Secundus

De iudicijs.

arbitriū per dictos arbitros ꝓmulgandum nihilominus poteſtateªCūqꝫ tertius arbiter a iudicibus p̄dictis electus cū altero duoꝝ ipſuꝫparti alteri condemnaſſet: idē ex eoſentiēs a ſepedictis iudicibꝰ ſe grauari: ꝙ ipſum ad obſeruantiaꝫ huiuſmodi arbitrij cōpellebant nr̄amappellauit audientiam. ſed ipſi appellatione contēpta excōmunicationis tulerunt ſententiā in eundemIdeoqꝫ mandamus: quatenꝰ ſi eſtita cum legaliᵇ ſit ꝓuiſione ſtatutūvt compromiſſum de incerta perſona in arbitrum aſſumenda non teneat dictā excōicationis ſnīam denuncietis penitus nullam eſſe.¶ Idem abbatiſſe ⁊ conuentui iotren̄.¶ Ualet compromiſſum factum in vnum vel inplures vt ipſi per ſe cauſam diffiniāt vel ꝑ aliosquos ipſi elegerint.Um a nobis petitur: et infra.¶ Ex parte veſtra fuit propoſituꝫ: ꝙ olim inter vos ⁊ ſenonen̄. archiep̄m queſtione ſuborta ſuꝑ eo:ꝙ idem archiepiſcopus aſſeres monaſterium veſtrum metropolitieoiure ſibi ſubeſſe ꝓcurationes ⁊ resalias exigebat a vobis. Tandē inR. ſancti angeli diac. cardina. tūcapoſtolice ſedis lega. a partibꝰ concorditerᶜ compromiſſo ⁊ promiſſoſub certaᵈ pena ꝙ arbitrio ſeu ordinationi eiuſdem vel duorū media-

Progationē iuriſdictionis de conſenſu partiū qui hic interuenit. ſedbit non valuit ꝓrogatio. qꝛ non valuit cōpromiſſum de incerta perſona aſſumenda. ⁊ ſic non poterat fieri executio: licet intenderent ꝓrogare iuriſdictionē delegatā de vno negocio ad aliud. B.b ¶ Legali. vt. ff. eo. item ſi vnus. §. ſi in duos. qꝛ cōpromiſſum de incerta perſona nōvalet. vt ibi dicit.qꝛ in aſſumēda illatertia perſona iſtiiudices poterantdiſſentire. ⁊ ſic resſine exitu futura ē.arg. cōtra. jͣ. c. ꝓxi.ſed ibi ſoluit̉. ⁊ ſiciudex certus eē debet. alias non valet cōmiſſio. sͣ. dereſcri. ad hec. ⁊ ſiꝓcurator certꝰ eſſe debet. ff. de procura. l. ij. ſic ⁊ tutorincertus dari nonpōt. ff. de teſta. tu.tutor incertus. ⁊. l.duo ſunt titij. ⁊ inſti. de lega. §. tutor⁊ ideo cum a pricipio non tenuericōpromiſſum: licfuerint poſtmodūconcordes in aſſumenda tertia ꝑſona: non tamen tenuit arbitriū. ⁊ ſicnec ſnīa etiā excōmunicationis propter hoc lata. ⁊ ſiceſt arg. ꝙ ſi principale nō tenet: necacceſſoriū. jͣ. de fo.cōpe. ſi diligenti. ⁊jͣ. de fi. inſtru. interdilectos. ⁊. C. d̓ legi. non dubiū. iteꝫargu. qd̓ ab initionon tenet: poſteanon cōualeſcit. ffde reg. iur̄. qd̓ in initio. ⁊. xvi. q. iij. §. poteſt. ver. qd̓ ſi priuatus. Iteꝫeſt argu hic: ꝙ licet res ad eum caſum perueniat a quo poteſt habere initium: tamē non valet. hic non valuit cōpromiſſum. qꝛ tertiꝰ arbiter incertus erat. ſed manifeſte cōtradicit. jͣ. de appel. cum ſpeciali.vbi dicit̉ ꝙ duo arbitri ſunt eligendi. ⁊ ſi concordare nō poſſunt aſſumant tertiū. ⁊ ſi tertius arbiter incertus eſt qualiter reſpondebis.Poteſt dici ꝙ illud eſt ſpeciale in cauſa recuſationis. qꝛ illi arbitrinō dicunt̉ veri arbitri: īmo qͣſi naturā iudicū ſapiunt. qꝛ iuriſdictōeꝫvidentur habere. arg. sͣ. de offi. deleg. ſuſpitionis. Uel dicas. ꝙ nōeſt cōtra. ibi em̄ ſtatuit ius ꝙ duo arbitri eligant̉ a partibꝰ qui de ſuſpitionis cauſa cognoſcant: ⁊ ſi illi duo non concordant ipſi arbitrieligant tertiū. sͣ. de offi. delega. ſuſpitionis. et partes non eligunt illos: vt ſi diſcordes fuerint eligāt tertiū. ſed ſimpliciter eligunt duosnulla mentione habita de tertio. ⁊ ius oſtēdit ibi quid facere debeātpartes: ⁊ quid poſtea ipſi arbitri cū in fine non poterūt concordare⁊ etiā qd̓ dicit hic reſpicit ipſum factum: vt ſi tertius eligat̉ incertusnō teneat cōpromiſſum: vt hic factū fuit: ſi dictū fuiſſet hic ꝙ certā ꝑſonā eligerent: ſi diſcordaſſent tūc valeret. ff. e. itē ſi vnꝰ. §. ſi in duos.Um a nobis. cōcorditer cōpromiſſo. ⁊ ſic de re ſpūali pōt in eccleſiaſticā ꝑſonā cōpromitti: qd̓ verū eſt. sͣ. e. cōtingit. vbi de hͦ.d ¶ Sub certa .s. e. dilecti. cui tm̄ metu pene ſtabit̉. vt ibi. ⁊. C. e. l. i. ⁊ſic religioſi pn̄t exigere penā. qͣliter ⁊ qn̄ hoc liceat. dicit̉. sͣ. e. dilecti.e ¶ Mediatorū. ſic videtur ꝙ arbiter incertus poſſit aſſumi. qꝛ h̓ nōfuit expreſſum de mediatoribus iſtis. vnde ſignāt̉ contra. sͣ. c. ꝓxi. ff.eo. itē ſi vnus. §. ſi in duos. ſed dicas ꝙ cardinalis nō fuit aſſumptꝰvt verus arbiter nec illi mediatores: ſed potius fuerunt amicabiles

cōpoſitores qui de plano ⁊ ſine ordine iudiciario ⁊ ſine aliqua cognitionepartes concordauerūt. ⁊ hoc patet ex verbis illis arbitrio ſeu ordinationi.⁊ ex eo qd̓ dicit inferius ordinando ⁊ diffiniendo. vnde qd̓ factū fuit per legatū ſiue per illos quos ad hoc mediatores elegit tenet. vel ſi fuerunt arbitri adhuc ceſſant cōtraria. quia hic non fuit cōpromiſſum factū de incerta ꝑſona. ſed partes dederūtpoteſtateꝫ legato vt ipſeeligeret arbitros ſeu mediatores: ⁊ ipſe elegit certos. ⁊ hoc non eſt ꝯͣ illa iura ſuperius ſignata. ⁊ iōpapa cōfirmat ordinationem illorū. qꝛ nec cardinalis poterat diſcordare. ſedin ſuperiori decre. potuerunt diſcordare. ⁊ ita nōcontradicit.Ompromiſſum. beFedes. hoc ſumptū ēde legibus illis. ff. e. diemꝓferre. §. i. ⁊. l. ſꝫ interpellatur. §. ſi ab altera parteſecus eſt in iudicijs. iudicium em̄ tranſfert̉ ad heredes: ꝙͣuis de heredibusmentio non fiat. C. de iuramē. calū. aut̓. principales. ⁊ hoc ideo. qꝛ arbitriaſtricti iuris ſunt. cōpromiſum vero non extenditurniſi ad ea tm̄ de quibꝰ expreſſe in cōpromiſſo cauetur. sͣ. e. cū dilecti. ⁊. ff. eo.non diſtinguemus. §. d̓ officio. nec ad alias perſonas. vt in legibus predictis. Sic pactuꝫ perſonale nō extendit̉ ad heredeſquandoqꝫ. ff. de pac. idemin duobus. §. perſonale.⁊. l. iuriſgētium. §. pactoꝝſi alterius partis tm̄ heredis mentio etiā fiat mortenihilominus ſoluit̉ compromiſſum. vnde ex vtraqꝫ parte debet fieri mētioedum. alias non tranſit ad heredes. vt dicit lex predicta. ſed interpellar. §. ſi ab altera. vnde melius diceret̉ in cōpromittentiū heredes. ⁊ ita ſolr mortēuit̉ cōpromiſſuꝫ per mortē alteriꝰ cōpromittentis. sͣ. e. ex partealterius arbitrorum. sͣ. de offi. deleg. vno. B. VSLLT2E quo vultdeo. ꝓprium nomen eſt.h ¶ Quē i. qͥ caſus ꝓ cāu. ⁊ ē anthiteſis figura fic. lxxdi. ordina3tiones ⁊. xviij. q. ij. quidā. vbi eos ponitur ꝓ hi. K57i ¶ Interrogatus x ſuperabundanti interrogat̉ qm̄ alias ex neceſſitate tenebatur ſub eis reſpondere qꝛ iudiciū redditur in inuitū. ff. de ꝟbo. obli. inter ſtipulantē. §. i. qꝛ ꝗēs cauſe tūc in ſynodo tractabant̉/ vel forſitan ne poſſet poſtea iudicē recuſare. iij. q. iij. §. offeratur. sͣ. de offi. deleg. ſuper queſtionū. §. nos. ⁊. §. verū niſi aliqͥd poſtea de nouo emergat. sͣ. de offi. delega. inſinuante. ⁊. ff. de interro. act. de etate. §. ex cauſa/ ⁊. ff. de procur.ſi poſt datum damnū. ⁊ de peni. diſ. vi. placuit ſed illa non fuit cauſa qꝛ ſyꝗ̄dum totam non potuit recuſare..jͣ. de cāk ¶ Experiri experixi ponit̉ hic ꝓ defendere aliqn̄ tn̄ ponit̉ ꝓ agTVopoſ. ⁊ ꝓpri. paſtoralis e no. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. c. pe.l ¶ Placere ſed nōne fuit locus penitentie (videt̉ ꝙ ſic. ff. de iuriſdi. om. iud.ſi conuenerit rn̄deo locus eſt penitentie. jͣ. de iurepa. cū ſāīci ſed non hic (qꝛnon poteſt penitere in alterius preiudicium. ff. de regū. iur. nemo. qꝛ cōtumacitexr receſſit fuit excōmunicatus. xi. q. iij. certi. imllb̓ndere vt dictumeſt. ¶ mnuitus colipelliturxim ¶ Donec loquitur ẜm antiqua tꝑa quando cauſa excōicati tractabat̉ ante ꝙ abſolueretur. xi. q. iij. ſi epiſcopus forte. Intellige ẜm antiquā lr̄am queolim in antiqua cōpilatione talis erat Hic nullus eideꝫ cōmunicet doneccauſa eius quꝫuit terminū ſumat ⁊ ẜm iſtam litteraꝫ bene loquit̉ ẜmTII Iſxv.I4X.gL