Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quintus

ei exinde moleſtiam vel grauameninferret Ideoqꝫ mandamus quātenus ſi conſtiterit ita eſſe eum diſtricte compellas: vt prefatam eccleſiamⁿ dicto Gu. reſtituat: ⁊ vſqꝫ adterminum cōſtitutum ẜm ꝙ inter ſeconuenerint: ipſum eandem ꝑmittat pacifice poſſidere.De magiſtris let ne aliquid exigat̉pro licentia docendi. Ex concilio lateran̄. Eccleſia cathedralis ꝓuidere dꝫ magiſtro debeneficio qui clericos eiuſdeꝫ eccleſie ⁊ alios parperes gratis doceat ⁊ vendens licentiā docendiaut interdicens idoneum ad docēdum beneficiopriuatur.Uoniam eccleſia dei ſicuttum opībus iuuari non poſſunt: legēdi ⁊ proficiēdi oportunitas ſubtrahatur: per vnāquāqꝫº cathedralem eccleſiā magiſtroᵖ qui clericoseiuſdem ⁊ ſcholares pauperes gratis doceat: competens aliquod beneficiumq prebeatur: ⁊ infra Pro licentia vero docendi nullus preciūexigatᵖ: vel ſub obtētu alicuius cōſuetudinisª ab eis quos docent aliquid querat: nec docere quēqͣ qͥ ſitidoneusᵇ petita licentia illis interdicat. Qui autem contra hoc venire preſumpſerit ab eccleſiaſtico fiat beneficio alienus. dignum quippe videtur: vt eccleſia fructus ſuilaborisᶜ non habeat: qui cupiditae animi dum vendit docendi licenx

tiam eccleſiaſticum profectum nititur impedire. Alexā. iij. vinton̄. ep̄o. Pro licentia docendi nihil exigi dꝫ vel ꝓmitti⁊ exactū reſtitut/ ⁊ ꝓmiſſum remittiz/ ⁊ negligte inferiore prelato ad magiſtrum cōſtituēdū ſupplebit hoc ſuperior.Rohibeas: ne in prochia tua opro licentia docendi exigaturꝙaliquid: aut etiaꝫ promittaturº SSꝫquid vero poſtea ſolutum fuerit vl̓ Ipromiſſum remittiᵉ promiſſum facias k⁊ reſtitui ap. ceſ. ſolutum: ſciens.qd̓ ſcriptū ē. Gratis accepiſtisᶠ gratis date. Sane ſi quis diſtuleritmagiſtros in locis ꝯgruis inſtituere tibi liceatᵍ ap. poſtibi aliorum inſtructioni preficere viros prouidoshoneſtos ⁊ diſcretos. Idem. Pro licentia docendi pecunia exigi non dꝫ etiam ſi hoc habeat conſuetudo. fra. Dignos eſſe animaduerUanto gallicana eccleſia: ⁊ inſione cenſemus: qui nomē magiſtriſcholarum ⁊ dignitatem aſſumunt:⁊ ſine certo precio eccleſiaſticis viris docendi alios licentiam nō impendunt. Cum auteꝫ hec praua cōſuetudo a cupiditatisʰ radice proceſſerit: ⁊ decorem admodum eccleſiaſtice honeſtatis confundat mandamus: quatenus ꝯſuetudine ipſade veſtris eccleſijs extirpata ſub anathematis interminatione hoc inhibere curetis: diſtricte precipiētesvt quicunqꝫ viri idoneiⁱ ⁊ litterativoluerint regere ſtudia litterarū: ſine moleſtia ⁊ exactione qͣlibet ſcholas regere permittāturᵏ. Si quivero huiuſmodi prohibitionis vel

nellex. Ar. ij. q. vi. §. qd̓ de arbitris. ff. de iuriſ. om. iudi. iudices. ⁊. c. ⁊quia ſed ab vniuerſitate eligendus eſt: ⁊ tunc lex dat ei iuriſditionēam. Argu. lviij. di. ſi in plebibus. in aut̓. d̓ defen. ciui. §. noscōſuetudo eſt ꝙ epiſcopus det ordinariam: admitigiturtenda eſt: ita īne vt perpetuoncenſu certo argitur: ⁊ nō(. de emā. l. j Percellatur. vtdictum eſt. sͣ. e. c. ꝓqꝫ tāmēlxxxi.xſvelditur .i.is. epiſcoryteri. aUoniaꝫ. ſtauatur tanꝙͣnia ſimoprelati.niacum eſt ſi ꝓ pr̄cio eccleſiaruꝫ regimen cōmittatur .i.q. iij. ſaluator (ſed ſiiuſta cauſa abſenſeſſet vel alias intēdere ep̄us non poſtſet conſtituere pōtſibi vicarium cui d̓ſuo ꝓuideat: vt dixi. sͣ. e. c. i. ⁊ talis vicarius habebit curam animarum delegatam. sͣ. de offi.vica. c. vlti. Lau.l Prohibemus.xxi. q. ij. precipimꝰ.⁊ .i. q. iij. ſi quis dal Sacerdotium.i. prelatura ⁊ pertinet ad ſcd̓partē tituli vel eccleſiaſ. ideſt prelatiōesque precio dari nōdebent nec eſſe debent cenſuales: ſedeccleſia bene poſitui ab incenſualis. sͣ. de ciſi. ſcientes. ⁊. c. ꝓhiUerelamſtita lſi enim contra fidem pl̓ iuramentum nulla veniſſet neceſſitate cos: puari poterat eccl̓ia. sͣ. de iureiu. q̄ relā. ⁊ sͣ. de fiden¶ Terminum ſed pone ꝙ interim moriat̉. G ꝑſona eccleſie q̄ locaīquid ſucceſſor tenet̉ ſtare ꝯͣctui pōt dici ſi noīe eccl̓ie ꝓ vtilitauite eccl̓ie cōtraxiſſet: ⁊ pecunia inde recepta in vtilitatē eccl̓ie conuerſa fuiſſet teneret̉ ſucceſſor ſtare ꝯͣctui. sͣ. de ſol. ca. i. xij. q. ij. c. hec huiꝰplaciti ⁊. c. quicūqꝫ ſuffragio: ⁊. x. q. ij. hoc ius. §. is creditor. ⁊ sͣ. d̓ depoſi. c. i. xxxv. diſtī. eccl̓ie pͥncipes. in fi Si vero nō ꝓ vtilitate eccl̓ie(ſed vt ipſe tanꝙͣ p̄latus ꝑciperet redditꝰ ad firmā: iō ſucceſſor ſtarenō tenet̉. sͣ. de p̄ca. c. ij. qꝛ vltra tp̄s ſuū eccl̓iaꝫ locare nō potuit ſi ſoluit aliqͥd vltra ſibi īputet: qꝛ hͦ p̄uidere debuit. ff. loc. ſi qͥs domū. §. i.n Eccleſiā hec decre. vr̄ ꝯͣria rubrice . sͣ. c. ꝓxi. vbi eccl̓ia ſub ānuocenſu cōcedi ꝓhibet̉: ⁊ hic ꝑmittit̉ vn̄ nō facit ad titulū iſtuꝫ (ſolue ꝑhāc diſtinctionē Eccl̓ia multis modis d̓r: qꝛ d̓r eccl̓ia malignātiuꝫ.vn̄ pſalmiſIn eccleſiā malignātiū nō ītroibo ⁊ d̓r eccl̓ia collectioi. de cōſe. di i. eccl̓ia ⁊ d̓r eccl̓ia muroꝝ ambitꝰ. de cō. di. i. d̓ fabrica k d̓r eccl̓ia corpꝰ xp̄i .i. q. i. ī eccl̓ia. ⁊. xxvi. q. ij. ſed illud (⁊ d̓r ēt)eccl̓ia p̄latura ipſiꝰ eccl̓ie: vt. sͣ. c. ꝓxi. Itē d̓r eccl̓ia ip̄e obuētiōes eccleſiaſtice ꝓueniētes occaſiōe eccīe. vt hic. ⁊ ī hac ſignificatione eccleitur ad firmam ſub annuo cenſu reddendo quod licetꝭ qꝛſia: cornullum ſpirituale locatur. ⁊ ita non contradicit. c. proximum nec ru-

Ne plati vices ſuas. De magr̄is.brice Sed quare ponitur in titulo iſto: meliꝰ poneretur. sͣ. de iureiur. vbiſil̓is decre. ponit̉ q̄relā. Sꝫ iō ponit̉ ne videret̉ ꝓhibita tal̓ locutio eo ꝙſimpl̓r videt̉ ꝓhiberi ꝙ eccl̓ia ſub ānuo cēſu nō cōcedat̉ in titulo iſto Sꝫquare potius ꝓhibet̉ iuriſditio ſub annuo cēſu cōcedi. Rn̄deo ꝙ illi qͥ iudicāt nihil debēt accipere. in aut̓. vt iudi. ſine quo. ſuff. colla. ij. cū ex officioſuo ad hoc teneātur ⁊ exadminiſtratiōe: cū ep̄atꝰad hoc eis ſint deputati.)ſed hic locātur ip̄i fructꝰ:qͥ ēt alias pn̄t vendi/ ⁊ diſtrahi. Aoniā. vnāquāqͣꝫ.vt. xxxvij. di. de qͥbuſdaꝫ2. jͣ. e. quia.p Magr̄o. nomē hͦ d̓ra monēdo ſiue a mōſtrādo. ff. de ꝟb. ſigi quibus. Bn̄ficiū. ſic. jͣ. e. qꝛ dꝫgͦ doctor hr̄e bn̄ficiuꝫ ſuilaborꝭ: ſic ⁊ tutor dat alimēta p̄ceptoribꝰ pupilli:qm̄ n̄ tm̄ p̄eſt rebꝰ: ſꝫ moribꝰ. ff. de admi. tu. cū plures. §. cū tutor. E bn̄ficiuꝫei cōſtitui dꝫ ẜm dignitatē ⁊ ſcīam ſuā ſicut aduocatꝭ. ff. d̓ var. ⁊ exͣor. cog.l. i. §. in honorarijs. ar. sͣ.de p̄bē. de multa. Uin.r Exigat. qd̓ ſi exactū fuerit reſtituat̉. jͣ. c. ꝓx. quiagratis dāda ē docēdi licētia: cū donū dei ſit. jͣ. c. ꝓximo.a Cōſuetudīs. qͣſi ſimoniacū reputat̉ hͦ: qꝛ ꝯſuetudo hͨ nō hꝫ locū ſic̄ necin ſacr̄is eccl̓iaſticꝭ. sͣ. deſimo. cū ī eccl̓ie Ein pluribus alijs ca. Bern̄. Idoneꝰ. no. ꝙ ei qͥ idoneꝰ ē n̄ ē denegāda licentia docēdi: qꝛ ꝑ ꝯn̄s denegat doctrinā ignorātibꝰvt d̓r in fi. quā diſpēſarealijs tenet̉. Ar. xvi. q. i. reuertimini gͦ ſi nō ē idoneꝰpōt iuſte denegari: qꝛ maloꝝ doctoꝝ doctrīa malaē .i. q. vij cōueniētibꝰ. ⁊ īperitꝰ matheſeos riſui patebit. xxxvij. di. qͥ de menſa Qui alios docet: ab alijs tūc edoceri nō dꝫ. inaut̓. de ſan. epiſ. §. damꝰ. col. ix. pēa ꝟo huiꝰ ē pͥuatio eccl̓iaſtici bn̄ficij. vthͨ dicit. B. c Sui laboris. furorē ⁊ pietatē ex eodē fcō vēdicare nō lꝫ:vt h̓. ⁊. xvij. q. iiij. miror. ⁊. c. frater ⁊ coep̄s. ⁊. ff. de mino. auxilium.Rohibeas. ꝓmittat̉/ ex hͦ vr̄ ꝙ turpitudo ex vtraqꝫ ꝑte ꝟſatꝭ tanꝙͣin ſpūalibꝰ: vt .i. q. i. quos cōſtiterit. Quid ē gͦ qd̓ dicit. ſolutū reſtitui. cū īpari cā turpitudinis potior ſit cōditio poſſidentis. ff. de cōdi. ob tur. ca.l. iij. ⁊. l. ſi ob turpē cauſaꝫ Dixit Uin. ꝙ ſubuenit̉ huic nō in fauorē ſui ſꝫin odiū exigētis .ſi. sͣ. de ſimo. veniēs. Sꝫ qͣlit̓ illud ītelligat̉ dictū fuit. e. ti.de hoc vvel pōt dici ꝙ qͥ ſoluit lꝫ nihil dare debuerit: qꝛ tn̄ qͣſi coactꝰ redēit.ius ſuū: nō tn̄ deliqͥt. vn̄ ſibi potiꝰ reſtitui dꝫ ꝙͣ remanere penes illū qͥ pluspeccauit: vt .i. q. iij. ſi quis dator.e Remitti. Hoc bn̄ notabile ē ꝙ aucͣte huiꝰ canōis n̄ ſolū hꝫ qͥs exceptionē: ſꝫ ēt liberatiōis cōditionē. ſi. ff. de neg. ge. ſi qͥs mādato. ff. de ꝯͣhē. ēpti.pactū. ff. de libe. leg. ei cui fundū. ⁊. ff. de cōdi. ca. da. cā nō ſecuta. qͥ ſe. ff. d̓cōdi. ſine cā. qͥ ſine cā. ff. qd̓ me. ca. metū. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. ⁊ sͣ. de iureiu. ex adminiſtratiōis. jͣ. de vſurꝭ. tua ꝟl̓ qd̓ dicit. remitti. ītellige de fcō: qm̄ turpesꝓmiſſiones nulle ſunt. sͣ. de pac. c. vlt. ff. de ꝟ. obli. gn̄al̓r. f Accepiſtꝭ .i.q. iij. ſi qͥs ep̄s. ⁊. c. res eccl̓ie. g Liceat. negligētiā ſubditoꝝ ep̄s ſupplere dꝫ. ix. q. iij. cū ſimꝰ. ⁊ sͣ. de cōceſ. p̄. nulla. sͣ. de ſuꝑ. negli. p̄la. ſic̄ nobis. ⁊Uanto. a cupiditatis. q̄ ē radix oīuꝫ maloꝝ. lxvij. c. dilecto. Ala. Di. bonoꝝ. i Idonei. sͣ. e. c. i. Hmōi aūt magr̄i pͥmū moribꝰ demū

iijR