Liber

¶ Mulier nubens infra aunum Igabiinfamiam non incurrit.Uper illa queſtione qua queſitum eſt (an mulier poſſit ſineinfamia nubere infra tēpus luctusẜm leges diffinituꝫ (reſpondemusꝙ cuꝫ apoſtolus dicat mulier viroſuo mortuo ſoluta eſt a lege viri ſuiin dn̄o nubatª cui voluerit per licetiamᵇ ⁊ auctoritatē apoſtoli eiꝰ infamiaᶜ aboletur.¶ Innocen. iij. p. nobili mulieri.ummatur vt precedens.Um ẜm apoſtolū mulier mor¶ Ituo viro ſuo ab eiꝰ ſit lege ſoluta: ⁊ nubēdi cui vultᵈ tātū in dn̄oliberā habeat facultatē nō debet logalisᵉ infamie ſuſtinere iacturam q̄lꝫ poſt viri obitū infra tp̄us luctꝰ .ſ.vnius anni ſpaciū nubat: ⁊ cōceſſaſibi tn̄ ab apl̓oᶠ vtitur ptāte cuꝫᵍ inhis p̄ſertim ſeculares leges nō dedignetur ſacros canones imitari.Liber quintusDe accuſationibus inquiſitionibus ⁊ denunciationibus.Felix papa¶ Ad petitionē illegitimi acccuſatoris renon eſt ad iudicium trahendus.I legitimusʰ nō fuerit accuſator nō fatigeturˡ accuſatus. ¶ Idem ep̄is ꝑ galliam conſtitutis.¶ Adenunciatiōe repellitur is qui noͣ premonuit.

I quis ep̄s ab illis accuſatoribusᵏ qͥ recipiēdi ſunt accuſatusˡ fuerit/ poſtꝙͣ ab eis charitatiueᵐ cōuentusⁿ fuerit vt cauſaꝫ emēdet ⁊ eā corrigere noluerit nō oliꝫºſed nūcᵖ ad primates cauſe eiꝰ canoInice deferāt̉. Greg. duci cāpanie.¶ Criminatio prelati debet tractariillis quorum intereſt.¶ Lla prepoſitoꝝ: ⁊ infra Sivro aliquis eſt de monaſterioqpredicti abbatis qͥ poſſit dicereᶠ/ ꝙad culpā reatumqꝫ eius pertineat:nos cum eis quoꝝᵍ intereſt cauſaꝫdiſtricte volumus perſcrutari vt vl̓ 4condēneturᵗ vel abſoluatur.¶ Ideꝫ conſtantie auguſte.¶ Qui de aliquo crimine accuſatur vel denūciatur interim promoueri non poteſt.Mnipotēs deꝰ: ⁊ infra Ual¶ Ydegraue eſt: vt vir de quo tanta ⁊ talia nūcianturᵛ (cū ante requiri ⁊ diſcuti debeant honoreturˣ.Paſchalis papa.¶ Epiſcopus per exceptionem criminis illuꝫ ab accuſatione ſua repellere non poteſtquem ante a ſua familiaritate neglexerit ſeparare.Ulli epiſcoporuꝫ ab accuſaIVtione ſua repellereʸ liceat; qͦsanteꝙͣ ſe ab eis impetendū cognoſceret a ſua cōmuni familiaritateᶻneglexerit ſeparare.T pa aEx concilio maguntino. g¶ Abſolutꝰ d̓ certo cūd d̓ eodem iterum ac Ayocuſari non pKo

ſed oratio ſuper hominem .i. q. i. manus ⁊ ſolennis penitentia nō iteraturl. di. ꝙͣuis. ⁊. c. in capite Gratia. tn̄ dicit ꝙ iteratur ẜm cōſuetudinem quorūdam. de pe. di.aſ⁊ benedictio iſta cuꝫ alſcd̓am duxitvirginem iteratuꝝ/ ⁊ hoc ſi papa ſciattalem cōſuetudUper illadomino. jͣ. c. proxi.ergo cum apoſtolus nulium tempus adijciat necnos adijcē debemꝰ. xxxi.ẜq. i. ꝙ ſi dormierit. ⁊. ij. q̄v. conſuluiſti. ⁊ sͣ. de trāſla. īter corporalia ſoli erIgo honeſtati ſue cōſulatmulier quia ſtatim lꝫ exquo tempus non adijcit̉inſti. de verbo. obli. §. pͦub ¶ Per licentiaꝫ que inlligit̉ interuenire eoip̄oꝙ nō prohibętur: vt. xvi.q. j. ſunt nōnulli.3Infamia. jͣ. c. ꝓximo.Um ẜm. cui vult ſi.vij. q. i. ſicut alteriꝰ.⁊ sͣ. c. ꝓxi.e ¶ Legalis infamie quāinfligit lex ei que nubit infra annumine turbaretuſanguis ⁊ de prole dubitaretur. C. de repu. cōſenſu. §. ſi vero ff. de his quinot. infa. l. libertoruꝫ. §. i.Et no ꝙ canones iſti nōſolū talem mulierem libeArant ab īfamia: ſed ab oīl pena quam exprimit lex;M C. de ſecun. nupt̉. l. i. ⁊ inaut̓. hiſdem penis. ⁊ ī auSten. de reſtit. ⁊ ea que pa.§. vl. col. iiij. nec debet dici īfamis in foro ciuili: eT quo per eccleſiam ⁊ licentiam apoſtoli remiſſa eſt.(ar. sͣ. qui fi. ſint le. per venerabileꝫ. ⁊. ij. q. iij. §. hīc.colligiturdā tamēdicunt ꝙ ꝓpterea nō euadit pęnā illaꝫ qua priuat̉ ante nuptiali donatiōe aut̓. p̄dicta. de reſti. ⁊ eaque pa col. iiij. qua virum ſuuꝫ ita velociter dehoneſtauit: vt appareat etam eo viuente eam non caſte vixiſſe (vt ibi dicitur ⁊ ideo ꝑdere debet qͥcquid ex liberalitate viri ad eam potuit peruenire nec eccleſia in hoc potuitpenā illam tollere qꝛ quādam ingratitudinē videtur mulier cōmiſiſſe (ar.3. de dona. ꝓpter eius nec eſt hoc ꝯͣ apl̓m. sͣ. de diuort. gaudemus.f ¶ Ab apoſtolo (quā alicui auferre nō poſſumus. xxviij. di. de his (beneficiū enī iuris nemini eſt auferendū. v. di. ad eius vero. ff. de re iudi. l. iiij. §. ſOquis cōdēnatus E beneficiū principis latiſſime interpretandū eſt. ff. de cōSſti. princi. beneficium ⁊ ſic ad oēs mulieres hoc beneficiū extenditur.g ¶ Cū in bis .ſ. matrimonijs ꝯͣhendis in quibꝰ ſacre leges ſacros canōesocimitātur. in aut̓. qūo oportet epiſ. §. vlt. col. i. ⁊ in aut̓. vt cle. apud ꝓpriosepiſ. §. vlt. col. vi. ⁊ sͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊ ī aut̓. de eccle. ti. circa pͥn. coll̓. ix.I legitimus. legitimꝰ iō dicit qꝛ ſi ſit criminoſus nō pōt aliū acciſare. iij. q. vij. qͥ ſine. ⁊. c. poſtulatꝰ e qͥ trabē geſtat ī oculo: feſtucā d̓oculo frīs nō pōt eruere. ea. cā ⁊. q. e. §. tria. ꝟſi. porro. in fi. ⁊. i. q. i.multi. ⁊. vi. q. i. qͥ crimē (qͥ .n. aliū accuſat dꝫ eē bone fame nō ſuſpectus ꝑ iura p̄dicta ſi .n. ad denūciādū viles ꝑſone nō admittūtur: vt. sͣ. deſpō. cū in tua. multo fortiꝰ nec ad accuſandū. Iteꝫ nec debēt eē inimici. jͣ. e.cū oporteat. ⁊. c. cū. p. māconella. ⁊. c. meminimꝰ. dꝫ .n. eſſe ſine crimine noninimicus: bone fame ⁊ opinionis qͥ aliū accuſat: al̓s nō eſt legitimꝰ accuſator. criminoſus .n. criminoſum accuſare nō pōt aut ēt denūciare.i ¶ Fatiget̉. ſꝫ repellat̉ accuſator ⁊ abſoluat̉ reꝰ ab obſeruatiōe iudicij. vi.q. vl. c. vl. §. actor (niſi fuerit īfamatꝰ tūc dꝫ īdici ei pugratio. ij. q. v. p̄ſbr̄. ij.⁊. jͣ. de pur. cano. c. cū. p. E hec decre. ꝑtinet ad primā partē rubrice.I qͥs ep̄s. accuſatoribꝰ .i. denūciatoribꝰ. l¶ Accuſatꝰ .i. denūciatꝰ.77 5

m ¶ Charitatiue (ar. ꝙ admonitio ſemꝑ ē p̄mittēda an̄ accuſatōeꝫ etan̄ vindictā. xij. q. ij. īdigne. ⁊. xvi. q. i. qͥdā mōachi. ⁊. q. vij. oēs decīe⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. ⁊. jͣ. de ſen. excō. ſacro cū agit̉ in modū denuiciatiōis ad pnīam: tūc neceſſaria ē admonitio ẜꝫ euāgelicā ꝟitatē. sͣ.d̓ iudi. nouit. ⁊. ij. q. i. ſi peccauerit. ⁊. jͣ. de ſimo. lꝫ heli. ⁊. jͣ. e. cū dilectꝰij. ī qͦ caſu loquit̉ hͦckita ꝑtinet adyltimā ꝑtē rubrice (⁊vbi dicit accuſatoribꝰ: expōę .i. denūciatoribꝰ (Accuſatus .i. denūciatꝰ: vtdictum eſt.n ¶ Cōuētꝰ .i. monitus: vt ſequens lr̄aindicat.¶ Nō olī .i. nō an̄admōitōeꝫ admittat̉ ad denūciādū.¶ Nūc .i. pꝰ admonitionē dꝫ admittivt dictū eſt.¶ Ala p̄poſitorū lō mōaſterio nota ꝙ nō debēt ad.itti ad d̓nūciādū(niſi illi qͦꝝ ītereſt vtmonachi: vt hꝭ autet pr̄oni. xvi. q. vlt.filijs aut ēt ꝑrochiani. lxiij. di. vota ciuiū. ⁊ vij. q. i. factꝰē. r ¶ Dicē̓ .i. accuſare. jͣ. e. ex ꝑte. ⁊. ij.q. iij. eleutheriū (ſꝫpotiꝰ loqͥt̉ ī modūinqͥſitiōis: ſiue denūciatiōis ī qͦ caſutenēt̉ ad denūciandū: vt. ij. q. vij. quaꝑꝑ: ⁊. ar. sͣ. de cog.ſpi. tua ad hͦ .n. qͥlꝫtenet̉: ēt ſi iuraſſꝫ n̄denūciare. sͣ. d̓ iur̄iur. quēadmoduꝫ.ſ ¶ Quoꝝ ītereſt .ſ.fratrū ſuoꝝ. lxxxvi.di. ſi quid.4t ¶ Cōdēnet̉. hͦ ſēꝑ dꝫ ꝯtīere diffinitiua ſnīa ꝯdēnatōeꝫ vl̓ abſolutionē: alias nō tꝫ. ij. q. vi. §. diffinitiua. ⁊. xxiij. q. iiij. illd̓ ēt vl̓ eqͥpollēs. īde ꝟ. ſig. ī his. ⁊. ff. de arbi. qͥd tn̄. §. ſi arbiter (ſic ⁊ ſnīa q̄ ſine certa q̄titate ꝓfert̉ nulla ē nec ī aliqͣ ꝑte actoꝝ hͦ reꝑit̉. C. d̓ ſen. q̄ ſine cer. ꝙͣMnipotēs. nūciāt̉ ſic ad vltimā ꝑtē ti ꝓfer. l. pe. ⁊ vl. Tā.tuli ꝑtinet cū ēt aliqͥs accuſat̉ aut denūciat̉ vl̓ ēt inqͥrit̉ gͣuata ēſtatī eiꝰ opi vt īterī ſi dēat ꝓmoueri. lxxxi. di. tātꝭ daniel. ⁊ sͣ. d̓ teſti. cvl. C. d̓ ꝓcu. reū. ⁊. ff. de mu. ⁊ ho. l. reꝰ. i. rn̄ (iſi poſt ānū. vt. e. l. reꝰ. §.¶ Ulli ep̄oꝝ repelle̓. Iudex tn̄ ex officio ſuo pōt repellē̓ accuſatoeum. x ¶ Honoretur .i. ad honorem promoueatur.rē ſi nō fuerit idoneꝰ. ar. ij. q. vij. alieni. ⁊. c. qͥ ſi ſūt. ⁊. c. q̄rēdū. ff. d̓ poſtulā. qͦs ꝓhibet. ⁊ sͣ. de excep. exceptiōeꝫ. ī fi. ⁊. ff. de peti. here. l. vlt.z ¶ Familiaritate (nō enī mō pōt reprobare etiā mores quos priusꝓbauit. ff. de adul. ſi vxor. ī fi. ⁊. xxxij. q. v. horrēdꝰ. ⁊ sͣ. de fi. p̄ſby. veniēs. ff. de neg. ge. pōponiꝰ Sed ꝯͣ. ij. q. vij. alieni. ⁊. iij. q. vl. §. ſi qͥsex familiaribꝰ. ⁊. C. qͥ accu. nō poſ. iniquuꝫ īmo videt̉ ꝙ criminoſuscriminoſum accuſare poſſit. ij. q. vij. §. in hoc. C. de herę. qm̄. ⁊. C. d̓ inoffi. teſta. in aręnā ar. ꝙ nullus criminoſus reputat̉ legitima ꝑſonaad accuſandū vel ad denūciandū: vt dixi. sͣ. c. i. argu. C. de adul. qm̄.xxxij. q. vi. nihil iniquius. ⁊. C. de libe. ca. ſi filiū vl̓ forſitan iſte ep̄saccuſabat̉ de crimine excepto: qꝛ ⁊ ęrat male fame .n. q. i. in pͥmis vv.admittebātur viles ꝑſone cōtra eū ſed dic ꝙ ſpāle ē in ep̄is ⁊ ī odiūip̄oꝝ ſtatutū qꝛ debēt ſecū hr̄e honeſtas ꝑſōas q̄ ꝑhibeāt teſtīoniūde vita eoꝝ. ij. q. vij. cū paſtoris. Eiō ſi prauos ⁊ viles hn̄t ſecū: ſibiīputēt: al̓s vilis ꝑſona nō ē audiēda: vt dixi. sͣ. e. c. i. vl̓ forte ſuꝑior exofficio ſuo poſſet tales repellere: vt d̓r in pͥn. c. ⁊ in p̄cedenti notu.