſum facile tollit̉ obligatio. xix. q. iij. nō liceat. etq. ij. due ſūt. io ſed rō ꝟareddit̉ ī lr̄a .ſ. ꝑꝑ ſcādalūſcācluꝫ .n. ē ꝙ mōachlijciat manū ī maiorē qꝛiꝰ monachꝰ facitonū clericū. xvi. q. i. c. le.In cōtēptū. qd̓ ſemꝑmit̉: nec admitti dꝫpbatō īiū. ſic. liiij. di.fraternitatē. sͣ. de iude. evl(⁊ cū iſtis nō diſpēſabit abbas. b Iuriſperitiā No. ꝙ mitiꝰ agitur cū ignorāte ius pōſitiuuꝫ: ſecus in iure natirali: vbi nec ruſticitaetiā ꝑcitur. C. de in iuvo. l. ij ſicut nec ꝑcit̉ mulieri ꝯtra matrimoniū ſuum. ē eīꝫ de iure naturali. vt. sͣ. de diuor. gaudemus. vim.

fi. sͣ. de offi. ordi. irrefragabili. §. ceterū et eo iure quo abſolult al̓smulieres. sͣ. e. mulieres. Sꝫ qͥd ſi mōaſteria eſſent in diuerſis ep̄atiIbus. ⁊ vna monacha ꝑcutiat monachū vel mōachā vel cōuerſunvel clericum alteriꝰ ep̄atus cōueīat vterqꝫ ep̄s vel alter deleget alteri vicem ſuam. sͣ. ca. proxi. Ber.vere. ſub ſpe☞ veenie largcontra. qꝛ ſub ſpevenie nēo peccadꝫ. sͣ. de cle. ex mi.illud. ⁊ de cōſe. di.iiij. ꝙͣto qͥs ſedhic nō credo eoex hoc peccar̄ cuꝫpapa hͦ ꝑmittatꝭne ip̄i ex ſuo dolopͥmodū hēanti ſedhoc iō dicit. qꝛ bonaꝝ mētio ē ibi ſuas culpas timerevbi etiā culpa nōeſt. sͣ. de obẜ. ieiu.conſiliū. §. ij. v. di.ad eius arg. bo.ad hoc. sͣ. de pur.ca. c. vlt.b Reportare qd̓Seē nō dꝫ. xvi. q. i. legi. ⁊ sͣ. de reſcrip.ex tenore nec ip̄i d̓bent ridere defletibꝰ alioꝝ. sͣ. d̓ pͥul. petiſtis. qꝛ nede īprobitate ſuaꝯſeqͥtur actōeꝫ. ff.de fur. itaqꝫ fullo.§. i. ꝟ. ſed nēo necſtulti dn̄t eē melioris conditiōis qͣperiti. ff. qd̓ vi autclaꝫ. ẜuus ⁊ qꝛ d̓linquūt nō dꝫ eſſecorum cōditō melior. ff. de dona. inter vir. ⁊ vxo. l. iij.§. ic Exigi. sͣ. de excep. cū īter. ⁊ sͣ. deberet. excōicamꝰ.§. credētes ꝯuenire tn̄ alios aut reconuenire nō pn̄tſed excipere bn̄. vtin proxi. concor. ⁊appellare ⁊ proſequi appellationēsͣ. de excep. c. vl.d Neceſſaria e-mere Hic habesduos caſus in quibꝰ excōicatis licite participatur Alij notantursͣ. ę. cum defideres. In excōicatoꝝ ar. ē hic ꝙ ſi ſocius meꝰ incidit ī excōicationē nōſtatim teneor ip̄m deſerere nec ip̄e tenet̉ ſtatiꝫ diuidere ſocietatē. hͦintellige ſi ſine magno dāno hoc fieri nō poſſit. ar. xi. q. iij. an̄ceſſor.xxiij. q. iiij. c. i. ⁊. xli. di. qͥſquis. xij. di. illa. ⁊. viij. di qͥ cōtra moreſ(ar.cōtra. sͣ. de maio. ⁊ obe. illud. ⁊. xxiiij. q. i. om̄s qui.f Nō potueritis. ſupple ꝯmode qꝛ illd̓ dicimur poſſe: qd̓ ſine īcōmodo poſſumꝰ. ff. de. ꝟ. ſig. nepos. in fi. ff. de cōdi. inſti. filius qͥ ī fi.TT fame. carcerē .i. ip̄m clauſtrumo Ixxxij. q. ij. facit homo. B.qd̓ eſt eis carcer h Mācipati. ſine pena excōicationis.¶¶ Corrigere. sͣ. de offi. ordi. c. i. ⁊ sͣ. d̓ accu. qualiter ⁊ qn̄. ij ſne ſanguis eoꝝ de ſuis manibꝰ reqͥratur. sͣ. de offi. or. irrefragabili. vbi d̓hoc. ⁊ sͣ. de ſta.