Liber

da. ¶ Nos igit̉ inqͥſitiōi tue ex ord.R ꝙ in prīo ꝯſultationis articulonō credimꝰ laicos penā excōicationis euadere ꝙͣuis ꝑ eoꝝ factuꝫ corporalis leſioᵖ non fuerit ſecuta (citra qua violētia ſepiꝰ circa clericosnequiter ꝑpetratur. In ſecunda vero qōne credimꝰ diſtinguedū anisqͥ nominatī excōicato cōicat ſciēterin crimine cōicet criminoſo ei conſiliumq īpēdendo auxilium vel fauoreꝫ aut al̓s in oratiōe vl̓ oſculo auorādo ſecū aut etiā comedēdo. ¶ Iiprimo qͥdaꝫ articulo cuꝫ talis cōicꝫcriminiᵍ ⁊ participet criminoſo ac ꝑhoc rōne dānati criminis videat̉ ineū d̓linq̄re qui dānauit ab eo vl̓ eiꝰſuperiore merito delicti tūc erit abſolutioᶠ requirēda cū facientēª ⁊ cōſentiēteꝫ par pēa cōſtringat. ¶ Irſecūdo vero caſu a ſuo epiſcopo vla proprio ſacerdote poterit abſolutiouis bn̄ficiū obtinere ꝙͣuis enim⁊ tunc nō iudicis ſꝫ iuris ſententiaexcōicato cōicans ſit ligatus qꝛ tn̄conditor canonis eiꝰ abſolutionemſibi ſpecialiter nō retinuitᵇ eo ip̄o ꝯceſſiſſe videt̉ facultate alijs relaxandi Is aūt qui iuxta primū modumexcōicato cōicat cū iuramēto dꝫ abſolui qͥ v̓o iuxta ſcd̓ꝫ modū: re cōciari poterit ſine iuratoriā. cautioneUeruꝫ ſi difficile ſit ex aliqua iuſtacāᶜ: ꝙ ad ip̄m excōicatoreꝫ abſoluedus accedat cōcedimus indulgēdovt p̄ſtita iuxta formā eccl̓ie cautiōeꝙ excōicatoris mādatoᵈ parebit: aſuo abſoluat̉ ep̄o vel ꝓprio ſacerIdoteᵉ. ¶ Idē ſtrigonen̄. archiep̄o.¶ ¶ Iuramētū excōicati de ſtādo mādatis eccīeō hꝫ vim abſolutionis. h. prīo excōicato nullusD

niexcōicatus maiori.Uod in dubijs: ⁊ infra. ¶ Reſpōdemꝰ: ꝙ excōicato licꝫ ꝙſtet mandato eccl̓ie iuramēto firmauerit: cōmunicari nō dꝫ: donecᶠ ꝑ eccleſiā fuerit abſolutꝰ: alioquin poſtiuramētuꝫ nō eſſet abſolutio neceſſaria. MNullus aūt ſcienter noīatimexcōicato ꝯmunicare tenet̉ niſi quedaꝫ ꝑſone q̄ per illud greg. pape capitulum qm̄ᵍ multos ſpecialiter excuſāt̉. ¶ Illi aūt qͥ noīatiꝫ excōicatisp̄ſumptuoſe ꝑticipāt p̨̄ter ꝑſonasdicto canone ānotatas: niſi ab eorūꝑticipatiōeʰ ꝯmonitiⁱ forte deſtiterint: excōicatiōis vinculo ſunt innodandiᵏ (ſecus aūt ſi ſcienter ꝯmunicant ei qui cū ꝑticipibꝰˡ ſuis eſt vinculo excōicatiōis ſnīaliter innodatus/ tunc em̄ ⁊ ipſi ſnīaꝫ excōicationis incurruntᵐ. ¶ Ideꝫ doctoribꝰY decretorum bono.¶ Excōicato cōicare tenētur qͥ priꝰ erāt ei obligati ad obſequiū familiare alij vero nō tenent̉ d̓ neceſſitate lꝫ īterdū pn̄t neceſſitate vrgēte.¶ Nter alia q̄ ſtrigon̄. archiep̄sꝓponi fecit nos recolimꝰ rn̄diſſe ꝙ nullꝰ noīatiꝫ excōicato ſcienter cōicare tenet̉ niſi q̄dam ꝑſone q̄per illud greg. pape. c. qm̄ multosⁿſpāliter excuſant̉. Ueꝝ ex hac rn̄ſione orta ē occaſioº diſputadij alijs/ꝯcedētibꝰ: ꝙ excōicato cōicare tenēturꝭꝑſone ī p̄dicto ca. nominate: preſertiꝫᵖ que priꝰ ad cōionē eoꝝ ex debito tenebāt̉ alijs aſſerētibꝰ eoſ cōicare licite poſſe/ ſi velitnon in ad hoc ex neceſſitate teneri.Ut igit̉ vn̄ ius ꝓdijt interpretatioquoqꝫ ꝓcedat ambiguitateꝫ hmōi

refertꝭ an aliqͥs in compedibus an parietibꝰ teneat̉. ff. ex qui. cau. maio.ſuccurritur in fi. q ¶ Conſilium impēdendo qd̓ aliter nō erat facturꝰar. ff. de his qͥ no. īfa. l. i. ī fi. ⁊ sͣ. de homi. ſicut. §. qͥ ꝟo (nō refert eīꝫ an d̓ bonō malum vel de malo deteriorē fecerit. ff. de ſer. cor. l. i. §. qͥ igitur aliasnō tenet̉ qͥs de cōſilio liſi ille aliter nō fuiſſet facturꝰ. ff. mā. ſi remunerandi. §. ſi tibi. in. fi(vel niſiſit fraudulentum. ff. deg. iur. cōſilij. lau.r ¶ Comedēdo tūc ī iſtiscaſibus nō cōicat illi incrimīe ſed extra (vn̄ ꝓpihoc nō ē ligatꝰ eadē ſententia cū illo quare ſi cōtra ip̄m in accuſationeꝫꝓſilirꝫ excipet̉ poterit aliter cōtra illū nec hēbitlocū replicatio cōionis.sͣ. de excep. a nobis.g ¶ Cōicet crimini. porcaſuꝫ ꝑ illā decre sͣ. e. ſignificauit (vel per illamj. e. ſi concubine.t ¶ Tunc erit abſolutio.(colligit̉ h̓ ꝙ ſi ego excōico ꝑrochianū meū ꝓpt̓crimē ⁊ ꝑrochianꝰ alteteriꝰ ei cōicat fauorē imꝑtiendo ī delicto ſuo inme vr̄ delinquere Et eadē ſnīa ligat̉ ⁊ n̄ ſnīa canonis/ qꝛ tunc a ſuo ep̄ovel etiaꝫ ꝓpͥo ſacerdoteabſolueret̉. vt. jͣ. ſequit̉Et ſic iſte ꝓpter delictiligat̉ ſnīa mea: ⁊ a me dꝫabſoluiſe cuꝫ iuramēto.vt. jͣ. dicit ⁊ ē ſi. sͣ. eo. nobiſ .i. vbi large appellat̉ſubditꝰ rōne delicti Sq̄ri pōt cū excōicationſnīa extēdat̉ ad alienūrochianū: qͣre n̄ extēditſil̓r indulgētia vel remiſſio. vt. sͣ. de pe. ⁊ re. ꝙaūt ( Uin. dixit ꝙ vtrobiqꝫ aīe ꝯſulit̉. ⁊ iō ī indulgētijs illd̓ obtinꝫ: vt diutius affligat̉ qͥs ꝓ peccatis E ſimiliter in excōicatione vt diutius affligat̉nec excōicatio eſt mortalis. ſꝫ medicinalis. ij. q. i.multi. ⁊. xxiiij. q. iij. corri jͣpiant̉. (Uel dic aliā rōnem indulgētia nō trāſit ad alienū ꝑrochianū: qꝛ ep̄s in eū nullā hꝫ iuriſdictionē. vn̄ ſua indulgētia vel remiſſio nō p̄t illū ſoluere. qꝛ ip̄m nō ligauit. qꝛ qͥ nō pōt ligare nō pōt abſoluere. ⁊ ecōuerſo. xxi. di. inferior. ⁊. xi.q. ij. c. i. ⁊ sͣ. de pe. ⁊ re. oīs vtriuſqꝫ ſꝫ in ſnīa excōicatōis ſecꝰ eſt qꝛ ille ꝓpter delictū ſiue rōne delicti efficit̉ de foro excōicātis. sͣ. de foro ꝯpe. c. vlvn̄ ꝓpter hoc pōt illū ligare ⁊ abſoluere: ⁊ ille incidit ꝓpter delictū ī ſuāſnīaꝫ ⁊ ſic ligatꝰ eſt ab eo. vn̄ ab eo debꝫ abſolui ⁊ qd̓ ꝓuiſum fuit ad ꝑenam trahi nō dꝫ ad gr̄am .sͣ. de trāſſa. inter corporalia Sꝫ etiā miruꝫ videt̉ qͣliter ſnīa excōicatōis liget illos de qͥbus nō fuit dictū vel cogitatūet res iudicata ſolū illis nocet cōtra quos iudicat̉. sͣ. de fi. inſtru. inter dilectos. ⁊. c. pe. ⁊. ff. de ex. rei iu. cuꝫ q̄ritur. ⁊. l. rei iudicate nec expoſtfactopōt augeri obligatio. ff. de dā. infec. dāni. §. ſi is qͥ ⁊ ex quo poſt ſnīaꝫ aliqͥd accidit noua interpellatione opꝰ eſt.e iudi. nō pōt Uteꝫ incōueniDens ē ꝙ aliqͥs excōicet̉ qͥ nō eſt admonitꝰ nec citatꝰ. jͣ. e. ſacro Iteꝫ ẜm h̓talis ſnīa nō differt a canone late ſnīe cū tn̄ hͨ ſnīa nō ſit gn̄alis/ ſꝫ tantūAnā ꝑſonā cōp̄hēdit Go. dixit. ꝙ hec diſtīctio q̄ fit hic in lr̄a hꝫ locū ī eocaſu cū ſub hac forma fit excōicatio: excōico te cū oībus cōicātibꝰ tibi. vttūc diſtīguat̉ ibi qͣliter ei cōicet. vt. jͣ. e. c. ꝓxi ad fi. ⁊ ſic n̄ obſtant p̄miſſa.hͦ nō credo īmo credo illū eſſe

59Vxxj1Gīuoluit̉ qꝛ īcidit ī factū qͣſi dānatū ⁊ ſnīa trāſit ad eū ꝑ talē ꝑticipationē. jͣ e. ſi ꝯcubine ē ſi. d̓ īmu ecl. aduerſꝰ. vbi ſuccedit ī viciū ⁊ h̓ accedit ad crimē ergo eadē lepra qͣ ille punit̉ ⁊ iſte ēt accedēs teneridꝫ. ar. i. q. i. cito turpē ſic̄ ꝑ ꝑticipatōnē ſolā ī locutiōe ꝯtrahit̉ excōnaior excōicatio/ qꝛ tūccatō minor ita ꝑ cōionē in crimīe cōtrahit̉e plus delinqͥt. vn̄ n̄cicere tenttipter ponaoeſt neceſſe vt nouaxcōicato incurrrit minorē ⁊ ē excōꝯtra tales ꝓille eſſꝫ excōicatꝰ cum participicedāt qͥ alieno facinori ſuā cōioneꝫcōmiſcent. xxiiij. q.i. c. i. ij. ⁊. iij.a ¶ Facientē. ⁊ cōſentientē hec ē ꝓbatio ꝙ eadē ſnīaīuoluatur: ſic. jͣ. eoquante. ⁊. xvij. q.iiij. oēs. ⁊ sͣ. de offi. deleg. c. i.b ¶ Nō retinuit ſil̓rpretor magiſtratibus q̄daꝫ ꝯmittitſcꝫ cautiōem ⁊ inpoſſeſſionē ex prīodecre. cā damni infecti. ff. de dā. infe.dies cautōi (ſꝫ miſſionē ex ſecūdo decreto ſibi rẜuauitff. d̓ iuriſdi. om. iu.iubere Et ē h̓ ar.ep̄os poſſe diſpenſare vbi ſpālit̓ diſpēſatio nō ē inhibita. arg. sͣ. d̓ ſpōcū apd̓. ⁊. xvi. q. i.ſunt nōnulliſ cōceſſum videt̉ qd̓ īeſt ꝓhibitū. ff.cau. ma. l. necnō. §¶ Iuſta cā ficie.ſacro. ⁊ ſi. sͣ. ti. ꝓxi.capi. vlti.d ¶ Excōicatorismādato. ſi. sͣ. e. decetero. ⁊. jͣ. e. ꝙͣuise ¶ Sacerdote. ſicergo ſimplex ſacerdos pōt abſoluer̄xxvi. q. vi. c. vl. ſic⁊ ligare. ij. q. i. ne.mo. b.Uod ī dubijs¶ Honec ꝑ eccleſiam ſi. sͣ. e. cum deſideres. ⁊. c. a nobis nec etiā ꝑ p̄latū ſnū dꝫ ei cōicari. vt ibi. qꝛ qd̓ alijs ꝓhibꝫ ip̄e facere n̄ dꝫ vt ibi notat̉ Itē ꝑmittit̉ alicui tāgere ſacra cui nō ꝑmittit̉ ingredi ip̄a: ⁊ ſic cōtra illd̓ qd̓dr̄. v. di. ad eius ꝟo. ⁊ ꝯͣ id. xcv. di. illud. vbi d̓r qͥbus reliqͣ ſacramēta negātur qūo vnū genꝰ ſacramēti cōcedit̉ qͣſi diceret non.)¶ Quoniā multos. xi. q iij. qm̄ multos. ⁊. jͣ. c. ꝓxi.¶ Participatōe (qꝛ h̓ nō diſtinguit̉ an in crimīe an ī alijs cōicenteis. Uidebat̉ quibuſdā ꝙ ſi in crīe cōicent incidāt ſolūmō in mīorem excōicationē qd̓ nō eſt veꝝ vt patet. sͣ. e. c. ꝓxi. cuꝫ talis abſouatur cum iuratoria cantione. vt ibi dicitur.i ¶ Cōmoniti. Iud ex n̄ dꝫ excōicare ꝑticipātes cū excōicatiſ ab ip̄oniſi canonica monitōe p̄miſſa hl̓s excōicatio n̄ tenet vt ī ꝯcilio lugdu. eo. ti. ſtatuimꝰ E ita habetis tertiū caſuꝫ in quo excōicatio nontenet citra aliquam appellationem.k ¶ Innodādi Qui eīm p̄ſumptuoſe ꝑticipat excōicato: excoīcadꝰſt maiori excoīcatione vt hic dicit. ⁊. xi. q. iij. qͥ coīcauerit Et ē hocnotabile. qꝛ ⁊ ip̄e claues eccl̓ie ꝯtēnit. qͣre puniri dꝫ. ar. sͣ. de pe. c.vl. sͣ. de exceſ. prela. c. vl. vbi de hͦ ī notula magna.