Liber

ſibi aſſignare recuſant: quandā cōſuetudinem pretendentes ꝙ prandium habere debeāt a canonico recepto de nouo. ¶ Quocirca mādamus quatenus ſi ē ita: dictos canonicos vt tali conſuetudineᵐ nō obſtante ſibi ſicut vni ex alijs in ꝓuentibus ⁊ prebēda prouideāt apre. compellas. ¶ Idem.¶ Qui ordinauit aliquē ſub ꝓmiſſiōe de nō ptendo ab ipſo ꝓuiſionē ꝑ trienmū p̄ſentatorab executōe ordinū etiā ꝑ triēiū ſuſpēſi ſunt orinatꝰ v̓o ab ordine perpetuo ſit ſuſpēſus ſolūꝑ ſedē apoſtolicā cū eis diſpenſaturI quis ordinauerit ſeu ad ordinem preſentauerit aliquempromiſſionem vel iuramentumⁿ abillo recipiēs ꝙ ſuper prouiſiōe ſuanon inquietet eundeꝫ ordinator acollatione: preſentator vero ab executōe ordinū ꝑ trienniūº ⁊ ordīatꝰab ordīe ſic ſuſcepto donec diſpēſationēᵖ ſuper hoc ꝑ ſedēq apl̓icā obtinere meruerint: nouerint ſe ſuſpeſosʳ.¶ Idem.¶ Habet duo dicta ⁊ ſecundū ibile ad reſignationes. ⁊ ꝓpter breuitatē ⁊ varietatē lecturarumaliter non ſummatur.Andato noſtro recepto vt cū¶ monachis qui per ſimoniaꝫdato aliquo locum in monaſterijsſunt adepti ẜm conſtitutionem generalis. concilijᵍ diſpenſares: ⁊ infra. ¶ Conſultationi tue breuiterreſpondentes ꝑicimus mandatumapoſtolicum etiam ad abbatesᶠ extendi k ad reſignationes ſpiritualium ⁊ temporalium que nullo pactoſꝫ affectu animiª precedēte vtrīqꝫ taliter acquiruntur (in quo caſudelinquentibus ſufficit per ſolā penitentiam ſuo ſatiſfacere creatori:eos pro ſimorī huiuſmodi nō te. Inert. ꝑe plati viced ſuas hel eccl̓aſub anuo cēſu cōcedat CA¶ Alexander tertius in concilio lteranenſi. M.xxP¶ Qui dat pecuniā vt ep̄alē vel ſpūalē iuriſA¶

one exerceat officio ſuo priuatur ⁊ ſic cōferēs illud ampliꝰ cōferre non poterit ⁊⁊ canonice punietur. hoc dicit cum ſequēti.Reterea quoniā qͥdam tales in qͥbuſdā partibꝰ ſubprecio ſtatuūtur qui decaniᵇ vocātur ⁊ ꝓ certa pecunie quātitateᶜ ep̄ale iuriſditioneꝫ exercent.Preſenti decreto ſtatuimus: vt quid̓cetero hoc p̄ſumpſerit officio ſuopriuet̉ ⁊ ep̄s cōferēdiᵈ hoc officiuꝫ /poteſtatem amittat.Idem in concilio turon̄.Summatū eſt ſupra capitulo ꝓximo.Uoniā in quibuſdā partibuſdecani quidā vel archip̄ſbyteri ad agēdas vices ep̄oꝝ ſeu archidiaconoꝝ ⁊ terminādas cauſas eccleſiaſticas ſub annuo precioᵉ ſtatuunt̉ᶠ qd̓ ad ſacerdotū grauamen etſubuerſionē iudicioꝝ nō eſt dubiūredūdare: id vlteriꝰ fieri ꝓhibemꝰ.¶ Qd̓ ſi quis de cetero fecerit remoueatur a clero. Ep̄s aūt qui hoc ſuſtinuerit: ⁊ eccleſiaſticā iuriſditionēſua patit̉ ſub diſſil̓atiōe ꝑuerti diſcanonica percellaturᵍ. ¶ Idem.¶ Regimē eccīe ſub ānuo cēſu ꝯmitti nō debꝫ.Uoniā enormis quedā ꝯſuetudo in quibuſdā locis cōtraſanctoꝝ patruꝫ inſtitutiones inualuit bvt ſub ānuo precio ſacerdotes?ad eccleſiarū regime ſtatuaturʰ: ne/id fiat modis oībus prohibemusˡ.¶ Quia dū ſacerdotiumᵏ ſub huiuſmodi mercede venale diſponit̉? adeterne retributionis premiū cōſideratio non habetur.I¶ Idem exon. ep̄o.6¶ Fructꝰ eccleſiaꝝ ſub ānuo cēſu ꝯcedi poſſunt.Uerelam magiſtri Gu. recepimus ꝙ cū eccleſiam de cephaIa. G. perſona eiuſdem ad annuuꝫcenſum tenendā per ſeptēnium ſuſcepiſſet: ipſe anteꝙͣ ea per vniꝰ anªni ſpaciuꝫ tenuiſſet auferre preſumpſit: quāꝙͣ preſtitaˡ fide firmauerit/ꝙ vſqꝫ ad ſtatutū terminumᵐ nullā

I quis. iuramētum pactū tale ſiue iuramentū turpe eſt: ⁊ ideo nullāobligationē inicit. sͣ. de pac. c. vlt. ⁊. ff. de ꝟ. obli. gn̄aliter (⁊ qꝛ ꝑptuā hꝫ cauſaꝫ ꝓhibit:is nulla eſt obligatio. ff. eo. ſi ſtipuler ⁊t. Et itbēs ꝙ ſi pͥncipale nō tꝫ. nec iuramētū ſuꝑ hoc factū. fi. sͣ. de fo. cōpe. ſi diligenti. in fi. C. de legi. non dubium ar. qͣ. de iureiurā. debitores. k licet talisobligatio nō tenuerit punitur ordīator a colla. ordinum vt in eo puniaturin quo peccauit. sͣ. d̓ iurepa. paſtoralis. cuꝫ ſuis ſimilibus. A¶ Per trienniū k ita ſimoniaci iudicātur nec tn̄deponūtur niſi qꝛ ad tēpus ſuſpēdūtur (ſed hocforte iō eſt: qꝛ nihil daturvel recipitur ꝓ ordinatione vel preſentatione: qꝛſimonia eſt ſtudioſa volūtas emendi/ vel vēdendiſpūalia. ar. i. q. i. q̄ ſtudet.Ied emptio vel vēditio ſine precio nō cōſiſtit. inſtitu. de emp. ⁊ ven. §. p̄ciuꝫaūt. ⁊. ff. e. l. ij. §. ſine (ſꝫ hnullū preciū daiū ē (ſediſte remiſit ius qd̓ ſibi cpeteret ex tali pn̄tatiōepn̄tatorē vel ordinatorēqͥ tenebat̉ ſibi ad ꝓuiſionē. sͣ. de p̄bē. cū ẜm apl̓m(ſed idē ē remittere qd̓ dare. sͣ. de teſti. veniēs. i. ⁊. ff.d̓ calū. qͥnetiā (ita debētdeponi. hic nihil remittit̉qꝛ nihil adhuc debet̉: ſedrenūciat̉ iuri qd̓ in futuꝝpoſſet acqͥri ſi pn̄tet̉ debito mō ſed in ꝯͣrijs r̄mittitur qd̓ in puti debet̉ ſꝫ ⁊ſi hic fieret talis remiſſideponeret̉ tam dās ꝙͣ recipiens ſi ꝯuinceret̉ sͣ. e.d̓ hoc. ⁊. c. infinuatū. (iōminor pena īponit̉ ꝑꝑ affectū cū oꝑe ſubſecuto.de biga. nuꝑ. ⁊. c. vltilintellige ſi crimē ſit occutū (ſi ꝟo eēt māifeſtū ſemper eēt ſuſpēſi ⁊ ſi accuſarētur ⁊ cōuīcerētur deponerētur ex tali ꝓmiſſione vel iuramento. Bernardus.p ¶ Diſpenſationē. ſic. sͣ.per tuas nobis.q ¶ Per ſedē apoſtolicā.Hic pꝫ ꝙ cuꝫ ſimoniacoſcienter in ordine ſolꝰ papa diſpenſat. Idē intelligo in dignitate ⁊ bn̄ficiovt dixi. sͣ. e. de ſimoniace. ⁊ sͣ. de renū. poſtr ¶ Suſpenſos. ipſo iure.Andato. concilij. sͣ. eo. quoniam.¶¶ t ¶ Ad abbates (mādatū fuit alicui vt diſpēſaret cū monachis/ quiper ſimoniā monaſteriū ſunt ingreſſi nulla mētione habita de abbatibꝰ/ ⁊tn̄ hoc extēdit̉ ad abbates. ⁊ ita hēs hic ar. ꝙ bn̄ficiū principis largiſſimeinterpretādū eſt. jͣ. de ꝟb. ſig. olim. ⁊. ff. de cōſti. prin. bn̄ficiū. ⁊ sͣ. de dona.cū dilectꝰ. in fi. ain bn̄ficijs: vt ibi d̓r plena eſt interp̄tatio faciēda Itiar. cui cōcedit̉ mīvidet̉: vt. xvi. q. ij. viſis ſꝫ potiꝰ ꝯͣriuꝫdici cōſueuit. sͣ. d̓i. ex parte. ſinachis d̓r ad regulares extentur. sͣ. d̓ poſtulā. ex parte.iiiia ¶ Animi. gͦ ſola volūtas ſiue affectꝰ animi nō facit alacūlꝫ ali

ter peccet: vt dixi. sͣ. e. ꝯſulere. ⁊ eſt nl̓e. sͣ. e tua. ad fi. ⁊ ſil̓e. jͣ. de vſur̄.in ciuitate ſed ſecꝰ videt̉ in vſura. ibi ſola ſpes vſurarij vſurā inducere videt̉: vt. xiiij. q. iij. c. i. ⁊. jͣ. de vſuris. conſuluit. Itē hēs hic ꝙ affectus ſiue volūtas punit̉: ⁊ merito: qꝛ nō ambitiōe ſed labore ad honores cōuenit ꝑuenire. C. de re mili. contra publicā. lib. xij. ⁊. lxi. diſt.miramur. in fi. ⁊talibus honor ē auferēduſ. viij. q. i. ī ſcripturis. ⁊ .i. q. vi. ſic̄hi. ⁊ hic. k hec ābitio ſola penitentiapurgat̉ ſine renūciatōex ⁊ hmōi leuisſimōia pōt leuiterindulgeri. ſic. lxviijdi. ſicut. ⁊ sͣ. de accu. cuꝫ dilectꝰ. ⁊ itacollige ꝙ aliqͥs ꝓmouet̉ cū mortali:nec deponit̉. nec d̓rꝓprie ſimonia tal̓affectꝰ animi. B.Reterea decanilid eſt arehi preſbyte.ri rurales: qͥ ſpūalē hn̄t iuriſditionēl. di. ī capite. ſic appellātur. sͣ. d̓ cenſi.cū apl̓s. ⁊ sͣ. d̓ offi.archi. ad hͦ. §. vl. b.c ¶ Quātitate. data ep̄o ꝓ ſua iuriſditōe quā emūt iſtidecani: qd̓ nō lꝫ vthic pꝫ (ſꝫ ecōuerſoep̄s ſi comittar vices ſuaſ alicui pōt⁊ dꝫ ei ꝯffituere ſalariū d̓ camera ſuacū ille ad hoc nō teneat̉. Arg. xij. q. ij.charitatē. ⁊. c. qͥcūqꝫ. ij. Itē ē h̓ arg. ꝙplebani ſiue archi⁊p̄ſbyteri nō hn̄t iuriſditionē. ⁊ hoc ſatis vr̄ niſi habeātex cōſuetudine. jͣ. d̓exceſſ. p̄la. ad hͦ (ar.ꝯͣ. sͣ. de offi. ord. cūab eccl̓iaꝝ. vbi dehoc Et hec decre. ⁊ſequens ꝑtinet adpͥmā partē tituli. ⁊expone vices: id ēiuriſditiōes bvn̄ cōſueuit dici. cōmitto tibi vices measꝙ vſqꝫ aid eſt iuriſditioneꝫmeam.d ¶ Conferendi. vt in eo puniatur in quo peccauit. ſic. sͣ. ti. ꝓxi. c. pe.⁊ sͣ. de elec. cum in cunctis. ⁊. c. nihil eſt i. q. i ſi qui ep̄i. ⁊ sͣ. de tēpo.or. lr̄as. ⁊ in pluribꝰ alijs capitul̓ ibilqͥ recipi tofficio ſuo priuabit̉ſic ergo pꝫ ꝙ iuriſditio vendi nō pōt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. xxi. q. ij p̄cipimꝰ (ar.cōtra. jͣ. e. c. vlt. nō eſt cōtra: qꝛ ibi īloquit̉ de iuriſditiōe: ſed d̓ fructibus qui cōcedūtur ad firmam.Uoniā p̄cio qd̓ nō licet. sͣ. c. ꝓxiſīmo ſimonia cū eſt. ⁊ ne ſubditi hac occaſione vltra debitū aggrauētur. Arg. xxiij. q. i. militare. ⁊ vbicūqꝫ ep̄us aliqͥd gratis facere dꝫ rōne officij: ſi aliqͥd exigat ſimoniā cōmittere videt̉: maxime cū iuriſditio ſit ſpūalis: vt i. q.iij. ex multis. ⁊. c. vendētes. ⁊. c. non ſolum. Tan¶ Statutur (nūqͥd ep̄s pōt dare ordinariū iudicē: nō: ſꝫ tm̄ pͥncepsT