Liber

ſuppoſitos declinareᵍ: Clemēs. iij.¶ Iudex appellatiōis remittit appellātem ⁊ caꝫad priorem iudicem niſi ſibi conſtiterit a grauamine vel iuſta ſententia fuiſſe appellatumUm in eccleſia: ⁊ infra. Accepimus: ꝙ qͥdaꝫ clerici de gͣua. occaſione iudicij tui qd̓ velle obſeruareᵗ ſe iactant linconien̄. ep̄i iudicis ordinarij ſine cā rationabili cognitionē euit āt. Unde mādamꝰ quatenꝰ ſiqn̄ ꝯtigerit aliquē d̓ clericis a p̄fatoep̄o. ad tuā audiētiā appellare n̄ an̄appellationē admittas: ꝙͣ tibi ꝯſtiterit eaꝫ vel a grauamineª vel in iuſtaᵇcondēnatōe porrectā: alio qͥnᵉ ipſumad predicti ep̄i audiētiam remittasap. re. eius iudicioᵉ parituruꝫ: ¶ Idē.¶ Si appellans qͥ non ꝓſequitur redit ad iudicēa quo ⁊ iterum grauatur non obſtante prima deſertione poteſt iterum appellare.Irecte nobis tue littere demōſtrarūt: ꝙ cū in tua p̄ſentia cauſa cuiuſdā matrimonij tractaret̉: in qͣpars viri cōſanguinitatis vinculū opponebat: ⁊ pars mulieris ad ſe. ap.appellaſſet: nec appellationē ſuā p̄fixo termino fuerit ꝓſecuta: poſtmodum ea renūciāteᶠ ap. quā fecerat: tuin cauſe cognitione ꝓcedēs de parētela teſtimonia recepiſti. verū qꝛ mulieris ꝑs iteruꝫ appellauit: poſtulasvtrū ad calculū ſnīe ꝓcedere valeasedoceri. Rn̄demus igitur ꝙ lꝫ iuxtadecretū late. cōci.ᵍ. poſtꝙͣ in termīoꝓſequēde ap. ſtatuto appellās ſuaꝫap. nōᶠ fuerit ꝓſecutꝰ auctoritate tualibere poſſis vti tamen quia iterumappellauit: cuꝫ ſcd̓ꝫ iura ei licuerit ineadem cauſa bis appellareʰ: ſe a iuriſditione tua fecit exemptam: preſertim cum hic ad ſeparationē matrimonij: quod eſt res fauorabilisˡ: inten-

tio viri procedat. ¶ Celeſtinus. iij.¶ Sententia excōicatōis ſuſpēſionis vel interdcti lata ſub cōditione ſuſpēditur ſi āte conditiōiseuentum fuerit appellatum.Reterea requiſiti fuimꝰ: ſi qͥsiudex ita protulerit ſententiaꝫniſi ſempronio īfra. xx. dies ſatiſfecerisᵏ: te excōmunicatuꝫ vel ſuſpenſuꝫaut interdictuꝫ eſſe cognoſcas: ille inquem fertur ſententia medio tempore appellans ad diem ſtatutum minime ſatiſfecerit: vtruꝫ ille ſententia tali ligetur: aut interpoſitione ap. tutꝰexiſtat. videtur autē nobis: ꝙ huiuſmodi ſententia ap. obſtaculum debe¶ Idem.at impedire.¶ Si ꝑ reſcriptū cōmittātur plures articuli connexi ⁊ in vno remoueatur appellatio intelligiturremota etiā in alijs. ⁊ cā ſuſpitionis ꝓponēda eſtcorā iudice qͥ recuſatur ⁊ ꝓbāda cora arbitris.Ecundo requiris cum pluribꝰarticulis in vna cōmiſſione poſitis in vno tantum contingit appellationem expreſſe vetari: vtrum appellatio teneat: ſi ſuꝑ alijs fuerit appellatum: in quo. t. r. ꝙ cū ſcd̓m beatum greg. verba intentioniᵐ deſeruiant: ⁊ hec ſit noſtra intentio: vt de oībus articulis qui in cōmiſſiōe ponūtur iuſticiaſuum conſequatur effectūin omnibusⁿ ap. intelligitur interdicta. Nihil enim intereſt vtrum inhibeatur primo an ſecundo: medio anin fine: cum ſicut vtriuſqꝫº iuris argumenta nos docent: ea que in principio ad medium ⁊ ad finem: illa veroque in medio ad finem atqꝫ principiuꝫ ſepe referri contingat. Tertio poſtuias edoceri: ⁊ īfra. Conſul. t. t. rn̄.ꝙ cum aliquis iudicem proponit ſehabere ſuſpectum: ſuſpitiōis cauſaꝫcoram eodem allegareᵖ tenetur: ſed

No. ꝙ excōicatio ⁊ interdictuꝫ eq̄parātur in hͦ: vt ſicut excōicatio poſt appellationē nō tenet. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ita ⁊ interdictū emiſſum ꝑ appellationē ſubſequētem nō ſuſpēdit̉. vt h̓ pꝫ ⁊ ecōuerſo. jͣ. e. paſtoralis: niſi ſub cōditiōe ponat̉ interdictū: ſiue ſnīa ferat̉ medio temꝑe pōt appellari. jͣ. e. p̄terea. ⁊. jͣ. e. dilectꝰ. §. ſꝫ qꝛ. Sꝫ qͥd ſi aliqua eccleſia interdicta eſt ⁊ ep̄s ſuſpendat ad tēpus iuterdictuꝫvt in ea celebretur: ſi quiſtunc appellat: nunqͥd valet appellatō. videt̉ ꝙ nōlicet relaxetur interdictuꝫad tēpus vt in ea celebretur interdicta tamen eſt:⁊ interdicta eccleſia benecelebratur. jͣ. de priuil. cuꝫ⁊ plantare. §. ꝙ ſi. ⁊. c. vtpriuil. sͣ. de of. or. irrefragabili. ⁊ excōicatis etiampōt predicari. jͣ. de ſen. ex.rn̄ſo. ⁊. c. cū volūtate .i. rn̄.non .n. eſt nouum interdictum: licet eiꝰ executio ſuſpendatur. ar. ff. de p̄car.ſed ſi manēte. ff. de pecul.peculium. §. ſi ere. ⁊ ita appellatio nō ſuſpēdit īterdictū: ⁊ ſic ep̄s pōt ſuſpēdere ſuum interdictū: necpōt appellare medio temꝑe. ⁊ hͦ dicūt La. Uin. ⁊T. cōtradicit. jͣ. e. dilectis.§. qꝛ. Et alij dixerūt ſicutGuil̓. nazo. ꝙ ep̄s nunꝙͣpōt ſuſpēdere ſuū interdictū: qͥn tollat illud ex totovn̄ ſi tūc appellet̉ ⁊ iuſtaſit appellatio: defendet̉ ꝑappellationeꝫ. ⁊ illud qd̓inducūt p̄dicti doctoresad hoc ꝓbandū nō ꝓbath̓ decre. cum ⁊ plantare:qꝛ illd̓ fit auctoritate ſpāli dn̄i pape: vn̄ alij ad conſequentiā trahere nō poſſunt vt poſſint facere ꝙ celebret̉ in eccl̓ia interdictade facto tn̄ ẜuat̉ opinio p̄dictoꝝ doctoꝝ. ⁊ ꝙ hocpoſſit fieri ꝓbat̉. jͣ. eo. dilectis. §. qꝛ vbi de hoc d̓ appellatiōe facta dū ſuſpenditur interdictum. dic vtno. in predicto. §. qꝛ dixitTan. ꝙ ſi eccleſia interdicat̉: tale interdictū pōt ſuſpēdi. ſed ſi hō interdicat̉: tale interdictū nō pōt ſuſpēdi quin tollatur in totū: qꝛ nō pōt eſſe in eccleſia ⁊ extra eodē tēpore. ſed nō credo ꝙ ep̄s poſſetdare alicui priuilegiū celebrādi in eccleſia interdicta: qꝛ illud ꝑtinet ad papam. g ¶ Declinare. jͣ. e. paſtoralis.Um in eccleſia. obſeruare. qd̓ de iure facere nō poſſunt niſi per appellationē ⁊ in alijs certis caſibꝰ qͥ notātur. sͣ. de offi. ordi. paſtoralis. loqͥturpapa archiep̄o cantuarien̄. a ¶ A grauamine. expreſſo in appellatione: in quo caſu tm̄ tenet appellatio ate ſentētiā. jͣ. eo. vt debitus. ⁊. c. cū cauſam. in fine. ⁊. c. dilecto. b ¶ Iniuſta condēnatione. in caſu iſto cuꝫ appellat̉ a diffinitīa ſnīa nō eſt neceſſe cām exprimere: niſi ꝙ dicat appello abīiuſta ſentētia: ⁊ tūc dꝫ ſuꝑior cognoſcere: vel alij cōmittere ẜꝫ arbitriū ſuūc ¶ Alioqͥn .i. ſi appellatio nō ſit legitima remittit̉ ad illū a quo appellauit:vt ꝓcedat in cā. cū appellauit a grauamīe. vel ꝙ exequat̉ ſnīam: quā ip̄e ſuperior cōfirmauit. ⁊ ſic eſt hic opi. ar. ꝙ iudex appel. qͥ confirmauit ſentētiāquā alius tulit: nō debeat ip̄am mādare executioni ſꝫ primus. de hac materia tractat̉. sͣ. de of. deleg. paſtoral̓. §. p̄terea. d ¶ Remittas. alias cauſa ad eū a quo appellatū eſt remitti nō dꝫ niſi de cōſenſu appellātis. sͣ. e. accepta. ⁊. jͣ. e. interpoſita. §. ij. e ¶ Eius iudicio. ita ꝙ omne ius ſaluū ſitei cōtra quē fuit appellatū. vt ſi tunc fuit minor. nūc auteꝫ factus ſit maior

iure minoris vtetur. ff. de mīno. l. inter vtile. ī. reſponſo.Irecte. renunciante. sͣ. de of. deleg. gratū. ip̄o enī facto renūciauit appellationi teſtes ꝓducendo. ſic. jͣ. de his q̄ fi. a ma. par. cap̄. exore. jͣ. de priuil. ſi de terra. ⁊. c. accedentibus. g ¶ Lat̓. cōcilij. sͣ. e.reprehēſibilis. ⁊. jͣ. e. ſepe. ſic. C. de temp. ap. l. vlti. §. vlti. ber.h ¶ Appellare. ſecundo ſic. ij. q. vi. fiqͥs ī quacūqꝫ. ⁊. C.ne li. in vna eademqꝫ. l. vna. ⁊ qd̓ dicitappellare ſcd̓o ītellige a diffinitīa ſententia a qͣ ſcd̓o appellare ꝑ miſſuꝫ eſt⁊ nō vltra. jͣ. e. ſua.⁊ vt dicūt iura predicta. ⁊ hͦ id ēlocuꝫhꝫ ante ſentētiam:ſi grauaret̉ qͥs pluries ſuꝑ vno articulo: ſcd̓o poſſet appellare etiā ſuꝑ illo: īmo ante ſnīamqͥs poſſet appellare pl̓ies ꝙͣ ſcd̓o veltertio vel quarto:quotiēs ſuꝑ diuerſis articulis grauaretur: qꝛ ſuꝑ vnoquoqꝫ articulo licituꝫ eſt appellare ſigrauetur.i ¶ Res fauorabilis. jͣ. qui ma. accu.poſ. videtur. ber.Reterea. ſatiſfeceris. qͥdſit ſatiſfacere hēsff. qui ſatiſda. cogl. i. ff. de pig. ac. ſi rēalienā. §. oīs. Lau.l ¶ Impedire. ⁊ itaſuſpēdit̉ ſnīa q̄ nōdū tenet. nō enī tenebit niſi extāte cōditiōe. jͣ. de ſen. exc.a nobis .i. ex quoaūt teneret non ſuſpēderet̉ eius effectus ꝑ appellationē. jͣ. e. paſtoralis. īfi. arg. cōtra: qꝛ vbicūqꝫ conditio extiterit ꝑinde hr̄: ac ſiab initio pure cōtrahat̉. ff. qͣ po. in pig. ha. l. potior. ⁊ ita ſnīa excōicationis ſub cōditiōe pōt ferri: ⁊ ſtatim currūt temꝑa ap. vn̄ ſtatimappellandū eſt āte diē cōditōis. vt h̓ pꝫ. ſic ⁊ alie ſnīe ſub cōditōnepn̄t ferri: ſed ibi īfra. x. dies eſt appellandū. poſt. x. dies nō audit̉ appellās: lꝫ adhuc nō extet cōditio. ij. q. vi. biduū. ⁊ illud nota. ꝙ ſi podēte cōditione efficiat̉ de alieno foro is in quem lata eſt hmōi ſnīaꝫputa qꝛ trāſtulit domiciliū alio loco: nihilominꝰ ligatꝰ erit exiſtētecōditōe niſi āte ꝯditionē appellauerit. arg. C. de teſt. ma. ſtatu liberꝭar. op. ad hoc. sͣ. de foro compe. c. pe. Lau.Ecūdo reqͥris. intētioni. xxij. q. v. humane. ⁊. jͣ. de ꝟb. ſig. intelligentia. n ¶ In oībus. jͣ. eo. inqͥſitioni ꝯͣ. Sol. hͦ cōtra. qd̓ dicithic locū hꝫ: cum eſt vnū negociū principale. ſed pl̓es articulos cōtinet pendētes ex negocio principali. exemplū pone sͣ. de reſcrip. cumdilecta. ⁊ sͣ. de off. deleg. venerabilis. Illud aūt qd̓ dr̄. jͣ. e. in decre.gre. inqͥſitioni loqͥtur cū plura ſunt negocia oīno diuerſa in vna cōniſſione cōtenta. Exemplū pone de hͦ. ij. q. i. in primis. tūc lꝫ ſit ꝓhibita in vno: nō tamē eſt prohibita in alio niſi hͦ dicat̉ in decre. greg.ar. ad hͦ. ff. de mino. etiā. §. i. C. de repu. l. vna. ſed hodie ipſo iure remota eſt ap. jͣ. e. vt debitꝰ. o ¶ Utriuſqꝫ iuris. canonici ⁊ ciuilis.