Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertius

De celebra. miſ-

ſum: ipſa tn̄ accidentia vinū appoſitū vident̉ afficere: qꝛ ſi aqͣ fuerit appoſita vini ſaporē aſſumit. Contingit igit̉ accidētia mutare ſubiectumſicut ⁊ ſubiectū ꝯtingit accidentia ꝑmutare. Cedit quippe natura miraculo: ⁊ virtꝰ ſupra ꝯſuetudinē oꝑat̉Sed nec incōueniēs credit̉ aut abſurdū ſi aqua in corꝑe xp̄i eſſe credatur: cū legat̉ de ipſiꝰ corꝑe ꝓceſſiſſe⁊ infraˣ. Ueruꝫ inter opiniones p̄dictas illa ꝓbabiliorª iudicat̉: que aſſerit aquā cū vinoᵇ in ſanguine tranſmutari: vt exp̄ſſiꝰ eluceatᶜ ꝓprietasſacramēti. Naꝫ cū aque multe ſuntpopuliᵈ multi: iuxta qd̓ alibi legiturBeati qͥ ſemināt ſuꝑ aquas. ideo vtno aqua vnit̉: vt xp̄o ppl̓s adunet̉.Per hoc enim ꝙ ſuſcepitᵉ ipſe de noſtro ⁊ accepimꝰ ip̄i de ſuo tā inſolubili nexu ꝯiūgimur: vt qͥ eſt vnū cuꝫpatre ꝑ ineffabilem vnitatē fiat vnūnobiſcū ꝑ admirabilē vnioneꝫ: ac ꝑhoc ipſo cōiter mediāte cū pr̄e vnuꝫefficimur. Pater inquit ſancte ſeruaeos quos dediſti mihi vt ſint vnumſicut ⁊ nos: ⁊ nō his rogo tm̄: ſed ꝓeis qͥ credituri ſunt ꝑ v̓bū eoꝝ in mevt ⁊ ipſi in nobis vnū ſint ⁊ mūduscredat qꝛ tu me miſiſti. Tertio locoF. t. reqͥſiuit quare fuerit mutatū ꝙin ſecreta beati leonis ẜm antiquiores codices ꝯtinet̉ ſic videlicet. Annue nobis dn̄e: vt aīe famuli tui leonis hec ꝓſit oblatio: cū in modernisſacramētarijs habeatur. Annue nobis q̄ſumꝰ dn̄e: vt interceſſiōe beatileonis hec nobis ꝓſit oblatio. Suꝑquo rn̄demꝰ ꝙ cū ſacre ſcripture dicat auctoritas ꝙ iniuriā facit martyri qͥ orat ꝓ martyre: idēᶠ eſt rōne ꝯſimili de ſanctis alijs ſentiēdū: qꝛ orationibus noſtris nō indigēt ꝓ eo ꝙcuꝫ ſint ꝑfecte beati oīa eis ad votaſuccedūt: ſed nos potiꝰ orōnibꝰ eoꝝindigemꝰ: quos cū miſeri ſimꝰ vndiqꝫ mala noſtra ꝑturbāt. vnde qd̓ inpleriſqꝫ orōnibꝰ ꝯtinetur: ꝓſit vl̓ ꝓficiat huic ſancto vel illi: talis oblatio ad gloriā ⁊ honorē ita dꝫ intelligivt ad hoc ꝓſit ꝙ magis ac magisa fidelibꝰ glorificetur in terris: lꝫ pleriqꝫ reputet nō indignū ſanctorumgloriā vſqꝫ ad iudiciū augmētari: ⁊ideo eccleſiaꝫ interī ſane poſſe augmentum glorificatiōis eoꝝ optare.Uerum vtrū in hoc articulo locum

hēat illa diſtīctio qͣ docet̉: ꝙ defunctoꝝ alij ſūt valde bōi: alij ſūt valdemali: alij mediocrit̓ boni: alij mediocrit̉ mali. vn̄ ſuffragia q̄ fiūt a fidelibꝰ in eccl̓ia ꝓ valde bonis actionesſunt gratiaꝝ ꝓ valde malis conſolationes viuoruꝫ: expiationes vero ꝓmediocrit̉ bonis: ⁊ ꝓpitiatōes ꝓ mediocrit̉ mal̓ tua diſcretio īueſtigetª. Idē rectoribꝰ romane frater. Grauius peccat qui ſimulat cōficere ⁊ nō cōficit qͣꝫ ille qui conficit in mortali.Ehoīe ⁊ infra. Queſiuiſti qͥdde incauto preſbitero videat̉qͥ cū ſe ſciat in mortali crimine cōſtitutū miſſaꝝ ſolēnia q̄ nō poteſt propter neceſſitatēᵇ quālibetᶜ intermittere: ꝓpter ſui facinoris ꝯſciētiā dubitat celebrare: ꝑactiſqꝫ ceteris circūſtantijs miſſaꝫ celebrare ſe fingit⁊ ſuppreſſisᵈ verbis quibus cōficit̉corpus xp̄i panē ⁊ vinū tātūmodopure ſumit: ita credēs ꝑ id qd̓ pretēditᵉ populo ſatiſfacere: vt ꝑ hoc qd̓intendit deum nō debeat ꝓuocare:Cū ergo falſaᶠ ſint abijcienda remedia q̄ verisᵍ ſunt ꝑiculis grauioraʰ:licet is qͥ ꝓ ſui criminis ꝯſcientia reputat ſe indignū peccet grauiterᵗ: ſiſe ingerat irreuerenter ad illud: grauius tn̄ videt̉ offendere qui ſic fraudulenter illud p̄ſumpſerit ſimulare:cū ille in ſolius miſericordis dei manū incidat. Iſte vero nō ſolum deocui nō reueret̉ illudere. ſed populoquē decipit ſe aſtringat. Idē ferrarien̄. ep̄o. Hic improbat opinionē que hꝫ ꝙ in ſacramēto altaris aqua cōuertatur īflegmā ⁊ ꝓbaturp̄m fuiſſe veruꝫ deum ⁊ verū hominē ⁊ ꝙ de ipis latere exiuit vera aqua.i N quadam noſtraᵏ decretaliepiſtola aſſeris te legiſſe illudfuiſſe nefariū opinari ꝙ qͥdam dicere p̄ſumſperūt in ſacramento: videlicet euchariſtie aquā in flegma ꝯuerti. nā ⁊ de latere xp̄i nō aquā: ſed humorē aquaticū mētiuntur exiſſe ⁊ infra. Nos igitur ad tue ſupplicationis inſtantiā reſpōdemus ꝙ qͥdamdixerūt ſed errauerūt xp̄m nō fuiſſeverum deū ſed adoptiuuꝫ: vt miſeriarrianiᵐ alij xp̄m non fuiſſe verū hominem: ſed fantaſticū vt impij manichei. Sed aduerſus huiuſmodi hereſes. Iohannes apoſtolus in epiſtola ſua loquitur dicens. Tres ſuntqui teſtimonium dant in celo pater

dicit̉ ꝙ ꝓ nullo eſt orandū qͥ decederit in mortali peccato. Itē ſi p̄ces valēt ꝓ illis qͥ deceſſerūt in mortali peccato pone ꝙ aliqualiterelemoſyne ⁊ oratiōes valeāt ad tollēdā partē illiꝰ pene: ẜm hoc pn̄ttot orōnes ⁊ elemena tollat̉ tota: ⁊ ita dānatꝰ ſubleuabit̉: ad hoc poſſcriter mali dicunt̉ qͥ habent multa venialia: ncriter boni qͥ pauca. vel meliꝰ dicasꝙ mediocrit̓ malidicūtur qui mortalia cōmiſerūt pctālꝫ leuia: ⁊ in qͥbusnō eſt neceſſaria inſcriptio. ff. de accu.leuia: ⁊ in qͥbꝰ ꝓcurator ꝯſtitui pōt. ffan ꝑ aliū cā ap. ex.poſſ. l. i. ⁊ ẜm hͦ dicas ꝙ ſi vnꝰ denariꝰ aliquātā part.pene tollat ſiue qͣrtā ſiue tertiā: ſecundus tollat tm̄. tantū dico in ꝓportione: ſed nō in ꝙͣtitate. ẜm hͦ etiā ſi tormūdus effunderet̉ſꝑ aliqͥd remanerꝫideꝫ pōt dici de inq̄ fiūt inbꝰ eccleEhoīe neceſſitatē: qꝛ forte dies feſtꝰ īmineiunꝰuiusQuālibet .i. alquā q̄cūqꝫ illa ſit.vi. q. i. mulier. ⁊ i.j. ſi qͥs oēnSureſſis.la ꝟba qͥbus ꝯficilit .i. finfalſa. quia pois vana ſimulatiōe nō eſt fallendus. xxvij. di. qd̓ inaſti. ⁊. C. detra.ſꝫ ⁊is ſūiora.Ioh. ſic eonit. i.feſtis ꝑiculih Grauiora. q. d̓grauiꝰ eſt peccareulte ꝙͣ manifeſte. xij. q. ij. certe. xiq. iij. ipue. ꝯͣ. in h̓niꝫ pis eſtcanenō hꝫ qͥ eū corrigatalio auteꝫ reſpectumagꝭ peccat qͥ publice peccat ꝙͣ qͥ occulte: qꝛ p̄ſtat alijsexēplū d̓vt in. d. ca.catuꝫ ſuū tuet̄ rōnibꝰ: ⁊ ſitelxxxij.

q. iiij. ⁊. xiiij. q. v. penale. Tan. intelligit vt iacet littera: qm̄ grauiꝰ peccatſacerdos criminoſus qͥ ſimulat celebrare ⁊ nō celebrat ꝙͣ ſi criminoſus celebraret: qꝛ in pͥmo caſu in pluribꝰ delinqͥt. deū enī offendit: ⁊ ꝓximū decipit. in ſecūdo caſu ſolū deum offendit. ⁊ iſte eſt bonꝰ intellectus: qꝛ talia remedia nullus dꝫ inuenire: qꝛ falſa ſunt: ex eo ꝙ nō ꝯficit cū videat̉ ꝯficere.⁊ iō grauiora ſunt ꝙͣ ꝟaꝑicula peccatorꝭ qͥ ꝯficit⁊ hͦ innuit bn̄ lr̄a ſequēs.i Grauit̓. ſic pꝫ ꝙ qͥcunqꝫ eſt in mortali peccatocelebrare nō dꝫ. .vi. diſ. teſtamētuꝫ. ⁊ de con. di. ij.quotidie. ⁊ .i. q. i. ſacerdotes ſacroſancta. ⁊ oīs talis ſuſpēſus eſt quo ad ſesͣ. de coha. cle. ⁊ muli. ca.vl. ſed non quo ad aliosvt ibi: niſi ſit ſymoniacꝰ.vel notorius fornicator:qm̄ illi ſuſpēſi ſunt qͦ adſe ⁊ qͦ ad alios. vt. xxxij.di. §. veꝝ nullus. ⁊. c. preter hoc. ⁊. jͣ. de ſymo. tātaſꝫ nūquid talis ſacerdosp̄t celebrare ſi habeat cōtritionē cordis: qꝛ forſitādū inſtat neceſſitas celebrādi nō pōt habere cuiꝯfiteat̉. ſatis pōt dici ꝙſic: dūtamē habeat ꝓpoſitum ſatiſfaciēdi: ⁊ illudpoſtea ꝙͣcito pōt ꝯfiteat̉vt. jͣ. de ſen. exc. decetero.⁊. c. a nobis. ij. ⁊. c. ꝙͣuis⁊. xvi. q. vi. qͥ recedūt. deꝯſe. di. ij. quotidie.¶N quadaꝫ noſtra.sͣ. e. cū marthe. ſꝫ illa opi.remota eſt mō inde.l Reſpōdemꝰ. ad qōnēmagiſtri. Hug. ep̄i. ferrarien̄. qͥ opinionē p̄dictaꝫſecutꝰ fuit. dicebat enimHug. ſi illa fuit vera aqͣq̄ de latere xp̄i exiuit nonintelligebat qualit̓ ꝑ illāꝓbat̉ ꝙ xp̄s ſit verꝰ hō:nec intelligebat ẜm hͦ auctoritatem illā iohannisapl̓i nec gloſaꝫ ibi poſitāTres ſunt qͥ teſtimoniuꝫdāt in terra: ſpūs aqua ⁊ſanguis: ⁊ hi tres vnumſunt. ⁊ gl. ſuꝑ illo loco ſicſe hꝫ: ſpūs .i. hūana aīaquā emiſit in paſſiōe: aqͣ⁊ ſanguis q̄ effluxerūt delatere xp̄i: ſed dato ꝙ illaaqua nō fuiſſet aqͣ: ſꝫ aqͣticus humor humaui corporꝭ: taꝫ auctoritas apl̓iꝙͣ gl. intelligibilia ſibi videbant̉. vn̄ q̄ſiuit a dn̄opapa vt exponeret ſibi p̄dictas auctoritateſ ⁊ gloſam ⁊ ip̄e rn̄det.m Arriani ⁊ bonoſianixxiiij. q. iij. qͥdā. ꝟſi. bonoſiani. ſꝫ arriani ſunt illi qͥdixerūt filiū nō coeternūpatri. xxiiij. q. iij. qͥdaꝫ. ꝟ.arriani. de ſectā manicheorum nō habet̉. xxiiij. q.