Tertius
De celebra. miſ-
ſum: ipſa tn̄ accidentia vinū appoſitū vident̉ afficere: qꝛ ſi aqͣ fuerit appoſita vini ſaporē aſſumit. Contingit igit̉ accidētia mutare ſubiectumſicut ⁊ ſubiectū ꝯtingit accidentia ꝑmutare. Cedit quippe natura miraculo: ⁊ virtꝰ ſupra ꝯſuetudinē oꝑat̉Sed nec incōueniēs credit̉ aut abſurdū ſi aqua in corꝑe xp̄i eſſe credatur: cū legat̉ de ipſiꝰ corꝑe ꝓceſſiſſe⁊ infraˣ. Ueruꝫ inter opiniones p̄dictas illa ꝓbabiliorª iudicat̉: que aſſerit aquā cū vinoᵇ in ſanguine tranſmutari: vt exp̄ſſiꝰ eluceatᶜ ꝓprietasſacramēti. Naꝫ cū aque multe ſuntpopuliᵈ multi: iuxta qd̓ alibi legiturBeati qͥ ſemināt ſuꝑ aquas. ideo vtno aqua vnit̉: vt xp̄o ppl̓s adunet̉.Per hoc enim ꝙ ſuſcepitᵉ ipſe de noſtro ⁊ accepimꝰ ip̄i de ſuo tā inſolubili nexu ꝯiūgimur: vt qͥ eſt vnū cuꝫpatre ꝑ ineffabilem vnitatē fiat vnūnobiſcū ꝑ admirabilē vnioneꝫ: ac ꝑhoc ipſo cōiter mediāte cū pr̄e vnuꝫefficimur. Pater inquit ſancte ſeruaeos quos dediſti mihi vt ſint vnumſicut ⁊ nos: ⁊ nō his rogo tm̄: ſed ꝓeis qͥ credituri ſunt ꝑ v̓bū eoꝝ in mevt ⁊ ipſi in nobis vnū ſint ⁊ mūduscredat qꝛ tu me miſiſti. Tertio locoF. t. reqͥſiuit quare fuerit mutatū ꝙin ſecreta beati leonis ẜm antiquiores codices ꝯtinet̉ ſic videlicet. Annue nobis dn̄e: vt aīe famuli tui leonis hec ꝓſit oblatio: cū in modernisſacramētarijs habeatur. Annue nobis q̄ſumꝰ dn̄e: vt interceſſiōe beatileonis hec nobis ꝓſit oblatio. Suꝑquo rn̄demꝰ ꝙ cū ſacre ſcripture dicat auctoritas ꝙ iniuriā facit martyri qͥ orat ꝓ martyre: idēᶠ eſt rōne ꝯſimili de ſanctis alijs ſentiēdū: qꝛ orationibus noſtris nō indigēt ꝓ eo ꝙcuꝫ ſint ꝑfecte beati oīa eis ad votaſuccedūt: ſed nos potiꝰ orōnibꝰ eoꝝindigemꝰ: quos cū miſeri ſimꝰ vndiqꝫ mala noſtra ꝑturbāt. vnde qd̓ inpleriſqꝫ orōnibꝰ ꝯtinetur: ꝓſit vl̓ ꝓficiat huic ſancto vel illi: talis oblatio ad gloriā ⁊ honorē ita dꝫ intelligivt ad hoc ꝓſit ꝙ magis ac magisa fidelibꝰ glorificetur in terris: lꝫ pleriqꝫ reputet nō indignū ſanctorumgloriā vſqꝫ ad iudiciū augmētari: ⁊ideo eccleſiaꝫ interī ſane poſſe augmentum glorificatiōis eoꝝ optare.Uerum vtrū in hoc articulo locum
hēat illa diſtīctio qͣ docet̉: ꝙ defunctoꝝ alij ſūt valde bōi: alij ſūt valdemali: alij mediocrit̓ boni: alij mediocrit̉ mali. vn̄ ſuffragia q̄ fiūt a fidelibꝰ in eccl̓ia ꝓ valde bonis actionesſunt gratiaꝝ ꝓ valde malis conſolationes viuoruꝫ: expiationes vero ꝓmediocrit̉ bonis: ⁊ ꝓpitiatōes ꝓ mediocrit̉ mal̓ tua diſcretio īueſtigetª.¶ Idē rectoribꝰ romane frater.¶ Grauius peccat qui ſimulat cōficere ⁊ nō cōficit qͣꝫ ille qui conficit in mortali.Ehoīe ⁊ infra. Queſiuiſti qͥdde incauto preſbitero videat̉qͥ cū ſe ſciat in mortali crimine cōſtitutū miſſaꝝ ſolēnia q̄ nō poteſt propter neceſſitatēᵇ quālibetᶜ intermittere: ꝓpter ſui facinoris ꝯſciētiā dubitat celebrare: ꝑactiſqꝫ ceteris circūſtantijs miſſaꝫ celebrare ſe fingit⁊ ſuppreſſisᵈ verbis quibus cōficit̉corpus xp̄i panē ⁊ vinū tātūmodopure ſumit: ita credēs ꝑ id qd̓ pretēditᵉ populo ſatiſfacere: vt ꝑ hoc qd̓intendit deum nō debeat ꝓuocare:Cū ergo falſaᶠ ſint abijcienda remedia q̄ verisᵍ ſunt ꝑiculis grauioraʰ:licet is qͥ ꝓ ſui criminis ꝯſcientia reputat ſe indignū peccet grauiterᵗ: ſiſe ingerat irreuerenter ad illud: grauius tn̄ videt̉ offendere qui ſic fraudulenter illud p̄ſumpſerit ſimulare:cū ille in ſolius miſericordis dei manū incidat. Iſte vero nō ſolum deocui nō reueret̉ illudere. ſed populoquē decipit ſe aſtringat.¶ Idē ferrarien̄. ep̄o.¶ Hic improbat opinionē que hꝫ ꝙ in ſacramēto altaris aqua cōuertatur īflegmā ⁊ ꝓbaturp̄m fuiſſe veruꝫ deum ⁊ verū hominē ⁊ ꝙ de ipis latere exiuit vera aqua.i ¶ N quadam noſtraᵏ decretaliepiſtola aſſeris te legiſſe illudfuiſſe nefariū opinari ꝙ qͥdam dicere p̄ſumſperūt in ſacramento: videlicet euchariſtie aquā in flegma ꝯuerti. nā ⁊ de latere xp̄i nō aquā: ſed humorē aquaticū mētiuntur exiſſe ⁊ infra. Nos igitur ad tue ſupplicationis inſtantiā reſpōdemus ꝙ qͥdamdixerūt ſed errauerūt xp̄m nō fuiſſeverum deū ſed adoptiuuꝫ: vt miſeriarrianiᵐ alij xp̄m non fuiſſe verū hominem: ſed fantaſticū vt impij manichei. Sed aduerſus huiuſmodi hereſes. Iohannes apoſtolus in epiſtola ſua loquitur dicens. Tres ſuntqui teſtimonium dant in celo pater
dicit̉ ꝙ ꝓ nullo eſt orandū qͥ decederit in mortali peccato. Itē ſi p̄ces valēt ꝓ illis qͥ deceſſerūt in mortali peccato pone ꝙ aliqualiterelemoſyne ⁊ oratiōes valeāt ad tollēdā partē illiꝰ pene: ẜm hoc pn̄ttot orōnes ⁊ elemena tollat̉ tota: ⁊ ita dānatꝰ ſubleuabit̉: ad hoc poſſcriter mali dicunt̉ qͥ habent multa venialia: ncriter boni qͥ pauca. vel meliꝰ dicasꝙ mediocrit̓ malidicūtur qui mortalia cōmiſerūt pctālꝫ leuia: ⁊ in qͥbusnō eſt neceſſaria inſcriptio. ff. de accu.leuia: ⁊ in qͥbꝰ ꝓcurator ꝯſtitui pōt. ffan ꝑ aliū cā ap. ex.poſſ. l. i. ⁊ ẜm hͦ dicas ꝙ ſi vnꝰ denariꝰ aliquātā part.pene tollat ſiue qͣrtā ſiue tertiā: ſecundus tollat tm̄. tantū dico in ꝓportione: ſed nō in ꝙͣtitate. ẜm hͦ etiā ſi tormūdus effunderet̉ſꝑ aliqͥd remanerꝫideꝫ pōt dici de inq̄ fiūt inbꝰ eccleEhoīe neceſſitatē: qꝛ forte dies feſtꝰ īmineiunꝰuiusQuālibet .i. alquā q̄cūqꝫ illa ſit.vi. q. i. mulier. ⁊ i.j. ſi qͥs oēnSureſſis.la ꝟba qͥbus ꝯficilit .i. finfalſa. quia pois vana ſimulatiōe nō eſt fallendus. xxvij. di. qd̓ inaſti. ⁊. C. detra.ſꝫ ⁊is ſūiora.Ioh. ſic eonit. i.feſtis ꝑiculih ¶ Grauiora. q. d̓grauiꝰ eſt peccareulte ꝙͣ manifeſte. xij. q. ij. certe. xiq. iij. ipue. ꝯͣ. in h̓niꝫ pis eſtcanenō hꝫ qͥ eū corrigatalio auteꝫ reſpectumagꝭ peccat qͥ publice peccat ꝙͣ qͥ occulte: qꝛ p̄ſtat alijsexēplū d̓vt in. d. ca.catuꝫ ſuū tuet̄ rōnibꝰ: ⁊ ſitelxxxij.
q. iiij. ⁊. xiiij. q. v. penale. Tan. intelligit vt iacet littera: qm̄ grauiꝰ peccatſacerdos criminoſus qͥ ſimulat celebrare ⁊ nō celebrat ꝙͣ ſi criminoſus celebraret: qꝛ in pͥmo caſu in pluribꝰ delinqͥt. deū enī offendit: ⁊ ꝓximū decipit. in ſecūdo caſu ſolū deum offendit. ⁊ iſte eſt bonꝰ intellectus: qꝛ talia remedia nullus dꝫ inuenire: qꝛ falſa ſunt: ex eo ꝙ nō ꝯficit cū videat̉ ꝯficere.⁊ iō grauiora ſunt ꝙͣ ꝟaꝑicula peccatorꝭ qͥ ꝯficit⁊ hͦ innuit bn̄ lr̄a ſequēs.i ¶ Grauit̓. ſic pꝫ ꝙ qͥcunqꝫ eſt in mortali peccatocelebrare nō dꝫ. .vi. diſ. teſtamētuꝫ. ⁊ de con. di. ij.quotidie. ⁊ .i. q. i. ſacerdotes ſacroſancta. ⁊ oīs talis ſuſpēſus eſt quo ad ſesͣ. de coha. cle. ⁊ muli. ca.vl. ſed non quo ad aliosvt ibi: niſi ſit ſymoniacꝰ.vel notorius fornicator:qm̄ illi ſuſpēſi ſunt qͦ adſe ⁊ qͦ ad alios. vt. xxxij.di. §. veꝝ nullus. ⁊. c. preter hoc. ⁊. jͣ. de ſymo. tātaſꝫ nūquid talis ſacerdosp̄t celebrare ſi habeat cōtritionē cordis: qꝛ forſitādū inſtat neceſſitas celebrādi nō pōt habere cuiꝯfiteat̉. ſatis pōt dici ꝙſic: dūtamē habeat ꝓpoſitum ſatiſfaciēdi: ⁊ illudpoſtea ꝙͣcito pōt ꝯfiteat̉vt. jͣ. de ſen. exc. decetero.⁊. c. a nobis. ij. ⁊. c. ꝙͣuis⁊. xvi. q. vi. qͥ recedūt. deꝯſe. di. ij. quotidie.¶N quadaꝫ noſtra.sͣ. e. cū marthe. ſꝫ illa opi.remota eſt mō inde.l ¶ Reſpōdemꝰ. ad qōnēmagiſtri. Hug. ep̄i. ferrarien̄. qͥ opinionē p̄dictaꝫſecutꝰ fuit. dicebat enimHug. ſi illa fuit vera aqͣq̄ de latere xp̄i exiuit nonintelligebat qualit̓ ꝑ illāꝓbat̉ ꝙ xp̄s ſit verꝰ hō:nec intelligebat ẜm hͦ auctoritatem illā iohannisapl̓i nec gloſaꝫ ibi poſitāTres ſunt qͥ teſtimoniuꝫdāt in terra: ſpūs aqua ⁊ſanguis: ⁊ hi tres vnumſunt. ⁊ gl. ſuꝑ illo loco ſicſe hꝫ: ſpūs .i. hūana aīaquā emiſit in paſſiōe: aqͣ⁊ ſanguis q̄ effluxerūt delatere xp̄i: ſed dato ꝙ illaaqua nō fuiſſet aqͣ: ſꝫ aqͣticus humor humaui corporꝭ: taꝫ auctoritas apl̓iꝙͣ gl. intelligibilia ſibi videbant̉. vn̄ q̄ſiuit a dn̄opapa vt exponeret ſibi p̄dictas auctoritateſ ⁊ gloſam ⁊ ip̄e rn̄det.m ¶ Arriani ⁊ bonoſianixxiiij. q. iij. qͥdā. ꝟſi. bonoſiani. ſꝫ arriani ſunt illi qͥdixerūt filiū nō coeternūpatri. xxiiij. q. iij. qͥdaꝫ. ꝟ.arriani. de ſectā manicheorum nō habet̉. xxiiij. q.